Geneza

Geneza to sześcioczęściowa postapokaliptyczna miniseria (w naszym kraju pojawiło się wydanie zbiorcze), która zabiera czytelnika setki lat w przyszłość. Do momentu, kiedy ludzkość przestała władać planetą i kompletnie z niej zniknęła. Władze na Ziemi przejęła sztuczna inteligencja, która swego czasu doprowadziła do wyeliminowania ludzi. W takich realiach funkcjonuje android Chloe, który wskrzesza człowieka o imieniu David. Nie jest to jednak zwykła osoba a geniusz, którego wynalazki doprowadziły do zagłady naszego gatunku. Teraz będzie miał ON okazję zadośćuczynić i spróbować przywrócić ludzką rasę. Na jego poczynania nie pozostaje jednak obojętna sztuczna inteligencja władająca planetą. Jest ona gotowa zrobić wszystko, aby zniweczyć jego starania i ostatecznie pozbyć się ludzi.

Na pierwszy rzut oka fabuła komiksu dość mocno przypomina całą masę innych postapokaliptycznych dzieł, które regularnie pojawiają się na rynku. Scenarzysta Clay McLeod Chapman co prawda sięga tutaj po pewne sprawdzone schematy, ale stara się je podać czytelnikowi w dość nieoczywisty i zaskakujący sposób. Album od pierwszych stron stawia duży nacisk na tajemniczość. Ekspozycja szczegółów jest tutaj ograniczona do niezbędnego minimum, tworząc tym samym intrygującą opowieść, którą z wielką ciekawością chce się poznawać. Nie wiadomo jak doszło do tragedii, co ją spowodowało, czy David rzeczywiście był jej przyczyną? Tego rodzaju pytań pojawia się tutaj cała masa i wszystkie stopniowo odsłaniane są przed czytelnikiem (odpowiednio dawkując napięcie). Obok tego wszystkiego twórca kreśli ciekawie rozwijającą się relację pomiędzy androidem i człowiekiem. Zdarzają się tutaj momenty w których „człowieczeństwo” nabiera całkiem nowego znaczenia i niekoniecznie musi być ono przypisane gatunkowi ludzkiemu. Jedyne, do czego można się przyczepić to troszkę zbyt „poetycki” język, który wprowadza momentami niepotrzebne fabularne zamieszanie.

Jest to jednak naprawdę mała wada, głównie za sprawą tego, że scenarzysta dość mocno ogranicza tutaj wszelakie dialogi, dając tym samym szanse lepszego wybrzmienia ciekawej oprawie graficznej. Rysunki Jakuba Rebelka stanowią tu ważną część historii i momentami naprawdę trudno jest oderwać od nich wzrok. Artysta dba o szczegóły swoich prac, łącząc tu postapokaliptyczne elementy z przecudnie wyglądającą naturą (która mogła się rozwinąć nie obawiając się destrukcyjnej strony człowieka). Perfekcyjnym uzupełnieniem rysunków jest dobrze dobrana paleta barw, stawiająca nacisk na bardzo wyraziste mocne kolory.

LUDZIE KONTRA MASZYNY

Wśród pierwszych tegorocznych nowości od Kultury Gniewu znalazł się nowy album z rysunkami Jakuba Rebelki. Szata graficzna zatem nie zawodzi. Ale i fabularnie rzecz jest kawałem całkiem przyzwoitej fantastyki naukowej, którą czyta się szybko i przyjemnie.

Świat został zniszczony. Na jego gruzach, choć tak do końca trudno nazwać je gruzami, żyją oni. „Matka” i „syn”. Chloe i Adams. W świeci rządzonym przez maszyny, które wytępiły ludzkość, oboje nie tylko nie mogą czuć się bezpiecznie, ale też i mają nikłe szanse powodzenia ich misji – chcą bowiem by ludzkość powróciła, a sztuczna inteligencja czuwająca nad planetą bynajmniej nie zamierza im na to pozwolić. Czym im się uda? Tym bardziej, że oboje skrywają swoje tajemnice, których wyjawienie może wiele zmienić…

„Geneza” to komiks, który próbuje w temacie postapo znaleźć coś nowego. Wychodząc z prostego i wszystkim znanego założenia, że oto technologia stała się przyczynkiem ludzkiej zagłady, niczym w „Terminatorze”, próbuje szukać czegoś nowego. Czy twórcom to wychodzi? Nie do końca, fabuła bowiem niczym nie zaskakuje, wszystko jest wręcz znajome – cóż, w fantastyce wszelkiej maści, jak i w popkulturze w ogóle, powiedziano już przecież praktycznie wszystko i jesteśmy skazani na odtwórstwo – ale nie zmienia to faktu, że zabawa jest przyjemna.

Mamy tu coś z „Terminatora”, mamy coś z „Głębi” – mówię oczywiście o komiksie do scenariusza Remendera – przede wszystkim jednak mamy rozrywkę. Lekką, prostą, przyjemną. Nie ma tu zbytniego filozofowania, nie ma nadmiaru myślenia, ale nie ma też przesadnego pędzenia naprzód. Postacie nakreślone są prosto, podobnie, jak sam świat, ale przynajmniej nie ma tu przekombinowania. Tym bardziej, że twórcy stawiają na rozrywkową formę, a ta niewiele wymaga zarówno od samej opowieści, jak i czytelnika.

Szata graficzna? Tu z miejsca nasuwają się skojarzenia ze wspomnianą już przeze mnie „Głębią”, też opowieścią postapo przecież. Co łączy oba tytuły? Nieco nietypowe jak na rynek amerykański podejście do ilustracji i kolorystyka – kolorystyka bogata i barwna, ale o dziwo pasująca do całości i budująca udany klimat. A klimatem właśnie „Geneza” stoi, bo to ON podnosi jakość opowieści i nawet jeśli Rebelka nie jest w szczytowej formie (przynajmniej ja wolałem go z niektórych wcześniejszych dokonań), pozostaje największą gwiazdą albumu.

Reasumując, rzecz dla miłośników fantastyki. Przyjemna, całkiem nastrojowa rozrywka w niewymagającej formie. Nie nudzi, jest łatwa i szybka w odbiorze, może nie zaskakuje, ale nie rozczarowuje.