Gdy tu dotrzesz

Czasami mamy silną potrzebę chronienia bliskiej nam osoby za wszelką cenę. W większości przypadkach powinność ta występuje pomiędzy rodzicami, a dzieckiem. Co jeżeli jest inaczej?

Życie Mirandy było, jak sielanka, ale do czasu. Zwykłe codzienne czynności, chodzenie do szkoły i powrót do domu, gdzie z obiadem czeka mama, która jest najlepsza na świcie.

Pomimo tak młodego wieku, dziewczyna jest nad wyraz dojrzała i rozumie rzeczy, które czasami są dla dorosłego ciężkie do rozpatrzenia.

Szczęście uśmiecha się do matki córki, kiedy w końcu przychodzi odpowiedz z telewizji. Lata wysyłania zgłoszeń do programu, gdzie można wygrać dużo pieniędzy w końcu się opłaciły.

Jednak tutaj właśnie wszystko powoli zaczyna się komplikować.

Pewnego razu Miranda w swoim pokoju znajduje tajemniczy liścik, w którym nadawca pisze o przyszłości i co ma się w niej zdarzyć. Na początku ciężko jest uwierzyć i dziewczyna myśląc, że to żart po prostu go ignoruje.

Tygodnie lecą dalej, od czasu pierwszej kartki minęło parę tygodni, kiedy Miranda znów znajduje liścik z anonimowym adresatem.

Tym razem tajemniczy jegomość prosi o szybką reakcję na jego list i szybką odpowiedź. Niestety nawet to ponownie nie przekonuje dziewczyny, lecz kiedy w trzeciej wiadomości anonim pisze o niebezpieczeństwie śmierci bliskiej jej osoby strach o tą osobę powoduje jakąś reakcję u Mirandy.

Tak w powolnym tempie zaczyna się akcja ratownicza osoby, której podobno grozi coś strasznego.

Książka napisana bardzo przystępnym językiem, który nieważne czy czyta dziecko, czy raczej ktoś starszy jest łatwy w odbiorze i zrozumiały.

Czytając poczułam respekt do autorki, pomimo pisania niby o tak banalnych rzeczach, wątek potrafił skupiać się na ukrytych aspektach w życiu każdego człowieczka. Ostatnio zauważyłam, że najczęściej ta autorka pisze o życiu i problemach nastolatków, dlaczego?

Myślę, że świat, w którym żyje dziecko jest ciekawy, nieodkryty i niespustoszony przez dorosłego, dlatego najlepiej jest interpretować zachowanie i myśli naszych młodszych rówieśników, którzy niekiedy przypominają nas samych w przeszłości.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Rebecca Stead to wschodząca gwiazda literatury young adults. Ma na swoim koncie powieści takie jak „Całkiem obcy człowiek”, „Kłamca i szpieg”.„Gdy tu dotrzesz” to książka przeznaczona dla młodzieży.

Miranda to nastolatka, która mieszka z mamą. Od dzieciństwa przyjaźni się z Salem, który mieszka piętro niżej. Jednakże pewnego dnia jej przyjaciel obrywa od nieznajomego chłopaka na ulicy. Od tego czasu Sal unika Mirandy… Dziewczyna nie ma pojęcia, co ma o tym wszystkim myśleć. Miranda znajduje nowych znajomych i podejmuje dorywczą pracę w barze ze „śmieciowym” jedzeniem. Przez przypadek poznaje chłopaka, który uderzył Sala - Markusa. Najdziwniejsze jest to, że wydaje się całkiem w porządku…

W międzyczasie Miranda dostaje dziwne listy. Dochodzi do tego, że tajemniczy nadawca wkrada się do jej domu i kradnie buta przyjaciela jej mamy. Kiedy dziewczyna dostaje ostatni list, jest przerażona.

Jakiś czas później Sal przez przypadek spotyka się z Markusem. Wystaszony Sal zaczyna uciekać i wpada pod samochód. Ratuje go bezdomny człowiek – często spotykany przez Mirandę i Sala w drodze do szkoły.

Czy nadawca tajemniczych wiadomości przewidział wypadek Sala? Kim jest ten bezdomny człowiek? Czy podróże w czasie są możliwe? Dlaczego Markus uderzył Sala? Dlaczego Sal odsunął od siebie Mirandę? Czy po wypadku Miranda i Sal zaczną ze sobą normalnie rozmawiać? Kim tak naprawdę jest Markus? Tego dowiecie się czytając książkę „Gdy tu dotrzesz”.

Książkę czyta się bardzo szybko. Jest to lektura dosłownie na jeden wieczór. Powieść porusza tematy takie jak przyjaźń, miłość, zaufanie. Pokazuje, że zawsze warto rozwiązywać sprawy do końca.

Momentami gubiłam się w tej powieści, nie rozumiałam, kto jest kim. Potrzebowałam też trochę czasu, by przemyśleć sobie zakończenie. Książka podobała mi się, jednak nie jest to lektura, do której będę wracać.

Weronika, 18 lat

źródło: [Adres usunięty]

Miranda, główna bohaterka, ma skomplikowane życie mimo młodego wieku. Jej mama z powodu zbliżającego się konkursu staje się co raz bardziej nerwowa, przyjaciel przestał się do niej odzywać a na domiar złego ktoś zaczyn wysyłać do dziewczyny tajemnicze listy. Każda kolejna wiadomość przyprawia o zawrót głowy, bo tajemniczy nieznajomy z precyzją określa przyszłe wydarzenia. Jest tak dobry w przewidywaniu przeszłości czy szczęśliwie trafia w swoich zmyśleniach? Trudno określić, jednak ON uparcie twierdzi, że komuś może grozić niebezpieczeństwo, wiec Miranda musi działać.

Rebecca Stead po raz trzeci udowodniła, że potrafi przekazać swoim czytelnikom coś więcej poza zwykłą historią dla powieści. Pozytywnie zaskoczyła mnie tendencja do łączenia gatunków - nie tylko obaczajową historia jej w głowie, bo była już przygoda szpiegowska, subtelny nurt New Adlt a obecnie - nawet szczypta fantastyki. W dodatku autorka pisze bardzo przyjemnym stylem, prostym i konkretnym stanowiącym tło dla rozgrywanych wydarzeń.

Nie jest to powieść wysokich lotów, więc nie ma potrzeby podchodzić do tej książki z nadzieją na refleksyjne chwile. Chociaż w finale pojawia się pewien morał to sama akcja jest jedynie czystą przyjemnością czytania i nie ma potrzeby doszukiwania się w niej drugiego dna. Sama akcja możliwa jest do przewidzenia jeszcze przed finałem, ale nie jest to absolutnie jej minus - to nawet urocze, że autorka pozwala czytelnikowi przewidzieć przyszłość dokładnie tak jak jeden z jej bohaterów.

Tematyka "Gdy tu dojdziesz" pozwala spojrzeć na życie z trochę innej perspektywy. Nie jest to powieść typowo egzystencjalna wyjaśniająca pytania dotyczące życia i śmierci, ale nawiązuje do ludzkiego życia, które jest niepewne jeśli chodzi o przyszłość. Przyjaźń Mirandy stoi pod znakiem zapytania bez konkretnej przyczyny, która zaczyna wyjaśniać się dopiero wraz z biegiem fabuły. Pojawiają się ludzie bezdomni i ci, którzy szukają celu w swoim życiu, ale nie potrafią go odnaleźć. Stead unikajac wątków filozoficznych w bardzo lekkim, młodzieżowym stylu pokazała uroki i upadki realnego świata.

Polubiłam twórczość autorki już przy pierwszej książki i moja sympatia trwa do teraz. Lubię, gdy ktoś prosto i delikatnie podsuwa mi pytania na które muszę sama odnaleźć odpowiedzi. Wraz z Mirandą rzuciłam się w wir krótkiej, ale bardzo emocjonującej przygody w której zaczęłam waz z nią rozwiązywać problemy. Historia zaskakuje i intryguje, bohaterowie ciekawą a styl aż sam się prosi o kontynuowanie lektury. To dobra powieść, idealna na jesienny wieczór.

Nowa książka, której twórczynią jest Rebecca Stead, była dla mnie dużym zaskoczeniem. Wychodzi na to, że autorka postanowiła poszerzyć docelową grupę Czytelników o… miłośników fantasy! Czy ten eksperyment się powiódł? Już spieszę z subiektywną opinią.

Tradycyjnie już bohaterami utworów autorki jest młodzież. Miranda jest zwyczajną nastolatką wychowywaną jedynie przez mamę. Na pozór nie mówi o swoim ojcu, jednak uważny Czytelnik zauważy pewne znamiona tęsknoty – dziewczyna wciąż nosi przy sobie ulubioną książkę, a jak wiadomo, książki często przynoszą ukojenie, nie bez powodu wybieramy akurat te, a nie inne spośród wielu. Pewnego dnia nastolatka zaczyna otrzymywać dziwne listy, z których wynika, że… ktoś przybędzie z przyszłości, aby uratować życie jej przyjaciela i tylko ona może tej tajemniczej osobie pomóc. Wystarczy, że napisze list, co nie byłoby wielkim problemem, gdyby nie chodziło o list o rzeczach, które jeszcze się nie wydarzyły. Głupi żart? Być może, ale co w sytuacji, gdy naprawdę chodzi o ludzkie życie?

Autorka w ciekawą dla ludzi młodych fabułę umiejętnie wplotła wątki bliskie grupie wiekowej, dla której przeznaczona jest książka, tj. young adults. Nasi bohaterzy przeżywają emocje, z którymi czasem trudno sobie poradzić – na przykład, co czuje osoba, której najlepszy przyjaciel nagle zaczyna jej unikać i zaczyna zadawać się z innymi? Stead pokazuje, że zawsze istnieją dwie perspektywy – osoby odrzuconej, ale także tej, która czuła się w relacji tłamszona, nie chciała znajomości na wyłączność i potrzebowała towarzystwa także innych rówieśników. Tak więc opowiedziana historia niesie za sobą sporą dawkę sprytnie przemyconego, nienachalnego dydaktyzmu.

Dobrze napisana, oryginalna. Sądzę, że przypadnie do gustu grupie docelowej, a może nawet starszym Czytelnikom.

Ulubione cytaty:

„Niesamowite, czego to człowiek nie udaje, że nie widzi”

„Cóż, może i łatwo jest kogoś kochać, ale czasem trudno się zorientować, kiedy trzeba o tym na głos powiedzieć”.

[Adres usunięty]

Dotychczasowe życie dwunastoletniej Mirandy, było spokojne i zwyczaje. Jednak wszystko się zmienia, gdy jej najlepszy przyjaciel Sal zostaje napadnięty i zupełnie bez powodu obrywa od tajemniczego chłopaka. Od tego momentu chłopiec dziwnie się zachowuje i przestaje rozmawiać ze swoją przyjaciółką. Na domiar złego ginie zapasowy klucz od mieszkania Mirandy i jej matki, a ona sama zostaje adresatką tajemniczych liścików. Nieznany nadawca w swoich wiadomościach udowadnia, że potrafi przewidzieć przyszłość i wie rzeczy, o których nikt nie powinien wiedzieć.. Wkrótce zdezorientowana nastolatka dostaje list, który informuje ją o zbliżającym się widmie śmierci

Rebecca Stead stworzyła niebanalną historię, mimo że odczuwało się lekką schematyczność. W książce naprawdę dużo się dzieje, fabuła zapewnia wiele znaków zapytania i intrygujących niewiadomych. Opisy były krótkie i treściwe, w żadnym stopniu się nie ciągnęły i nie zanudzały czytelnika. Autorka z precyzją zadbała o najdrobniejszy szczegół, całość jest spójna i dopracowana. Dobrze wykreowane postacie z miejsca wzbudzały sympatię, były intensywnie autentyczne i niebywale dojrzałe. Relacje między nimi, były bardzo dobrze wyrysowane i namacalne. Byłam totalnie zaabsorbowana i podekscytowana tajemniczym nadawcą, zupełnie nie potrafiłam się domyślić kto nim jest. Książka dostarcza wielu emocji, sporo było momentów wzruszenia. Czyta się ją lekko i przyjemnie, dzięki łatwemu w odbierze stylowi autorki.