Nietypowy cel wakacyjnych wyjazdów, nieodkryta i tajemnicza, a jednak tak bardzo przyjazna i pełna serdeczności dla przybyszów. Gruzja to kraj położony na pograniczu Europy i Azji, który według autorów książki "Gaumardżos" jest miejscem niezwykłym. Gruzini to niesamowicie przyjaźni ludzie, goszczący obcokrajowców z wielką serdecznością, a smaki tamtejszej kuchni na zawsze zapadają w pamięć.
Niezwykłe widoki i przyjazne społeczeństwo to nie jedyne, co czeka na przybyszów w Gruzji - Anna Dziewit-Meller i Marcin Meller przedstawiają ten kraj z nieco innej perspektywy. Bazując na mentalności Gruzinów, tłumaczą ich zachowanie i pewne normy, które dla turystów i osób z zewnątrz mogą wydawać się dość nietypowe. W książce znajdują się odpowiedzi na wiele pytań. Dokąd w Gruzinach tak wielkie poczucie dumy narodowej? Jak wielki wpływ ma wiara na ich codzienne życie? Jak celebrują najważniejszy według nich posiłek, czyli suprę?
Książka Anny Dziewit-Meller i Marcina Mellera to doskonały przewodnik po gruzińskim świecie, który nie bazuje wyłącznie na suchych faktach geograficznych i punktach turystycznych. To swego rodzaju reportaż, napisany z perspektywy częstych gości w gruzińskich domach. Pokazują oni mentalność tubylców i udowadniają, że mimo wielu różnic kulturowych, Polaków i Gruzinów łączy naprawdę wiele. Jeżeli jeszcze nie byliście w Gruzji, to po przeczytaniu tej książki z pewnością nabierzecie ochoty na odwiedzenie tego kraju!
Anna Dziewit-Meller - polska pisarka, dziennikarka, autorka książek dla dzieci, wokalistka. Absolwentka Wydziału Nauk Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Marcin Meller - polski historyk, dziennikarz i prezenter telewizyjny, dyrektor wydawniczy Grupy Wydawniczej Foksal. Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Wieloletni reporter tygodnika "Polityka". Od 2012 roku współpracuje z gazetą "Newsweek".
Czy książka "Gaumardżos! Opowieści z Gruzji" to typowy przewodnik turystyczny po tym kraju?
Ta publikacja nie jest klasycznym przewodnikiem turystycznym, lecz zbiorem subiektywnych reportaży i barwnych opowieści. Autorzy skupiają się na oddaniu ducha Gruzji poprzez anegdoty, historię oraz opisy codziennych spotkań z mieszkańcami. Zamiast sztywnych list zabytków, czytelnik otrzymuje wgląd w gruzińską mentalność, sztukę biesiadowania i lokalne tradycje. Jest to idealna lektura dla osób pragnących zrozumieć kontekst kulturowy przed podróżą lub po powrocie z Kaukazu.
Jakie konkretne aspekty gruzińskiej kultury i obyczajów poruszają autorzy w tej publikacji?
Autorzy szczegółowo opisują fenomen gruzińskiej gościnności, rolę kobiet w społeczeństwie oraz specyficzne podejście do czasu. W treści znajdziemy relacje z tradycyjnych supr, wyjaśnienie roli tamady oraz opowieści o dumie narodowej Gruzinów. Tekst przybliża również kontrasty między nowoczesnym wybrzeżem a surowym klimatem górskich wiosek. Dzięki osobistym doświadczeniom autorów, czytelnik poznaje Gruzję od kuchni, dosłownie i w przenośni.
Czym wyróżnia się to wydanie reportażu na tle poprzednich edycji dostępnych na rynku?
Prezentowana edycja to wydanie uzupełnione o nowe treści, które aktualizują obraz dynamicznie zmieniającej się Gruzji. Czytelnicy otrzymują świeże spojrzenie na opisywane wcześniej miejsca oraz dodatkowe spostrzeżenia pary autorów z ich kolejnych wypraw. Publikacja zachowuje swój kultowy charakter, wzbogacając go o współczesny kontekst społeczno-polityczny regionu. Dzięki temu książka pozostaje rzetelnym źródłem wiedzy o kaukaskiej rzeczywistości w 2025 roku.
Czy styl narracji autorów jest przystępny dla osób nieznających wcześniej historii Kaukazu?
Książka jest napisana lekkim, gawędziarskim językiem, który sprawia, że skomplikowana historia regionu staje się zrozumiała. Anna Dziewit-Meller i Marcin Meller unikają akademickiego tonu, stawiając na autentyczność i emocje towarzyszące ich podróżom. Nawet osoby bez wstępnej wiedzy o Kaukazie szybko odnajdą się w opisywanym świecie dzięki licznym dygresjom i wyjaśnieniom. To lektura, która wciąga niczym dobra powieść przygodowa, niosąc przy tym ogromną wartość edukacyjną.
Dla jakiego typu czytelnika te opowieści o Gruzji mogą okazać się nieodpowiednie?
Książka ta nie spełni oczekiwań osób poszukujących wyłącznie suchych faktów geograficznych, map czy aktualnych cenników hoteli. Ponieważ jest to reportaż literacki, subiektywne opinie autorów dominują nad technicznymi aspektami planowania wycieczki. Czytelnicy oczekujący dystansu i chłodnej analizy politycznej mogą poczuć się przytłoczeni emocjonalnym i bardzo osobistym zaangażowaniem twórców. Publikacja skupia się na budowaniu klimatu, a nie na dostarczaniu surowych danych statystycznych o kraju.