Gwiazdeczka

„Przebaczenie to najtrudniejsza miłość. A jednocześnie najprawdziwsza.”

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, wszystko wskazuje na to, że dla Asi nie będą one przyjemne. Jej ojciec po latach wychodzi z więzienia, gdzie odsiadywał wyrok za morderstwo. To ona będzie musiała go odebrać i pomóc w zaaklimatyzowaniu się w nowej rzeczywistości. Jej matka przebywa w zakładzie opieki społecznej, kobieta choruje na alzheimera. Jakby tego wszystkiego było mało jej małżeństwo przeżywa poważny klimat. Asia bardzo się stara, na różne sposoby próbuje dotrzeć do męża, chwilami ma wrażenie jakby waliła głową w mur. Czyżby miłość z jego strony się wypaliła? Coraz bliższy staje się jej kolega z pracy, który w odróżnieniu od męża potrafi ją wysłuchać i wesprzeć. Pewnego dnia jej mąż ulega wypadkowi, jego firma jest bliska bankructwa. Dość niespodziewanie swoją pomocą służy Asi jej ojciec, z którym bardzo powoli zaczyna się dogadywać i rozumieć.

Autorka porusza szereg trudnych i ważnych problemów, jakie mogą dotknąć każdego z nas. Robi to z empatią i bolącą szczerością, bez zbędnego słodzenia. Nie ocenia, nie krytykuje, to nam pozostawia wyciągnięcie wniosków. Alzheimer- straszna, nieuleczalna choroba, alkoholizm, stopniowe oddalanie się od rodziny. Bolesne dzieciństwo, które pozostawia trwały ślad, nie pozwala zapomnieć, ma wpływ na dorosłe życie. Męskie ego, które nie pozwala przyznać się do porażki. Brak szczerych rozmów, niedopowiedzenia, które są bardzo ważne w każdym związku, bez nich prędzej czy później wszystko może runąć. Nieustające kłótnie, ciągłe pretensje, stopniowe oddalanie się od siebie. Strach i niepewność przed tym co przyniesie jutro. Próba wybaczenia, zrozumienia, akceptacja. Piękno prawdziwej przyjaźni, bezinteresowna pomoc i wsparcie.

Klimatyczna, smutna, bardzo życiowa, przyjmująca, mądra opowieść. Daje do myślenia, trudno przejść obok niej obojętnie. Ukazuje jak bardzo nasze życiowe ścieżki mogą być pokomplikowane i nieprzewidywalne. Poruszająca powieść obyczajowa, o sile prawdziwej miłości, przyjaźni, wybaczeniu i dawaniu drugiej szansy. Nabrałam ogromnej ochoty na inne książki Autorki, tę z całego serca polecam! Tatiasza i jej książki :)

Wszystko wskazuje, że tegoroczne święta będą zupełnie inne niż zazwyczaj. Po wielu lata z więzienia wychodzi jej ojciec. Nie może ON liczyć na pomoc nikogo innego, a przed Asią pojawia się trudne zadanie by pomóc mu odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Jej mama choruje na alzheimera i wymaga opieki. Jej małżeństwo przeżywa kryzys, więc nie może liczyć na wsparcie męża. Na domiar złego jej mąż ulega wypadkowi w pracy zostawiając ją samą z firmą budowlaną i zleceniami na głowie...

"Gwiazdeczka" to pełna emocji i niezwykle poruszająca książka. Pokazuje jak trudne i nieprzewidywalne potrafi być życie ale to też historia o nadziei, przyjaźni, miłości i wybaczaniu. Uświadamia że nic nigdy nie jest czarno-białe i nie zawsze jest takie jak nam się wydaje. Autorka poruszyła w niej szereg ważnych tematów takich jak alzheimer, powrót do społeczeństwa po odbyciu kary więzienia, problemy małżeńskie, alkoholizm, tajemnice rodzinne czy trudne dzieciństwo. Uświadamia jak brak rozmowy może powodować spięcia czy problemy z osobami nam najbliższymi. Mimo ogromu problemów jakie na swojej drodze spotyka bohaterka to niezwykle ciepła historia która czyta się jednym tchem. Całość jest życiowa i zmusza do refleksji. To niewątpliwie książka, która porusza i zostaje w pamięci na dłużej

Czy wy też już wszędzie czujecie świąteczny, zimowy klimat, chociaż dopiero początek listopada? Bo nam się ON wszędzie ukazuje. A szczególnie widać go po świątecznych ksiażkowych nowościach, które się cały czas pojawiają na rynku wydawniczym.

Mówimy Wam o tych książkach nie bez powodu. Dzisiaj zrecenzujemy dla was książkę prostą, ale przepiękną, historię, przy której uronicie łezkę i która jest jedną ze świątecznych zapowiedzi. A mowa o książce "Gwiazdeczka" od Aleksandry Rak oraz Wydawnictwa Dragon.

"Tylko w ciemnościach widać gwiazdy"

Asia to młoda dziewczyna, żona Sebastiana i córka mężczyzny, który siedzi w więzieniu, ma również chorą na Alzheimera mamę, która znajduje się w ośrodku. Dziewczyna prowadzi zwykle życie, pracuje jako tłumaczka. Niestety w jej życiu zaczyna dziać się coraz gorzej. Nie może dogadać się z Sebastianem, z którym cały czas się kłóci. Na dodatek dostaje list od swojego taty, że ten wychodzi z więzienia. Jak potoczą się losy dziewczyny? Czy zawalczy o swoje życie?

Kochani przyznamy się, że trochę teskniłyśmy za klimatem książek obyczajowych i tę książkę jednym słowem połknęłyśmy. Trzy godzinki lektury i było po, ale jakie to były trzy godziny. Ta historia chociaż ze świątami ma troszeczkę tylko do czynienia(ale o tym później) tak bardzo nam się spodobała, że zapamiętamy ją serio na dłużej.

Historia spodobała nam się, dlatego, że pokazała, że mimo tylu zmartwień można wyjść na prostą, że zawsze widzi się gwiazdy w ciemności, tak jak w powyższym cytacie i to one, a właściwie ona, gdyż nawet ta jedna może nam wskazać drogę do naszego jasnego miejsca, w którym poczujemy się jak w domu.

Książka przeznaczona jest dla czytelników powieści obyczajowych oraz dla osób, które chcą przeczytać prosty, relaksujący wyciskasz łez, ponieważ jest w niej tyle wypowiedzianych cieżkich słów i momentów, że bez emocjonującego płaczu się nie obędzie.

Fabuła jest na prawdę wciągająca, pozwala nam poznać dokładnie Asię, jednak w otaczającym ją świecie, jest wiele tajemnic. Akcja nie jest szybka, płynna, odkrywająca przed nami odpowiednie karty, ale bardzo przyjemna, a przede wszystkim przyciągająca i wciągająca.

Bardzo podoba nam się charakter w jaki sposób pisze autorka, jest taki jak książka prosty, bez trudnych słów, lubimy takie opowieści, w których możemy się wczuć, przeżywać z bohaterem ich przygody.

Zawsze doszukujemy się w książkach jakiś minusów, analizujemy i stwierdzamy co nam się podobało, a co nie. Jednak w tej książce nie znalazłysmy minusów, jest taka fajna, że tylko polecamy ją czytać.

No dobra może zabrakło nam trochę klimatu świątecznego, było trochę tego mało, ale rozumiemy zamierzenia autorki i nie już nie marudzimy.

W powieściach obyczajowych zawsze ciężko nam stwierdzić jaki klimat panuje w danej książce, tu przeważały problemy, kumulujące się problemy, ciężkie słowa, jak również upartość i wiara w siebie, więc sami wydedukujcie jaki klimat temu odpowiada.

Co do głównej bohaterki to Asię bardzo polubiłyśmy, jest to dziewczyna, która pomimo tylu przeciwności losu się nie poddała, uwielbiamy w niej tą wolę walki w lepsze jutro, jak i jej charakter jest uwierzcie bardzo przyjazny.

Kochani jeżeli widzicie święta jako odległą przyszłość i zarazem chcecie ich trochę zaczerpnąć, a dodatkowo chcecie poszerzyć swoją biblioteczkę o nową pozycję książkową, to bierzcie w ciemno warto. Miłego dnia❤️

Grudzień jest czasem oczekiwań, radości i szczęścia. Świat się zatrzymuje, przestaje gnać, zaczyna dostrzegać uroki otaczającej rzeczywistości, wycisza się i otula ciepłem bijącym z rodzinnych przygotowań. Dla Asi ten okres miał być czasem dobrych zmian. Niestety los zadecydował dla niej inną drogę, dość wyboistą, pokrętną z licznymi przeszkodami.

To bardzo życiowa historia. Taka, która mogła wydarzyć się tuż obok nas, a autorka znalazła odpowiedni moment, by nam o niej opowiedzieć. Pokazująca trudy codzienności, że okres świąteczny nie zawsze jest piękny i kolorowy. To opowieść o braku wsparcia, burzy emocjonalnej toczącej się między sercem a rozumem, samotności, niepewności, strachu, o codziennym oddalaniu się od siebie, odtrącaniu, a także o sile wybaczania, niegasnącej nadziei, że następnego dnia po burzy wzejdzie słońce. Książka daje do myślenia, gdy w rodzinie zabraknie szczerej rozmowy, pojawiają się spięcia, niejasności, obwinianie siebie nawzajem, darcie kotów. Na bohaterkę spada wiele złego, autorka nie szczędzi jej kłód pod nogami, ale dzielnie walczy z przeciwnościami. Ukazuje ogromną siłę, walkę i chęć scalenia rozbitej rodziny. Jest taka jak my, z oczekiwaniami, troskami, marzeniami, silna i niezależna z momentami, w których czuje się bezbronna, słaba i krucha, potrzebująca silnego ramienia, na którym będzie mogła oprzeć swe troski.

To nie jest lekka historia na zimowe wieczory, daje do myślenia, skłania do refleksji, szybko się ją pochłania z ogromną ciekawością, jak opowieść Asi dobiegnie końca. Czy będzie w końcu szczęśliwa, czy odnajdzie spokój, czy będzie w stanie wybaczyć i pogodzić się z bolesną przeszłością? Pochłonęłam ją w zastraszającym tempie. Pokochałam pióro autorki od samego początku i na każdą jej powieść czekam z utęsknieniem. Pisze o prawdziwym życiu, z jego białymi, czarnymi i szarymi odcieniami. Niczego nie ubarwia, nie koloryzuje, przedstawia świat takim, jakim jest. Niełatwym, złym, który dostarcza wiele łez, ale i też ogrom radości, szczęścia, miłości, nadziei. Polecam wam wszystkie powieści autorki, każda skradła moje serce i na długo zapadły w pamięci.

"Gwiazdeczka" to powieść utrzymana w świątecznym klimacie. Jednakże oprócz tego, a może przede wszystkim to lektura niełatwa z bolesnym wydźwiękiem.

Autorka porusza szereg trudnych i ważnych tematów. Choroba Alzheimera, powrót do społeczeństwa po odbyciu kary więzienia, brak komunikacji w małżeństwie, obojętność, trauma z dzieciństwa, alkoholizm, przemoc - mimo tak trudnych i poważnych problemów, w książce przebija się optymizm i nadzieja.

To, co spotkało Asię i jej zachowanie ze skłonnością do przesadzania sprawiło, że zdarzało się mi ją oceniać. Jednakże później nachodziły mnie myśli, czy ja dałabym radę sprostać jej problemom? A może tak jak ona nie widziałabym wyjścia z sytuacji? Z boku zdecydowanie dużo łatwiej oceniać. Ale z drugiej strony bardzo ją polubiłam. Głównie za to, że potrafiła trzymać się swoich zasad, a empatia to jej drugie imię. No i chciała zawalczyć o małżeństwo, a nie zbyt szybko przekreślać wspólnie spędzone lata.

Aleksandra Rak pokazuje, że magia świąt zależy w głównej mierze od nas samych. Nic bowiem samo się nie zrobi, nie naprawi. To my musimy się o to postarać, otworzyć się na drugiego człowieka, zawalczyć o to, na czym nam tak bardzo zależy. Jedno jest pewne. Ta książka udowadnia, jak ważną rolę w związku odgrywa szczera rozmowa, mówienie o swoich potrzebach uczuciach, o tym, co nam nie odpowiada. Nie można snuć domysłów, żyć złudzeniami, dopowiadać czegoś, czego może wcale nie być.

"Gwiazdeczka" to wzruszająca, życiowa, bolesna, ale i nie pozbawiona optymizmu powieść o wybaczaniu, drugich szansach, wadze zaufania i rozmowy w związku, różnych odcieniach miłości, prawdziwej przyjaźni. Czy cud Bożego Narodzenia udowodni, że dla każdego może zaświecić gwiazdka na niebie? Sprawdźcie, warto!

Trudno jest się zmagać z życiowymi zawirowaniami, ale jeszcze trudniej jest, gdy w jednej chwili świat sypie się jak domek z kart.

„Gwiazdeczka”, jest dość smutną, ale również pouczającą i melancholijną historią, opowiadaną z perspektywy głównej bohaterki. Poznajemy przeszłość i teraźniejszość głównej bohaterki, która mając dwadzieścia sześć lat musi wziąć się w garść i tylko od jej decyzji zależy, jak się potoczą losy wszystkich, którzy są z nią bezpośrednio związani.

Silny kobiecy charakter, dzięki któremu Asia dźwiga chorobę swojej mamy, znosi oziębłość męża, a do tego okazuje się, że jej ojciec niespodziewane ma wyjść z więzienia. Do tego dochodzi chęć pomocy bliskiej osobie, która zmaga się z przemocą domową. Z pewnością jak na jedną osobę, te wszystkie nawarstwiające się problemy sprawiają, że kobieta nie wie jak ma sobie z tym wszystkim poradzić nie otrzymując żadnego wsparcia.

Trudy życia codziennego sprawiają, że czytana historia oddaje swój autentyczny odbiór pomimo tego, że chwilami wydawała mi się dość ubarwiona. Szukanie pretekstów, jak również błahych powodów do kłótni sprawiły, że Joanna zaczęła zastanawiać się nad sensem swojego małżeństwa. Pojawienie się drugiego mężczyzny może również zaburzyć wolę walki o naprawienie niekomfortowej sytuacji w której się znaleźli.

Nie jest to typowa powieść świąteczna, chociaż oczywiście ma zabarwione tło tym szczególnym dla wszystkich okresem. Przede wszystkim przebaczenie jest tutaj głównym wątkiem, który przeplata się we wszystkich wątkach poruszanych w książce. Jest to historia, w której mamy nadzieję uwierzyć w cuda, ale czy wszystkie tajemnice z przeszłości zostaną rozwikłanie? Czy uda się na niektóre trudne wydarzenia spojrzeć z zupełnie innej perspektywy?

„-Wyobraź sobie, że ta góra to twój problem i musisz go pokonać. Mierzysz się z nim, walczysz, próbujesz z każdej strony i się nie poddajesz. Nawet jeśli wymaga to od ciebie wysiłku. We wspinaczce nie chodzi o to, żeby tylko zobaczyć szczyt, ale żeby stanąć tam i zobaczyć, co osiągnęłaś i jak się zmieniłaś.”

Dziś chcę Wam przedstawić książkę, która miała premierę 13.10.2021 „Gwiazdeczka” Aleksandry Rak wydawnictwa dragon.

Każdy z nas dźwiga na barkach swoje problemy czasem są mniejsze, czasem większe. Jak Goliat swój kamień. Czemu wspomniałam akurat o tej postaci?, bo taką mi trochę przypominała Asia. Sama przeciw losowi ze swoimi problemami, które z każdym mijającym dniem były coraz większe i coraz bardziej przytłaczały. Z brakiem wsparcia ze strony męża, który zajął się swoimi problemami i kłopotami zapominając o Asi. Z brakiem rozmów, które spowodowały, że para zaczyna się mijać, żyjąc obok siebie, a nie razem. Z przeszłością, która miała wpływ na życie kobiety. Wyjście ojca na wolność, opieka nad matką z chorobą Alzheimera. Momentami zastanawiałam się ile jest wstanie unieść problemów na swoich barkach?

Asia i Sebastian jako małżeństwo nie rozmawiają o swoich uczuciach, potrzebach, problemach. Brak wsparcia ze strony najbliższej osoby uważając mój problem jest moim problemem, a Twój, jest Twoim. Radź sobie sama, sam. Szczera rozmowa miedzy dwójką ludzi jest bardzo ważna, nie rozmawiając, nie rozwiązujemy problemów lecz bardziej się nawarstwiają. Mam takie zdanie, że każdy problem łatwiej rozwiązać we dwoje. Tak też było w przypadku Asi i jej ojca. Po poznaniu wydarzeń z przeszłości po przez rozmowę z tatą kobieta spojrzała inaczej na swoją przeszłość.

Książkę pochłonęłam od pierwszej strony historia Asi poruszyła moje serce, a emocje wylewały się z każdej strony książki. Autorka poruszyła dużo ważnych tematów, a mianowicie wsparcie najbliższych osób, szczera rozmowa, bezinteresowna pomoc, przyjaźń, wybaczenie, o drugiej szansie, o trudnych relacjach, przemoc domowa. Książka jest trudna, ale też optymistyczna. Mamy magię świat czas nadziei, wybaczenia, warto walczyć o lepsze jutro aby zobaczyć gwiazdy na niebie.

Jeśli szukacie pięknej powieści z życiowymi mądrościami, z bohaterami takimi jak my to „Gwiazdeczka” jest właśnie dla Was.

W małżeństwie Asi nie układa się najlepiej, razem z Sebastianem przechodzą poważny kryzys. Dziewczyna sama opiekuje się chorą na Alzheimera mamą i na dodatek dowiaduje się, że po wielu latach jej ojciec wychodzi z więzienia po odsiadce za morderstwo. Mężczyzna nie ma nikogo poza córką. Mimo masy problemów Asia przygotowuje się do świąt, jednak nie ma pojęcia, że będą one zupełnie inne.

"Gwiazdeczka" jest historią o trudnej sztuce przebaczania i pomagania, pokazuje, że to rodzina jest najważniejsza i trzeba o nią walczyć.

Asia na którą spadło w jednej chwili masa nieszczęść i problemów, może tylko liczyć na siebie, nie ma żadnego wsparcia ze strony męża, a nawet i wręcz przeciwnie. Nie jedna osoba by się w tym momencie załamała, jednak nie ona. Dziewczyna jest twarda i zawzięta, ma dobre serducho i myśli o wszystkich innych, poza sobą. Dla każdego chce dobrze i każdemu chce pomóc, najbliżsi mogą na nią liczyć nawet w najtrudniejszej sytuacji. Taka córka, żona i przyjaciółka to prawdziwa gwiazdka z nieba.

Każdy kto mnie obserwuje i zna, wie że twórczość autorki bardzo sobię cenię za to, że pisze konkretnie i na temat, nie leje wiadra zimnej wody i historie, które wymyśli są życiowe, dają do myślenia i tak też było przy "Gwiazdeczce". Nie jest to prosta, tylko naprawdę ciężka lektura, jednak mimo to czyta się ją bardzo szybko, niezwykle wciąga i oddaje emocje w niej zawarte. Nie zabraknie również tajemnic, którzy inni skrywają przed główną bohaterką.

Jedyne czego mi zabrakło to świątecznego klimatu, bo przecież miała to być świąteczna ksiażka i poza tym, że cała akcja toczy się przed samymi świętami to nic więcej tutaj niestety nie ma, a szkoda. Mimo to oczywiście polecam.

Dla tej powieści zarwałam noc. Trudno mi było odłożyć książkę, bo klimat świąt oddany jest wiarygodnie, a i problemy bohaterki przyciągały moją uwagę. Byłam ciekawa, jak autorka poprowadzi fabułę poprzeplataną wspomnieniami, zwłaszcza wątek byłego więźnia. Wyszło dobrze, choć nie bez zgrzytu. Jak dla mnie największym minusem jest przedstawienie matki chorej na Alzheimera. W pewnym momencie stwierdziłam, że opisy kobiety są mało wiarygodne dla mnie. Bohaterka wydaje się w pełni zdrowa, nie ma zaników pamięci i w dodatku jest dobrą gospodynią.

Na tle problemów małżeńskich, zawodowych, przyjacielskich, traumy z dzieciństwa autorka osadziła inny bardzo ważny problem społeczny. To przemoc domowa. Potrzeba kochania, bycia kochaną czasem sprowadza na kobietę poważne problemy. Zaślepiona pragnieniem miłości nie chce zauważyć pewnych rzeczy, wyciągnąć wniosków. Wybiela rzeczywistość, karmi się złudzeniami, żyje ułudą. Siebie obwinia o całą sytuację. Najlepsza przyjaciółka Asi Julia jest właśnie w takiej sytuacji. Dla ukochanego niszczy przyjaźń, odtrąca pomocną dłoń. Cierpi w milczeniu i odosobnieniu, choć bardzo się boi.

Tytułowa gwiazdeczka ma swoją symbolikę, ale nie będę jej zdradzać. Skojarzenie do Wigilii jest oczywiste, jednak rzeczywistość Joanny jest inna. Przed nią piętrzy się wielka góra problemów. Choć jej ojciec był zapalonym taternikiem, ona gór nie znosi. Teraz musi się wspiąć na najwyższą górę, znaleźć siły, by pokonać własne słabości, by zawalczyć o siebie i swoich bliskich, by podjąć właściwe decyzje i zmierzyć się z ich konsekwencjami. Jaką drogę wybierze?

"Gwiazdeczka" to powieść o trudnej miłości w różnych odsłonach – do męża, rodziców, narzeczonego, a nawet szefa i pracy. Utrzymana w zimowym anturażu zachęca do zaprzestania waśni. Skłania do refleksji nad kondycją małżeństwa, przyjaźni, pochyla się nad samotnością. Mobilizuje do pomagania innym niezależnie od okoliczności i tego, co kogoś spotkało, a miejsce przy wigilijnym stole zawsze się znajdzie dla zbłąkanego wędrowca.

Cześć książkoholicy 🎶❣️

Dzisiaj przychodzę do Was z moją opinią po przeczytaniu najnowszej, świątecznej powieści Aleksandry Rak "Gwiazdeczka". Jest to kolejna piękna historia, to nie podłego dyskusji, ale moim zdaniem (i tylko moim) jest to najsłabsza książka autorki. Czytając tą powieść miałam wrażenie, że brakuje mi w tej twórczości samej Oli. Nie potrafiłam do końcu wczuć się w to co zawsze autorka nam oferuje. Niemniej powieść nie jest zła, historia bohaterki jest naprawdę fajna. Los już od dzieciństwa nie planuje jej życia lekkim, łatwym i przyjemnym. Rzuca jej sporo kłód pod nogi, ale czy będzie miała wystarczająco dużo sił aby przez nie przeskoczyć? Musicie przekonać się sami.

Aleksandra Rak to mega uzdolniona pisarka. Uwielbiam jej powieści, ale ta dostanie ode mnie najniższą notę. Może jakieś 7/10 🤔 także jak widzicie ta książka nie jest zła!!! Absolutnie, ale jakaś musi być najsłabsza no nie? Przecież nie można cały czas pisać na 10 gwiazdek 🤣🤣🤣

Polecam serdecznie ❣️

Joanna od jakiegoś czasu czuje, że oddalają się od siebie z mężem. Oboje zapracowani rozmijają się, nie celebrują wspólnych posiłków, a jeśli rozmawiają to głównie z pretensjami w głosie. Jakby tego było mało, okazuje się, że w okolicach świąt Bożego Narodzenia, wraca ojciec kobiety. Wychodzi na wolność z zakładu karnego, gdzie odsiadywał wyrok za morderstwo. Sebastian, mimo że nigdy nie poznał teścia osobiście, nie zgadza się przyjąć go pod własny dach. Na szczęście jest mieszkanie po rodzicach, zaniedbane i puste odkąd mama Asi zamieszkała w domu opieki. Jest jeszcze Julia, najlepsza przyjaciółka głównej bohaterki, która zawsze ją wspierała, jednak sama wpada w poważne kłopoty. Czy to nie za wiele na barki jednej kobiety? Tym bardziej że wiadomo, że jak się sypie, to wszystko po kolei.

Tytuł przywodzi nam na myśl coś pozytywnego, lekkiego, może i świątecznego, i w sumie wszystko to też znajdziecie w lekturze. Jednak jeśli szukacie książki z błahą, lekką historyjką, to darujcie sobie ten zakup. Ta powieść jest bardzo życiowa, chwilami cierpka, gdzie najbliższe sobie osoby ranią się uszczypliwościami, niedopowiedzeniami. Często tak właśnie bywa w życiu, że próbujemy chronić innych przed nami samymi, nie zdając sobie sprawy, że czynimy tym więcej szkód niż pożytku.

Zacznę może od tego, że bardzo podoba mi się postać Asi. Ta kobieta jest bardzo dzielna, ma swoje zasady i ogromne pokłady empatii. Jest takim fajnym przykładem, że jeśli komuś zależy na małżeństwie, to nie rezygnuje przy byle przeszkodzie, choć przyznam, czasami miałam ochotę potrząsnąć Sebastianem i trzasnąć "za sobą" drzwiami wychodząc, wczuwając się w jej postać.

Ona krzyczy, płacze, żąda wyjaśnień, nie daje się zbyć byle słowem "nie". Na dodatek walka o małżeństwo to tylko ułamek tego, z czym przychodzi jej się zmierzyć. Boi się przecież spotkania z ojcem po latach, bo pamięta go tylko, jako wiecznie pijanego gdy wracał do domu, jak ON sam sobie teraz poradzi na wolności, martwi się o mamę, jak ona to przyjmie i czy w ogóle Alzheimer, z którym się boryka, pozwoli jej przypomnieć sobie męża. Najgorsze jest to, że ta kumulacja przytrafia jej się w okresie, kiedy nie za bardzo ma w kim szukać oparcia, bo Julka, jej bratnia dusza, pogubiła się w swoim związku. I tu, o dziwo dużo wsparcia dostaje z najmniej oczekiwanej strony. Już wie, że musi wszystko postawić na jedną kartę, i krok po kroku porządkować to co się rozsypało.

W tej powieści autorka porusza kilka bardzo ważnych spraw. Jest przemoc i uzależnienia, jest trauma z dzieciństwa, poważna choroba, problem z ponownym przystosowaniem po opuszczeniu więzienia. Jest także dużo miłości, prawdziwa przyjaźń, taka na dobre i na złe, a także magia świąt Bożego Narodzenia. Bardzo polecam ku uwadze, jako jedną z bardziej wartościowych powieści tej premierowej jesieni.

"Gwiazdeczka" to przede wszystkim powieść o wybaczeniu, chęci naprawy relacji. Drugiej szansie, zarówno tej danej jak i otrzymanej. Aleksandra Rak pisze emocjami, co bardzo dobrze widać w całej powieści. Nie brak w niej gorzkich momentów, nie brak chwil, w których chcemy po przyjacielski poklepać główną bohaterów po ramieniu i powiedzieć "będzie dobrze", a osoby wrażliwe pewnie otrą łzę wzruszenia.

Właśnie na przykładzie Asi widzimy jak trudno niekiedy zachować się "jak należy", jak ciężko uśmiechać się kiedy w środku czujemy ciężar. "Gwiazdeczka" mimo poruszanych w niej trudnych tematów, jak chociażby życie z chorym na Alzheimera czy powrót do społeczeństwa po więzieniu, jest powieścią optymistyczną. Cudownie pozytywną, bo przecież mrok w końcu rozjaśni blask, a na niebie zabłysną gwiazdy. Serdecznie polecam.