Gra o serce. Tom 1

Najnowsza powieść Katarzyny Białkowskiej ze względu na intrygujący opis wydawniczy oraz przepiękną okładkę, od razu wzbudziła moją ciekawość. Sięgnęłam po powieść i nie żałuję! Wciągnąłem się od pierwszej strony. Zapraszam Was w świat Shy’a i Sky oraz ich przyjaciół i rodziny. Dlaczego polecam? Czytajcie dalej 👇

,,I takiej przyjaźni życzę z całego serca również mojej ukochanej. Bez przyjaźni, jak bez miłości, życie jest puste, jałowe”

„Gra o serce” to książka o przyjaźni i przede wszystkim o miłości, która uderza jak piorun, ale tylko w jedno serce. Jego serce. Serce Shy. To chłopak, który jest zawodnikiem szkolnej drużyny koszykarskiej. Doskonali swoje umiejętności gry na fortepianie. Łatwo nawiązuje nowe znajomości, lubi ludzi. Jego mama zaraziła go pasją do czytania. Ma świetny węch i zapamiętuje zapachy. Nie sposób go nie lubić, ja go po prostu pokochałam!  Stara się on skraść serce Skylar, która mieszka u cioci. Jest to dziewczyna, która wiele przeszła, boryka się z bolesną przeszłością. Pewne wydarzenie w szkole powoduje, że Shy zbliża się do Sky i ich znajomość powoli się rozwija. Co z tego wyniknie? Jak potoczą się ich dalsze losy? Musicie przekonać się sami ✋

,,Bałam się wyjść sama, ale jeszcze bardziej bałam się sama zostać w mieszkaniu, gdzie zakasałem się łzami i zapadałam w czarną otchłań żałoby po straconym życiu. Kiedy człowiek i tak czuje się, jakby umierał, nawet bezpieczeństwo traci na znaczeniu”

,,Gra o serce” to książka wielowymiarowa. O samotności, niezrozumieniu, uwięzieniu, braku wsparcia, niespełnieniu. Każdy z bohaterów przeżywa swój własny dramat. To książka z przesłaniem. Otóż niezdrowe pielęgnowanie złych wspomnień, ciągłe ich rozpamiętywanie, użalanie się nad sobą, mogą sprawić, że człowiek straci z oczu to, co ważne. Autorka podkreśla jak ważna jest chęć do dobrego i szczęśliwego życia, wykorzystywania szans, które los zawsze nam daje. Złość i frustracja może sprawić, że zmarnujemy życie swoje i swoich najbliższych. Autorka świetnie zilustrowała środowisko Shy, relacje między jego równieśnikami i rodzicami. Natomiast demony przeszłości, mające wpływ na teraźniejszość i przyszłość, to wszystko buduje atmosferę panującą w domu Sky u jej cioci. Czytelnik zastanawia się czy którykolwiek bohater odnajdzie swoje szczęście? Równocześnie, nie sposób nie zadać sobie pytania, w którym momencie trzeba było zachować się inaczej, aby akcja nie potoczyła się tak jak się potoczyła.

Katarzyna Białkowska pokazuje, że można być samotnym wśród innych, a pieniądze i rzeczy materialne niekoniecznie przyniosą człowiekowi szczęście. Podczas lektury takich złotych myśli, dobrych rad i cennych refleksji pojawia się sporo. Dość proste, bardzo popularne i często poruszane w literaturze kwestie zostały w tym przypadku przedstawione w całkiem nowy, ujmujący sposób. Autorka wykazała się pomysłowością i wyobraźnią, sprawiając, że ,,Gra o serce”skłania do myślenia, zadawania pytań, wzbogaca czytelnika, który poświęci jej swoją uwagę i czas.

,,Bo kiedy widzisz, że osoba, którą kochasz, bardzo cierpi, ciebie także boli serce. Strasznie boli. A jednak nie oddałbym tego bólu serca za żadne skarby świata”

Książka dla mnie jest wybitna i rewelacyjna. Napisana świetnym stylem, intrygująca i wciągająca. Czytałem z przyjemnością i chętnie sięgnę po kolejny tom. Wielkim plusem tej książki jest bardzo kontrastowe zestawienie ze sobą dwójki głównych bohaterów. A zakończenie po prostu wbija w fotel! Autorka poprzez dwie linie chronologiczne, czyli narrację Shy oraz wspomnienia Skylar, możemy poznać całą historię z dwóch punktów widzenia.

Katarzyna Białkowska oddała w nasze ręce smutno-gorzką historie, która wstrząśnie, zachwyci, zasmuci, pozostawi po sobie niezmywalny ślad. Z pozoru długa i ciężka, zabiera w nas meandry życia, które dla wielu z nas jest nieznane. Nie bez przyczyny już na samej okładce możemy przeczytać, że jest to ,,Romantyczna i zabawna historia o tym, jak ciężko wydeptać ścieżkę do czyjegoś serca”. Ciężko pisać o niej tak, aby nie zdradzić więcej. Zatem zachęcam do sięgnięcia po książkę, abyście sami mogli wyciągnąć z niej jak najwięcej.

Pomimo, że „Gra o serce” to historia, która różni się bardzo od tych, po które sięgam na co dzień to Autorka postarała się, aby na długo pozostała w mojej pamięci. Bohaterowie tej książki są perfekcyjnie wykreowani, a w szczególności Shy, który zapadł mi w pamięć jak nikt inny.

Jak dla mnie była to powieść wywołująca wszelakie emocje. Każdy powinien dać jej szanse!

,,Sky jeszcze tego nie wie, ale zamierzam wygrać tę grę. Grę o jej serce, duszę, umysł i, co tu kryć, ciało. Ale nie pragnę jej za darmo. Jestem gotów oddać jej w zamian całego siebie, wszystko, co mam najlepszego. I mniej udanego też, jeśli coś takiego istnieje”

Gorąco polecam 

[współpraca reklamowa]

Czy czytając książkę jesteście przyzwyczajeni do głównych bohaterów w stylu „bad boy”? Do toksycznych relacji i zachowań? W „Grze o serce” zdecydowanie takiego bohatera nie znajdziecie bo Shy jest zdecydowanie poszukiwanym obecnie idealnym chłopakiem. Wychowała go mama i siostry, dzięki czemu ma szacunek do kobiet, nie bawi się nimi, ZABIEGA O DZIEWCZYNĘ I SIĘ STARA (proszę gdzie go znajdę?), jest opiekuńczy, zabawny i wiele innych pozytywnych cech, aha i potrafi matematykę! (😭).

Sky jest dla mnie dalej tajemnicą, za dużo czytelnik i sam główny bohater się o niej nie dowiaduje. Myśli dziewczyny poznaje się za pomocą pamiętnika co było fajnym urozmaiceniem. Dodatkowo poruszany jest trudny temat - wykorzystania jej przyjaciółki przez chłopaka.

Wątek romantyczny może być dla wielu osób trudny, zakochany jest tylko Shy. Zresztą te zakochanie to taki mój drobny

problem, bo ja nie wierzę w „porażenie piorunem” i te takie oddanie odrazu po zwróceniu uwagi na dziewczynę było dla mnie zbyt szybkie, ale rozumiem o co chodziło autorce. Pomimo faktu, że Shy szybko złapał uczucia, Sky już nie, więc końcowo dostaje się mega mega mega slowburn (naprawdę jest on potężny).

Historia jest napisana pięknym językiem, ale styl autorki nie będzie dla każdego. Opisy wyglądu, głosu, itd. dziewczyny według chłopaka przepiękne! Dokładnie to pokazuje jak bardzo postać męska w „Grze o serce” różni się od wielu innych bohaterów tej płci. Była to urocza i komfortowa książka 🤍

★★★★/5

"Gra o serce" to zabawna i urocza młodzieżówka. Pierwsze strony tej książki nie przypadły mi do gustu, ale szybko się to zmieniło. Nie wiem kiedy przeczytałam ten tytuł, nagle był koniec.

Jest to na pewno wciągająca lektura, pełna różnych emocji. Zarówno tym pozytywnych jak i negatywnych. Skylar jest dziewczyną wycofaną, po przejściach. Chce być po prostu niewidoczna. Natomiast Skyler to chłopak wielu talentów, znany i lubiany. Trafił go piorun, całkowicie przepadł, zakochał się w dziewczynie, która nie chce się z nim zadawać. On jednak jest cierpliwy i nie podda się tak łatwo.

W książce jest stosunkowo niewiele dialogów. Za to jest pełna życia wewnętrznego bohaterów i ich przemyśleń. Główny bohater, że tak powiem, "komentuje" aktualne wydarzenia, natomiast główna bohaterka zapisuje swoje myśli w pamiętniku. I w taki sposób poznajemy lepiej postaci. Początkowo ten brak dialogów mnie drażnił, chwilami miałam dość wynurzeń Shy'a. Jednak potem zaczęłam to doceniać. Dzięki temu ten tytuł jest wyjątkowy, inny. Pozwala nam zajrzeć do głów bohaterów, jesteśmy świadkami ich rozterek.

Bardzo podobała mi się ta historia. Jeśli lubicie romantyczne i wartościowe lektury, myślę, że ta przypadnie Wam do gustu. Polecam!

Zapowiedź książki Katarzyny Białkowskiej od początku była intrygująca, ponieważ niewiele sugerowała. Sięgając zatem po lekturę nie do końca wiedziałam czego mogę się spodziewać, ale byłam pełna nadziei na dobry romans.

Czy w rezultacie otrzymałam to czego oczekiwałam? Z jednej strony tak, z drugiej niekoniecznie. Liczyłam bowiem na historię mocno angażującą zmysły, naciskającą na romantyczne uniesienia i z bardziej dojrzałymi bohaterami a okazało się, że przede mną powieść o nastoletnich problemach w wieku dorastania. Potrzebowałam chwili aby na nowo wdrożyć się w temat, ponieważ już jakiś czas temu porzuciłam podobne historie na rzecz bardziej dojrzałych fabuł, ale kiedy zaczęłam rozumieć bohaterów pojawiających się na pierwszym planie: wówczas historia zaczęła bardziej mi się podobać. Autorka prowadzi nas przez dość schematyczną akcję, w której koncentrujemy się wokół prywatnych dramatów głównych postaci i to jest w porządku jeśli lubicie podobne historie, ponieważ mimo niewielkiej liczby motywów dookoła akcja i tak płynie swoim równym rytmem.

Nie do końca polubiłam się z bohaterami, ponieważ miałam inne w oczekiwania wobec miłości. Oni byli nastawieni na dramaty, sekrety oraz niedomówienia, które budowały ich związek pozbawiając go szczerości i zrozumienia. Wzajemne przepychanki, odrzucania i brak akceptacji siebie, wprowadzały na scenę niepotrzebne uniesienia, ponieważ moim zdaniem można było to rozegrać dużo bardziej subtelnie. Z drugiej strony rozumiem pomysł autorki i nie neguje wykonania, ponieważ sama opowieść mimo swojej romantycznej prostoty umiliła mi czas i zbliżyła do kreacji postaci, które miały złożone charaktery i tym sposobem całość znacznie lepiej się czytało.

Skylar była zbyt zadufana w sobie. Na początku odrzucała względy swojego adoratora, ponieważ była przekonana, że zasługuje na kogoś lepszego. A przynajmniej takie odniosłam wrażenie. Nie do końca akceptowała drugą stronę, oczekując czegoś lepszego, ale jednocześnie nie dając kontrargumentów. On natomiast się nie poddawał i walczył o względy dziewczyny, która – to trzeba przyznać – charyzmatycznie wkraczała na scenę. I tak toczyła się właśnie historia, pełna wzlotów i upadków, wzajemnych emocjonalnych przepychanek i poszukiwania akceptacji, zrozumienia oraz bliskości drugiego człowieka. Na tych motywach autorka oparła swoją opowieść i to akceptuje: bowiem każdy z nas dąży do miłości oraz odnalezienia szczęśliwej drugiej połówki.

"Gra o serce" to lekka opowieść, która kiedyś najpierw pojawiła się na Wattpadzie. Dziś zamknięta w formie pełnowymiarowej powieści zdobędzie uwagę romantyczek szukających historii pełnych emocji. Muszę przyznać autorce, że pod tym aspektem spisała się na medal, ponieważ od pierwszej do ostatniej strony towarzyszyły mi różnorodne uczucia i nawet jeśli nie zawsze popierałam wybory bohaterów, to wchodziłam z nimi w interakcje i dyskutowałam jak ewentualnie mogliby postępować. To jednocześnie przemawia na korzyść historii a janie żałuję wyboru lektury, która jeśli chodzi o przedstawienie trudnej miłości spisała się całkiem nie najgorzej.

Na wstępie chciałabym podziękować autorce i @wydawnictwojaguar za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki z gatunku literatury młodzieżowej "Gra o serce", która jest debiutancką powieścią Kasi. W książce znajdziemy motyw grumpy sunshine, gdzie to ona jest grumpy, a on sunshine oraz miłość od pierwszego wejrzenia i on zakochuje się pierwszy. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Od pierwszych chwil zostałam wciągnięta do świata bohaterów i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich losy. Fabuła została w fascynujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w świetny i niezwykle autentyczny sposób wykreowani. Jestem pewna, że z powodzeniem moglibyśmy utożsamić się z nimi w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne, są także spotkać ich w rzeczywistości. Bohaterowie tej powieści to młodzi ludzie, dopiero wkraczający w dorosłość, a już mierzący się z różnymi problemami. Historia została przedstawiona z perspektywy Skylera "Shy'a" (w taki sposób, jakby główny bohater zwracał się bezpośrednio do Czytelnika, co niesamowicie mi się podobało), co pozwoliło mi lepiej go poznać, dowiedzieć się co czuje, myśli, z czym się mierzy, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jego postępowanie oraz decyzję. Natomiast postać Skylar poznajemy za pomocą jej myśli spisywanych w formie pamiętnika, z których biły niesamowite emocje - smutek, ból, niepewność. Shy od razu skradł moje serce - to niesamowicie miły, rodzinny, inteligentny i z sercem na dłoni młody mężczyzna, który nie wstydzi się okazywania swoich uczuć. Chłopak ideał, naprawdę! Natomiast postać Skylar od samego początku była dla mnie jedną wielką zagadką, którą jak najszybciej chciałam rozwikłać, jednak Kasia nie odkrywa w tej części zbyt wiele kart, jeśli chodzi o główną bohaterkę. Wiadomo, że coś wydarzyło się w jej życiu, co sprawiło, że jest nieufna, wycofana, niemniej jednak nie dowiadujemy się tutaj jakie wydarzenia z przeszłości dziewczyny odcisnęły piętno na jej obecnym życiu. Relacja bohaterów została w rewelacyjny sposób poprowadzona, wszystko toczy się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom, co niesamowicie mi się podobało! A to jak Shy zabiegał o względy Skylar, jednoczenie starając się nie naruszać w niestosowny sposób jej przestrzeni osobistej, robiąc wszystko z wyczuciem, szacunkiem i wsparciem całkowicie mnie rozczuliło! Podobały mi się momenty kiedy Shy stopniowo burzył mury, które wzniosła wokół siebie Skylar, kiedy bohaterowie krok po kroku otwierali się przez sobą swoje serca i duszę. A ja chłonęłam wszystko to co działo się na kartach "Gry o serce" całą sobą! To co jeszcze ogromnie mi się podobało w tej powieści to cudowna więź łącząca Shy'a z mamą i siostrami, wsparcie i rady jakie kobieta udzielała synowi, ucząc go tego jakimi wartościami winien kierować się w swoim życiu całkowicie roztopiły moje serce. Kasia w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich, wywołując przy tym wiele emocji i wrażeń. Pokazuje wiele cudownych wartości jakimi powinniśmy kierować się w życiu, skłaniając tym samym do głębszych przemyśleń. Uwierzcie mi, że nie spodziewałam się, że autorka zakończy książkę w taki sposób, w tak kluczowym momencie! To karygodne Kasiu! Pozostawiłaś mnie z mocno bijącym sercem i milionem pytań bez odpowiedzi! "Gra o serce" to emocjonująca, poruszająca, rozczulająca, urocza i słodko - gorzka opowieść o dojrzewaniu, pierwszych podszeptach serca, przyjaźni, rodzinnej bliskości oraz traumach, które w znaczącym stopniu wpływają na nasze życie. Cudownie spędziłam czas z tą książką i już nie mogę się doczekać ciągu dalszego! Polecam!

Skylar Gardiner nie lubi zwracać na siebie uwagi. W nowej szkole próbuje raczej usunąć się w cień, niż rzucać w oczy. Pech chciał, że nauczyciel pomylił sprawdziany z matematyki i jej test z najgorszą oceną trafił do najlepszego ucznia, Skylera “Shya” Gardenera. Chłopak, chcąc wyjaśnić nieporozumienie, zostaje trafiony piorunem miłości. Od tej chwili próbuje robić wszystko, aby poznać bliżej swoją imienniczkę. Tylko że ona ewidentnie nie odwzajemnia tych chęci. Czy dziewczyna pachnąca bzem otworzy się na życzliwość i motyle zakochania, które oferuje jej Shy?

“Gra o serce” to debiut literacki Katarzyny Białkowskiej. I moim zdaniem to bardzo udany debiut. Spędziłam cudowny czas przy tej lekturze, na przemian śmiałam się i rozczulałam.

Mimo iż jest to historia typowo młodzieżowa, to nie jest poprowadzona sztampowym, znanym już schematem. W tej powieści mamy do czynienia przede wszystkim z jednostronnym uczuciem między postaciami, a samo zakończenie nie jest oczywiste i jednoznaczne.

Postać Shya jest wspaniale pozytywna, pełna energii, lekko nadpobudliwa, niecierpliwa, w tym chłopaku emocje buzują i sprawiają, że on sam wręcz, (metaforycznie) - fruwa nad ziemią. Wielokrotnie jego przemyślenia czy wywody wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Natomiast obiekt jego uczuć, Skylar to dziewczyna skryta, wycofana, dławiąca się swoimi ukrytymi głęboko w sercu emocjami. Jest małomówna, smutna, nigdy nie pokazuje swoich emocji, nie mówi o nich. Najchętniej chciałaby stać się niewidzialna. Jednak Shy ją dostrzegł i postanowił rozłożyć nad nią parasol bezpieczeństwa. Pytanie, czy ta zagubiona dziewczyna zaufa na tyle swojemu adoratorowi, że będzie chciała się pod nim skryć?

I teraz coś dla amatorów/ek narracji prowadzonej przez dwóch bohaterów — mamy to! Głównym “opowiadaczem” bieżących wydarzeń jest Shy, natomiast o uczuciach Skylar dowiadujemy się jedynie z jej zapisków w pamiętniku.

To tam dziewczyna przelewa wszystkie myśli, emocje, pytania i wątpliwości, które towarzyszą jej od czasu incydentu z zamianą kartkówek. Pewne jest, że nastolatkę spotkało coś bardzo złego, jednak trudno jej o tym pisać nawet w prywatnym dzienniku, dlatego w głowie czytelnika pytania dotyczące losów dziewczyny namnażają się z jej każdym kolejnym zapiskiem.

To powieść, która łączy w sobie wiele sprzeczności. On jest jak energetyczne tornado, ona schowana pod burymi ciuchami, zapomniała czym jest śmiech i szczęście. Z jednej strony uczucie Shya jest naładowane samymi pozytywnymi emocjami, jego determinacja w torowaniu sobie drogi do serca ukochanej momentami bywa zabawna, momentami urocza, a z drugiej strony jest niepokój, który towarzyszy cały czas bohaterce i jej kategoryczne zamknięcie się na otaczający świat.

“Gra o serce” nie jest książką bardzo dynamiczną, jest raczej nastawiona na refleksje i współprzeżywanie z postaciami. Ma w sobie jednak coś, co nie pozwala jej odłożyć nawet na chwilę, ta historia zagrania czytelnika do swojego świata i nie daje o sobie zapomnieć.

Współpraca reklamowa z wydawnictwojaguar

Dziś recenzja książki, która pachnie majem, pachnie bzem, pachnie miłością.

Autorka z ogromną czułością maluje nam obraz nastoletniego uczucia. Jest to historia opowiedziana z perspektywy chłopaka naznaczona trudnymi emocjami, które otulone są w piękne słowa.

Ona i on. Różni ich wszystko a połączyła pomyłka nauczyciela. On jest typem marzyciela z umysłem ścisłym. Łączy muzykę ze sportem a matematyka to jego konik.

Ona zamknięta w sobie, nieśmiała, ukrywająca się pod workowatymi ciuchami. Pomimo to od pierwszego spojrzenia skupia jego uwagę, intryguje i fascynuje.

Jednak droga do jej serca jest kręta i wyboista. Czy chłopakowi wystarczy determinacji? Czy ona otworzy przed nim swoje poranione serce?

Kochani choć książka nie pozbawiona jest wad ja dałam się totalnie oczarować tej historii. Sposób w jaki autorka wykreowała bohaterów, klimat jaki stworzyła i emocje jakie oddała woow. Przez tę książkę się naprawdę płynie, ją się chłonie wszystkimi zmysłami. Zapach bzu, te pierwsze motyle w brzuchu, lęk o odrzucenie, pierwszy nieśmiały dotyk... Dzisiejszy świat nastolatków to Tiktok, dążenie do doskonałości wyznaczonej przez filtry. Ta książka jest ważnym głosem, że nie trzeba epatować nagością, nie trzeba głośno krzyczeć by zostać zauważonym. Ja juz poleciłam ją swojej córce.

Polecam czytajcie koniecznie.

"W ogóle jej nie znam, a mam wrażenie jakbyśmy znali się od zawsze. Nie rozumiem, jak mogłem przeżyć bez niej prawie osiemnaście lat. Jak mogłem uważać, że moje życie do tej pory było pełne?! Zaczyna do mnie docierać, że ja tej dziewczyny potrzebuję, i trochę mnie to przeraża."

🪻🪻🪻

Z czułością malująca nastoletnią miłość, ktora rozkwita z każdym dniem i przybiera na sile.

Przesiąknięta zapachem bzu, który towarzyszy na każdej stronie powieści.

Nasączona trudnymi emocjami, które stopniowo ujrzewać światło dzienne.

Ona i On

Skylar Gardiner i Skyler Gardener

Nazywają się niemal identycznie

A jednak wiele, naprawę wiele ich dzieli

On jest chłopakiem pełnym pasji i marzeń.

Łączy muzykę ze sportem.

Gra na pianinie i koszykówka są całym jego życiem.

Ma umysł ścisły, a matematyka to jego konik.

Kocha "królową nauk" i kiedy okazuje się, że Skylar ma z nią problemy, robi wszystko, by jej pomóc.

Dziewczyna od samego początku go intryguje i niemal od razu skrada jego serce.

Chociaż jest skryta, zamknięta w sobie, chociaż chowa się za nijakimi, szarymi i szerokomi ubraniami, to Slyler jest nią po prostu oczarowany.

Bardzo chce się z nią nie tylko zaprzyjaźnić, ale przede wszystkim pragnie, aby i ona oddała mu swoje serce.

Niestety dziewczyna jest wycofana i nieufna.

Skrywa w sobie bolesną przeszłość, która mocno tkwi zakorzeniona w jej umyśle. Jest przekonana, że chłopak nie ma czystych intencji. Nie dopuszcza do siebie faktu, że ktoś pokroju Slylera Gardenera może wykazywać ludzkie odruchy i chcieć ot tak po prostu zaprzyjaźnić się z kim takim jak ona - brzydką i grubą dziewczyną, która niczego dobrego sobą nie reprezentuje.

A jednak jest zaskoczona, gdy widzi, że chłopak bardzo się angażuje w tę znajomość. Początkowa niechęć i obawa przeradza się w ciekawość "co dalej?".

"Gra o serce" to lekka, sentymentalna i wrażliwa powieść, która porusza najczulsze struny ludzkiej duszy.

Przedstawiona w niej nastoletnia miłość jest jak trzepot skrzydeł motyla - delikatna, ale także trudna do zdobycia.

Niewinna ale także gotowa na największe poświęcenia.

Bohaterowie od razu skradli moje serce. Są bardzo wyraziści.

Co prawda o Skylar wciąż niewiele wiem, ale mam nadzieję, że kolejny tom przybliży jej postać.

Jeśli zaś chodzi o Skylera to ohhhhh!!! Pokochałam go całym sercem ❤️

"Gra o serce" to naprawdę piękna powieść, która wciąga od pierwszych stron. Ja dałam się jej oczarować a Ty?

Skyler „Shy” Gardener jest szkolnym tak zwanym popularsem: zawodnik drużyny koszykowej, do tego pianista nie musi starać się by być w centrum uwagi i by wszyscy jedli mu z ręki.

Gdy na matematyce jego test zostaje pomylony i zamiast swojego otrzymuje test nowej koleżanki z klasy w dodatku z najgorszą oceną, Shy postanawia wyjaśnić całą sytuację. Zresztą trudno się nie pomylić, gdy dziewczyna nazywa się Skylar Gardiner, a ich imiona i nazwiska różnią się jedną literą. Gdy podchodzi do ławki Sky, trafia go sycylijski piorun i zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia, a może bardziej od pierwszego usłyszenia jej głosu?

Jakie jest zdziwienie chłopaka, gdy Sky jest jedyną dziewczyną, na którą nie działa jego urok.

Chłopak posunie się nawet do zaproponowania jej korepetycji z matematyki byle tylko przekonać do ją siebie.

Miałam ogromne problemy, żeby wciągnąć się w tą historię. Początkowo podobieństwo imion i nazwisk głównych bohaterów było dość dezorientujące. Poza tym nie wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia, dlatego początek wydawał mi się trochę na wyrost i trochę obawiałam się, jak długo będę musiała czytać o alabastrowej skórze Sky, włosach łapiących światło, głosie o smaku czekolady i jej zapachu kojarzącym się z bzem i skoszoną trawą. Jednak szczęśliwie autorka poszła w trochę inną stronę i z każdą stroną, gdy już przyzwyczaiłam się do imion, coraz bardziej wciągałam się w tę historię

Ta historia nie była tym, czego się spodziewałam. Myślałam, że czeka mnie lekka młodzieżówka z typowo nastoletnimi problemami. Dostałam o wiele więcej. Dostałam historię pełną niewiadomych i trudnej przeszłości z realnymi bohaterami, którzy chociaż mają dopiero 18 lat, są dojrzali, co nie znaczy, że nie popełniają głupot.

Trochę początkowo obawiałam się, że Shy będzie takim typowym Panem Popularnym z wielkim ego, podrywającym wszystkie dziewczyny na horyzoncie. Na szczęście nie mogłam się bardziej mylić. Autorka stworzyła jednego z najsympatyczniejszych chłopaków, o jakich miałam przyjemność czytać. Skyler po prostu był uroczy. Do tego miał niesamowicie cudowną relację z mamą. Autorka i Shy udowadniają, że nigdy nie jest się za starym na przytulasa. Do tego urzekła mnie jego przyjaźń z Ianem. Takiej przyjaźni życzę każdemu z nas.

Właśnie Ian. Jest takim jasnym promyczkiem całej historii i mimo swojego roztrzepania, głosem rozsądku. Chociaż uwielbiam Shy’a, to właśnie Ian swoją pogodą ducha i humorem skradł moje serce. Naprawdę mam nadzieję, że w kolejnej części on znajdzie swoje szczęśliwe zakończenie. To właśnie sceny Shy i Ianem wywoływały uśmiech na mojej twarzy i chichot.

Nie mogę nie wspomnieć o naszej głównej bohaterce, z którą początkowo miałam problem, nie polubiłyśmy się na początku. Miałam wrażenie, że zachowuje się jak obrażony na cały świat dzieciak. Jedna z każdą stroną, Shy powoli burzył mury wokół niej, a ona stawała się bardziej ludzka. Jestem ciekawa jaką przeszłość skrywa, bo dostajemy w tej części tylko okruchy informacji o niej, które jednak nie napawają optymizmem i przynajmniej częściowo wyjaśniają zachowania dziewczyny.

Zakończenie „Gry o serce” pozostawiło we mnie uczucie niepokoju i już bardzo chcę poznać dalsze losy naszych bohaterów, bo udało mi się z nimi zżyć przez te 440 stron. Dodatkowo do tej pory żadne z moich czarnych scenariuszy się nie sprawdziło, więc ta historia potrafi również zaskoczyć. Będę czekała z niecierpliwością na kolejną część, a tę polecam wszystkim wielbicielom historii bez pikantnych scen, z świetnym poczuciem humoru i ciekawą historią.

Prawdziwą sztuką jest napisanie książki w taki sposób by oddać w pełni to co czują i myślą bohaterowie. Akcja książki „Gra o serce” może wydać się monotonna. Ktoś może powiedzieć, że nie dzieje się tutaj nic. Chłopaka trafiła strzała Amora i w sumie na siłę chce pomóc swojej wybrance serca, która nie wykazuje w ogóle zainteresowania. Jest wycofana, mało mówi i ubiera się jak szara myszka. Chce być niezauważalna. Co w takim razie widzi w niej główny bohater? I co jest dla mnie wyjątkowego w tej historii?

Uwagę Skyler Gardener zwróciło podobne imię nazwisko nowej koleżanki, Skylar Gardiner. Ta niewielka różnica sprawiła, że pan od matematyki pomylił się podczas rozdawaniu testów i właśnie ta pomyłka połączyła na dłużej dwójkę bohaterów. Chłopak uwielbiam matematykę i chciał udzielać jej korepetycji. Dziewczyna jednak nie paliła się do tego. Przez około pół książki biła się z myślami czy zaufać sportowcu czy nie. A takich chłopaków chciała unikać.

I tak jak pisałam wyżej, wydawałoby się, że w tej książce nie dzieje się nic. Cały czas on cierpliwie czeka aż ona podejmie jakąś decyzję. Ale dzieje się tutaj bardzo dużo w sercach i myślach bohaterów. Narracja książki jest z punktu widzenia zarówno dziewczyny jak i chłopaka. Dzięki temu możemy spojrzeć na daną sytuację z punktu widzenia obu bohaterów i zrozumieć co tak naprawdę myśli Skylar. Autorka nie ujawnia wszystkich emocji dziewczyny od razu. Oj nie!

Książka jest świetna. Naprawdę. Nie należy do tych, które czyta się szybko. Jest z tych co należy zatrzymać się i pomyśleć. Spróbować wejść w głowy bohaterów i poczuć to co oni czują.

Jedynie co mi się tutaj nie podobało to samo zakończenie. Nie lubię gdy książka kończy się tak, że na już potrzebuję jej kontunuacji.

Osobiście uwielbiam takie książki i jeśli też lubicie bardziej przeżywać emocje bohaterów niż doszukiwać się wartkiej akcji to bardzo polecam „Gra o serce”.

Gra o serce - Katarzyna Białkowska - 3,25/5 ✨

[ współpraca reklamowa wydawnictwojaguar ]

Książka zdecydowanie należała do tych lekkich i przyjemnych, czasami wręcz odnosiłam wrażenie, że była nawet za bardzo idealna i płynna ,jednak miała też swoje mroczniejsze momenty, które dość mocno kontrastowały z resztą.

Shy to jest TEN chłopak. Lubiany popularny i na dodatek sportowiec. Więc totalnym zaskoczeniem było dla niego jak i dla mnie jak przepadł z miejsca dla dziewczyny, której imię i nazwisko strasznie przypomina jego.

Po pierwsze nie do końca rozumiałam jego uczucia. Miałam nadzieję, że zostanie to jakoś sensowniej pokazane i będzie to miało jakieś podłoże. Momentami odnosiłam wrażenie, że była to bardzo płytka relacja, ale równocześnie podobały mi się jego podboje serca tej dziewczyny.

Jednocześnie też nie wierzyłam w to jak bardzo przepadł on dla niej tak z miejsca, ale z drugiej strony to było tak urocze i zabawne, że nie potrafiłam mu nie kibicować.

Czy bohaterowie mieli swoje irytujące mnie momenty? Tak ale też mieli tak najzwyczajniej w świecie nastolatnie odruchy, że pomimo tego, że nie wierzyłam w to jak bardzo to uczucie rozkwitło to jakoś zaskrabili sobie moją sympatię.

Mam bardzo mieszane uczucia do tej książki jak i sposobu w jaki została napisana, trochę jakby była niedopracowana , to nie mogę jednak zaprzeczyć, że się naprawdę zaangażowałam i nie mogłam od niej oderwać póki jej nie skończyłam.

Nie była ona idealna ale rozrywkę i radość z niej miałam przednią. A to zakończenie... Pokazuję, że nie była to jednak tak słodka i niewinna historia jak mi się z początku wydawało.