Odświeżający oryginalny pamiętnik osiągającej sukcesy młodej prawniczki. Kobiety, która niechętnie zgadza się na psychiczne i emocjonalne odsłonięcie się przed sześcioma kompletnie obcymi osobami. Czy doprowadzi ją to do celu, czyli odnalezienia więzi międzyludzkich i tych łączących ją z nią samą?
Christie Tate właśnie została najlepszą studentką w szkole prawniczej i w końcu uporała się z trwającymi latami zaburzeniami odżywiania. Dlaczego więc jechała przez Chicago, fantazjując o własnej śmierci? Dlaczego wyobrażała sobie poddanie się smutkowi, który wciąż ją dręczy?
W życiu Christie pojawia się doktor Rosen, terapeuta, który spokojnie zapewnia ją, że jeśli dołączy do jednej z jego grup psychoterapeutycznych, to odmieni swoje życie. Wystarczy, że pojawi się na spotkaniu i będzie szczera we wszystkim. Opowie o nawykach żywieniowych, dzieciństwie, życiu seksualnym. Christie jest sceptyczna, twierdząc, że jest wadliwa, i że nie da się jej wyleczyć. Ale doktor Rosen wydaje receptę na pięć słów: Nie potrzebujesz lekarstwa. Potrzebujesz świadka.
Tak zaczyna się jej dziwna, przerażająca i ostatecznie zmieniająca życie przygoda z terapią grupową. Christie, początkowo zniechęcona dziwnymi wytycznymi doktora Rosena, z czasem, gdy jej mechanizmy obronne przestają działać, zaczyna mu ufać i polegać na sesjach i zaleconych nocnych rozmowach z różnymi członkami grupy.
Grupa to cudowanie uzależniająca lektura z Christie jako przewodniczką – sceptyczną co do jej własnej umiejętności nawiązywania kontaktów i intymności, ale wbrew sobie działającą z nadzieją. Otrzymujemy miejsce w pierwszym rzędzie na odważne, ekscytujące, bolesne i przezabawne przedstawienie, jakim jest terapia grupowa. Niedostatecznie zbadany proces, który cię rozbija, a następnie składa, aby ostatecznie wszystkie elementy pasowały do siebie.
- POWIEŚĆ WYBRANA DO KLUBU KSIĄŻKI REESE WITHERSPOON W LISTOPADZIE 2020
- BESTSELLER „NEW YORK TIMESA”
- NAJLEPSZA KSIĄŻKA KLUBU KSIĄŻKI AMAZONA W PAŻDZIERNIKU 2020
Christie Tate jest pisarką i eseistką z Chicago. Publikowała miedzy innymi w „The New York Times”, „The Washington Post”, czy „Chicago Tribune”.
Czy kiedykolwiek czytałaś książkę, która sprawiła, że chcesz przytulić autora? Każda strona tego niesamowitego pamiętnika sprawiała, że żałowałam, że nie przeczytałam tej książki, mając 25 lat – tak bardzo by mi pomogła. Potrzebujemy siebie nawzajem zarówno w dobrych, jak i złych chwilach naszego życia. Proszę, przeczytaj też książkę z grupą znajomych, których kochasz. — Reese Witherspoon
Z trudem wywalczona potrzeba bycia kochaną i zdolną do kochania ostatecznie kształtuje tę historię. Historię, która trafia prosto do zabałaganionego centrum tego, czym jest zmaganie się z własnymi ograniczeniami i najgłębszymi pragnieniami. — Dani Shapiro, „The New York Times”
Powiedzenie, że przy tej książce będziesz i śmiać się, i płakać, wydaje się banałem, ale obiecuję, że zrobisz jedno i drugie, a przy okazji przeanalizujesz swoje życie i poczucie szczęścia, nawet jeśli nie chcesz tego robić. Grupa to łamiące serce i zabawne spojrzenie na dotarcie do dna i kroczenie drogą powrotną do życia. — Sarah Gelman, Amazon Book Review
Szczera droga Christie Tate do uzdrowienia jest często przezabawna i ostatecznie bardzo wzruszająca. — „People”
Ten niepohamowany pamiętnik to wzruszające przeżycie i jedna z najbardziej zaskakujących książek, jakie kiedykolwiek przeczytałam. — Lisa Taddeo, autorka bestsellerów Trzy kobiety, Zwierzę
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii książki o rozwoju osobistym
Czy książka "Grupa" to podręcznik psychologii, czy raczej osobista opowieść autorki?
"Grupa" to przede wszystkim szczery pamiętnik i literatura faktu, a nie teoretyczny podręcznik psychoterapii. Autorka opisuje swoje prywatne doświadczenia z perspektywy pacjentki, co pozwala czytelnikowi zrozumieć proces terapeutyczny od środka. Zamiast naukowych wykładów otrzymujemy emocjonalną relację z budowania więzi z obcymi ludźmi pod okiem charyzmatycznego terapeuty. Jest to idealna pozycja dla osób szukających inspiracji i autentyczności w literaturze o rozwoju osobistym. Dzięki narracji pierwszoosobowej czytelnik może poczuć się niemal częścią opisywanej społeczności.
Dla kogo lektura tej książki może okazać się zbyt obciążająca?
Książka ta nie jest odpowiednia dla osób szukających profesjonalnych porad medycznych lub gotowych instrukcji samopomocy. Ze względu na bardzo szczere opisy zaburzeń odżywiania, myśli autodestrukcyjnych oraz intymności, może być ona zbyt obciążająca dla czytelników w fazie ostrego kryzysu psychicznego. Publikacja skupia się na subiektywnej drodze autorki, która nie stanowi uniwersalnej recepty dla każdego pacjenta. Osoby unikające w literaturze wulgaryzmów lub bardzo bezpośrednich opisów fizjologii mogą czuć się niekomfortowo podczas lektury. Warto mieć na uwadze, że opisane metody terapeutyczne są specyficzne i wymagają dużego dystansu emocjonalnego od odbiorcy.
Jakie problemy emocjonalne, poza zaburzeniami odżywiania, porusza autorka w tej publikacji?
Autorka koncentruuje się głównie na lęku przed bliskością, budowaniu zaufania oraz radzeniu sobie z głębokim poczuciem izolacji. W toku spotkań grupy poruszane są tematy trudnych relacji rodzinnych, zahamowań seksualnych oraz lęku przed surową oceną społeczną. Christie Tate analizuje, jak mechanizmy obronne nabyte w dzieciństwie destrukcyjnie wpływają na jej dorosłe życie zawodowe i partnerskie. Lektura rzuca światło na to, jak obecność świadków w procesie zdrowienia pomaga ostatecznie przełamać wstyd i poczucie bycia "wybrakowanym". Całość stanowi studium ludzkiej potrzeby akceptacji w najbardziej surowej formie.
Na czym polega nietypowe podejście do terapii grupowej opisane w książce?
Metoda doktora Rosena opiera się na całkowitej szczerości i braku tajemnic pomiędzy członkami grupy, nawet poza sesjami. Pacjenci są zachęcani do dzielenia się najbardziej wstydliwymi szczegółami życia, co ma na celu stworzenie autentycznej i trwałej wspólnoty. Terapia nie polega tu na szybkim usunięciu objawów, lecz na byciu "widzianym" przez innych w swoim bólu i codziennych niedoskonałościach. To radykalne podejście wymusza na uczestnikach wyjście ze strefy komfortu i konfrontację z własnymi barierami emocjonalnymi w kontrolowanym środowisku. Dzięki temu czytelnik może zaobserwować, jak transparentność wpływa na jakość relacji międzyludzkich.
Czy narracja w książce jest utrzymana w ciężkim tonie?
Mimo poruszania trudnych tematów, narracja jest pełna błyskotliwego humoru, autoironii i dystansu do własnych słabości. Christie Tate pisze w sposób niezwykle dynamiczny, co sprawia, że momenty bolesne płynnie przeplatają się z sytuacjami niemal komediowymi. Taki styl sprawia, że książkę czyta się jak wciągającą powieść obyczajową, mimo że dotyczy ona autentycznej i trudnej walki o zdrowie psychiczne. Czytelnik towarzyszy autorce w jej wzlotach i upadkach, co buduje silną więź z opowiadaną historią od pierwszej do ostatniej strony. Jest to lektura, która potrafi rozbawić do lęz, jednocześnie zmuszając do głębokiej refleksji nad własnym życiem.
