Gdy prawda milczy

Trzynastoletnia Anička wyrwa się ze szponów handlarzy ludźmi, do których trafiła po porzuceniu przez rodziców narkomanów. Dręczona odniesionymi traumami dziewczynka ma niemałe problemy ze swobodną komunikacją. Pomimo tego zaprzyjaźnia się po jakimś czasie z Veroniką- siostrą Kristiny, która opiekuje się nią w ośrodku dla dzieci. Poruszona historią Anički, Veronika postanawia ją adoptować i wtedy rozpoczyna się niewyobrażalne piekło…

„Gdy prawda milczy” autorstwa Jacka Piekiełko to oparta na prawdziwych wydarzeniach historia inspirowana jedną z najgłośniejszych spraw kryminalnych współczesnych Czech, która nigdy do końca nie została wyjaśniona. Autor już na samym wstępie ostrzega, że książka jest na tyle przepełniona ludzkim złem i cierpieniem niewinnych dzieci, iż być może nie powinni po nią sięgać czytelnicy wyjątkowo wrażliwi na tę tematykę. Radzę więc dobrze się zastanowić, bo wymazać z pamięci jej treść jest bardzo, ale to bardzo ciężko.

Język, jakim posługuje się Piekiełko nie pozostawia wiele do życzenia- opisy danych sytuacji zdają się być dokładnie takie, jakie powinny, a całość pomimo druzgoczącej fabuły przedstawiona jest z wielkim poszanowaniem ofiar i ich dramatu. Mocna lektura, która paradoksalnie wielu czytelników pokona i nie pozwoli im jej dokończyć. Musicie sami zdecydować, czy jesteście na to gotowi…

Współpraca z wydawnictwem Skarpa Warszawska.

True crime? Proszę bardzo.

Po lekturze tej książki stanowczo potrzebowałam czasu na pozbieranie myśli zanim przystąpiłam do pisania recenzji bo w trakcie czytania i świeżo po nim miałam w głowie wiele niecenzuralnych słów.

Oczywiście mój dziwny mózg lubi czytać takie gatunki jak true crime, thriller, horror, kryminał itd.

Nie zmienia to jednak faktu, że nie godzę się z tym, co się stało w realnym świecie i nie oznacza to, że nie jestem wrażliwa na takie rzeczy.

Jednakże sposób, w jaki autor dosadnie opisał tor*ury, którym poddawane było pewne czeskie rodzeństwo sprawiał, że żołądek podchodził mi do gardła a włos jeżył się na głowie.

Co najgorsze, nie mogę do tej pory (a minęło sporo czasu) pojąć, jak można było takie piekło zafundować swoim własnym dzieciom, siostrzeńcom, komukolwiek.

Książka jest stosunkowo cienka jeśli chodzi o ilość stron ale przepełniona jest treścią.

Potężną, dramatyczną, okr*tną, niepojętą i pełną emocji.

Wywołuje tych emocji kolejny raz tyle, jeśli ktoś ma tak bujną wyobraźnię jak ja.

Jeśli nie macie takiwj wyobraźni, spokojnie - autor szczegółowo wprost opisuje bieg wydarzeń.

Nie są to suche fakty, są zbeletryzowane jednakże mocno opierają się na prawdziwych wydarzeniach i to jest chyba w tym najgorsze.

Nie możemy po zamknięciu ostatniej strony powiedzieć "no, to autor ma wenę, że ho ho".

Nie, tu mówimy "#*&$@ jak można tak się zachowywać, jakim trzeba być potworem".

Mamy wątek prze*ocy fizycznej, psychicznej a także sekty.

Muszę przyznać, że nie znałam historii Dzieci z Kurim dopóki nie sięgnęłam po tę książkę.

Po jej przeczytaniu postanowiłam zgłębić trochę temat i jest mi tak okropnie wstyd za rodzaj ludzki...

Na pewno nie jest to lektura dla osób o słabych nerwach, lubujących się w samych pogodnych książkach.

Wydźwięk tej historii jest ciężki, straszny, mocny i przerażający głównie ze względu na to, że opisane wydarzenia miały miejsce w rzeczywistości.

Gdyby były fikcyjne, nasz rozum by sobie uświadomił, że ok, to była książka. Tylko książka.

Tym razem nie możemy tego zrobić.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autora ale już wiem, że nie ostatnie.

Veronika Mrázová po rozwodzie sama wychowuje dwóch synów, odwiedzając pewnego dnia siostrę w pracy poznaje jej podopieczną Anićkę. Dziewczynka jest córką narkomanów, sprzedaną handlarzom narkotyków a następnie wywiedzioną do Norwegii. Dziecko cudem wróciło do Czech ale jest w kiepskim stanie i psychicznym i fizycznym, dzięki spotkaniom z Veronikom zaczyna się otwierać i odzyskiwać spokój. Kristina Mrázová wpada na pomysł by jej siostra adoptowała sierotę i wspólnie z dwoma synami stworzyli bezpieczny azyl dla Anićki. Kobieta wiedziona chęcią pomocy, przyjmuje dziewczynkę pod swój dach, starając się stworzyć z synami szczęśliwą rodzinę. Niestety chłopcy Julek i Andrej nie akceptują "siostry", są zazdrośni o miłość mamy i zaczynają przysparzać coraz więcej kłopotów. Veronika dzięki pomocy siostry i jej przyjaciół wynajmuje dom w niewielkim miasteczku Kurim, gdzie przeprowadza się z dziećmi. Kobieta skupiona na adopcji i leczeniu Anićki spycha na boczny tor synów. Za sprawą siostry i tajemniczego lekarza z Niemiec wpada na szatański pomysł reedukacji Julka i Adreja. Dla chłopców rozpoczynają się ciężkie lata tortur, bicia, głodzenia i poniżania. I tylko przypadek sprawił, że policja ruszyła im na ratunek.

"Gdy prawda milczy" to wstrząsająca historia z gatunku true crime, opowiadająca o wydarzeniach mających miejsce w czeskim miasteczku Kurim. O losach tych chłopców nigdy nie słyszałam i czytając tę książkę nie mogłam uwierzyć, że miały miejsce w rzeczywistości. Nie mogę zrozumieć jak matka mogła zgotować dzieciom taki los?! Książka Jacka Piekiełko to przerażający obraz dziecięcej krzywdy, manipulacji i uleganiom wpływom sekty i ułomności systemu, który przez wiele lat nie zauważył problemu. To próba zrozumienia przyczyn tej okrutnej zbrodni ale też przedstawienia ich punktu widzenia. Pomimo trudnego tematu, książkę czyta się bardzo szybko. A fani true crime z pewnością będą zadowoleni.

„Gdy prawda milczy” to książka po którą sięgnęłam ze względu na opis, który tak mocno mnie zaintrygował, że postanowiłam poznać tę historię. Ponadto to powieść z gatunku true crime, a bardzo dawno nie czytałam takiej książki.

Młodsza Veronica i starsza Kristina to siostry. Veronica ma dwóch synów Julka i Andrieja. Kristina pracuje w przedszkolu „Promyczek”. Pewnego dnia Kristina zaprosza Veronikę na przedstawienie. Młodsza siostra poznaje tam Anickę, Jak się okazuje dziewczynka została przywieziona do Czech z Norwegi. Nie ma papierów. Zaczyna się jednak otwierać przed Veroniką i przekazuje jej informacje na temat jej okrutnego życia w Norwegii. Veronika za wszelką cenę chce jej pomóc i decyduje się na adopcję dziewczynki. Jednak po kilkunastu tygodniach synowie Veroniki zaczynają się zachowywać coraz gorzej… Kristina oraz doktor Aundrey namawiają kobietę, że chłopców trzeba poddać reedukacji. Tu zaczyna się piekło chłopców…

Dobra jestem po lekturze. Siadłam do napisania tej recenzji i brak mi słów… Naprawdę nie wiem co napisać, bo wszystko wydaje mi się nijakie patrząc na tragedię tych dzieciaków. Ta historia mną wstrząsnęła, doprowadziła do łez. Od momentu reedukacji zaczęłam zastanawiać dlaczego takie potwory w ludzkiej skórze chodzą po ziemi… Nie znałam wcześniej historii dzieci z Kurim. Jednak po przeczytaniu książki „Gdy prawda milczy” mocniej zainteresowałam się tym tematem i jestem porażona ogromem cierpienia tych dzieciaków. Po skończeniu lektury nadal ciężko było mi uwierzyć w to, że to się wydarzyło naprawdę…

Jacek Piekiełko napisał książkę, która mnie rozwaliła emocjonalnie. Podeszłam do niej bardzo osobiście, gdyż sama jestem mamą. Niejednokrotnie musiałam książkę odkładać, żeby ochłonąć. Autor bardzo realistycznie przedstawił całą historię. Czytając czujemy się tak jakbyśmy byli w środku wydarzeń razem z bohaterami. Styl pisarski autora jest (może to dziwnie zabrzmi w kontekście tematyki) prosty i łatwy w odbiorze. Czytając w niektórych momentach nie chciałam wierzyć w to co się dzieje. Początkowo myślałam, że to autor takimi opisami chce dodać książce dramaturgii i przedstawione wydarzenia nie mogły mieć miejsca. Jednak po głębszym poznaniu sprawy „Dzieci z Kurim” przekonałam się, że te okrucieństwa miały naprawdę miejsce…

Reasumując, „Gdy prawda milczy” to powieść dla ludzi o mocnych nerwach. Autor porusza tu trudną tematykę jaka jest przemoc wobec dzieci. Ta książka to emocjonalny dramat! Nie da się nie płakać. Początek zapowiada się spokojnie, jednak to co ludzie są w stanie zrobić dzieciom przeraża! Morze łez gwarantowane! Ciężko jest przejść obok niej obojętnie. Jeżeli lubicie powieści z gatunku true crime to tą wam polecam, jednak zastrzegam, że niektóre sceny są bardzo drastyczne.

IG: LIBRESUNN

"Tak naprawdę jednak wcale nie trzeba umierać, by doświadczyć najgorszego. A do wymierzenia kary wcale nie potrzeba mrocznych sił. Wystarczy drugi człowiek zaślepiony chorą wizją, podjudzany przez manipulatorów, sycący się wściekłością i szaleństwem, aby stworzyć komuś piekło na ziemi"

Moje pierwsze spotkanie z twórczością autora uważam za bardzo udanie. Historia tak mnie wciągnęła i przeraziła jednocześnie, że musiałam odczekać chwilę by napisać kilka słów. W trakcie czytania oczywiście jak to ja, próbowałam poszukać w internecie wiadomości o tej przerażającej historii, którą przedstawił autor. "Gdy prawda milczy" jest interpretacją inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami najgłośniejszej historii kryminalnej współczesnych Czech - Dzieci z Kurim, sprawa która nigdy nie została w pełni wyjaśniona.

To bardzo mocna, przerażająca, brutalna, zagmatwana i nieprawdopodobna historia dwóch chłopców, którzy przeszli coś strasznego, przerażającego, okropnego. Jak można skrzywdzić tak swoje dziecko? Brak mi słów by opisać to wszystko. Ich niewyobrażalne piekło zaczyna się wraz z pojawieniem się Anicki, trzynastolatki, która skradła serce ich matki. A kończy się przez przypadek, gdy sąsiad uruchamia kamerkę w pokoju swojego dziecka. Jakie jest jego zdziwienie gdy na monitorze widzi inne pomieszczenie, w którym leży mały chłopiec... Tego nie można sobie wyobrazić!!! Autor potrafi świetnie budować napięcie i trzymać czytelnika w garści do samego końca. Emocje są na każdej stronie książki jest ogrom bólu i cierpienia. Przecierałam oczy ze zdziwienia, aż trudno sobie wyobrazić, co tam się działo, ile te dzieci przeszły, ile wytrzymały cierpienia. I niewyobrażalne jest to jaką krzywdę potrafią wyrządzić dorośli niewinnym dzieciom.

#gdyprawdamilczy to historia, która z pewnością zostanie doceniona przez niejednego czytelnika. Jest pełna emocji, strachu, złości oraz wołania o pomoc, ten obraz z pewnością pozostanie w pamięci czytelnika na długo po zakończeniu. Naprawdę warto dać szansę tej książce i poświęcić jej parę godzin swojego czasu. Ja gorąco polecam, cieszę się, że mogłam poznać tę historię.

Witam moi drodzy, dziś przychodzę do Was z książką która powaliła mnie na łopatki. Historia, która tylko przez przypadek ujrzała światło dzienne, a która w ogóle nie powinna się wydarzyć. Czytałam i nie wierzyłam w to co opisał autor. Nie potrafię przejść nad tym czego się dowiedziałam z kartek tego dramatu, bo inaczej nie można tego ująć do porządku dziennego. Książka rozdarła moje serce na kawałki a emocje wzięły górę i zwyczajnie się popłakałam. Nie można się oderwać, ciekawość rośnie z każdą kolejną stroną a każda kolejna strona odkrywa niewyobrażalne okrucieństwo. Zakończenie zupełnie mnie zaskoczyło.