Zebrane tu teksty są efektem moich spontanicznych reakcji na absurdy otaczającej nas rzeczywistości. Absurdy gospodarcze, społeczne, polityczne, a nawet sportowe. Nie ma tu jakiejś wyrafinowanej ideologii. Absurd nie ma barw partyjnych ani aksjologicznej proweniencji. Głupota jest transcendentna, wymykająca się zwykłemu ludzkiemu poznaniu. Świat zwierząt jest logiczny i uporządkowany. Świat homo sapiens jest wewnętrznie sprzeczny i zwariowany, często wręcz debilny.
Dlaczego rządzą nami także idioci i nieudacznicy, których sami wybraliśmy? Dlaczego grożą mi 3 lata więzienia za próbę wyrzucenia z własnego mieszkania kobiety, której wygasła umowa najmu, a i tak nie płaciła? Dlaczego od kilkudziesięciu lat kolejne rządy mówią o elektrowni jądrowej, zamiast ją zbudować? Dlaczego 500 plus dostają rodzice multimilionerzy? Dlaczego zakazuje się handlu w niedzielę, skoro ktoś chce sprzedawać, a ktoś kupować?
W swoich felietonach nie staram się znaleźć odpowiedzi na te pytania. Nie wyleczę rzeczywistości z chronicznej choroby absurdu. Mogę tylko diagnozować problemy, cynicznie zwalczając głupotę. Czy ograniczę jej rozmiary? Nie. Bo nie ma w Polsce mody na liberalne, zdroworozsądkowe myślenie. Poklask zdobywają za to socjalne fanaberie realizowane za kasę, którą Polacy wypłacają sami sobie w postaci kolejnych projektów typu „plus”.
Życzę miłej lektury, a zwłaszcza wyciągnięcia wniosków.
Jerzy Wysocki
O AUTORZE
Jerzy Wysocki - absolwent filozofii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W latach 80. XX w. był działaczem opozycji demokratycznej i dziennikarzem prasy podziemnej (m.in. tygodnika „Wola”). Pracował jako reporter podczas strajków robotniczych. Był także sprawozdawcą obrad Okrągłego Stołu. Za działalność podziemną został odznaczony przez prezydenta Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).
W wolnej Polsce kojarzony z Forum Prawicy Demokratycznej i Kongresem Liberalno-Demokratycznym. Dziennikarz i publicysta tygodników: „Ład”, „Spotkania” i „Młoda Polska”. W latach 1990-1996 zastępca redaktora naczelnego dziennika „Życie Warszawy”, potem jeden z twórców i wydawca dziennika „Życie” oraz prezes Domu Wydawniczego „Wolne Słowo” i Agencji Reklamowej „Życie”. Od 2001 r. dyrektor generalny Business & Media Consulting, partner agencji AM Art-Media, ekspert w obszarze public relations.
Był amatorskim piłkarzem, nadal jest tenisistą, ale bez większych osiągnięć. Mieszka w Warszawie od 1962 r., czyli od urodzenia.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Co inspiruje Jerzego Wysockiego do pisania o absurdach rzeczywistości?
Jerzy Wysocki czerpie inspirację do pisania felietonów z otaczającej go rzeczywistości. Jego teksty są spontanicznymi reakcjami na absurdy gospodarcze, społeczne, polityczne, a nawet sportowe. Autor podkreśla, że absurd nie ma barw partyjnych, a głupota jest transcendentna i wymyka się zwykłemu ludzkiemu poznaniu. To codzienne obserwacje i niezrozumienie pewnych decyzji czy zjawisk skłaniają go do wyrażania swojego "Głosu cynika", diagnozując problemy bez prób ich leczenia.
Dla kogo przeznaczona jest książka "Głos cynika" Jerzego Wysockiego?
Książka "Głos cynika" Jerzego Wysockiego skierowana jest do czytelników, którzy cenią sobie liberalne, zdroworozsądkowe myślenie i są zmęczeni absurdami współczesnego świata. Jest to lektura dla osób, które potrafią krytycznie patrzeć na rzeczywistość, zarówno w sferze gospodarczej, społecznej, jak i politycznej. Autor nie oferuje gotowych rozwiązań, lecz stawia diagnozę, zachęcając czytelnika do samodzielnego wyciągania wniosków z przedstawionych obserwacji i refleksji. To idealna propozycja dla tych, którzy szukają w literaturze intelektualnej stymulacji.
Jaki jest główny cel felietonów zawartych w książce?
Głównym celem felietonów Jerzego Wysockiego jest diagnozowanie problemów i cyniczne zwalczanie głupoty. Autor nie stawia sobie za zadania znalezienia odpowiedzi na trudne pytania ani wyleczenia rzeczywistości z jej chronicznej choroby absurdu. Zamiast tego, koncentruje się na precyzyjnym wskazywaniu i analizowaniu absurdalnych zjawisk, które obserwuje. Ma to na celu pobudzenie do refleksji i uświadomienie czytelnikom skali problemu, bez obietnicy ograniczenia rozmiarów głupoty w społeczeństwie.
W jaki sposób autor odnosi się do problemów społecznych i politycznych?
Autor odnosi się do problemów społecznych i politycznych z perspektywy cynika, który diagnozuje absurdy, nie próbując ich leczyć ani proponować gotowych rozwiązań. Jerzy Wysocki wskazuje na wewnętrzne sprzeczności i często debilne działania w świecie homo sapiens, w tym rządy idiotów i nieudaczników. Krytykuje również brak mody na liberalne, zdroworozsądkowe myślenie w Polsce, co skutkuje poklaskiem dla socjalnych fanaberii. Jego podejście jest oparte na doświadczeniu dziennikarza i publicysty, który przez lata obserwował polską scenę polityczną i społeczną.
Jakie tematy są poruszane w felietonach Jerzego Wysockiego?
W felietonach Jerzego Wysockiego poruszane są różnorodne tematy, obejmujące absurdy gospodarcze, społeczne, polityczne, a nawet sportowe. Autor analizuje takie kwestie jak obecność nieudaczników w polityce, problemy z prawem dotyczące eksmisji, wieloletnie obietnice budowy elektrowni jądrowej, zasadność świadczenia 500 plus dla zamożnych, czy zakaz handlu w niedzielę. Wszystkie te przykłady służą do zilustrowania tezy o dominacji absurdu w polskiej rzeczywistości. Felietony te są zbiorem reakcji na irracjonalne zjawiska, z którymi autor się styka.
