Guardian Angel. Bracia Mckinley. Tom 1

„Guardian Angel” to kolejna publikacja autorstwa Joanny Chwistek, po którą miałam okazję sięgnąć. Jest to zarazem pierwsza odsłona serii o „Braciach McKinley” i chociaż pierwotnie nie miałam w planach rozpoczynania tego cyklu w najbliższym czasie, tytuł pierwszej odsłony idealnie wpasował się w jedno z wyzwań w ramach akcji #celowaniewczytanie, dlatego postanowiłam zmienić swoje pierwotne plany. Czy losy najstarszego z trzech synów Piersa McKinleya przypadła mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Głównymi bohaterami historii są niespełna dziewiętnastoletnia Arianna Goldberg i prawie trzydziestoletni Lionel McKinley. On wraz z jednym z młodszych braci przejął zarządzanie rodzinną firmą, natomiast ona jest artystką, która właśnie rozpoczyna studia. Kiedyś ich rodziny były ze sobą blisko, jednak po tym, jak jej matka zmarła po ciężkiej walce z nowotworem, a ojciec popadł w alkoholizm, ich drogi się rozeszły. Jednak rodzice Lionela nigdy nie zapomnieli o córce dawnych przyjaciół, więc gdy Glen — ojciec Ari, zginął w wypadku samochodowym, nie zastanawiali się ani chwili, by zgodnie z jego ostatnią wolą, przyjąć młodą kobietę pod swój dach.

Innego zdania jest natomiast ich najstarszy syn, który obawiał się, że to na jego głowie będzie zawożenie dziewczyny do szkoły, pomoc w lekcjach i bieganie na wywiadówki. Nie zdaje sobie on jednak sprawy z tego, że Ari nie jest już małą dziewczynką, którą pamięta z przeszłości, tylko młodą, piękną kobietą, która rozbudzi w nim ogień pożądania. Czy mężczyzna będzie w stanie opanować emocję i zacznie traktować Ari jak przyszywaną siostrę? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.

„Guardian Angel” to jedna z tych historii, która porusza naprawdę trudne tematy, takie jak alkoholizm i co za tym idzie również lęk przed osobami w stanie upojenia alkoholowego, braku poczucia bezpieczeństwa, czy bezpłodność. Jednak pomimo kumulacji tylu przykrych wątków książkę naprawdę bardzo dobrze się czyta.

W tej publikacji mamy również do czynienia z motywem age gap, czyli dużej różnicy wieku między bohaterami, więc teoretycznie powinna to być swego rodzaju zakazana relacja, jednak w mojej ocenie wcale taka nie była. Oczywiście Lion przez większość czasu podkreślał, że nie może ich nic połączyć właśnie z uwagi na ich wiek, ale tak naprawdę wszyscy bliscy im kibicowali i nawet, jak na jaw wyszło, że coś do siebie czują — nikt nie odebrał tego, jako coś niewłaściwego.

Właściwie, gdyby nie to, że Lion był bardzo niezdecydowany, co wprowadzało mnóstwo chaosu w ich relacji, a Ari czasami nie zachowywałaby się jak rozkapryszone dziecko — książka naprawdę zasługiwałaby na znakomitą ocenę.

Niemniej jednak oceniam ją bardzo pozytywnie i jestem ciekawa, jak potoczą się losy kolejnych braci.

🦁Guardian Angel 🦁

„Gry­zło mnie do­słow­nie wszyst­ko, a naj­bar­dziej su­mie­nie.”

Czy kiedykolwiek odczuwaliście z kimś takie przyciąganie, nad którym nie potrafiliście zapanować? Ciągnęło Was do kogoś, chociaż nic nie sprzyjało Waszej znajomości? Ja doświadczyłam czegoś takiego, podobnie jak Lion i Arianna, bohaterzy dzisiejszej książki. Ciągnęło ich do siebie, chociaż oboje wiedzieli, że nie powinno, ale to i tak było silniejsze niż rozsądek – nie mogli przestać o sobie myśleć. Jednak, jak to w życiu bywa, nie obyło się bez komplikacji.

„Ta krak­sa w win­dzie uświa­do­mi­ła mi, że nie po­ra­dzę sobie dłu­żej z przy­cią­ga­niem, które czu­łem do tej dziew­czy­ny. Osza­le­ję, jeśli tu zo­sta­nę.”

ㅤ

Arianna będąc jesz­cze dzieckiem, traci mamę, a później ojca – w wyniku czego trafia pod opiekę jego przyjaciela. Z powodów zdrowotnych Piers McKinley nie może podjąć się tego zadania, dlatego obowiązek opieki nad dziewczyną spada na jego najstarszego syna – Liona. Spodziewał się on raczej dziecka, niżeli młodej kobiety, co też szybko daje mu się we znaki, ponieważ nikt nigdy nie zrobił na nim takiego.. wrażenia. Chcąc zachować się jak na dorosłego faceta przystało – dosyć szybko wyjeżdża, aby mogła poznać kogoś w swoim wieku i przekonać się, czy to była miłość. A przynajmniej tak sobie tłumaczy swoją ucieczkę – jak dla mnie nie mógł zrobić nic gorszego, aż miałam ochotę potrząsnąć nim, aby się obudził.

ㅤ

„Mimo iż żar­to­wał, wi­dzia­łam na­pię­cie ma­lu­ją­ce się na jego twa­rzy. Być może się sta­rał, jed­nak ja za­uwa­ży­łam, że nie po­tra­fi ode­rwać ode mnie wzro­ku. Po­dob­nie jak ja od niego.”

ㅤ

Lion naprawdę dużo mówił o różnicy wieku między nimi, zaznaczał, że jest dla niej za stary, ale koniec końców to Arianna zachowywała się dojrzałej, mimo że była od niego młodsza – pewnie dlatego mówi się, że wiek to tylko liczba. Moim zdaniem dziewczyna miała wybór od początku, nie potrzebowała, aby ktoś podejmował za nią decyzję, ale Liona trochę zaślepiły jego własne uczucia. Poniekąd zamienili się miejscami – każdy jednak uczy się na swoich błędach, ale czy aby na pewno? 🦁

ㅤ

„Ta wę­drów­ka jej oczu po moim ciele po­dzia­ła­ła na mnie bar­dziej niż co­kol­wiek in­ne­go w życiu. Szarp­ną­łem za kra­wat i po­luź­ni­łem węzeł, bojąc się, że się zaraz udu­szę.”

ㅤ

Recenzja tej książki trochę czekała, ale przyszedł czas, aby podzielić się z Wami moimi odczuciami. Całość czytało mi się bardzo przyjemnie, bardzo polubiłam wszystkich, z jednym małym wyjątkiem. Może trzema. Adorator Ari zachowywał się jak taka mucha, która będzie latać Ci koło ucha, aż jej.. Nie rozumiał słowa nie, tak samo, jak mściwa asystentka Lionela. A jeśli już o nim mowa, to mimo kilku wad, które stety bądź niestety ma każdy, bardzo go polubiłam. Zapulsował w późniejszym etapie książki, ale jak to się wszystko skończyło nie będę zdradzać, bo nie chcę zepsuć Wam przyjemności z czytania.

ㅤ

„Drgnę­łam nie­spo­koj­nie, kiedy kuc­nął obok, kła­dąc dłoń na moim udzie. Jego bli­skość spra­wi­ła, że za­drża­łam, a po ple­cach prze­biegł dreszcz. Za­schło mi w ustach mimo tego, że jesz­cze przed chwi­lą wy­pi­łam pół bu­tel­ki wody.”

ㅤ

W pewnych kwestiach było mi blisko do głównej bohaterki, niestety utrata bliskiej osoby w młodym wieku zmusza nas, by szybciej dorosnąć. Dlatego zawsze bardzo doceniam, gdy taki wątek jest poruszany w książce. Jeśli chodzi o całość – jestem na tak, bardzo polubiłam pióro autorki i polecam Wam tę książkę, jeśli tak jak ja lubicie różnicę wieku i zakazany związek.

ㅤ

„Wprost nie mo­głem uwie­rzyć, że nie za­cho­wy­wa­ła się jak ty­po­wa na­sto­lat­ka, ale pró­bo­wa­ła ne­go­cjo­wać jak do­ro­sła ko­bie­ta. Nate był star­szy od niej o dwa lata, a mimo to nadal za­cho­wy­wał się jak idio­ta.”

„Guardian Angel” to pierwszy tom serii “Bracia McKinley”, który skupia się na historii Ari i Lionela. Osiemnastoletnia Arianna Goldberg traci ojca w wypadku samochodowym. Ten w testamencie zaznacza, że dopóki dziewczyna nie skończy dwudziestu jeden lat, jej majątkiem ma rozporządzać rodzina McKinley. Ari liczyła, że Piers McKinley, schorowany przyjaciel ojca¸ nie będzie robił żadnych problemów, aby została w Nowym Jorku i rozpoczęła studia, jednak ku jej przerażeniu mężczyzna przekazuje opiekę nad nią swojemu synowi. Trzydziestoletni Lionel McKinley miał pewność, że Arianna jest jeszcze dzieckiem. Tymczasem okazuje się, że Arianna nie jest już dzieckiem, a młodą kobietą z tatuażami i kolczykami.

To już moje spotkanie z twórczością Joanny Chwistek i było ono równie udane jak poprzednie! Nawet lepiej! Nie ukrywam po zapowiedziach „Guardian Angel” byłam ogromnie ciekawa tej książki i miałam wobec niej spore oczekiwania. Finalnie wszystkie je spełniła a ja sama pokochałam Ari i Lionela. Styl pisania autorki jest niezwykle przyjemny dla oka i pochłaniający. Niemal od razu wciągnęłam się w fabułę i nie mogłam oderwać od czytania. Dosłownie nawet nie wiem kiedy ją przeczytałam. Dodatkowo cały czas myślałam o tej książce! Fabuła skupia się głównie na relacji Ari i Lionela. Ponadto mamy tutaj takie motywy jak [Adres usunięty]. age gap oraz zakazana relacja, które w wykonaniu Joanny Chwistek to strzał w dziesiątkę. Autorce należą się brawa za tak świetnie poprowadzone napięcie między bohaterami. Dosłownie sama miałam przez nich ciary i wyczekiwałam ich zbliżenia. Jeśli chodzi o samych zainteresowanych to oddałam im swoje serce. Ari – ta młoda, szalona dziewczyna – skradła moje serce. Dosłownie to jaka była wygadana, jak niczego się nie bała i jaka powerful przy tym była – jednym słowem – ikona. Lionel, ah ten Lionel. Pewny siebie, starszy, właściciel firmy, który twardo stąpa po ziemi. Pokochałam go ale czasem miałam tak ogromną ochotę nim potrząsnąć, że nawet nie zdajecie sobie sprawy! Uwielbiam relacje jego i Ari i to, że działa się na spokojnie w swoim tempie. Tak jak napisałam powyżej – z każdym kolejnym rozdziałem napięcie między nimi było coraz większe ale to właśnie było genialne. Bardzo im kibicowałam a na końcu nie zabrakło łez wzruszenia. Brawa dla autorki, że poruszyła w tej historii tak ważny temat jakim jest bezpłodność. Jeśli szukacie historii, która was pochłonie i rozbawi a jednocześnie skradnie serce i poruszy to gorąco polecam wam „Guardian Angel”! Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu o kolejnym bracie McKinley!😁

"Cza­sa­mi złe wie­ści przy­cho­dzą nie­spo­dzie­wa­nie, wy­wo­łu­jąc szok oraz bez­den­ną roz­pacz. Dla mnie złe in­for­ma­cje sta­no­wi­ły po­czą­tek no­we­go życia".

"...jeśli cho­dzi­ło o uczu­cia, wiek nie grał roli. Albo się to czuło, albo nie. Jed­nak ste­reo­ty­py nadal kró­lo­wa­ły w spo­łe­czeń­stwie, młoda osoba za­wsze po­zo­sta­nie chwiej­na emo­cjo­nal­nie, nie­sta­ła w uczu­ciach, roz­bry­ka­na. Nie mo­głam z tym po­le­mi­zo­wać, je­dy­nie czas mógł udo­wod­nić Lio­ne­lo­wi, że się mylił".

Arianna mimo młodego wieku została dosyć solidnie doświadczona przez los przez co jest dziewczyną, która woli raczej skupić się na swoim hobby niż na buntowaniu się i ciągłym imprezowaniu. Gdy traci ojca okazuje się, że na jakiś czas będzie musiała przenieść się do domu rodziny McKinley. Jakby tego było mało okazuje się, że schorowany przyjaciel ojca przekazuje opiekę nad nią swojemu synowi. Trzydziestoletni Lionel McKinley miał pewność, że Arianna jest jeszcze dzieckiem. Myślał, że najgorsze, co go czeka, to zawożenie do szkoły, pomoc w lekcjach i bieganie na wywiadówki… Tymczasem okazuje się, że Arianna nie jest już dzieckiem, a młodą kobietą z tatuażami i kolczykami...

"Guardian Angel" czyli jedna z najnowszych książek Joanny Chwistek obok której po prostu nie da się przejść obojętnie. Zachwyca okładką i niezwykłymi kolorami oraz intryguje ciekawym opisem 💚 Gdy tylko zabrałyśmy się za czytanie głęboko wierzyłyśmy, że będzie to coś dobrego. Coś, co nas porwie a nawet zachwyci i sprawi, że zapomnimy o wszystkim oraz wszystkich. Czy tak jednak było faktycznie? 🤔

Na pewno należy zaznaczyć, że powieść będzie przyjemną, lekką lekturą, którą zdecydowanie można sobie zaserwować na wieczór z herbatą i kocem. Otrzymamy w niej uwielbiany przez wiele czytelniczek motyw age-gap z domieszką słownych potyczek, humoru, odrobiny pikanterii oraz zazdrości, którą już od samego początku zionął główny bohater 😁 jak to zwykle my świetnie się bawiłyśmy obserwując przekomarzania tej pary choć jeżeli mamy być szczere to najbardziej zauroczył nas pełen czworonóg, któremu żaden opryskliwy gbur nie byłby straszny 😁

Książka miała naprawdę fantastyczny potencjał niestety w naszym odczuciu nie został on do końca wykorzystany. Zabrakło nam nieco więcej sytuacji dotyczących stricte linii lotniczych a także miałyśmy w pewnej chwili wrażenie, że coś nas ominęło. Dokładnie mamy tu na myśli moment kiedy relacja Ari i Lionela zaczęła się przeistaczać w głębsze uczucie. Niestety tu nie poczułyśmy tworzącej się pomiędzy nimi chemii nad czym szczerze ubolewamy 😔 mimo to i tak czytało nam się tę powieść naprawdę dobrze pragnąc przekonać się jaki będzie finał historii tych dwojga 😁

Oprócz wielu pozytywnych scen i uczuć będzie też trochę gorzkiej prawdy o tym jak czasami ludzie nie potrafią sobie poradzić ze stratą drugiej osoby przez co krzywdzą najbliższe sobie osoby a nie kiedy cierpią na tym nawet i same dzieci. Uważamy, że jest to naprawdę bardzo istotne aby w takich momentach spróbować za wszelką cenę wesprzeć osobę dotkniętą tragedią nawet jeżeli się ona temu opiera.

"Guardian Angel" to pierwszy tom serii Bracia McKinley z którym spedziłyśmy fajnie oraz miło czas i z przyjemnością sięgniemy po kolejną część 😉

Ps. Co do końcówki mamy jedno drobne "ale". Jest się "w" Dominikanie nie "na" 😉

“Jesteś takim…- Zawiesił głos, patrząc mi prosto w oczy. – Kolorowym ptakiem, Ari. Nie pasujemy do siebie, nie widzisz tego? Zbyt dużo nas dzieli I to wszystko jest zbyt skomplikowane, żeby się udało”.

Arianna dla przyjaciół Ari i Lionel.

Osiemnastka, z kolczykami I tatuażami

Oraz

Trzydziestoletni biznesmen w garniturze

To nie ma prawa się zdarzyć… To nie ma prawa się udać…. Ale się dzieje….

Arianna po śmierci swojego ojca, dowiaduje się z jego testamentu, że dopóki nie skończy dwudziestu jeden lat opiekę nad nią I jej majątkiem przejmie przyjaciel rodziny. Dziewczyna ma nadzieję, że schorowany mężczyzna pozwoli zostać jej w Nowym Jorku. Jakie jest jej zdziwienie, kiedy zamiast niego pojawia się Lion. Mężczyzna, na widok którego wszystkim kobietom odwracają się głowy a oddech staje się drżący. Co więcej, mężczyzna kompletnie nie spodziewa się widoku, który ma przed sobą…. Czyżby starość pukała do drzwi?😁 O żadnych dyskusjach z nim również nie ma mowy. Mężczyzna zabiera dziewczynę ze sobą. Ma ona przed sobą rozpoczęcie nowego życia I studiów. A nad głową Lionela…

Lionel nie jest ani trochę zachwycony tym, że będzie musiał zająć się nastoletnią dziewczyną. Zawożenie do szkoły, odrabianie lekcji I wydzielanie słodyczy ani trochę mu się nie uśmiecha. Ale czegóż nie robi się dla rodziny. Tylko chyba ktoś ma problemy z liczeniem. Lion spodziewał się dziecka, a zastał….uuuuu, to co zastał sprawiło, że zrobiło mu się gorąco I trzeba było poluźnić krawat (I nie tylko😉). Kiedy okazuje się, że Ari ma odrobinę więcej lat, niż mężczyzna zakładał, zaczynają się schody, których w życiu by się nie spodziewał. Tym bardziej, że dziewczyna zupełnie nie jest w jego typie… A do tego ten wiek…. I jego pozycja zawodowa. Przecież jest właścicielem linii lotniczych. Nie nie może zwracać uwagi na nastolatkę….

Jak już wiecie, książki Asi, to moje uzależnienie. Każdą jedną kiedy kończę, zastanawiam się, dlaczego nie może mieć więcej stron. I Guardian nie jest żadnym wyjątkiem. Odkąd otworzyłam pierwszą stronę, nie mogłam przestać zastanawiać się, co wydarzy się dalej.

Ari i Lion. Dwa totalnie różne charaktery. Dwa totalnie różne wyglądy. A jednak coś ich do siebie ciągnęło.

Każde z nich próbuje x tym walczyć na swój własny sposób. Lionel nawet podejmuje decyzje za nich oboje. Decyzje, które były potrzebne a jednak tak bardzo krzywdzące.

Mężczyzna jest odpowiedzialny, świadomy tego, co czuje. Nie chce ranić Arianny i próbuje dać jej przestrzeń I czas. Sam jednak z dnia na dzień uświadamia sobie, że to co czuje do dziewczyny Jet dużo poważniejsze, niż mógł sądzić. A przecież tak bardzo doprowadzała go do szału swoim ciętym jęzorem i brakiem posłuszeństwa. No I jest jej opiekunem, co samo w sobie powinno go zatrzymać….

Ari jest zaś bardzo dojrzała na swój wiek. Dziewczyna naprawdę bardzo dużo przeszła i choć bardzo nie chce zwracać uwagi na Liona, coś ją do niego ciągnie. Mimo iż rani ją jego zachowanie, potrafi przyznać się do swoich uczuć I co więcej jest ich pewna. Jest tylko coś o czym Lion jeszcze nie wie a co może zmienić jego decyzję….

Guardian Angel to nie tylko age gap. To nie tylko zakazany związek. To nie tylko przyjaźń i uczucia. Asia porusza również temat, który uważam jest tematem tabu w naszym świecie a jest niezwykle ważny. Poznacie w niej również cudownego zwierzaka, który totalnie skradł moje serce. Do tego hate-love, cięty język bohaterów i przystojny pan biznesmen. Czego chcieć więcej 😁

Asiu, zauroczyłaś mnie postacią Liona do tego stopnia, że zostaje on moim trzecim książkowym mężem (tak, mam tylko trzech🤭). Choć Ty masz niewątpliwy talent do tworzenia cudownych bohaterów ❤️

Polecam całym sercem ❤️❤️