Galeria Snów DallerGuta

Kilka lat temu przeczytałam pierwszą książkę, która była rodem z Japonii, ujęła mnie jej oryginalność, spostrzeżenia i spokojna akcja, bez zmieniających się nagle wątków. I nie, nie jest to popularna książka. Czułam w niej jakieś ukojenie, poza tym byłam zaskoczona, że można napisać tak dobrą powieść bez szybkiej akcji, nadmiernej ilości bohaterów, czy też tak powolnej, ale nadal interesującej. Od tamtej pory minęło kilka lat, moje czytelnicze zainteresowania stały się bardziej skonkretyzowane, choć nadal lubię eksperymentować. I wciąż sięgam po literaturę azjatycką, jednak ostatnie dwa tytuły z tych kręgów kulturowych mnie po prostu rozczarowały. Tak było z "Kamogawą" i tak niestety jest z "Galerią snów".

Skusiłam się na kupno książki, ponieważ przeczytałam kilka dostępnych za darmo stron. Bajkowa historia o galerii, w której sprzedaje się sny, wydawała mi się niezwykle ciekawą koncepcją na przedstawienie tego, co w ludzkim życiu zajmuje sporo czasu. Sen, sny, wyobrażenia, nasze odreagowanie całego dnia. Początek bardzo mi się podobał, postać Penny również mnie zainteresowała. I to wrażenie utrzymywało się aż do połowy książki. Potem z każdym rozdziałem zaczęłam się nudzić, a wydarzenia w książkach nie skupiały się za bardzo na snach, w sensie opisywanych doświadczeń konkretnych postaci, tylko tak jak ktoś napisał przede mną, a ja się muszę niestety zgodzić, skupia się na opisie marketingowych sztuczek i tego, jak dany sen, niczym starą płytę winylową, sprzedać klientowi. Opisu doświadczeń z wyobrażeń, w czasie odpoczynku było jak kot napłakał. Zbyt mało, lubię historie azjatyckie, czy to japońskich twórców, czy koreańskich, jednak w tej historii nie znalazłam ani wytchnienia, ani uczucia zwolnienia, zatrzymania, lub też skupienia się wokół detali. Gdy odkryłam już pewien sposób opisywania, historia zaczęła się robić dość trywialna, nudna, przewidywalna. Męczyłam się. Chwilami miałam wrażenie jakbym czytała dwie różne książki. Dobry początek zupełnie nie pasuje do bezsensownego końca. Zakończenie jest dla mnie zupełnie odrębne od całości i tak absurdalne, że zepsuło całość jeszcze bardziej. Bez obu epilogów, tak książka ma dwa... oceniłam ją na cztery gwiazdki, chociaż zastawiłam się nad pięcioma. Do czasu, aż przeczytałam zakończenie, którym na moje odczucie nie jest. Skala zjechała do trzech gwiazdek.

To, co bardzo utrudniało mi wejście w powieść, to brak wyjaśnienia, w jaki sposób przechodzą klienci do galerii. Z jednej strony wydaje się ona realnym bytem, widocznym w ciągu dnia i działającym poza sferami snu, w których obracają się główni bohaterowie. Z drugiej, ciągle pojawiają się śpiący klienci, których pilnują inne, by byli w piżamach i nie biegali nago. Zatem jawa i sen są ze sobą przemieszane, bez wyjaśnień, co sprawiało, że przez całą książkę zastanawiałam się, jak te przestrzenie funkcjonują między sobą. I właściwie nadal nie jestem pewna.

Chyba obalam kolejna książkę. Albo stałam się ostatnio bardziej wybredna...

Dopiero teraz zobaczyłam, że książka jest oznaczona jako pierwszy tom, czy sięgnę po drugi? Małe szanse.

Zupełnie nie rozumiem koncepcji autorki i tego, że z baśniowej historii i nawiązaniu do powiedzmy mitu lub baśni (nie wiem, czym jest cytowany tekst) zabrała nas w macki korporacji ubrane w finezyjne kolory snów. Trochę się powtarzam, ale naprawdę bardzo mi szkoda tej powieści.

Nie kupiła mnie, nie rezonowała. Przykro mi.

🔮🧸 Tym oto sposobem moja topka 2024 powiększyła się o kolejną pozycję, lista ukochanych książek na goodreads też zyskała nowego mieszkańca.. czy naprawdę muszę mówić cokolwiek? Jeżeli macie przeczytać jedną książkę w tym roku i zapomnieć o tym że czytacie - błagam niech to będzie Galeria Snów DallerGuta. Dawno nie było na naszym literackim poletku czegoś tak uroczego, delikatnego i pomysłowego .. tak naprawdę w zjawiskowej prostocie.

🔮🧸 Uwielbiam książki, które mają na siebie pomysł. Takie, które już od samego początku śmieją się z norm i dosyć znane motywy przepisują na coś świeżego i odkrywczego. Galeria Snów DallerGuta zachwyca zarówno na poziomie fabuły, konstrukcji świata i morału, który z niej płynie. Ale żeby opowiedzieć sobie o tym wszystkim, chociaż po troszku musimy zacząć od lekkiego nakreślenia fabuły. Całą historię w książce poznajemy z perspektywy Penny — dziewczyny która na samym początku historii zwyczajnie szuka pracy i jest akurat przed spotkaniem o pracę, na której niezwykle jej zależy. Nieco więc poddenerwowana wprowadza nas w świat gdzie sny możeciecie kupić niczym ulubioną paczkę cukierków by na samym końcu wspomnieć o najbardziej prestiżowym miejscu gdzie możemy takie sny zakupić. Oczywiście mowa tutaj o tytułowej Galerii DallerGuta. Miejscu, które słynie z tego, że sprzedaje najpiękniejsze, najbardziej namacalne i najbardziej poruszające sny. Nasza Penny oczywiście ową pracę otrzymuje i to jak będzie sobie radziła w galerii będzie kręgosłupem całej opowieści..

🔮🧸Lecz tak naprawdę cała historia Penny, jak i bohaterowie, których spotka na swojej drodze są tylko pretekstem. Pretekstem, by poszukać odpowiedzi na pytania, po co właściwie śnimy? Czy ze snów możemy wyciągnąć jakąkolwiek nauczkę? Dlaczego w sumie śnimy koszmary o wydarzeniach, o których najchętniej byśmy zapomnieli? Historia pisana przez Lee Mi Ye jest właśnie z tego powodu absolutnie zjawiskowa. Pokazuje nam bowiem że przed emocjami nie wolno nam uciekać a często sny są bezpieczną przestrzenią do rozmowy z naszą własną podświadomością.

Czy dacie szansę tej historii — decyzja należy jak zawsze tylko i wyłącznie do was. Ale przysięgam że ten, kto da tej książce szanse.. Wyjdzie z tego spotkania absolutnie urzeczony.

🔮🧸 Sam pomysł na świat jest jak dla mnie absolutnym strzałem w dziesiątkę, sam fakt że galeria jest podzielona na piętra. Na każdym z nich możecie znaleźć sny innego typu.. ( mnie akurat urzekł pomysł by całe piętro poświęcić na sny dla zwierząt..) wszak przecież jest naukowo udowodnione że nasi czteronożni przyjaciele również śnią.. ciekawe tylko co śnią prawda? A co jeżeli dorzucimy do tego fakt że w tym świecie odbywa się konkurs na najlepszego twórcę snów dorównujący swoją ważnością do rozdania Oskarów? Wierzyliście kiedykolwiek w Świętego Mikołaja? Tutaj można wpaść do niego na kolację..

Każdy, kto kocha literaturę azjatycką - powinien przeczytać tą książkę

Każdy kto chociaż raz rozmyślał nad przesłaniem płynącym z jego snów - powinien przeczytać tę książkę

A co najważniejsze..

To każdy, kto kochał i z jakiegoś powodu stracił — powinien przeczytać tę książkę.

Dla mnie ta historia jest absolutną perfekcją.

Na pewno jeszcze nie raz nie dwa do niej powrócę

Książka o... snach 🙂

Jaka okładka, taka książka: różowa, pastelowa, milutka, puchowa i pełna mądrości sennych i życiowych.

Miasteczko pełne snów, tak jak najbardziej w nim znany market wypełniony sennymi nowościami i snami z przeceny, snami dla zakochanych, przepowiadającymi ciążę, ale też koszmarami, a nawet takimi dla zwierząt.

Właściciel świetnie zarządza swoim przedsiębiorstwem. Potrafiąc znajdować kolejnych wspaniałych twórców snów, by pracowali dla niego. Tak samo, jak świetnych pracowników, a może to oni znajdowali jego legendarny czteropiętrowy sklep. Penny rozpoczyna w nim pracę i poznaje od podszewki nie tylko funkcjonowanie sklepu, przemysłu sennego, ale także śniących ludzi.

Co ważne, klienci sklepu po wyśnieniu zakupionego towaru, nie pamiętają, że byli w markecie, że go kupili…

Świetny pomysł na książkę, bez zagadki kryminalnej, jak odrobinę sugeruje to opis mówiący o kradzieży bardzo cennej butelki z Ekscytacją. Idealna do poczytania przed snem. A swoją drogą, czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jaki byście chcieli śnić sen. Czy chcielibyście, żeby was, o czymś uprzedzał, czy może przeżywać to, co już było? Tylko miły? A co, jeżeli za snami z ukochanymi osobami, stoją one same? To też może być bardzo fajna historia. Wasza historia.

W książce jest też mnóstwo życiowych mądrości, które warte są, by je zapamiętać:

- „Wszystkie te sny są przyziemne. Ale jeśli sprzedamy je właściwej sobie, mogą się stać dla niej wyjątkowe”. Tak opowiada o snach DallerGuta swojej uczennicy Penny

To też jedna z głównych zasad w sklepie. Właściwe sny dla właściwych osób, bo one za nie płacą nie pieniędzmi, a walutą specjalną – emocjami. Wiele z nich tak jak Ekscytacja, czy Przytulność są bardzo cenne i wiele warte. Trzeba się starać, by zarobić odpowiednie ilości.

- „Wierzę, że są dwa sposoby na pokochanie swojego życia, Penny. Pierwszy to robienie wszystkiego, co w twojej mocy, by je zmienić…

Drugi sposób, choć pozornie łatwiejszy, w rzeczywistości jest trudniejszy. I nawet ci, którzy zmienili swoje życie dzięki pierwszej opcji, musieli ostatecznie przejść przez drugą zanim zaznali spokoju.

- A co to jest?

- Zaakceptowanie swojego życia takim, jakie jest, i bycie za nie wdzięcznym. Łatwiej powiedzieć niż zrobić. Ale jeśli jesteś w stanie tego dokonać, wierzę, że pomoże ci to uświadomić sobie, że szczęście było tuż za rogiem.”

Książka zostaje z nami na dłużej!!! Aaaaaaa i można w niej spotkać Nicholasa, albo jak kto woli św. Mikołaja.

Miłość zaczyna się wtedy, gdy zdajecie sobie sprawę, że kogoś lubisz, niezależnie od tego, czy kończy się to miłością nieodwzajemnioną, czy miłością między dwojgiem ludzi.

W ostatnich latach literatura koreańska zdobywa coraz większą popularność na arenie międzynarodowej, przyciągając czytelników swoją wyjątkową głębią, bogactwem kulturowym i niezwykłymi historiami. Wpływ koreańskiej kultury, zarówno tradycyjnej, jak i nowoczesnej, przyciąga uwagę czytelników, którzy poszukują czegoś wyjątkowego i oryginalnego, a tak się składa, że miałam okazję przeczytać historię, którą bez wahania można nazwać oryginalną - “Galeria snów DallerGuta”. Już sam tytuł jest bardzo wymowny co do treści zawartej, także nie zdziwię Was tym, że jest ona o Galerii snów DallerGuta i samych snach, które pełnią ważną rolę w życiu bohaterów.

Po wielu pozytywnych opiniach nie mogłam przejść obok książki, która ma bardzo ciekawy koncept, a dodatkowo jest czymś innym w świecie wydawniczym. Porusza dogłębnie temat snów, ich powstawania, kupna i płacenia za nie emocjami, jaki dany sen wywołał. Rzecz tak normalna i prozaiczna, a jednak Lee MiYe sprawia, że staje się to wyjątkowe i magiczne w jakiś sposób. I o ile samo to zachwyciło mnie, niestety pozostałe aspekty książki zniechęcały mnie do niej coraz bardziej.

Zacznijmy od kwestii, która rzuciła mi się jako pierwsza w oczy, stanowiąc tym samym największe rozczarowanie, mianowicie prolog. Osobiście uważam, że czasem potrafi oni najwięcej powiedzieć o danej historii, stanowiąc tym samym jej najważniejszy element. W tym przypadku mamy do czynienia z dość długim prologiem, który nie zaciekawił mnie, stwierdziłabym wręcz, że wynudził mnie okropnie, dodatkowo to w nim po raz pierwszy spotykamy się z powierzchownością autorki. Dostajemy bardzo wiele informacji, jednak żadna z nich nie jest pogłębiana, czy to na początku, czy w późniejszej części.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Rodzinne miasto Penny słynęło z lokalnych produktów związanych ze snami i bogaciło się na ich sprzedaży. Ludzie chodzili tam w szlafrokach i piżamach, bez butów, w samych skarpetach, gotowi zasnąć w każdym momencie. Praca w Galerii Snów DallerGuta była czymś bardzo pożądanym przez młodych z miasteczka, także przez Penny. Kusiły ją nie tylko pensja i nagrody w postaci darmowych snów, ale też sam zaszczyt pracy u boku sławnego DallerGuta. Kiedy udaje jej się pomyślnie przejść rozmowę kwalifikacyjną i zaintrygować swoimi spostrzeżeniami przyszłego szefa, jest szczęśliwa.

Dzięki pracy w Galerii Snów dowie się, że snom jest czasem bliżej do rzeczywistości, niż jej się wydawało. Będzie rozmyślać o tym, dlaczego ludzie śpią i śnią. Okaże się, że sen po przebudzeniu wcale nie musi się skończyć.

***

To było niezwykle ciekawe spotkanie. Sam pomysł na fabułę jest bardzo oryginalny, a sama powieść ma magiczny klimat. Wszystko kręci się wokół sprzedaży snów, których głównym zadaniem jest rozwiązanie problemów klientów. Są nimi zwykli ludzie, którzy za pomocą snów próbują poradzić sobie z rozpadem związku, czy też śmiercią bliskiej osoby. Wszystkie postaci jakie pojawiły się w tej książce reprezentują różne charaktery. Są osoby poszukujące pochwały, atencji, czy też podziwu. Pojawiają się perfekcjoniści i klasyczne zrzędy.

W historii występują również postacie fantastyczne, takie jak noctilucasy i leprechauny (odpowiedniki wróżek). Piękna, baśniowa okładka mogłaby sugerować, że powieść ta skierowana jest do młodszych czytelników, jednak w moim odczuciu, dojrzalsi czytelnicy wyciągną z niej znacznie więcej.

Myślałam, że ta historia ma jakiś cel, do którego dąży, jednak po lekturze całości, odbieram ją raczej jako zlepek różnych historii. Każda z nich niesie z sobą jakąś mądrość, morał.

Największe zastrzeżenie mam do samej akcji, która mogłaby być bardziej dopracowana, gdyż momentami „wiało nudą”. Nie da się jednak ukryć, że „Galeria snów DallerGuta” to wyjątkowa historia, którą powinniście poznać.

Moja ocena: 7/10