Gwiazdy Nadziei

Czy miłość naprawdę może być tylko iskrą, która wypala się na wietrze? Burzą emocji, która jest równie krucha, co niestabilna, złudzeniem optycznym, zakrzywionym obrazem w świetle, który niknie, kiedy nadciągają ciężkie chmury. Czy łatwo jest przestać w nią wierzyć? Co takiego musi się stać, aby człowiek zmienił się w skorupę pozbawioną uczuć? I co ważniejsze, czy można wyzbyć się potrzeby bycia kochanym? Czy nadzieja jest na tyle silnym uczuciem, aby zwyciężyła wszelkie wątpliwości? A może to miłość tak łatwo nie da się powstrzymać? I.M Darkss zabiera nas w podróż niezwykle emocjonalną i zaskakującą, czy jesteście na to gotowi?

"Głębia pochłaniającego nas bólu nigdy nie świadczy o ilości zranień, ale o potędze uczuć, jakie żywimy względem raniącej nas osoby".

Głównymi bohaterami książki „Gwiazdy nadziei” są Amara i Jaks, dwie dusze skrzywdzone wewnętrznie, które usiłują się odnaleźć w surowym świecie. Gdzieś krążą na jednej orbicie przyciągając się i odpychając jednocześnie, chociaż ich przeznaczeniem jest podążanie w tym samym kierunku.

Amara Moore po ukończeniu szkoły z internatem zdecydowała się na powrót do domu, gdzie chce przemyśleć parę spraw, zdecydować się na to, co chce robić w przyszłości. Rodzice namawiają ja na rozpoczęcie studiów na dobrej uczelni, ma także do wyboru coś, czego zawsze pragnęła, a mianowicie spełniać się artystycznie rozwijając pasję do rysunku. Trudno podążać za własnym sercem zwłaszcza, kiedy pragnie czegoś, co wydaje się niemożliwe. Jej serce pragnie Jaksa Traviss’a, mężczyzny, który prowadzi własne studio tatuażu Tattoo&Fire.

„Nadzieja zawsze gdzieś na nas czeka, nawet jeśli się poddamy. To ona jest sprawdzianem naszej zdolności do walki".

Amara dorastała w domu, w którym uczucia wydawały się nie istnieć, przepych i bogactwo wydawało się wypełniać więzi, których potrzebowała. Kiedy więc wróciła do domu, wiedziała, że poczucie osamotnienia na nowo ją wypełni. Żyjąc w takim miejscu nie jest łatwo się odnaleźć, opuścić gardę i przestać, gdzieś w środku się bać, jednak Jaks wydobywa z niej wszystko to, co najlepsze. Gdyby tylko mężczyzna zdecydował się odrzucić przeszłość i otworzyć dla niej serce, wszystko ułożyłoby się idealnie, jednak bardzo z tym walczy, nie tak łatwo jest wyjść ze swojej skorupy i na nowo uwierzyć w miłość. Od zawsze byli sobie bliscy, dla Amary Jaks jest bardzo ważny, co do tego nie ma żadnych wątpliwości, jednak w drugą stronę, coś zaczęło się zmieniać. Obszerne mury, którymi otoczył swoje serce stopniowo zaczynają się kruszyć, czy miłość jest na tyle potężna, że obróci je w pył? Jaks jest atrakcyjnym mężczyzną zasłaniającym się ironią i wyjątkowym temperamentem, który działa na kobiety niczym magnes. Każde z bohaterów ma swoje tajemnice i boleśnie skrywane sekrety, czy zdobędą się na to, aby je wyjawić? Czy mają szansę na szczęście? Czy są gotowi zaryzykować?

„Gwiazdy nadziei” to nie tylko powieść o wyrzeczeniu się miłości, ale także o przebaczeniu samemu sobie popełnionych w przeszłości błędów. Autorka ukazuje jak trudno jest walczyć z własnymi demonami, poruszając przy tym kilka ważnych tematów, które misternie zostały splecone w całość. Walka ze słabością i tym, co sprawia, że błądzimy, zbaczamy z obranego wcześniej kursu jest mocno zaakcentowana. To nie tylko romans, ale także sposób na wygojenie poranionej duszy.

Język, którym operuje autorka jest piękny, stosuje barwne opisy, które bardzo lubię, chłonę każde zaakcentowane w ten sposób słowo. Jest przede wszystkim lekki i swobodny, sprawia, że z powieści można wychwycić wiele mądrych i chwytających za serce cytatów.

„Gwiazdy nadziei” sprawiły, że mocno zaangażowałam się w historię bohaterów, którzy pozornie wydają się tak bardzo od siebie różni, nie mający szans na szczęśliwe zakończenie i szansę na dobrą przyszłość w swoich ramionach. Czy, aby na pewno? Czasem wszystko wydaje się być przegrane, a przecież za sprawą jednego uśmiechu od tej właściwej osoby, zmienia się wszystko, roztapiają się lodowce i upadają królestwa.

„Gwiazdy nadziei” jest powieścią emocjonalną, która mi się podobała, bohaterów bardzo polubiłam, gdzieś emocjonalnie się z nimi wiążąc, kibicując im i czasem chcąc nimi potrząsnąć, aby zrobili to, co powinni. Nie byłam pewna, jak autorka rozwinie fabułę, jak zakończy losy tej skrzywdzonej dwójki, mocno trzymałam za nich kciuki. Mnogość motywów zastosowanych w tej historii sprawiła, że nie była monotonna, ale zaskakująca.

Jeśli mam być szczera, to bałam się sięgać po tę książkę. Gdzieś tam w środku, miałam przeczucie, że powieść I.M. Darkss zmiażdży moje serce, podepcze moje uczucia i wywoła ogromne załamanie nerwowe. No i wiecie co? Miałam cholerną rację.

Główną bohaterką powieści jest Amara. Młoda kobieta, która po latach nauki w szkołach z internatem, musi wrócić do domu. Do zimnego domu, gdzie nie ma miejsca na uczucia, a szczególnie względem niej. Ta bohaterka wzbudziła morze mojego współczucia i ogromnie trzymałam za nią kciuki. Bardzo liczyłam na to, że będzie na tyle silna i uwolni się od tych dupków, którzy mają czelność nazywać się jej rodzicami.

Dziewczyna jest twarda i potrafi przyjąć na klatę nawet najgorsze rzeczy, jednak gdzieś tam przebija jej wrażliwość i kruchość. Właśnie takie postaci lubię najbardziej. W tej chwili pomijam oczywiście te wszystkie momenty, w których Amara wykazywała się kompletnym brakiem mózgu i miałam ochotę ją co najmniej udusić. Mimo tego wzbudziła ona moją ogromną sympatię.

Jaks z kolei to facet, o którym większość kobiet ma najbardziej erotyczne sny. Ma ironiczne poczucie humoru, nie wierzy w długotrwałe związki i absolutnie zabrania swoim "dziewczynom" kochania go. Mogę powiedzieć, że jest ON na swój sposób podobny do Amary. Dlaczego? Ponieważ mimo tego, że wybudował ON wokół siebie ogromny mur, który uniemożliwia innym zbliżanie się do niego, to w niektórych miejscach przebija jego wrażliwość, piękne i ogromne serce, a także potrzeba bliskości z drugą osobą. Ten bohater również mnie tym kupił i dzięki temu, zaczęłam patrzeć na niego nieco łaskawszym okiem. Jednak i tak uważam go za dupka.

Gwiazdy nadziei to było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Pierwsze, ale za to jakie udane! Gdzieś podświadomie wiedziałam, że muszę dawkować sobie tę książkę. Podejrzewam, że gdybym tak usiadła i przeczytała ją na raz, no to mogłoby być troszkę ze mną źle. Takie uczucia, jakie wzbudza ta powieść, to tylko jej czytelnicy wiedzą.

Jest to naprawdę piękna opowieść o bólu, stracie, braku wybaczenia dla samego siebie oraz o miłości, która może być jednocześnie budująca, jak i niszcząca. Historia Amary i Jaksa totalnie chwyciła mnie za serce i trafiła w mój czytelniczy gust. Jest to romans, który niektórym może wydać się okropnie schematyczny, jednak dla mnie jest to przede wszystkim bardzo dobra książka, w dodatku napisana przez naszą polską autorkę. Niech mi teraz ktoś powie, że Polska ma nieutalentowanych autorów, to ja nie wiem.

Gorąco polecam Wam tę pozycję, w szczególności, jeśli jesteście fanami romansów oraz powieści obyczajowych i New Adult.

PRZYJAŹŃ Z BONUSEM?

Dziewczyna z bogatego domu i buntownik będący właścicielem salonu tatuażu. Amara na pewno nie jest jedną z tych egoistek, które to na wskutek statusu społecznego chodzą z wysoko zadartym nosem. Nieakceptowana przez matkę, z zepsutą do szpiku kości siostrą, jest wyalienowanym rodzynkiem, który znajduje ukojenie wyłącznie w męskich ramionach Jaksa. Wielbicielka kolorów, młoda osoba, której przyszło już sporo wycierpieć. Czy jej postać w zupełności mnie przekonała? Zarówno w przypadku Amary jak i Jaksa autorka wykonała dobrą robotę, dbając o wyrazistość osobowości. Nie obyło się jednak bez delikatnych zgrzytów i niespójności, które w przypadku żeńskiej wersji głównej bohaterki tej powieści odbijały się na moim nastroju. Jakby Amara momentami sama nie wiedziała już czego chce. Z kolei Jaks, jest po prostu wszędzie. Jakby za chwilę miał wyskoczyć mi z lodówki, to zaś w pewnym stopniu pozwoliło mi się do niego mocniej zbliżyć, a że połączenie charakterny mężczyzna + tatuaże to na pewno moja bajka, mogłabym przytaknąć i wysłać w jego kierunku kciuk postawiony w górę.

BÓJ O UCZUCIA W OBLICZU TRAGEDII

Akcja powieści rozpoczyna się od toksycznego rodzinnego spotkania, podczas którego ciężko było mi uwierzyć, że mogą być ludzie tak okrutni i tak podli. Nie ma główna bohaterka łatwego życia, oj, to na pewno. Potem następuje bój o coraz bardziej wyraziste uczucia. Główne postaci mają się ku sobie, potrafią znaleźć u swojego boku ukojenie, a jednak co rusz zdarza się coś burzącego ich spokój. Taka fala na wykresie wzlotów i upadków, bo raz ona ma jakieś „ale”, raz on. Fabuła zdecydowanie mnie przekonała, tym bardziej, że pojawił się w niej motyw dramatycznych okoliczności z przeszłości dotyczący zarówno Amary jak i Jaksa. Czekałam na takie smaczki i się nie zawiodłam. Dobra książka musi posiadać mocniejszy akcent i ta również została o takowy wzbogacona. Tym bardziej ucieszyłam się ze zwrotu, kiedy zdążyłam trochę zacząć nudzić się powtarzalnością rytmu życia bohaterów i ich rozlicznymi dylematami. Mam wrażenie, że gdyby tak ich trochę uszczknąć, mogłoby być odrobinę ciekawiej i dynamiczniej.

PODSUMOWANIE

Autorka na naszym rynku wydawniczym może jeszcze wiele zwojować. Ma dobry styl, umiejętność kreowania chwytliwych bohaterów i ciekawe pomysły. Książka jest intrygująca, w większości absorbująca i wpisuje się w mój czytelniczy gust. Jak już wspomniałam, były momenty, które nieco mnie przynudziły, więc nie uznam jej za lekturę idealną, ale na tyle dobrą, że na pewno sięgnę po kolejne propozycje I.M. Darkss.

[Adres usunięty]

Amara wraca do domu i choć nie tęskniła za tym miejscem, to pragnie ponownie spotkać Jaksa. Miłość od pierwszego wejrzenia z każdym kolejnym dniem przybiera na sile, lecz głęboko ją ukrywa. Jaks jest złożonym mężczyzną. Zabawny, ironiczny i lubiący się droczyć, jednak walczy z demonami przeszłości i przytłaczającym go poczuciem winy. Czy ten związek może się udać?

Jaks jest bohaterem o wielu twarzach. Każdy postrzega go jako wesołka i uwodziciela, ale tak naprawdę jest zamknięty w sobie. Jest również tatuażystą, czym już na samym początku zyskała w moich oczach, bo mam do nich słabość. Bezsprzecznie jest interesującą i bardzo dominującą postacią, która absorbuje uwagę czytelnika. Potrafi też ranić słowami, co kilkakrotnie mnie zszokowało. Jeśli chodzi o Amarę, to rzuca się w oczy jej miłości i oddanie względem Jasa. Jest to chyba jedyny minus tej książki, bo ta ślepa miłość i jednostronna walka o stworzenie czegoś więcej, była frustrująca. Jednak z dziewczyną łatwo nawiązać więź i utożsamić się, co z pewnością wpłynęło na pozytywny odbiór tej książki.

Amara pochodzi z bogatej rodziny, w której nie zaznała ciepła i miłości. Rodzice na siłę starali się z niej zrobić damę i kogoś z „klasą”, jak dla mnie ten wątek jest świetny i z chęcią poznałabym lepiej siostrę Amary i jej rodziców, bo oni doprowadzali mnie do białej gorączki.

„Gwiazdy nadziei” to niezwykła powieść i jedna z najlepszych książek w tym gatunku. Radość tym większa, że autorką jest młodą, polską pisarką. Cudowny i dojrzały styl, który przypomina mi książki z pod pióra Jennifer Armentrout. Opisy są plastyczne i nie za długie. Cudowne i zachwycające dialogi. Nie brak im ognia i wiele rozmów między głównymi bohaterami jest naprawdę emocjonujących. Kiedy napięcie sięgało zenitu, dosłownie kipiałam z natłoku tych wszystkich uczuć, bo Jaksa można lubić, można się w nim zakochać, ale też chwilami ma się ochotę solidnie uderzyć w te jego zakręconą głowę.

Zwroty akcji to kolejny atut tej powieści, jest ich naprawdę dużo i muszę przyznać, że wielu z nich nie byłam w stanie przewidzieć. Amara i Jaks w swoim życiu doświadczyli przerażających rzeczy i odkrywanie ich sekretów, oraz poznawanie bolesnych wspomnień, było smutnym i wyjątkowym doświadczeniem. Akcja jest dość szybka i bardzo dużo się dzieję. Nie chodzi tylko o relację Amary i Jaksa, bo inni bohaterowie również przykuwają uwagę. Autorka wykreowała dużą grube postaci na tyle interesujących, że z łatwością zapadają w pamięci i chciałoby się poznać ich lepiej.

„Gwiazdy nadziei” to piękna i poruszająca powieść, którą czytałam przez łzy rozbawienia i smutku. Jeśli zdecydujecie się na lekturę, to zapewniam Was, że czeka Was wiele zaskoczeń, podczas których doświadczycie ogromu emocji! Warto! 8/10

"Gwiazdy nadziei" to cudowna, wzruszająca i mocno emocjonalna książka, która złamie Wasze serca, poskłada je od nowa i da nadzieję na lepsze jutro. Nie spodziewałam się, że ta książka tak porwie moje serce.

I.M. Darkss stworzyła wspaniałą powieść, która od samego początku wciąga czytelnika w świat niespełnionej miłości, niezrealizowanych marzeń, braku poczucia akceptacji oraz własnych małych, wielkich tragedii i dramatów, a jednocześnie napełnia nas pewnością, że możemy przetrwać wszystko, nie zważając na ból, cierpienie i wszelkie konsekwencje. Amara, Emily i Aleks to rodzeństwo z dobrego domu mające wszystko, jednak tylko Emily spełnia wszystkie oczekiwania rodziców względem dzieci. Amara natomiast ciągle zmaga się z ograniczeniami narzuconymi z góry, pragnie zmian i jednego mężczyzny, który stanowi dla niej zakazany owoc. Jaks to kolega jej brata, chłopak jej siostry, który jest tylko i wyłącznie spełnieniem jej niegrzecznych marzeń, a nie miłością życia. Jednak związek ten szybko się rozpada, a Emily zostaje uwikłana w specyficzny i momentami toksyczny związek z facetem jej marzeń. To jak autorka pokierowała ich losami powaliło mnie na kolana. Dawno nie czytałam tak wciągającej i niesamowitej opowieści o miłości i niemijającej nadziei. Postać Jaksa pokiereszowana przez wydarzenia z przeszłości wydaje się nie do uratowania. Wiele razy w trakcie lektury straciłam nadzieję na to, że Jaks wreszcie przejrzy na oczy, ściągnie z siebie pancerz ochronny i zauważy, że ma przed sobą, na wyciągnięcie ręki, bezinteresowną dobroć i miłość, a zachowuje się tak tragicznie. Jednak to właśnie Amara okazuje się lekiem na całe zło. Gwarantuję, że po lekturze tej powieści odrodzi się w Was wiara, nadzieja i miłość. To przejmująca, fenomenalna opowieść, która do ostatniej kartki trzyma czytelnika w napięciu i ciekawości, czy wreszcie życie naszych bohaterów się ułoży. Jednak to, w jaki sposób zostało poskładane, przewyższyło moje oczekiwania. Uwielbiam być tak zaskakiwana, a takie książki, które wywołują u mnie tak wiele cudownych emocji od smutku, wzruszenia po szczęście i radość, to mogłabym czytać codziennie. Nie przypuszczałam, że książka "Gwiazdy nadziei" tak mocno na mnie wpłynie. Całym serduchem polecam ją wszystkim czytelnikom, którzy lubią książki z dużą porcją emocji i to nie tylko pozytywnych. Ta historia jest po prostu cudowna.

Ostrzegam Was, to książka, po której całkowicie inaczej patrzy się na życie. Przepadłam w świecie Amary i Jaksa. Ich wspólna, zaskakująca historia wyciśnie łzy nawet z najtwardszego serca. Zapewniam, że długo nie zapomnicie o tej książce.