Gra w pozory

🖤 "Gra w pozory" B.A.Feder; Wydawnictwo Czwarta Strona, Bezwstydna 🖤

Jejku...to była naprawdę dobra historia! Nie często zdarza się, żeby historia owiana tajemnicą i tak wielkim mrokiem mi się podobała, a ta książka to coś świetnego 🖤

Bohaterowie to Constantin i Lorraine. Oboje zniszczeni i doświadczeni przez życie, bez normalnego dzieciństwa...czytając o ich życiu i tym co przeżyli byłam szczerze wstrząśnięta...ich opowieści były przesiąknięte złem i bólem. Obojga pokochałam tak samo mocno, bo byli zupełnie inni, a zarazem tak bardzo podobni. Lorraine, gdy czytałam o jej życiu i tym jak wyglądało, jak odkrywała różne fakty ze swojego życia...jejku, emocje naprawdę duże. Mamy tutaj tez bardzo dobrze przedstawiona rodzine obojga stron, która ma duży wpływ na całą powieść i losy głównych bohaterów.

Bardzo mi się podobało jak autorka prowadziła to wszystko i jak płynnie przechodziła od faktu do faktu dawkując nam zdobywaną wiedzę. Nie mamy rzuconego wszystkiego od razu, tylko po mału odkrywamy fakty z życia bohaterów. Plot twisty tej książki są tak wielkie i niespodziewane, ze aa! Ja momentami nie wiedziałam co się dzieje, ale to napędzało do czytania 😋

Cały czas tak naprawdę czujecie duże emocje, bo cała historia jest opleciona w tak różne fakty z życia obojga bohaterów i ich rodzin, tajemnice. Zostajemy wprowadzeni do mrocznego świata, który jest naprawdę okrutny. Bardzo podobał mi się element, ze autorka wyjaśnia słowa, których czytelnik, który nie interesuje się tematem prawdopodobnie nie zrozumie. Jest to świetny zabieg, który znacząco pomaga zrozumieć całą powieść.

Końcówka była mega intensywna, bardzo mi się podobało zagranie takiej "niepewności". Ostatecznie kilka ostatnich stron było przepiękne i powieść skończyła się tak jak powinna, idealnie...i to dosłownie. Poczułam się po przeczytaniu nasycona tą historią, dowiedziałam się wszystkiego w punkt ❤

Serdecznie polecam Wam wszystkim, jeśli jesteście fanami gorących romansów, ale również takich, które mają w sobie tajemnice i jakieś cięższe przeżycia, to czytajcie! 🥰

⭐5/5

🖤10/10

🌶3/5

🖤18+

📖stron: 427

🖤seria: ❌/❓

🔡literki: przyjemne do czytania, średniej wielkości

🖤gatunek: romans (mafijny)

Dawno nie czytałam książki o mafijnym świecie, postanowiłam to zmienić i przekonać się, czy jest jeszcze coś, co mnie w nim fascynuje, pociąga. Książka „Gra w pozory” autorstwa B. E. Feder miała mi w tym pomóc. Nie znałam wcześniej książek tej autorki, nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Czasami, kiedy nam się wydaje, że w jednym temacie opowiedziano już wszystko, okazuje się, że wcale tak nie jest i z nawet znanych motywów, wplatając w nie bohaterów i ich historię powstaje coś zupełnie nieprzewidywalnego. Nigdy i wiesz, kogo los postawi na twojej drodze, nawet, jeśli byłaś przygotowywana do tego od dziecka, może wydarzy się coś nieprzewidywalnego, co położy na szali cały plan.

Główną bohaterką książki autorstwa B. E. Feder pod tytułem „Gra w pozory” jest Lorraine, kobieta przez całe swoje życie wiedziała, że będzie musiała wyjść za mąż za kogoś, kogo nie będzie kochać. Dziewczyna zdecydowała się jednak wykorzystać to, aby wprowadzić swój własny plan. Ne była grzeczną, niewinną i delikatną kobietą, ale wojowniczką, karmioną pragnieniem zemsty. Nie miała ochoty być niczyją maskotką, nie była kimś, kim można się bawić. Constantin był wychowywany na silnego i niezłomnego przywódcę, miał rządzić na Korsyce, jednak małżeństwo i pozyskanie wpływów marsylskiego Unione Corse potęgowałoby władzę. Lorraine musiała jedynie rozkochać w sobie swojego męża, sprawi by jadł jej z ręki i nie zaangażować się w ten związek. Niestety doświadczenie nauczyło mnie, że nic nie jest takie proste, zwłaszcza, kiedy przeciwnik nie należy do łatwych. Rozpoczęła się walka, której ceną jest serce.

„Gra w pozory” jest świetną książką! Bardzo spodobali mi się bohaterowie, ta chemia między nimi, to po prostu cudeńko. On opanowany, mroczny, władczy, ona charakterna, próbująca pokazać, że jest potulna, jednak nie taką miała krew. Każde starcie to były iskry, tarcia i walka, co bardzo mi się podobało. Widać było, że wspólnie zaczynało im się to podobać, ten sarkazm, w końcu zaczęło dziać się między nimi to „coś więcej”. Z pewnością żadne z nich tego nie planowało, ale założenia są po to, aby je zmieniać. Kiedy dwóch graczy zaczęło grę skupiając się na zwycięstwie stają się nie ostrożni, nie dostrzegają momentu, kiedy stali się pionkami, a gra drastycznie się rozrosła. „Gra w pozory” to niezwykle wciągająca, emocjonująca i świetnie rozbudowana historia, którą nie sposób było odłożyć na bok do ostatniej kropki. Autorka sprawiła, że czułam ekscytacje ilekroć rozpoczynałam lekturę. B. E. Feder stworzyła opowieść, która snuła się sama, przyniosła mi wiele satysfakcji.

"Gra w pozory" B.A. Feder to niezwykle wciągający romans mafijny. Nie można się od niego oderwać, ponieważ akcja jest bardzo dynamiczna.

"Myśleli, że rozstawiają pionki...

Okazało się, że sami nimi byli..."

Lorraine chciała odegrać się za pewne wydarzenie z przeszłości. Przygotowywała się do tego latami. Constantin wychowywany był na przyszłego przywódcę mafii. Wiedział że połączenie dwóch klanów poprzez związek małżeński to dobre posunięcie. Choć nie ufał przyszłej żonie chciał ją lepiej poznać. Lorraine nie udała mu, jednak każda chwila spędzona z nowym mężem rodziła w ich wnętrzach dziwne uczucie.

Kiedy skrywane tajemnice wyjdą na światło dzienne, świat w którym żyła Lorraine rozpada się jak domek z kart. Ufała mu całe życie, jednak on był tylko kłamcą.

Świetna książka. Nie mogłam się od niej oderwać. Wraz z każdą kolejną kartką na jaw wychodziły nowe tajemnice, przez co akcja nabierała tempa. Uczucia bohaterów, wątek mafijny, wszystko było na swoim miejscu.

Polecam

Przyznam szczerze, że pierwszy raz sięgnęłam po książkę B.A. Feder i mówię to ze wstydem, ponieważ jej debiut od długiego czasu znajduje się w mojej biblioteczce a ja ciagle go nie przeczytałam! „Gra w pozory” totalnie zmobilizowała mnie do nadrobienia zaległości - pióro autorki jest fenomenalne! Historia poprowadzona jest w genialnie wywarzony sposób a my jesteśmy ciagle podsycani kolejnymi wydarzeniami co powoduje, że nie jesteś w stanie odłożyć książki! Autorka przenosi nas w francuski klimat - każdy zwrot po francusku jest wytłumaczony i nie czujemy się zagubieni. Widać, że był tu mocny research mafijnego świata tego kraju co bardzo sobie cenie! W tej pozycji dla mnie wszystko gra na najwyższym poziomie!

Bohaterowie jakich poznajemy w tej pozycji są świetnie wykreowani. Lorraine to mocna kobieca postać, która twardo stąpa po ziemi i idzie do wyznaczonego celu zaś Constantin to zimny i bezwzględny mężczyzna. Tych dwoje pokochałam bezpowrotnie. Nich relacja nie biegnie zbyt szybko, między nimi lecą iskry i jest tutaj cały ogrom namiętności!

Jest to książka przeznaczona dla osób pełnoletnich! Przez rozpoczęciem historii autorka zamieszcza całą listę ostrzeżeń co bardzo sobie cenie. Tutaj spotkamy przemoc na tle psychicznym oraz fizycznym oraz inne sceny charakterystyczne dla klimatu mafijnego. Znajdujemy tutaj również spice sceny, które czyta się z największa przyjemnością - nie są one zbyt wulgarne ale płonie tutaj porządny ogień!

Plot twisty jakie zaserwowała nam autorka powodują, że zbieramy szczękę z podłogi! Uwielbiam tak skonstruowane pozycje, tutaj niczego nie możemy się spodziewać i to jest najpiękniejsze!

Dla fanów mafijnego świata i gorącego romansu dopełnionego totalnym zwrotem akcji - ta pozycja jest dla was!

Ja całym sercem pokochałam tą książkę i będę polecać każdemu z czystym sumieniem

Gra w pozory to zdecydowanie książka na najwyższym poziomie trzymania w napięciu.

Constantin i Lorraine wstępują w związek małżeński. Niby trochę jest to aranżowane, ale z drugiej strony jest to przechytrzenie przeciwnika.

Lorraine gra w grę i ojciec ją steruje. Sama pragnie zemsty na ludziach, co są winni śmierci jej najbliższych. A Constantin pragnie dowiedzieć się, co przeciwna rodzina chce od nich.

Lecz w tej książce manipulacja gra główną rolę. Każdy skrywa swoje tajemnice. A plany nie zawsze potoczą się, tak jak powinny. Szczególnie że miłość wkradnie się w serca bohaterów. Więc e tej książce sceny erotyczne pobudzają bardzo.

Nie znałam stylu autorki, pierwszy raz sięgnęłam po jej książkę, ale zdecydowanie czytałam z wielką przyjemnością. Wciągnęłam się w świat bohaterów i bardzo ich polubiłam. Historia dała mi pełno emocji od strachu aż do podniecenia. Myślę, że książka idealnie spędzi się na lato. Styl autorki jest bardzo przyjemny. Bohaterzy wykreowani znakomicie, a fabuła, wypieszczona do ostatniej kropki.

Lubię mądre, silne i waleczne postacie damskie w książce. Tutaj taką otrzymałam. Nasza bohaterka przeszła najrozmaitsze szkolenia, aby uzyskać przewagę nad swoim wrogiem. Od pierwszej chwili Lorraine przypadła mi do gustu. I z całych sił kibicowałam jej w swojej zabójczej misji.

Constantin również wywarł na mnie pozytywne znaczenie, przy bliższym spotkaniu zyskał w moich oczach. Autorka wykreowała męska postać na wysokim poziomie. Niejednej czytelniczce zawróci w głowie.

Mafijne klimaty, motywy zemsty, aranżowane małżeństwa i walka o władzę od dobrych kilku lat działają na mnie jak magnes. Odpowiada mi taki klimat w książkach i wiedziałam, że autorka sprosta moim wymaganiom.

Gra w pozory to nie jest zwykła historia, których pełno na rynku czytelniczym. To zupełnie inna, nieprzewidywalna i pełna zaskakującym zwrotów akcji fabuła. Przy tej pozycji nie można się nudzić, co chwila jesteśmy zaskakiwani jakimiś rewelacjami.

Relacja między głównymi bohaterami dostarczała mi dużo pozytywnych wrażeń. Wzajemnie wodzili się za nos z myślą, że są o jeden krok przed przeciwnikiem. Lorraine skrywała swoją prawdziwą twarz za grą pozorów, lecz nie z Constantinem te numery.

Lubię styl autorki, ma w sobie to coś, co sprawia, że od książki nie można się oderwać. Czy będę powtarzalna, jeśli powiem, że losy bohaterów przeczytałam na raz? Być może, ale tak właśnie było. Z zapartym tchem śledziłam przygody Lorraine i Constantina.

Na końcówce prawie zawału dostałam, wszystko wskazywało na zakończenie, którego bardzo nie chciałam. A tu proszę, niespodzianka. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i autorce udało się mnie zaskoczyć.

Z niecierpliwością czekam na dalsze dzieła pisarki. Ciekawa jestem, czym jeszcze mnie uraczy w swoich książkach.

Fani mafijnych klimatów to pozycja idealna dla Was.

Constantin, wyczuł korzyści w możliwości poślubienia córki marsylskiego caïda. Lorraine, przez lata ćwiczona do zemsty, czekała tylko na taką okazję.

Trafiła kosa na kamień.

Kiedy ich zaaranżowane małżeństwo dochodzi do skutku okazuje się, że wzajemne przyciąganie jest silniejsze od wieloletnich uprzedzeń.

Co się stanie kiedy maski opadną, a prawda ujrzy światło dzienne? Czy związek oparty na kłamstwie ma jakiekolwiek szanse?

#bafeder wciąga czytelnika w świat francuskiej mafii, dzięki przypisom poznajemy wiele smaczków i faktów. Nie miałam wcześniej styczności z taką tematyką także dla mnie ten wybór autorki to strzał w dziesiątkę i powiew świeżości.

Bohaterowie są świetnie wykreowani, akcja jest dynamiczna. To jeden z lepszych romansów mafijnych jakie miałam przyjemność przeczytać. Gorąco polecam Waszej uwadze #grawpozory. To elektryzująca lektura.

„Gra w pozory”. No cóż, od czego tu zacząć? Chyba najprościej będzie od tego, że jestem absolutnie kupiona i zakochana w tej historii. Romanse mafijne zawsze mnie przyciągały ale z czasem miałam wrażenie, że wszystkie zaczynają być o tym samym. Przyznaje, że poprzedniej książki autorki jeszcze nie czytałam i było to poznawanie pióra kompletnie w ciemno.

To było cudowne zaskoczenie! Motyw życia dla zemsty był tu tak skrupulatnie stworzony, że czekałam z ciarkami na plecach czekając na to co nam bohaterowie wywiną jeszcze oprócz tego co mieli od początku zaplanowane. To wcale nie jest banalny i oklepany romans przez, który tak po prostu się przeleci strona za stroną. Chemia między bohaterami jest taka, że aż iskry lecą i chociaż książka jest zdecydowanie dla czytelników +18 to nie ma w niej wulgarności, takiej którą najczęściej spotyka się właśnie w romansach mafijnych.

Co mi się podobało najbardziej to właśnie to, że główna bohatera nie daje sobie przysłowiowo w kaszę dmuchać, niejeden mógłby mocno się przejechać na takich umiejętnościach 😅 ale co ja przeżyłam przy ostatnich stronach to ciśnienie milion jak zakończenie szło w kierunku takim, którego się nie spodziewałam. Myślałam, że książka dosłownie poleci przez pokój, nie poleciała ale nic więcej nie zdradzam 🫣 ta historia przyciąga do siebie czytelnika po każdej stronie jeszcze bardziej niż bohaterów między sobą ❤ mogłabym napisać więcej ale ilość znaków mnie nie puszcza więc napisze tylko, że bardzo polecam ❤

"Kiedyś myślałam, że Constantin jest moją latarnią, że dzięki niemu odnajdę drogę w ciemności. Myliłam się. To właśnie on był drogą."

Lorraine wychowała się w mafijnej rodzinie. Jednak nie była tylko ozdobą czekającą na odpowiedniego kandydata na męża. Od wielu lat była szkolona na żołnierza. Stała się tajną bronią. Miała jeden cel- pomścić swoich biologicznych rodziców.

Wystarczyło wyjść za mąż za odpowiedniego człowieka i tym samym otworzyć sobie drogę do jego ojca.

W teorii wszystko było proste. Jednak rzeczywistość okazała się o wiele trudniejsza. Lorraine trafiła na godnego przeciwnika. A może to Constantin okazał się lepszy? W końcu od dziecka był szkolony przez ojca na przywódcę najpotężniejszej organizacji na Korsyce.

Które z nich wygra tę grę pozorów?

Kto pierwszy zdejmie maskę i pokaże swoją prawdziwą twarz?

Niby mafia, niby aranżowane małżeństwo, niby chęć zemsty czyli wszystko co już znamy. Jednak tu przedstawione ciekawie, inaczej i tak, że mamy ochotę zatracić się w historii Lorraine i Constantina.

Lorraine jest silna, zdecydowana. Od najmłodszych lat przeszła szkolenie, które bardziej przypominało tresurę. Była zdeterminowana, aby osiągnąć swój cel.

Constantin to inteligentny facet. Od początku nie dał się zwieść słodkim oczom dziewczyny. Była dla niego wyzwaniem, czuł, że ma jakiś ukryty cel i podstępem chciał go poznać. Mimo wszystko okazał się też czuły, chronił swoich bliskich. Razem tworzyli niezłą mieszankę wybuchową. Podobało mi się to jak się "docierali", jak zjednoczył ich wspólny wróg.

To jeden z lepszych romansów mafijnych jakie ostatnio czytałam.

"Niby rozumiem, ale obawiam się, że i tak nie będę ci się podporządkowywać, mój Panie i Władco. Nie jestem złotą rybką, nie spełniam życzeń"...

Lorraine i Constantin. Ogień, iskry, walka, siła, sarkazm… Czy to może się udać?

Dwa silne charaktery. Oboje mają plan i jego realizacja jest związana z tym drugim. Tylko, że plany mają do siebie to, że lubią się rozpadać jak domek z kart. Jak będzie w przypadku tych dwojga?

Ona od lat przygotowuje się do zemsty. Kierowana przez ojca podsyca w sobie to, co czuje. Kiedy szansą na zrealizowanie planu jest małżeństwo, Lorraine nie zastanawia się ani przez chwilę. Wszystko wydaje się proste. Wziąć ślub, wprowadzić przygotoywany od lat mechanizm w ruch. Zaskarbić I rozkochać w sobie męża, ale samej nic nie poczuć. Co może pójść nie tak?🙈

A no może I to sporo. Constantin nie jest wcale takim łatwym przeciwnikiem. “Trafiła kosa na kamień” idealnie określa to co zaczyna się dziać między tym dwojga. On tak jak i Lorri ma do zrealizowania swój plan. Kiedy więc propozycja małżeństwa zostaje zaakceptowana, nie wacha się ani przez chwilę.. Nie ufa żonie, ale stawia sobie za cel, zrzucić jej maskę I sprawdzić co kryje się pod nią. Jakie ma to skutki?

Gorące, to na pewno. Tych dwoje to świetnie wykreowani bohaterowie. Charakterni jak diabli. Żadne z nich nie odpuszcza. Przy każdym starciu lecą iskry. Nawet kiedy Lorraine tak bardzo chce pokazać, że jest potulna, to nie może utrzymać się w ryzach.

Constantin za to z tą swoją maską powagi I obojętności pod wpływem Lorraine I jej braku ogłady pęka I coraz bardziej się przed nią otwiera. Jest silny, władczy, mroczny. A przy tym opiekuńczy I tak cholernie obezwładniający…ahhh

Zbliżenia tych dwojga są bardzo gorące, ale napisane ze smakiem. Każda ich rozmowa jest okraszona sarkazmem. Dwie silne postacie, które przy każdym starciu ze sobą wywołują uśmiech.

Jak to jest z realizacją ich planów? Kiedy fakty zaczynają wypływać zarówno z jednej jak I drugiej strony, okazuje się że w grze, gdzie mieli rozdawać karty, stali się po prostu pionkami. Czy będą potrafili zjednać siły, żeby stanąć przeciwko wspólnemu wrogowi? No I jak to będzie z tym “tylko się nie zakochać “?

“Gra w pozory” jest moją pierwszą książką spod pióra Basi I na pewno nie ostatnią. Myślę nawet, że trafi do mojej top tego roku, bo książkę połknęłam. Nie mogłam się oderwać. Uwielbiam Lorraine za jej siłę I charakter. A Constantina bardzo chętnie zatrzymała bym dla siebie 😈😈 Plot twisty, fakty spadające z nikąd, ogień i słowne potyczki. Czuję się totalnie kupiona zarówno stylem Autorki jak I całą historią. Polecam!

🆁🅴🅲🅴🅽🆉🅹🅰

(czytelniczka_z_promienistej)

Zacznę od tego, że sama nie sięgam już z taką częstotliwością po romans mafijny jak kiedyś, jednak zdarza mi się od czasu do czasu czytać, czego "Gra w pozory" jest przykładem. Kiedy zobaczyłam zapowiedź tej książki zastanawiałam się czy można mnie jeszcze czymś zaskoczyć, czy mogę się tutaj spodziewać czegoś nowego. Dodatkowo to było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, więc to była totalna niewidoma.

Jednak wiecie co? Jestem pod wrażeniem i zanim przejdę do sedna, to już teraz napomkne, że polecam Wam tą powieść.

No ale od początku...

Constantin, obecnie 32-latek został wychowany na przywódcę i wkrótce miał przejąć dowodzenie nad najpotężniejszą organizacją na Korsyce. Doskonale zdawał sobie sprawę, że połączenie jego rodziny z marsylskim klanem Unione Corse spowoduje, że będą jeszcze silniejsi. Dlatego też gdy zaproponowano mu za żonę Lorraine, córkę caïda Unione Corse, przystał na tą propozycję. Gdy tylko ją zobaczył, wiedział, że młoda kobieta ukrywa swoje prawdziwe oblicze, a to na jaką się kreuje to tylko pozory.

25-letnia Lorriene latami przygotowywała się do dnia w którym zostanie żoną Constantina. Powód tych działań był jeden, zemsta. Zadanie było proste i z pozoru nieskomplikowane, nie spodziewała się jednak, że zakocha się w mężu, a tymsamym, że jej plan się posypie. Teraz musiała zrobić wszystko aby Constantin nie odkrył jej prawdziwych zamiarów.

"Naiwnie myślałam, że to ja gram pierwsze skrzypce, ale rzeczywistość różniła się od moich wyobrażeń."

"Gra w pozory" to tego typu książka, że gdy wzięłam ją do ręki i zaczęłam czytać, to pochłonęła mnie do tego stopnia, że nawet nie wiem w którym momencie był jej koniec, tak dobrze mi się ją czytało.

Jestem pod wrażeniem jak autorka wykreowała fabułę przedstawiając w niej grupy przestępcze z Francji w tym mafie korsykańską. Z tą organizacją w książkach się jeszcze nie spotkałam, więc było to dla mnie jak powiew świeżości. Widać też, że research został bardzo dobrze wykonany, widać, że informacje które zostały umieszczone w książce nie są wyzsane z palca, a poparte faktami.

"Zemsta powinna mieć określone granice, w innym wypadku była nakręcającą się spiralą przemocy oraz nienawiści."

Może i jest tu motyw aranżowanego małżeństwa, ale wierzcie mi niejedno Was tu zaskoczy.

Fabuła jest tak poprowadzona, że nie ma miejsca na nudę. Każdy kolejny rozdział wzbudza jeszcze większe zainteresowanie, powodując przy tym, że ma się wrażenie bycia w kolejce górskiej. Autentycznie "Gra w pozory" to istny rollercoaster zdarzeń. Nic tutaj nie jest przypadkiem, nic nie jest tu oczywiste, nie ma przewidywalniści, bo tak naprawdę nie wiesz co czeka Cię w kolejnym rozdziale. Jesteś cały czas w trybie czujności. Ta książka to dosłownie gra pozorów. Nie wiesz kto tak naprawdę jest pionkiem, a kto rozdaje karty.

Doskonale wykrwowani bohaterowie, zarówno Lorriene jak i Constantin to ludzie z mocnym charakterem, a nie jakieś tam imitacje członków mafijnych rodzin. Nie patyczkują się, są nieugięci w swym postępowaniu, ale w tym wszystkim mają też jakieś ludzkie odruchy.

"Obecność drugiego człowieka sprawia, że prędzej czy później zaczynamy się do niego przywiązywać, nawet jeśli z początku nie dopuszczamy tego do świadomości."

Wybaczcie mi, że nie będę się nadmiernie skupiać nad osobą Lorraine, aczkolwiek mogę zapewnić, że to kobieta z przysłowiowymi jajami, zadziorna, silna i z pewnością nie będziecie zawiedzione jej osobą. No ale przy Constantinie zatrzymam się na dłużej. Droga autorko, Constantin to 100 % mężczyzny w mężczyźnie, a mi się bardzo podoba to w jaki sposób go wykreowałaś. W odpowiednich momentach męski, twardy, stanowczy, zarozumiały, arogancki, kontrolujący, manipulujący, brutalny, ale też posiadający w sobie szacunek względem płci przeciwnej i zwyczajnie człowiek który też czuje.

"Słuchałam go z otwartymi ustami. Nie dość, że pomógł mi odzyskać wiarę we własną sprawczość - a w tej chwili bardzo tego potrzebowałam - to po raz kolejny udowodnił, że gdzieś głęboko pod woalem nieustępliwego bossa kryje się współodczuwający, mądry mężczyzna."

Czytanie tej książki to była czysta przyjemność, wręcz aż żałuję, że tak szybko się z nią uwinęłam. POLECAM każdej fance romansów mafijnych i nie tylko. Jeśli lubisz motyw #agegap, wyrazistych bohaterów, oryginalną, pełną akcji fabułę, która będzie trzymać w napięciu do samego końca, to to zdecydowanie książka dla Ciebie 😁

„Uśmiechnęłam się pod nosem.

Nie wiedziałam, czy wyjdę z tego żywa, ale obiecałam sobie, że zrobię absolutnie wszystko, aby przekuć swoje słowa w czyny”.

Trafiłam na twórczość autorki całkiem przypadkiem i całkiem przypadkiem, również dla niej przepadłam! Bo wiecie? Ja ostatnio baaaaardzooo rzadko wybieram na swoje lektury mafię, ale dla niej jestem w stanie zrobić wyjątek, bo to co znajduje się w powieściach B. A. Feder kupuje mnie całkowicie!

„Gra w pozory” skupia się na porachunkach i zemście, ale w dużej mierze na układzie, w który uwikłali się bohaterowie powieści. DUŻO TEGO! I te wszystkie emocje, których uczyli się nawzajem były genialne! Ta powieść zaskakuje, a jej zwroty akcji powodują, że całość czyta się jak na szpilkach!

Totalnie uwielbiam, jak po raz kolejny tytuł odzwierciedla to, co dostałam w środku! Lorraine i Constantin to para, która potrafi udawać, potrafi stwarzać pozory i potrafi grać!

Bohaterowie są wykreowani w taki sposób, że mimo swojej siły i odwagi mają w sobie mnóstwo człowieczeństwa. Zarówno Lorraine, jak i Constantin, potrafili rozczulić moje serce – swoją szczodrością i czułością. Chociaż oboje sądzili, że łączy ich tylko układ, połączyło ich również coś więcej. A odkrycie z nimi własnych uczuć było więcej niż fenomenalne i emocjonujące!

Barbara pisze genialne powieści osadzone w tak mocnym klimacie, że wiernie odzwierciedlają wszystko to, co czują bohaterowie i co czułam ja, czytając każde zdanie „Gry w pozory”. Kocham to, kocham to całym swoim serduszkiem. I marzę, po prostu marzę o tym, abyście sięgnęli po tę powieść i zachwycili się nią tak bardzo jak ja! ♥

"Gra w pozory" czyli najnowsze dziecko B.A. Feder to historia, która czyta się sama. Jest to zasługa wspaniałych bohaterów, wartkiej akcji, tajemnic, no i oczywiście stylu autorki, który z książki na książkę jest coraz lepszy. O ile do "Emocjonalnej ruletki" miałam parę zastrzeżeń, tak GWP zbierze same pochwały.

Zacznę od pomysłu na fabułę. Tak, pewnie pomyślicie "w temacie mafii zostało napisane już wszystko". Do pewnego czasu myślałam tak samo, ale wtedy okazało się, że wystarczy sięgnąć po książkę od autorki, która do tego tematu podchodzi zgoła inaczej. I tutaj na salony wkracza Basia, która napisała taką powieść, jakby wykradła ją z wprost mojej głowy. Constatin to bohater, który porwał moje serce, ale nie dlatego, że był taki słodziakiem. Co to to nie. Śmiem twierdzić, że autorka zawarła w jego postaci idealny balans między niebezpiecznym członkiem półświatka a mężczyzną zdobywającym serce kobiety. Tutaj płynnie przechodzimy do postaci Lorraine. Z pozoru idealnej marionetki ojca, w praktyce osoby, która przez wmanewrowanie ją w zemstę zatraciła się w niej całkiem, zapominając o sobie, swoim ja.

Choć nie da się ukryć, że tutaj wszystko kręci się wokół mafii to zaraz obok niej główne skrzypce grają emocje: miłość do matki, zagubienie, pokusa, namiętność, tęsknota, czy też tajemnica, zemsta.

Czytajcie, nie pożałujecie.

A na koniec JEDNO JEDYNE ALE. Dlaczego, do cholery, Boss mafii jeździ TESLĄ?! :D

Włoska mafia, intrygi i wielka miłość wystawiona na próbę zawitają na pierwszym planie powieści B.A. Feder. Autorka znana z dobrze poprowadzonych historii romantycznych po raz kolejny czaruje nas obrazem skrajnych emocji idealnie uzupełniających poprowadzoną akcję.

Lubię twórczość autorki, ponieważ idealnie sprawdza się jako relaks po ciężkim dniu jednocześnie angażując i nie pozostawiając obojętnym na to co dzieje się w życiu bohaterów. Przemyślana fabuła i pojawiające się na pierwszym planie dopracowane postacie w połączeniu z czasami dość mrocznym klimatem odgrywają na naszych oczach przedstawienie idealne dla każdej wymagającej wyobraźni. Autorka posługuje się lekkim piórem, dobrze czuje się w gatunku i to przekłada się na odbiór książki, gdy wszystko jest na swoim miejscu i nawet poruszane schematy nabierają nowej ostrości.

Mroczna rozgrywka między bohaterami rozpoczyna się bardzo szybko. Mafijny motyw poprowadzony w natłoku skrajnych emocji pokazuje w jak trudnej znaleźli się sytuacji i jak ciężko było im to wszystko poukładać. Constatin od najmłodszych lat uczony był by wyciszać uczucia i walczyć o swoje, w końcu miał przejąć w przyszłości władze nad rodzinnym przywództwem. Kiedy więc przyjął za żonę Lorraine - nie oponował. To miał być kolejny element wdrażania w życie jego planu. Nie spodziewał się, że dziewczyna tak mocno na niego wpłynie i swoim temperamentem udowodni kto ma więcej do stracenia.

To rozgrywka, której żadna romantyczka nie może przegapić. Dwie silne osobowości konfrontują się na brutalnym i bezwzględnym polu wzajemnych porachunków, więc do samego końca nie możemy być pewni kto wygra to rozdanie. Constatin i Lorraine mają swoje cele, które skrupulatnie realizują, ale zapominają, że miłość rządzi się swoimi prawami, szczególnie ta zupełnie nieplanowana. Czeka na nas więc wyjątkowa przygoda z ciekawym finałem, która zapewnia kilka godzin niekłamanej i dobrze przedstawionej rozrywki.

"Gra w pozory" ma w sobie iskrę, która rozpala czytelnika od czerwoności. Dobrze napisana historia, przemyślana i wykorzystując swój potencjał, której celem jest zapewnienie nam rozrywki na najwyższym poziomie. B.A. Feder bardzo dobrze czuje się na planie romansów mafijnych i to bez problemu można wyczuć w jej najnowszej książce. Rewelacyjnie sprawdzi się jak towarzyszka wakacyjnej podróży!

Myśleli, że rozstawiają pionki… okazało się, że sami nimi byli. Czy w ostatnim czasie trafiliście na książkę, która wzbudziła w was niezłe emocje, trzymające do ostatniej kartki na pięcie? Nie? Zatem pozycja gra w pozory będzie wręcz idealnym kandydatem. W ostatnim czasie żadna książka, którą przeczytałam nie wyróżniła się czymś szczególnym. Lubię czytać romanse, smuty i czuć dreszczyk emocji, ale czegoś zawsze mi brakowało. Czytając romanse mafijne zawsze można przewidzieć mniej więcej fabułę, oraz zakończenie, aczkolwiek tutaj… zostałam pozytywnie zaskoczona. Pomimo na pozór banalnego wątku aranżowanego małżeństwa, który przypieczętowywał umowę pomiędzy rodzinami Lorraine, oraz Constantina. Tą dwójkę od początku ciągnęło silne napięcie, które wzbudzały u mnie rumieńce ma twarzy. Constantin mimo tego, że był wychowywany na przywódcę i wkrótce miał rządzić najpotężniejszą organizacją na Korsyce, nie był typowym mafiozą, który w tamtym szeregach traktował kobiety przedmiotowo. Mimo że na początku nie żywili do siebie sympatią, to z perspektywy czasu, gdy nadszedł dzień ślubu, oboje zaczynali stopniowo przepadać. Lorraine powoli zapomniała o swojej najważniejszej misji, którą miała do wykonania będąc w rodzinie swojego męża, co nie podobało się jej ojcu. Czułam jednak satysfakcję, kiedy z twardej, wyszkolonej manipulatorki zaczynała okazywać uczucia wobec męża i stawała się przy nim zupełnie inna. Przy tej książce pomimo wielu plow twistów i ukazania brutalnej mafii, czułam się w pewien sposób komfortowo. Constantin z całą pewnością skradł moje serce i na długo go zapamiętam. Urzekła mnie jego troska wobec swojej nie do końca wybranej przez siebie żony, choć już po pierwszym spotkaniu rodzinnym zapragnął ją mieć dla siebie na zawsze. Przyjemną odmianą była kobieca postać jaką wykreowała autorka w nie do końca banalny sposób. Lorraine nie lubiła słuchać, ani wykonywać poleceń, które wyznaczano jej z góry, tylko niejednokrotnie wysuwała pazurki i potrafiła postawić na swoim. Constantin wiedział, że jego wybranka była twardym orzechem do zgryzienia, ale nie miał pojęcia że razem z Lorraine byli dla swoich rodzin niczym pionki, którymi posuwali do przodu. Stali się jednością, a razem mimo wielu przeciwności i niespodzianek po drodze, zaczęli pokonywać nawet te najtrudniejsze trasy i sami doszli do celu, odkrywając kłamstwa, które ukrywali przed nimi bliscy. Książka jest czymś idealnym dla fanów mafii, oraz romansu przyszłego bossa, który musi uporać się z uczuciem względem swojej uwodzicielki. Strony po prostu leciały do przodu i ani razu nie pomyślałam, aby ją odłożyć, ponieważ była zbyt wciągająca. Fabuła była tak fantastyczna, że akcja miała logiczne wątki, które powoli się wyjaśniały, niekiedy niemale mnie zaskakując. Plow tWist bliżej końca książki naprawdę wzbudził we mnie mnóstwo emocji, aż nie mogłam przez nią zasnąć. Cały czas myślałam o tej historii i myślami z pewnością zostanie ona ze mną na długo. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się na recenzję tej powieści, bo niby przypadkiem odkryłam świetną perełkę, która roztopi moje serce. A wy? Zamierzacie poznać historię Lorraine i Constantina? Koniecznie dajcie znać w komentarzu!