Gdzie jest moja żona?

RECENZJA

„GDZIE JEST MOJA ŻONA”

AUTOR: Anna Matusiak

Współpraca Reklamowa —

BookEnd Wydawnictwo

„Po raz pierwszy od początku mojego dramatu dostrzegłem delikatną iskrę nadziei. Rozbłysła i natychmiast zgasła. Nie pozwoliła się sobą cieszyć zbyt długo, ale jednak. Dobre i to w mroku, w który się zapadałem. Oświetlenie tego, co przede mną, choćby na ułamek sekundy, dało mi wiarę, że to może się udać”.

„Gdzie jest moja żona” to z jednej strony wydawałoby się przewidywalna historia, a jednak autorka robi nam psikusa i dostajemy nieoczywistą, trzymającą w napięciu, wciągającą powieść z wątkiem kryminalnym i dużą różnicą wieku, a wszystko owiane zostało nutką tajemnicy, niepewności i niedopowiedzeń.

Dostajemy z pozoru historię idealnego, udanego związku z ogromnymi pokładami miłości, w którym oboje się spełniają. Niestety zostali napiętnowani przez społeczeństwo, ale oni starają się żyć po swojemu, nie zważając na innych. Po czym mamy nieoczekiwany zwrot akcji, dający nam ogrom emocji.

Książka pełna tajemnic, niedopowiedzeń i wątpliwościami. Dostajemy wiele niewiadomych i zastanawiam się, w pewnym momencie co tu tak naprawdę się stało. I już nie wiedziałam, co jest prawdą, a co kłamstwem.

Autorka w ciekawy sposób poprowadziła fabułę książki, pokazując wiele ludzkich zachowań ich słabości, prowadząc tak historię, aby zmylić czytelnika.

Całość historii dynamicznie poprowadzona, konkretnie i namacalnie.

Książka posiada dwa zakończenia i czytelnik ma wybór, jakie zakończenie wybierze, to był bardzo ciekawe posunięcie ze strony autorki. Tak naprawdę nie wiem, kiedy to się wszystko tak skomplikowało i jakim cudem to wszystko się tak potoczyło, jestem zdezorientowana i wręcz osłupiała.

Nie wiem, dlaczego, ale ja wybrałam wersję pierwszą.

Bardzo ciekawa jestem, jakie wy wybierzecie zakończenie.

„Lecz jakże kruche bywa szczęście w nietrwałym świecie z porcelany”.

Książka napisana jest z perspektywy głównych bohaterów Vincenta, Elżbiety oraz Darka. Dzięki temu poznajemy ich bliżej, możemy zobaczyć ich emocje, uczucia i ich różne oblicza. Chociaż tak naprawdę, Elżbieta wydaje się być całkowicie inna niż chciałaby być. Ta postać naprawdę zaskoczyła mnie, ale niestety nie w pozytywny sposób.

Bardzo ciekawe było to, że każda z tych postaci widzi inną wersję wydarzeń.

Bohaterzy ciekawie wykreowani, różnorodni, autentycznie nakreśleni. Autorka pokazuje dokładnie ich portret psychologiczny, dzięki czemu możemy poznać ich dokładniej, wyrobić sobie o nich zdanie i od nas będzie zależeć, czy ich polubimy, a może będziemy do nich podchodzić podejrzliwie.

Elżbieta dojrzała jak na swój wiek, empatyczna, ciepła, mądra, a do tego piękna młoda kobieta. Nie wiem, co tak naprawdę o niej myśleć, jednej strony wydawała się być naprawdę w porządku.

Vincent to wdowiec, zamożny właściciel kliniki dentystycznej i zaangażowany specjalista, pełen pasji. Zakochuje się bez pamięci w dużo młodszej kobiecie, która przysłoniła mu cały świat.

Darek to niezastąpiony spec od porwań, który większość czasu spędza w pracy. Jednak kosztem swojej rodziny, której unikał.

Do tego dochodzą problemy z alkoholem.

"Z całych sił starałem się nie dopuścić tej myśli do siebie. Naprawdę. Ale jednak się pojawiła.

"A co, jeśli ona ma coś na sumieniu i dlatego się odwróciła, by się niczym nie zdradzić właśnie w tej chwili, kiedy człowiek jest taki prawdziwy, taki odarty ze wszelkich masek?."

Vincent poznaje Elżbietę w swojej klinice dentystycznej i tak zaczyna się ich historia. Nie myślał, że na jego drodze stanie jeszcze, jakakolwiek kobieta, dopóki nie pojawiła się ona. Pobrali się i byli bardzo szczęśliwi, jedynie matka dziewczyny nie zaakceptowała ich związku i odsunęła się od córki. Elżbieta miała ogromny żal do mamy, że ją opuściła, tylko dlatego, że wybrała miłość.

Ich uporządkowany świat nagle burzy porwanie Elżbiety.

Vincenta życie zaczęło przypominać straszny film z iście filmowej sceny. Żył w gigantycznym napięciu, ciągle wierząc, że odzyska ukochaną żonę. Do sprawy porwania Elżbiety zostaje przydzielony Dariusz, który wszystko robi, aby jak najszybciej odzyskać porwaną kobietę.

-Kto porwała Elżbietę?

-Czy Vincentowi uda się ocalić żonę?

-Ile Vincent jest, w stanie poświęć dla Elżbiety?

-Czy Vincent zwątpi w swoją ukochaną żonę?

-Czy w tym wszystkim miała jakiś udział Elżbieta?

-Czy Elżbiecie wystarczy jej poukładane życie, czy wręcz przeciwnie zapragnie czegoś więcej?

-Czy ich małżeństwo przetrwa?

-Czy Darkowi uda się uwolnić Elżbietę i złapać porywaczy?

Polecam.

"Gdzie jest moja żona?" Anna Matusiak/ recenzja przedpremierowa

Miłość to piękne uczucie, którego siła może pokonać wszelkie przeciwności losu, ale może także okazać się dla nas zgubna, gdyż, jak mówi przysłowie, bywa ślepa, a więc zakochanej osobie potrafi przysłonić prawdę o drugiej połówce, którą dostrzegają inni. Już zaledwie to jedno zdanie obrazuje wszystko to, czego, we własnym życiu doświadczyli bohaterowie najnowszej książki Anna Matusiak-Rześniowiecka „Gdzie jest moja żona?”, na którą chciałabym zwrócić waszą uwagę.

Vincenta i Elżbietę połączyło piękne uczucie, które nie liczy lat. Serce mężczyzny skradła młodsza od niego o dwadzieścia pięć lat kobieta. Choć ich związek wspiera wiele osób, to jednak znaleźli się i tacy, którzy nie są mu życzliwi. Jednak bez względu na to, z jakimi reakcjami ze strony otoczenia spotyka się nasza dwójka, oni sami zawsze stoją za sobą murem. Vincent dla swojej ukochanej, która dla bycia z nim poświęciła naprawdę wiele, jest największym wsparciem, ostoją i opoką. Przyznam szczerze, że łącząca ich więź i relacja, jaką ze sobą zbudowali, sprawia, iż nam czytelnikom robi się ciepło na sercu i my również mocno trzymamy kciuki za ich szczęście. Nie można powiedzieć, że ich wspólne życie jest łatwe, ale czujemy, że razem przetrwają wszystko. Nie wiedzą jednak jeszcze, że już niebawem ich tak bardzo potrzebny im spokój zostanie zachwiany, a świat Vincenta rozsypie się, jak domek z kart.

Pewnego dnia Elżbieta znika, a jej zrozpaczony mąż otrzymuje pierwszą wiadomość od porywaczy z żądaniem okupu w wysokości miliona dolarów. Rozpoczyna się pełen napięcia wyścig z czasem o bezpieczeństwo, a może nawet o życie porwanej kobiety. Do prowadzenia tej sprawy zostaje przydzielony najlepszy w dziedzinie porwań Komisarz Darek, który jak zawsze zrobi wszystko, aby Elżbieta cała i zdrowa wróciła do domu. Jego skuteczność jest niemalże stuprocentowa, więc wydawać by się mogło, że uwolnienie Elżbiety z rąk porywaczy jest niemalże pewne. Niestety jednak bardzo szybko sam Darek zdaje sobie sprawę, że tym razem będzie trudniej, niż przypuszczał. Tutaj nie da się niczego przewidzieć, a o żadnej pewności nie może być mowy. Sytuacja komplikuje się coraz bardziej, a my czytamy książkę z poczuciem, coraz większej niepewności tego, jak zakończy się dramat tej rodziny. Oczywiście ja niczego wam nie zdradzę, tego już musicie dowiedzieć się sami, sięgając po tę niezwykle wciągającą i angażującą nas w bieg toczących się na jej kartach wydarzeń książkę.

A musicie wiedzieć, że to dopiero początek tego, co przygotowała dla nas Ania. Samo porwanie bowiem nie jest głównym aspektem tej książki, a stanowi doskonały przyczynek do ważnych życiowych rozważań odnoszących się do relacji międzyludzkich, zaufania, szczerości, prawdy i kłamstwa, które jak się przekonacie podczas poznawania tej historii, tak naprawdę nigdy nie są jednoznaczne, tak jak nic w życiu nie jest tylko czarne, albo tylko białe. A będzie to możliwe dzięki temu, że autorka pozwala nam spojrzeć na wszystko, o czym czytamy w książce z trzech zupełnie innych perspektyw. Przez ten koszmar, a także jego następstwa przechodzimy wspólnie z Vincentem, z komisarzem, jak również z samą Elżbietą. I w tym miejscu czeka nas jedno z wielu zaskoczeń, jakie serwuje nam pisarka, bowiem nie wiedzieć czemu, choć ta trójka przeżywa to samo zdarzenie, to każde z nich widzi je w zupełnie innych barwach. Anna Matusiak nie podaje nam gotowego rozwiązania, a pozwala samemu zdecydować, w którą z przedstawionych wersji uwierzymy. Widzimy jednak bezsprzecznie, że na tym dotychczas nieskazitelnym wizerunku małżeństwa pojawiają się rysy. Łyżkę dziegciu do beczki miodu dodaje sam komisarz. Jego doświadczenie zawodowe i spostrzegawczość pozwalają dostrzec to, czego może nie dostrzec ktoś, kto kocha. Dostajemy cenną lekcję, aby nie oceniać po pozorach, gdyż może się okazać, że naprawdę niewiele wiemy o samym sobie, a co dopiero o innych.

Warto również dłuższą chwilę skupić się na postaci Komisarza Dariusza. Poznajemy go nie tylko na płaszczyźnie zawodowej, ale również niemalże na naszych oczach dokonuje się destrukcja jego życia rodzinnego. Mężczyzna jest pracoholikiem i tylko pracy oddaje swoje serce i zaangażowanie. Cierpi na tym oczywiście rodzina a dla mężczyzny zwieńczeniem niezależnie czy to sukcesów, czy też problemów jest alkohol. Koniecznie spędźcie czas z tą mocno przejmującą i autentyczną w swojej wymowie opowieścią i przekonajcie się, czy Darkowi uda się wyrwać z niszczących macek uzależnienia.

„Gdzie jest moja żona?” to książka skrywająca w swoim wnętrzu historię, której bohaterem mógłby być każdy z nas i co więcej, na pewno będą takie osoby, które znajdą w niej cząstkę własnych przeżyć. Czego nikomu nie życzę, bo jeśli przeżyjecie coś takiego, to ani wy sami, ani wasze życie nigdy już nie będziecie takie, jakim było kiedyś. Tak traumatyczne i trudne przeżycia zmieniają ludzi, tym bardziej, jeśli w pewnym momencie zdacie sobie sprawę, że nie możecie być do końca pewnym, co było w nim prawdą, a co tylko wyreżyserowanym scenariuszem. To właśnie ten dojmujący autentyzm w połączeniu z wartką i trzymającą nas w napięciu akcją, która nieustannie zaskakuje, sprawia, że od książki nie można się oderwać. A owe zaskoczenia z kolei skłaniają nas do ważnych rozważań i nie pozwalają uniknąć pytania „Jak ja zachował/a bym się będąc na miejscu bohaterów książki"? Nie mogłabym nie wspomnieć o zakończeniu, które dla mnie jest jednym wielkim WOW. Nie mogę i nie chcę pisać o nim zbyt wiele, ale uwierzcie mi, jest mocno niejednoznaczne, a zabieg, który zastosowała Ania, pozwala czytelnikowi niejako mieć na nie swój indywidualny wpływ. Jeśli jesteście ciekawi, jak to jest możliwe, nie pozostaje wam nic innego, jak tylko przeczytać książkę, do czego każdego, kto czyta moją recenzję, gorąco namawiam. Tu naprawdę dużo się dzieje, a autorka nie pozwala nam odetchnąć ani chwili. Emocje sprawiają, że wszystko wokół przestaje istnieć do momentu, aż przeczytamy ostatniego zdania zapisanego w książce. A nawet kiedy odłożymy ją na półkę, to nie przestajemy o niej myśleć. To książka, o której chce się rozmawiać, którą chce się analizować i docierać do ludzkiej psychiki po to, by dociekać, jakie są motywy takiego, a nie innego zachowania i postępowania człowieka. Taka, którą chce się polecać innym, gwarantując satysfakcję czytelniczą, co ja niniejszym bez wahania czynię.

Młoda kobieta ginie bez śladu. Jej starszy, dobrze sytuowany mąż otrzymuje żądanie okupu w wysokości miliona dolarów. Rozpoczyna się wyścig z czasem, w którym stawką jest ludzkie życie. Jeśli chcecie wziąć udział w kryminalnej grze porywaczy, wystarczy sięgnąć po książkę autorstwa Anny Matusiak pt. „Gdzie jest moja żona?” wydaną nakładem Wydawnictwa Bookend.

Ciekawym rozwiązaniem narracyjnym okazało się przedstawienie historii zaginionej Elżbiety z trzech perspektyw równocześnie. Autorka tej książki oddaje głos ofierze porwania, jej zrozpaczonemu mężowi Vincentowi oraz policjantowi Danielowi, zajmującemu się śledztwem. Każde z nich wnosi do tej opowieści nie tylko swój punkt widzenia, ale także cząstkę własnych trosk, rozczarowań czy wzruszeń. Losy tych trojga bohaterów splecione w jeden ciąg niefortunnych zdarzeń układają się na tyle interesująco, że nie jesteśmy w stanie rozstać się z opowieścią nim poznamy jej zaskakujący finał.

W trakcie zgłębiania tej historii towarzyszyły mi skrajne emocje. Począwszy od zaskoczenia małżeństwem 25-latki z bądź co bądź o połowę starszym mężczyzną, poprzez irytację opieszałością i wyjątkowym brakiem taktu w działaniach policji, aż do zniesmaczenia postawą męża porwanej, wielokrotnie wymiotującego w kluczowych momentach narracji. Okazuje się jednak, że w tym wyraźnym, wręcz karykaturalnym przerysowaniu niektórych fragmentów książki jest metoda, bo dzięki temu nie przejdziemy obojętnie obok historii, która mogła wydarzyć się naprawdę.

„Gdzie jest moja żona?” to powieść, która pod subtelną, delikatną okładką skrywa historię o miłości nie znającej bariery wieku i serii straconych szans: na miłość, na spełnienie, na spokój i na szczęśliwe zakończenie. Ciekawa i warta uwagi pozycja, zwłaszcza dla miłośników thrillerów psychologicznych, których wartością dodaną są rozważania na temat zaburzeń psychiki bohaterów. Autorka tej książki poświęciła im w swej narracji sporo miejsca, udowadniając tym samym, jak wiele w życiu zależy od tego, co dzieje się w Naszych głowach.

Polecam, zwłaszcza czytelnikom o mocnych nerwach! 👌

Książka Anny Matusiak nie jest obszerna, nadaje się idealnie na podróż. Czy jednak to liczba stron decyduje o wciągającej fabule? Czy historia zaproponowana przez nieznaną mi dotąd pisarkę jest równie skąpa i mało kreatywna, jak jej wygląd? Otóż nie i bardzo proszę nigdy się tym nie kierować! Nie od wczoraj się mówi, że to jakość, a nie ilość jest najważniejsza i w przypadku tej książki jest to perfekcyjne stwierdzenie.

Vincent- bardzo bogaty i wpływowy właściciel świetnie prosperującej kliniki dentystycznej to jeden z głównych bohaterów. Jako wdowiec swoje już wycierpiał, ale czy osobom, które straciły ukochaną osobę, nie jest dane następne szczęście? No właśnie… Na życiowej drodze Vincenta nieoczekiwanie pojawia się Elżbieta- znacznie od niego młodsza klientka, która zauroczyła go niemal od pierwszej chwili. Może miejsce ich pierwszego spotkania nie jest jakieś magiczne, ale miłość ma swoje prawa i może nas dopaść wszędzie. Miłość to też cudowne uczucie, ale bywa bardzo wymagające. Para spotyka się bowiem z hejtem ze strony sąsiadów i matki Elżbiety. Uważają oni, że duża różnica to skandal, a ona sama wybrała Vincenta tylko ze względu na pieniądze. Czy to prawda? Czy zakochani zignorują plugawe docinki? Zawsze łatwo jest przecież oceniać kogoś z boku, a siebie samego uważać za ideał, prawda? Jak trafnie podkreśla pisarka, „ludzie mają naprawdę nudne życie i oczernianiem innych podnoszą poziom własnego samopoczucia”.

Czas mija i dochodzi do dramatu. Elżbieta zostaje porwana, a porywacze żądają od Vincenta okupu w zawrotnej kwocie aż miliona dolarów. Nawet dla tak bogatego człowieka to potężna suma, ale człowiek prawdziwie zakochany zrobi wszystko, by odzyskać ukochaną, nieprawdaż? Jak przebiegała cała kryminalna akcja- tego nie zdradzę. Dodam tylko, że wszystkie wydarzenia zostały przedstawione z trzech perspektyw- Vincenta, Elżbiety, ale też Dariusza Witkowskiego, policjanta prowadzącego sprawę. Taka forma opowieści wydaje się być bardzo sprawiedliwa i dodaje smaku całej opowieści.

Poza samą historią miłosną bardzo podoba mi się wręcz intensywne naświetlenie pracy w policji. Nie jest to zawód tak idealny, jak widzimy to w filmach czy serialach. Wręcz przeciwnie- zadania wpływają na psychikę samego zatrudnionego, jak i na ludzi z jego najbliższego otoczenia. Gdy jest się stróżem prawa, to tak naprawdę jest się nie w pracy, a na służbie, która może trwać cały czas, a nie przepisowe kilka godzin. Liczy się też dosłownie każdy szczegół podczas prowadzonego śledztwa.

Książka ta nie jest tylko klasyczną mieszanką sensacji, thrillera i kryminału. Autorka postawiła też na dużą dawkę obyczaju i udowodniła, że mężczyźni też mają swoje słabości. Podkreśliła też, że założenie rodziny nie powinno być kaprysem, a dobrze przemyślaną decyzją.

Autorkę podziwiam też za bardzo niecodzienne zakończenie. Cała jej książka jest godna polecenia. Język, temat i styl bardzo ze sobą współgrają. Mało stron, ale wiele sensownych emocji- to właśnie zaserwowała nam Anna Matusiak.

Pierwsze spotkanie z autorką i zachwyt.

Nie często sięgam po kryminały i sensację. Tym razem skusiłam się i jejku jakie to było dobre. Historia trzyma w napięciu od początku do końca.

Ela, młoda dziewczyna, u progu kariery pewnego dnia trafia na fotel dentystyczny. Vincent, jej dentysta, zauroczył ją od pierwszej chwili. Z tego przypadkowego spotkania rodzi się prawdziwe uczucie. Nawet jeśli otoczenie w to nie wierzy.

Nawet własna matka Elżbiety jest przeciwna temu związkowi, a to dlatego, że zakochanych dzieli 25 lat.

Prawdziwa miłość nie zna granic- szybki ślub, wspólne zamieszkanie. Wszystko pięknie… do dnia kiedy Ela nagle znika. Wkrótce Vincent otrzymuje od porywaczy żądanie okupu. Milion dolarów to ogromna kwota, ale mężczyzna jest tak zrozpaczony, że godzi się na wszystko. Policja włącza się w akcję, co nie podoba się porywaczom, i nie dochodzi do wymiany dziewczyny na okup. Vincent jest na skraju załamania nerwowego.

Historia opowiedziana z perspektywy trzech bohaterów. każde z nich widzi inną wersję wydarzeń. Zakończenie rozbraja czytelnika.

Więcej nic nie powiem. Musicie to przeczytać.