Generacja X, czyli kryzys wieku średniego

Grzegorz Kalinowski zdobył uznanie polskiego czytelnicza już wiele lat temu. Kryminał, powieść historyczna, powieść sensacyjna – w tych gatunkach autor czuje się doskonale. Dlatego też zainteresowaniem czytamy powieści Pana Grzegorza.

Ostatnio pisarz spróbował swoich sił w komedii obyczajowej z nieco słodko-gorzkim klimatem. Po przeczytaniu książki „Generacja X, czyli kryzys wieku średniego” stwierdzam, że również w tym gatunku autor odkrył swoje mocne karty, ukazując pisarskie atuty, swą mistrzowską formę. Ta książka świadczy o tym, że Grzegorz Kalinowski nie szufladkuje się tylko w jednym gatunku, lecz niczym ryba w wodzie płynnie kroczy w każdym, w którym rozpoczyna swą twórczość.

Bez wątpienia „Generacja X, czyli kryzys wieku średniego” jest komedią obyczajową po trosze w gorzko-słodkim wydaniu. Oczywiście śmiech towarzyszy nam podczas czytania, lecz momentami nie jest nam do śmiechu. Lektura tej książki to falowanie po różnych emocjach, tych weselszych jak i również nieco smutniejszych. Tak jak w życiu, tak w tej historii wiele się dzieje.

Czytając tę książkę zastanawiałem się, czy dopadł mnie już kryzys wieku średniego. Wiem pewno, że taka książka nie wróży kryzysu polskiej literaturze. A wręcz przeciwnie odkrywa przed nami nowe jakże ciekawe talenty Grzegorza Kalinowskiego.

Autor zaprasza nas do poznania historii trójki starych znajomych. Luke, Lidka i Amadeusz są „między wiekiem chrystusowych a dziadkowskim”. Poznali się na studiach i tworzyli zgraną paczkę. Spotkali się po dwudziestu latach w polskiej rzeczywistości drugiej dekady XXI wieku. Trzeba przyznać, że w Polsce wiele zmieniło się od tego czasu. Czy również w ich życiu zaszły wielkie zmiany?

Łukasz, który przed laty napisał książkę, obecnie nie ma pomysłu na siebie. Nie potrafi odnaleźć się w otaczającej go rzeczywistości. Jednak Amadeusz podczas zakrapianej rozmowy ma dla niego propozycję nie do odrzucenia. A gdy dodam, że pojawi się również Lidka, która w życiu obu mężczyzn odegrała ważną rolę, to jeszcze bardziej podkręcę Wasz apetyt na tę książkę.

„Generacja X, czyli kryzys wieku średniego” to książka, którą mogę polecić każdemu z nas. Niezależnie czy jesteśmy w kryzysie wieku średniego, czy ten dopiero przed nami. Pewne jest to, że sięgając po tę książkę, liczyć możecie na doskonałą lekturę.

Książka „Generacja X, czyli kryzys wieku średniego” ukazała się nakładem Wydawnictwa Sonia Draga

,,Czy mogłaby jakoś odwrócić los i sprawić, że ten pierwszy tak głupio nie zginął, a ten drugi beznadziejnie się nie zbłaźnił? Wtedy nie zostałaby żoną czarującego łajdaka, ale z drugiej strony gdyby się z nim nie związała, to nie miałaby dwóch wspaniałych synów".

Chyba każdy z głównych bohaterów, którzy są po czterdziestce ma jakieś wspomnienia, żale, które wylewają, kiedy tylko nikogo nie ma i myśli o tym, co było, jest i... o tym, co będzie raczej nie myślą. Są wykształceni i nie narzekają na brak funduszy. Szykują się na spotkanie po latach u jednej z dziewczyn. Nikt nie wie czego mają się spodziewać, aczkolwiek wchodzą na nie z głową pełną problemów i zagmatwań.W ich głowach aż huczało od przeszłości, którą żaden z nich nie wyobrażał sobie w ten sposób. A kiedy już ich nieco poznamy, dowiemy się, że ustalą pewien plan, który według nich ma szansę na spełnienie.

Przyznam, że książka naprawdę na czasie. Czasem nam się wydaje, że każdy potrafi ułożyć sobie idealne życie, tylko nie my. Książka pokazuje w jak wielkim potrafimy być błędzie. Każdy z nas ma jakieś problemy. Jednym brakuje pieniędzy, drudzy są nieszczęśliwi z miłości, inni szukają drugiej połówki, bo wciąż nie mogą utrafić na taką, z którą chcieliby być do końca życia. Wiele dawnych spraw ujrzy tutaj światło dzienne, dawne uwielbienia, małe miłości i źle odebrane uczucia. Tak naprawdę zdadzą sobie sprawę, że wciąż są tymi samymi ludźmi, tylko ten zegar niemiłosiernie brnie do przodu. Choć na wiele spraw patrzą inaczej, to jednak wciąż im czegoś lub kogoś brakuje.

Książka jest ciekawa, ale ja potrzebowałam czasu by się w nią wdrążyć. Potem już nie potrafiłam się od niej oderwać. Nie jest to pozycja, dzięki której przenosimy się do ich świata. Bardziej czujemy, że bohaterowie odgradzają się od nas. Chcą, byśmy o nich przeczytali, ale bez zbędnych poufałości. Zdradzają nam sekrety, ale niczego szczegółowo nie tłumaczą. Bardzo dokładnie poznamy ich życie, opisy rodzin, miejsc, ale ta rezerwa jest wyczuwalna. Jakby wiedzieli, że ktoś o nich czyta i nie chcieli się przy tym zbłaźnić. Książka idealna faktycznie dla osób powyżej trzydziestki, którzy już mają pewne doświadczenie życiowe. Te osoby bardziej ją zrozumieją, bo będąc w pewnym wieku do wielu spraw się dojrzewa.