Gwiaździsta noc. Prywatne śledztwo Agaty Brok. Tom 2

Pierwsza książka z cyklu o Agacie Brok bardzo przypadł mi do gustu. Pamiętam, że podczas lektury bardzo dobrze się bawiłam i nie mogłam doczekać się kolejnego spotkania z tą bohaterką. Jak widać, udało mi się to nareszcie zrobić i za mną już drugi tom tej serii. Jak myślicie, był ON lepszy czy gorszy od poprzedniego?

Agata Brok ponownie ma zagadkę do rozwiązania. Tym razem dotyczy ona rodziny Kermita, z którym kobieta aktualnie jest w związku. Lidka, która miała zacząć pracę w tej samej firmie, co Agata, niespodziewanie ginie pod kołami samochodu. Nieszczęśliwy wypadek czy celowe zabójstwo? Jak się okazuje, kierowca pojazdu, zanim wjechał w kobietę, zwolnił, jakby chciał być pewien, że przejedzie właściwego przechodnia. Jakie tajemnice skrywa rodzina Kermita? Co się wydarzyło kilkanaście lat temu? I czy miało to związek ze śmiercią Lidki?

No cóż. Przyznam szczerze, że kompletnie nie wiedziałam, czego mam się spodziewać po tej pozycji. Choć wiedziałam, że będzie ona z pewnością obfitowała w wiele akcji, to jakoś tak czułam się niepewnie. Jednak, kiedy zaczęłam ją pochłaniać (inaczej nie mogę tego nazwać), moje wszelkie wątpliwości odeszły w cień. Całkowicie przepadłam w tej historii i jestem skłonna stwierdzić wręcz, że jest to najlepsza część całej serii.

Autorka ma świetne pióro, dzięki czemu tę książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Kreacja bohaterów również zasługuje na pochwałę, ponieważ takiej upartej i dość zwariowanej Agaty Brok to ze świecą szukać. Chyba wspominałam o tym w recenzji pierwszego tomu, ale nie szkodzi, najwyżej się powtórzę. Bardzo polubiłam Agatę i jest to jedna z tych bohaterek, które wspominam z szerokim uśmiechem. Mimo że nie występuje tutaj za duży komizm sytuacyjny czy językowy, to tę książkę jakoś tak mi się czytało z uśmiechem na ustach. Z pewnością przyczyniła się do tego właśnie ta bohaterka.

Akcja, jaką serwuje tutaj Iwona Wilmowska, jest absolutnie wciągająca i pochłaniająca każdą myśl czytelnika. Choć w zasadzie mogłabym ją nazwać obyczajówką z wątkiem kryminalnym, to nie zmienia to faktu, że Gwiaździsta noc to po prostu świetna powieść, która zaskoczyła mnie wielokrotnie i sprawiła, że nie mogłam jej odłożyć. Tajemnicza śmierć, równie tajemnicza przeszłość... No czy to samo w sobie nie brzmi intrygująco? Według mnie jak najbardziej.

Ta historia była bardzo dobra. Nie mogę wyjść z podziwu dla tego, jak dobrze mi się ją czytało i jak zaskakująca była. Jeżeli ktokolwiek z Was poszukuje dobrej powieści kryminalnej lub takiej z rozbudowanym wątkiem kryminalnym, to koniecznie sięgajcie po Gwiaździstą noc i poprzedni tom serii o Agacie Brok.

Panią Iwonkę „znam” z wcześniejszej części tej serii. Mogę też powiedzieć, że znam już nasza bohaterkę Agatę, bo w końcu ona gra tu pierwsze skrzypce 🙂 Kurka, uwielbiam takie książki 🙂 Panna Brok tym razem pomaga rodzinie swojego ukochanego. W sumie to taka rodzina jak siódma woda po kisielu, ale wieloletnia przyjaźń pozwoliła na „wujkowanie” do przyjaciół rodziców, co pewnie każdy z nas zna z autopsji. Przynajmniej ja znam na pewno 🙂

Zatem, dawna przyjaciółka Kermitowego brata ginie. Chodź nie. Zostaje zamordowana to dobre stwierdzenie. No i wiadomo, że Agata nie była by sobą jakby nie wplątała się w dochodzenie, szczególnie, że samą Lidkę (ofiarę) znała z widzenia, gdyż razem pracowały. Krótko, bo krótko, ale jednak. A jak jest trup to i musi być morderca!

Najważniejsze w całej historii jest, wiadomo, odkrycie kto jest winny. Z początku chybiłam swoimi domysłami, jednakże końcowo trafiłam obstawiając jednego z bohaterów. Powieść czyta się szybko, bo ta pozycja (tak samo jak i wcześniejsza) jest napisana lekko, smerfnie, rozdziały są krótkie i nie ma kilometrowych opisów, które męczą 🙂 Bardzo mi się podobało jak autorka gdzieniegdzie zrobiła retrospekcje z tego co działo się za młodych lat Lidki. Dodatkowo mamy też okazję poznać całą sytuację ze strony innych postaci, co bardzo urozmaica fabułę.

I przyznaję się, że mimo domysłów nie mogłam się doczekać kiedy sprawca zostanie odkryty! Akcja nie pędzi, ale to bardzo dobrze, bo ta książka wciąga nas w swój klimat, niby codzienny, ale jednak tajemnica to tajemnica, zagadka, którą przecież trzeba odkryć 🙂