Flowers

,,Bo choć słowa to nie pięści, jednak mocno i głęboko wnikają w serca ludzi. Są jak noże. Bywa, że jeszcze bardziej niebezpieczne".

,,Uroda czasem przeszkadza, chowa prawdziwe uczucia tak głęboko, że może się zdarzyć, iż nikt ich już nie zdoła odnaleźć. Ładny wygląd zakrywa inne istotne rzeczy".

,,Nawet w najlepszych planach istnieje element przypadkowości".

Ogromnie przeżyłam tą opowieść. Opowiada o kobiecie żyjącej z narcystycznym mężczyzną. Żyje w jego cieniu, zaspakaja tylko jego pragnienia, porzuca dla niego znajomych, rezygnuje z pracy i własnego szczęścia tyko po to, by wciąż ją kochał. On ma o sobie wysokie mniemanie. Jest szefem w własnej firmie, gdzie zatrudnił żonę, by ukazać jej mniejszość. Zdradza ją, obraża, zaniedbuje we wszystkich kwestiach, gdyż zwyczajnie znudziła go jej uległość. Niekiedy daje namiastkę uczucia, by tylko później ponownie ją obrażać i ukazywać jak nie wartościowym jest człowiekiem. Nie wie jednak, że przez przypadek jego małżonka kogoś poznała. Kogoś, kogo wciąż przekonuje jak dobrym człowiekiem jest jej mąż. On stara się otworzyć jej oczy na krzywdę jaką jej mąż jej wyrządza. Dodatkowo zmaga się z własną przeszłością. Czy jednak uda mu się obronić ją przed niebezpieczeństwem, czy raczej nie bardzo mamy wpływ na to, co przygotował dla nas los, bądź przypadek?

,,Nie skrzywdzisz mnie- dodałam stanowczo. -Nie dlatego, że to ty do tego nie dopuścisz. Lecz z tego powodu, że ja już sobie nigdy na to nie pozwolę!"

Słowa z cytatu warto, by wryły nam się w pamięć. Nikt z nas nie może pozwolić na to, by ktokolwiek świadomie nas krzywdził. Bez względu na to, czy fizycznie, czy psychicznie. Właśnie takie przesłanie ma ta książka. Poprzez opowieść krzywdzonej kobiety pokazała na jakie traktowanie jesteśmy narażeni żyjąc z toksycznym narcyzem. Również w jaki sposób zaślepia nas i omamia, jak odbiera wszystkich wokół izolując nas od społeczeństwa, które mogłoby pomóc otworzyć nam oczy. Takim narcyzem może być mężczyzna lub kobieta. Wpierw uzależnia, a później atakuje.

Bardzo chciałabym, aby każdy przeczytał tą książkę, by każdy nauczył się bronić sam. Nie zawsze bowiem znajdzie się ktoś, kto nam pomoże. Mocno wzruszająca opowieść!!!

Zdecydowanie polecam! Ta powieść to idealna pozycja dla fanów romansów i literatury obyczajowej. Książka zapoznaje czytelników z wyjątkową historią bohaterów, których połączyło uczucie. Jest to klimatyczna opowieść, która doskonale oddaje emocje i przenosi czytelników do innego świata. Dynamiczne wydarzenia, barwne opisy i przede wszystkim niezwykła kreacja bohaterów. Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie dzięki prostemu językowi. Ta niezwykła historia pokazuje, że jedno wydarzenie może całkowicie odmienić życie.

W swoim życiu niejednokrotnie byłam świadkiem całkowitego zniewolenia niepracujacej kobiety przez mężczyznę, który teoretycznie powinien o nią dbać. Losy Violi mogę utożsamić z wieloma kobiet z mojego otoczenia. Jakże bym chciała dla nich innego życia, aby miały okazję w swoim życiu poczuć to, co główna bohaterka. Sposób napisania tej książki to absolutne mistrzostwo. Już od samego początku ciężko się od niej oderwać, a w trakcie czytania można doświadczyć całego wachlarza emocji. Dodatkowo koniec jest genialny. Polecam serdecznie!

Viola była cała zdruzgotana, kiedy biegła nie patrząc przed siebie. Tak wpadła na zupełnie obcego mężczyznę, jak się później okazało Kamila. Wypłakanie się i niedługa rozmowa trochę jej pomogła, na tyle, aby mieć siłę wrócić do pokoju do męża. To było ich pierwsze spotkanie i chociaż powinno być również ostatnim, tak się nie stało. Ona jest żoną prezesa, on prawnikiem od niedawna zatrudnionym w dużej firmie. Jak się okazuje jej mąż i jego szef to ta sama osoba. Powinni trzymać się od siebie z daleka, tym bardziej że jedyne, na czym Violi zależy, to uratowanie małżeństwa, sprawienie, aby jej córeczki miały pełną rodzinę. Pragnie, aby mąż zaczął ją zauważać, kochał, a nie tylko poniżał, wytykając błędy. Kamil również nie zamierza się pchać w coś, co nie ma przyszłości, ma swoje zasady i nie zamierza rozbijać rodziny, dla niego to świętość. Spotkanie na wyjeździe miało być początkiem i końcem tej znajomości. Los postanowił inaczej.

Wrócili do Warszawy z myślą, że nigdy więcej się nie zobaczą. Jednak Viola długo nie wytrzymała, potrzebowała z nim rozmowy, która dodawała jej siły w niełatwej codzienności, jaką miała z mężem. Dużo ryzykowała, szukając kontaktu. Na dodatek podczas spotkania z szefem Kamil dowiaduje się, jakie ma plany względem własnej żony i dlaczego to jego zatrudnił. Nie jest to mężczyzna, któremu można odmówić, tym bardziej że dość szybko pokazuje swoją prawdziwą twarz i informuje, że ma na niego haki. Kamil wie, że nie może się sprzeciwić, ta praca to nie tylko gwarancja jego stabilizacji finansowej, ale również pozwala mu na opłacenie ośrodka dla mamy. Z drugiej strony poznał już Violę, wie, jaka jest naprawdę i nie zamierza dopuścić do tego, aby została skrzywdzona. Co zażądał od niego szef? Jaką decyzję podejmie Kamil? Czy Viola znajdzie w sobie siłę, aby zawalczyć o siebie? Jak potoczy się jej małżeństwo? Co wymyślił jej mąż? Co połączy Violę i Kamila?

To zdecydowanie nie jest kolejny lekki romans, który z chęcią przeczytałam, jednak nie zapamiętam go na zbyt długo. To książka, którą nie da się przeczytać bez emocji, pełna bólu, rozczarowania, ukazująca toksyczne relacje, narcystyczne zachowania. Mnie zdecydowanie się podobała i na pewno nie zapomnę o niej i to przez długi czas. Historia Violi i Kamila wciągnęła mnie bardzo, nie mogłam się od książki oderwać, przeżywałam wszystko z bohaterami.

Viola jest kobietą, dla której rodzina jest najważniejsza. Sama wychowywała się w niepełnej i nie wyobraża sobie, aby mogła to zrobić córeczką. To kobieta, która nie jest szanowana, a mąż ma ją dosłownie za nic. Cierpi w samotności, nie mając nawet z kim porozmawiać. Jednak do czasu. Podobało mi się to, jak pomalutku się zmieniała, jak zaczynała otwierać oczy. To bohaterka, którą bardzo polubiłam, której mocno kibicowałam.

Kamil jest młodym mężczyzną, który w swoim życiu już sporo przeszedł za sprawą ojca. Teraz najważniejsza jest dla niego mama i to aby móc jej zapewnić miejsce w ośrodku z wszelkimi wygodami. Dzięki temu, że udało mu się zostać prawnikiem, a po wygranej, dość głośnej sprawie dostał świetną pracę, ma taką możliwość. To mężczyzna opiekuńczy, wrażliwy na krzywdę innych, mający zasady. Jest jedną z niewielu męskich postaci, którą polubiłam od samego początku.

„Flowers” to książka z niełatwą historią wywołująca wiele emocji podczas czytania. Mnie zdecydowanie się podobała i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Dziękuję za egzemplarz.

Viola jest żoną prezesa. Zawsze zadbana bo przecież u boku tak ważnej osobistości musi się jakoś prezentować. Jednak jej życie wcale nie jest kolorowe.

Kamil to adwokat, który właśnie co rozpoczął pracę, która jest dla niego szansą.

Los chciał, że spotkali się przypadkowo. Każde z nich miało w sobie pewien smutek i żal. Rozumieli się doskonale. Mieli tylko porozmawiać, wesprzeć się... Przecież już nigdy więcej mieli się nie spotkać...

✨✨✨

Czytałam już wiele książek Pani Krystyny i każda mnie zachwyciła. Tym razem na początku miałam mały problem. Nie wciągnęła mnie od razu ta historia. Zbyt wiele niewiadomych było zarówno u Violi jak i u Kamila. Jednak z każdą kolejną stroną zaczynałam rozumieć ich historię coraz bardziej.

Autorka przedstawiła nam obraz niezwykle toksycznej relacji. Bo to w niej tkwiła Viola. Zapatrzona w swego męża, zastraszona, nie widziała innego wyjścia jak przy nim trwać. Przecież on ją kocha prawda? Wszystkie kobiety jej zazdroszczą takiego idealnego mężczyzny. Jednak między nimi już dawno nie jest dobrze. Kobieta w domu popadała w rozpacz a przed ludźmi musiała się uśmiechać i udawać, że wszystko jest w porządku. Jak wiele jest takich kobiet na świecie? Pewnie tysiące...

Myślę, że tę książkę powinna przeczytać każda kobieta. Część stwierdzi, że same znajdują się w podobnej sytuacji, a część może weźmie to za ostrzeżenie by uważać i nie wdawać się w podobne relacje.

Można by pomyśleć, że główną bohaterką zachowuje się wręcz nieracjonalnie momentami. Jednak jeśli nie było się w podobnej sytuacji to ciężko oceniać kogoś. Każdy postępuje inaczej. Choć momentami byłam zła na nią to przecież sama nie wiem, jak bym postąpiła będąc takim związku jak ona.

Tak czy inaczej w tej książce jest ogrom bólu, łez i cierpienia. Przygotujcie się na to.

Bądź jak rumianek!

Życie Violi tylko z zewnątrz wygląda pięknie i kolorowo w środku, jednak dzieje się naprawdę źle, i choć kobieta jest świadoma, że jej mąż bardzo się zmienił, niestety na gorsze, to nie chce od niego odchodzić, bo wciąż go kocha. Łączą ich również cudowne córeczki, które potrzebują obojga rodziców. Viola powtarza to sobie po każdej kłótni z mężem.

Podczas kolejnego takiego spięcia, które ma miejsce na wyjeździe firmowym organizowanym przez jej męża Viola wybiega z hotelu, by uspokoić buzujące w niej emocje. Spotyka tajemniczego mężczyznę i pod wpływem chwili i chęci wyrzucenia z siebie całego bólu, jaki się w niej nagromadził opowiada nieznajomemu o swoich małżeńskich problemach.

Kamil, młody prawnik domyśla się, jaki jest powód podłego zachowania męża Violi, bo sam w dzieciństwie przechodził przez podobne piekło. Próbuje przekonać kobietę, że zarówno ona, jak i jej dzieci narażone są na duże niebezpieczeństwo zostając przy boku Pascala.

Czy Kamil jest w stanie pomóc Violi? Czy kobieta zrozumie, że żyje w toksycznym związku?

Pierwsza rzecz, która mnie zaskoczyła to fakt, jak mocno okładka książki kontrastuje z jej treścią. Z zewnątrz piękna i kolorowa, a w środku pełna bólu i smutku. Zupełnie jak małżeństwo naszej bohaterki. Jak często ukrywamy przed światem swoje problemy? Udajemy, że wszystko gra, gdy wewnątrz cierpimy. Uśmiechamy się, gdy dusza płacze.

To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że jestem zauroczona stylem pisania pani Krystyny. Jestem pod wrażeniem jak wspaniale przekazuje emocje w tej książce.

„Flowers" to książka poruszająca temat narcystycznych zaburzeń osobowości. Pokazuje jak taka osoba zachowuje się wobec nie tylko bliskich, ale również obcych, którym chce zaimponować. Osoby z tym zaburzeniem są znakomitymi manipulatorami. Potrafią być agresywne.

Współczułam Violi i choć moje serce krzyczało by uciekała od tego człowieka to zdaję sobie sprawę, że uwolnić się z takiego związku to nie jest taka prosta sprawa. Nam z boku łatwo jest oceniać, ale co czują kobiety, takie jak Viola, całkowicie uzależnione od toksycznego partnera?

Współczułam również Kamilowi. Jego historia uświadamia jak traumatyczne wydarzenia z dzieciństwa odbijają się na życiu dorosłym człowieka.

„Flowers" to poruszająca, życiowa książka, którą z całego serca polecam każdemu. 💔

Viola i Kamil poznają się na wyjeździe służbowym. On jest prawnikiem, który niedawno dostał dobrze płatną posadę w dużej firmie, ona jest żoną biznesmena. Podczas ich pierwszego spotkania iskrzy, pojawiają się pokusy, a motyle w brzuchach nieśmiało trzepoczą skrzydłami. Ta chwila zapomnienia nie może wpłynąć na ich życia, w końcu już nigdy się nie spotkają...

Viola kocha męża, widzi w nim cały świat, ale czuję się w tym małżeństwie zagubiona i samotna. Kamila czeka wkrótce podjęcie bardzo trudnej decyzji. Będzie musiał wybrać między moralnością a dobrem najbliższych.

"Flowers" to historia o życiu z despotycznym narcyzem, który żongluje uczuciami bliskiej osoby w zależności od własnego humoru, to książka o uzależnieniu od partnera, ślepym uczuciu i równie ślepej wierze w każdej jego zapewnienie.

Z kart tej niezwykle emocjonalnej powieści wylewają się litry smutku i życiowych zawodów.

Pióro Krystyny Mirek niesie czytelnika przez tematy trudne pełne bólu trosk i niepewności. Autorka nie daje czytelnikowi nadziei na happy end, daje mu za to przestrzeń na własne przemyślenia i wnioski. Zakończenie tej książki zaskoczyło mnie, ale wiecie co? Pozwoliło mi odetchnąć po tych 300 stronach niepokoju i smutku.

To była piękna i wzruszająca książka.

Lubię książki Krystyny Mirek za ich przekaz, często podwójne dno. Lubię jej pióro też ze względu na fakt, że szybko potrafi się wstrzelić w fabułę i nie rozwleka niepotrzebnie, co powoduje, że jej powieści czyta się ciągiem i po kilku godzinach z usatysfakcjonowaniem kończy.

Jest to ładnie skonstruowana powieść obyczajowa, która skupia się się na złu, dobru, wychodzeniu ze stanu silnie stresogennego, ale też o tym, jak dwie bardzo zranione osoby, mogą się odnaleźć w mackach bólu i oparach beznadziei i poczuć coś na nowo.

Tym razem, autorka skupiła się na tym, by ukazać destrukcyjną i okropną twarz narcyzmu. Wskazała obraz rodziny uchodzącej wśród znajomych i pracowników za idealną, a zaraz po zamknięciu drzwi domu okazywało się, że mężczyzna to psychiczny manipulant, częściowy psychopata, człowiek pozbawiony jakiegokolwiek poczucia odpowiedzialności za rodzinę, za to pieniacz, psychiczny oprawca i zadufany w sobie człowiek. I to on jest odpowiedzialny za problemy zachodzące nie tylko w obrębie jego rodziny, ale i firmy, która jest jego oczkiem w głowie.

Krystyna Mirek potrafi zwracać uwagę na rzeczy ważne. Nie owija w bawełnę, ukazuje sprawy takimi jakimi są, ale nie ocenia. To zostawia czytelnikom i niemal nakazuje, by pewne niuanse przeanalizowali osobiście, doszukując się w swoim otoczeniu podobnych zachowań.

To nie jest lekka i infantylna powieść wakacyjna, a fajna, złożona i pogmatwana historia o zagubieniu i odnajdywaniu siebie na nowo. Polecam gorąco!

Kamil jest młodym prawnikiem i zostaje zatrudniony w firmie Pascala. Na wyjeździe służbowym przypadkowo poznaję piękną nieznajomą, która myśląc że to ich pierwsze i ostatnie spotkanie otwiera się przed mężczyzną i powierza mu swoje tajemnice odnoście swojego małżeństwa.

Jak okazuję się na koniec wyjazdu nieznajomą kobietą jest Wiola a pech chce ze jest to żona szefa Kamila.

Kamil jest mężczyzna który pochodzi z rodziny z przeszłości w której była agresja, przemoc i to wszystko odbiło na nim ślad i towarzyszy mu to do dziś.

Natomiast Wiola tkwi w toksycznym związku, tylko ciężko jej samej przed sobą przyznać się do tego, dopiero Kamil powoli zaczyna jej to uświadamiać i kobieta zaczyna otwierać oczy i dostrzegać to co naprawdę d dzieje wokół Niej.

Pascal zabrał żonie życie towarzyskie , przestań, możliwość wykonywania ulubionego zawodu , zrobił z niej kurę domową, chciał by zawsze wyglądała elegancko by móc się nią pochwalić i pokazać jakim jest idealnym mężem.

Mimo swojej intrygi i chęci zabrania żonie wszystkiego domu , dzieci , pieniędzy w tym wszystkim Pascal zapomniał o sobie , swoim zdrowiu co przepłacił swoim życiem , wtedy Wiola poczuła jakąś ulgę , nie czuła wielkiej straty była tylko trochę smutna ale wiedziała że w końcu może odetchnąć i żyć tak jak ona chce na swoich zasadach.

W książce ukazana jest toksyczna relacja , która coraz częściej towarzyszy ludzią w życiu codziennym. Niestety z takiej relacji trudno się wydostać i takie osoby potrzebują ogrom pomocy, dużo wsparcia by móc to przepracować i żyć normalnie.

Książka jest bardzo smutna ,ale tak napisana że przyjemnie się ja czytało nie kończy sie typowym 'happy endem' , ale osobie czytającej daje dużo do myślenia!

Najnowsza książka Krystyny Mirek „Flowers” to historia o trudnych wyborach, manipulacji, ale przede wszystkim o ogromnej odwadze i poświęceniu.

Viola jest żoną prezesa. Mogłoby się wydawać, że ma wszystko. Jednak kobieta przeżywa prawdziwy dramat. Jej mąż to manipulator, który znęca się psychicznie nad żoną.

Kamil to młody mężczyzna, który dostaję pracę w firmie męża Violi.

Przypadkowe spotkanie Violi i Kamila sprawi, że ich świat wywróci się dookoła i nic już nie będzie takie jak przedtem. Mężczyzna okażę się dla kobiety prawdziwym wybawieniem. Stawka jest bardzo wysoka, bowiem dla Violi rodzina jest najważniejsza.

Ta książka pokazuje jak łatwo ulegamy manipulacji. Jednak czasami łatwo jest oceniać. Niekiedy kobiety nie widzą wyjścia jak tylko trwać w trudnej i toksycznej relacji, zwłaszcza jeśli w grę wchodzą dzieci.

Nie dajmy się zniszczyć i pomiatać. Szukajmy rozwiązania wszędzie gdzie się da.

Polecam

FLOWERS to powieść, która porusza ważny temat niezrozumienia w małżeństwie, przemocy psychicznej i osobowości narcystycznej.

Bardzo chętnie sięgam po powieści Krystyny Mirek, więc jak tylko ukazała się w zapowiedziach nowość spod jej pióra, już zacierałam łapki z zadowolenia.

Do tej pory autorka przyzwyczaiłam mnie do innych historii, więc najnowsza powieść wywołała u mnie zaskoczenie. W moim odczuciu dość różni się od wcześniejszych pozycji i niestety, coś mi tu nie zagrało. Może to wina kreacji bohaterów? Viola, bowiem została przedstawiła jako naiwna i mało rozgarnięta kobieta, która przyjmowała z pokorą wszystko to co serwował jej mąż. Dobrze, że Kamil był całkowitym przeciwieństwem Violi i potrafił wzbudzić u mnie sympatię i zainteresowanie sobą poprzez skrywana tajemnicę.

Podobało mi się, że w fabule został dotknięty wątek przemocy domowej i zaburzeń osobowości, bo o takich problemach powinno się mówić i szukać pomocy. Dlatego z zaciekawieniem śledziłam historię tej dwójki, zastanawiając się jakie zakończenie zaprezentuje autorka.

Czy są takie sytuacje, momenty w życiu, kiedy boicie się wyrażać własne zdanie? Na pewno coś by się znalazło, prawda? Osobiście mam z tym coraz mniejszy problem. To chyba przychodzi wraz z wiekiem. Nie można tańczyć tak, jak nam zagrają. Trzeba umieć się postawić, powiedzieć co myślimy, czujemy, czego pragniemy. Mamy do tego pełne prawo. 

Tu ocieramy się o motyw związku, gdzie jedna że stron jest wprost zapatrzona... ale tylko w siebie. Dla męża Violi Pascala ważne są tylko jego potrzeby, nic i nikt inny się nie liczy. To wręcz chore samouwielbienie i narcyzm! Nie przyjmuje do wiadomości słowa nie, ma być tak, jak on chce. A przecież związek powinien opierać się na partnerstwie i zaufaniu. Jednak niestety nie każdy to rozumie. Z kolei ktoś, kto ulega "ukochnej" osobie, powinien zdobyć się na odwagę i zaakcentować, że on też jest ważny, że jest silny, że zasługuje na lepszy los. Bez tego daleko nie zajedziemy, nie będziemy w pełni szczęśliwi. Egzystencja, stałe dopasowywanie się... na dłuższą metę - to nie wypali. I z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w tej powieści. Czy pojawienie się w życiu Violi Kamila coś zmieni w kobiecie? Czy mają szansę na szczęście?

Niech Was zatem nie zwiedzie piękna, delikatna okładka i tytuł. W tej książce otrzymacie historię poruszającą trudne tematy. Krystyna Mirek tworzy historię, która otwiera oczy na związki, z przekazem, byśmy nie bali się wyciągnąć pomocnej dłoni do kogoś, kto być może potrzebuje naszego wsparcia i rozmowy. Życie zawsze można zmienić na lepsze.

"Flowers" to prawdziwa, bardzo aktualna, przejmująca, naznaczona smutkiem, przepełniona skrajnymi emocjami powieść o narcystycznych zaburzeniach osobowości, toksycznej relacji, wpasowywaniu się w utarte schematy, odwadze, rodzinnej tajemnicy, szukaniu prawdy i tlącej się nadziei, że realne jest zawalczenie o swoje dobro. To lektura, którą powinna przeczytać każda kobieta. Polecam!

Główna bohaterka to Viola, matka dwóch dziewczynek i piękna żona prezesa "Pascala " Ignacego. Wszystko w jej ustabilizowanym życiu ulega zmianie, gdy spotyka Kamila- młodego adwokata. Oboje z tajemnicami od pierwszego momentu czują do siebie niezwykłe przyciąganie, choć nawet nie znają swych imion. Może to właśnie jest klucz do sukcesu? Dwoje obcych sobie ludzi, nadzwyczaj szczerych, na neutralnym gruncie i przekonanych o tym, że być może już nigdy się nie zobaczą.

Autorka za pomocą tej książki porusza bardzo ważny i trudny temat- związku z narcystycznym partnerem. A przypominam, że narcyzm to zaburzenie osobowości, które może charakteryzować się w różnoraki sposób. Nieustanne przekraczanie granic drugiej osoby, umniejszanie partnerowi, uzależnianie go od siebie, izolowanie od rodziny i przyjaciół, to najbardziej charakterystyczne.

Pani Krystyna w dość jasny sposób pokazała również schemat działania narcyza. Uśpienie czujności ofiary, huśtawki nastrojów, skoncentrowanie tylko i wyłącznie na własnym interesie.

Czy to co się zadziało między Violą, a Kamilem, który próbuje ją ratować ma szansę powodzenia? Czy kobieta jest w stanie podjąć próbę walki o siebie i własne dzieci?

Przyznam, że miałam mieszane uczucia podczas lektury tej książki. Nieco drażniła mnie naiwność Violi i fryzura Kamila. Dopiero pod koniec zrozumiałam co się za tym kryje, oraz że kobieta potrafi być silną na tyle na ile sprawdziło ją życie. Zakończenie dość zaskakujące, ale dobre. Bardzo prawdopodobne i życiowe.

Styl pani Mirek, lekkość pióra, język bohaterów - wszystko to sprawiło, że czytało mi się naprawdę dobrze. Wyjątkowo nie było wzruszeń, a poirytowanie na sytuację, zachowanie bohaterów i ich wybory.

Lubicie czytać obyczajówki? Ja jestem sercem za thrillerami, ale fajnie jest mroczne tematy przepleść tymi bardziej życiowymi.

Okładka tej książki skusiła mnie do tego, by zgłębić się w jej lekturze.

Chociaż spodziewałam się delikatnego romansu, to dostałam historię, która wbiła mnie w fotel i nie pozwoliła mi z niego wyjść, dopóki jej skończyłam jej czytać.

Dwoje obcych sobie ludzi, którzy nawet nie znali swoich imion, stali się dla siebie wzajemnym ratunkiem. Każde z nich dźwigało bowiem na swoich barkach bagaż ciężkich, życiowych doświadczeń. Każde z nich szukało słowa wsparcia, pocieszenia, zwykłego przytulenia. I oni mogli to sobie dać. Mogli stać się dla siebie ratunkiem, ucieczką, od tego, co złe.

Viola jest żoną prezesa. Jest też matką. Kocha swoje córeczki najbardziej na świecie. I to dla nich, stać ją na największe poświęcenia. Bo chociaż swojego męża także darzy uczuciem, to jednak w ich małżeństwie nie dzieje się najlepiej. Pascal jedyne co kocha to swoją pracę i pieniądze. Uważa się za pępek świata i najlepszego z najlepszych. Jest narcyzem w czystej postaci, choć Viola zdaje się tego nie zauważać. Dopiero przypadkowe spotkanie z Kamilem, powoli zaczyna otwierać jej oczy. Mężczyzna jest zupełnie inny od jej męża. Chce jej pomóc uwolnić się z toksycznej relacji z Pascalem. Jednak droga do tego celu jest trudna i wyboista. Mąż Violi także nie siedzi z założonymi rękami. On ma już plan. Już knuje intrygę.

Uwierzcie, że "Flowers" porusza bardzo trudne, życiowe tematy. I chociaż nie była lekkim romansem, jakiego się spodziewałam, to nie żałuję poświęconego jej czasu.

Nikt z nas nie jest idealny i bohaterowie tej książki także tacy nie są. Mają swoje wady. I to one nadają tej powieści realności.

Krystyna Mirek udowadnia, że nigdy nie jest za późno na to, by zacząć wszystko od nowa. Ukazuje, jak przypadkowe spotkania, potrafią zmienić nasze życie i dotychczasowe poglądy. Jak bardzo potrzebny jest nam obcy człowiek, który spojrzy na nasze życie z zupełnie innej perspektywy, który wyciągnie pomocną dłoń, nie oczekując nic w zamian.

Ta książka była smutna. Smutna, dołująca ale i dająca do myślenia. Po przeczytaniu lektury człowiek docenia to co ma.

Jednak największym minusem w tej książce jest fakt, że nie wywołała ona we mnie żadnych innych emocji prócz tego właśnie smutku i dołka. Czytając to czułam się coraz bardziej zdołowana i zszokowana, że główna bohaterka tak bardzo jest zaślepiona swoim mężem, że nie widzi tzw „czerwonych flag”. Rozumiem, że życie przy narcystycznych osobach nie należy do najłatwiejszych i przyjemniejszych, często są to genialni manipulatorzy, którzy zabarwiają rzeczywistość, ale bez przesady… jeśli w końcu ktoś chce pomóc, podaje rzetelne argumenty, otwiera oczy, a ta osoba dalej idzie w zaparte, że na pewno tak nie jest… no kurcze… nie, nie i jeszcze raz nie.

Wydaje mi się, że to jest właśnie głównym problemem. Poza tym zbyt dużo czasu poświęconego jest wykreowaniu osoby narcystycznej (co nawiasem bardzo dobrze zostało pokazane) ale jakim kosztem… Przez to zabrakło rozwinięcia na innych płaszczyznach, pokazania innych emocji- miłość, pożądanie, zakazana relacja, przyjaźń, wiara w siebie, walka o siebie i swoich bliskich… ta książka mogłaby być idealnym kopem motywującym dla osób, które niestety żyją w takich toksycznych relacjach. Pokazanie, że wszystko się da, że trzeba o siebie walczyć, że bycie w takich relacjach nie jest normalne itd, itp. A tutaj niestety tego nie było. I to absurdalne zakończenie, które zepsuło totalnie wszystko. Książkę oceniam jako średnią. To moje pierwsze spotkanie z autorką, może poprzednie były lepsze? Nie wiem. Może kiedyś sięgnę po nie.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca reklamowa.

📖 Chciałam się w tym zatopić, zapomnieć. Odsunąć ten szary świat jak najdalej.(...) Tego jeszcze nie próbowaliśmy, jak wielu innych rzeczy. Ale wcale się nie zdziwiłam, kiedy okazało się, że rozumiemy się w tańcu bez słów. 📖

Krystyna Mirek - Flowers.

Jedno przypadkowe spotkanie okazało się początkiem zmian w życiu Violi i Kamila.

A może to wcale nie był przypadek? Może to przeznaczenie, dzięki któremu jedno drugiemu mogłoby pomóc?

Kobieta od lat tkwiła w toksycznym związku, a mężczyzna wciąż jeszcze nie pogodził się z traumą z dzieciństwa.

Mogliby dać sobie nawzajem wiele, ale zdawali sobie sprawę, że związek między nimi jest niemożliwy.

I kiedy sytuacja wydawała się bez wyjścia, nastąpił nieoczekiwany zwrot akcji...

Autorka w swojej najnowszej książce "Flowers" poruszyła bardzo ważny problem. Problem, z którym każdemu z nas zapewne nie raz dane było zetknąć się osobiście. W bliższym (oby nie), lub dalszym otoczeniu.

To historia o właściwych wyborach, poszukiwaniu prawdy o sobie i o tym, co w życiu najważniejsze.

Mimo trudnych tematów pełna optymizmu i nadziei.

Bo ludzie często są jak kwiaty...

Nie miałam wcześniej okazji przeczytać żadnej innej książki autorstwa Krystyny Mirek. Ta jest pierwsza, ale już wiem, że z pewnością nie ostatnia.

Polecam.

„Flowers” to książka, której tytuł trochę mnie zwiódł. Myślałam, że jest to romantyczna przygoda dwójki ludzi. Miłość i fascynację sobą dwójki bohaterów czuć, owszem, ale jest to raczej powieść przepełniona strachem, pewnymi tajemnicami, bólem i demonami przeszłości. Nie znaczy to, że mnie rozczarowała ta książka. Zaskoczyła i wciągnęła od pierwszej strony. A historia w niej opisana dostarczyła mi wielu emocji. Na początku zaintrygowała mnie tym co ukrywają przed sobą Viola i Kamil, a później wraz z bohaterami czułam ich ból. Violą nie raz miałam ochotę potrząsnąć, a Kamila przytulić i dodać mu odwagi by potrafił wydostać się z niefajnej dla niego sytuacji. Jest to bardzo autentyczna i poruszająca historia o dwójce zranionych przez najbliższych osoby.

Ona – żona prezesa o dość irytującym imieniu, Pascal. Mężczyzna jest narcyzem i ich małżeństwo nie jest szczęśliwe. Mają dwójkę dzieci. Dziewczynki dla Violi są najważniejsze i dla nich jest w stanie wiele znieść.

On – od pierwszych stron dość tajemniczy mężczyzna. Młody prawnik, który nie ukrywa, że w przeszłości coś wydarzyło się w jego życiu, ale nie zdradza tego za szybko. Twierdzi, że nie potrafi żyć w związku. Ale pytanie czy nie potrafi czy nie chce? A może czegoś się boi?

Viola i Kamil spotykają się przez przypadek daleko od domu i jedyne czego pragną, to wzajemnej pomocy. Myśleli, że już nigdy nie spotkają się. Życie jednak ułożyło się inaczej. Ich drogi przecięły się ponownie. Uczucie, które pojawiło się pomiędzy nimi nigdy nie miało szans by przerodzić się w coś więcej. A do tego okazując sobie miłość mogli oboje stracić wszystko. Jak ich historia zakończy się? Przekonajcie się sami.

Viola i Pascal są małżeństwem pozornie szczęśliwym, lecz tak naprawdę Pascal jest typem narcystyczny i znęca się psychicznie nad żoną. Viola nie dostrzega tego problemu dopóki ktoś z zewnątrz jej tego nie uświadamia. Zaczyna przyglądać się swojemu życiu i zdaje sobie sprawę, że jest bardzo nieszczęśliwa. Kiedy przypadkiem poznaje Kamila od razu między nimi nawiązała się nić porozumienia i przyjaźń.

Czy Viola znajdzie siłę aby odejść od męża i poczuć się wolna i szczęśliwa ?

Z jakimi tajemnicami mierzą się bohaterowie?

To jest chyba najlepsza historia autorki jaką miałam okazję czytać, piękna a zarazem bolesna. Trudne wybory z jakimi muszą mierzyć się bohaterowie, ból jaki im towarzyszy, trudna przeszłość, przemoc psychiczna aż w końcu szczęście i poczucie wolności taki wachlarz emocji znajdziecie w tej historii. Autorka wie jak zszokować czytelnika i dodać emocji. Kiedy miałam wrażenie, że już wiem w jakim kierunku zmierza historia to nagle pojawia się zwrot akcji i milon pytań. Jak tylko zaczęłam czytać to odłożyłam ją dopiero jak skończyłam, książka wciąga czytelnika od pierwszych stron.

Kochani bardzo wam polecam tą historię

Kiedy usłyszysz słowo "narcyz" najpewniej skojarzy ci się ono z żółtym, intensywnie pachnącym kwiatkiem. Jednak nazwa ta określa też człowieka, który ma zaburzoną osobowość i potrafi ranić ludzi znajdujących się w jego otoczeniu. Taki ktoś może być twoim mężem, partnerem, szefem lub znajomym. Mężczyzną bądź kobietą.

"Flowers" to historia, która łączy ze sobą troje postaci: Violę, Kamila i Pascala. Jedno z nich jest narcyzem.

Viola jest żoną i matką. Po kłótni z mężem ucieka z hotelu i poznaje Kamila, który okazuje się jej bratnią duszą. Świetnie się rozumieją i dużo ich łączy. Jednak ta znajomość może ich wiele kosztować. Dlatego muszą ją jak najszybciej zakończyć.

Tak zaczyna się fabuła najnowszej książki Krystyny Mirek. "Flowers" to powieść gęsta od skomplikowanych emocji i trudnych relacji. Opowiada o niszczeniu psychicznym, strachu, udawaniu, bezsilności i samotności. O pragnieniu bycia akceptowanym i rozumianym.

"Cokolwiek byśmy mówili o tym, jak jesteśmy dzielni w naszej samotności, czasami są takie momenty, kiedy bliskość drugiego człowieka ratuje życie."

"Flowers" to poruszająca powieść, ale chyba nie każdemu się spodoba. Nie jest miałka, zabawna, lekka, ale jest potrzebna. Otwiera oczy na ludzkie zachowania.

Moją uwagę przyciągnęła, bo choć poruszała trudne tematy, to dawała nadzieję na szczęśliwe zakończenie.

Viola delikatna kobieta, która nie ma siły, by stawić czoła apodyktycznemu mężowi. Tkwi nieszczęśliwa w tym związku, ciesząc się choćby z małych oznak jego dobrego humoru. Dokładnie poznajemy kobietę, z czym się mierzy, jakie przykrości spotkają ją codziennie ze strony męża, jak radzi obie ze strachem o dzieci oraz jak dojrzewa do decyzji o tym, by zacząć walczyć. Kamil to młody mężczyzna o charakterystycznych siwych włosach z traumatycznymi przeżyciami z dzieciństwa. W jego wieku większość osób swoją pensję przeznacza na nowe auto, podróże, wystawne życie, ale nie on. Pieniądze to dla niego coś więcej i decydują nie tylko o jego losie. Od pracy, którą właśnie dostał, zależy tak wiele, a współpraca z szefem i wykonywane jego wymagających poleceń staje się niemożliwe.

Gdy wydaje się, że z sytuacji nie ma wyjścia, a pojawi się osoba, która da nadzieję na zmianę, to jak dotyk anioła. I on wystarczy, by zmobilizować i na nowo uwierzyć, że się uda, gdy strach odlatuje niczym balon, uwolniony przez życzliwą osobę, to już połowa sukcesu. Historia wzruszy, a pełen wachlarz emocji otuli nas, dając satysfakcję z czytania. Zwory akcji, płynna fabuła, ciekawi bohaterowie drugoplanowi i zakończenie, które dla mnie nie było takie oczywiste, a zaskakujące. Mądra historia z przesłaniem dla kobiet, radzi, daje otuchę, siłę do walki o siebie, a przede wszystkim otwiera oczy osobie, która może nawet nie wie, że ma do czynienia z człowiekiem trudnym o cechach narcystycznych. Świetnie napisana powieść z wartościową lekcją, która może pomóc wielu osobom.

Czy to może być przypadek, czy może coś więcej? Niespodziewane spotkanie dwójki zagubionych dusz. Ona jest żoną prezesa. On młodym adwokatem. Ich drogi przecięły się w najtrudniejszym okresie ich życia. Chcieli siebie nawzajem pocieszyć, okazać trochę wsparcia. Nie sądzili, że jeszcze kiedykolwiek się spotkają. Od pierwszej chwili gdy wpadli na siebie połączyło ich niezwykłe przyciąganie. Ona nie mogła zaryzykować i poddać się pożądaniu, ma męża i dzieci. Jej życie ostatnio przechodzi kryzys, mąż nie widzi nic poza sobą i na domiar złego jest jeszcze okropna teściowa. Za to on nie potrafił zaryzykować, bał się stracić wszystko co już zbudował. Mimo ich obaw, to przypadkowe spotkanie zmieniło bardzo dużo w ich życiu.

Historia Violi i Kamila to samo życie. Autorka ukazuje toksyczny związek kobiety, która nie może mieć swojego zdania, jest tłamszona i odzierana z godności. Ukazuje również, że nawet jeżeli mamy pod górkę nie możemy się poddawać, musimy iść do przodu z podniesioną głową i odpierać ataki gdyż po burzy zawsze wyjdzie słońce.

Książka mimo iż porusza bardzo trudne tematy jest piękna i pouczająca, czyta się ją naprawdę szybko. Jest w niej ogrom smutku, żalu, ale i nadziei na lepsze jutro, które z pewnością nadejdzie. Autorka opisuje prawdziwego narcyza, który nie potrafi usłyszeć słowa nie, nikt nie może mu się sprzeciwić, ma być tak jak on postanowi. Również opisuje zranionego mężczyznę, który nie miał łatwego dzieciństwa, postanowił coś zmienić i trzyma się tych postanowień.

Czytając tę książkę z pewnością zastanowicie się co jest w życiu najważniejsze. Co dla was liczy się najbardziej. Oraz co możecie stracić, a co zyskać. Najważniejsze, że nie należy się poddawać. Gorąco polecam tę książkę.

Historia Violi,Pascala i Kamila porusza ważna kwestie w życiu człowieka:nie powinniśmy bać się mówić o tym co myślimy.Mamy prawo wyrażać własne zdanie i nie czuć się w związku jak w wiezieniu-bez prawa głosu.

✨Odnajdujemy w tej lekturze walkę z człowiekiem dla której ważna jest tylko jego osoba.Jego samouwielbienie stawiane jest na pierwszym miejscu.Dopiero spotkanie odpowiedniej osoby jest początkiem zmian i pokazania sobie,że mamy sile zawalczyć o swoją przyszłość.

✨Związek powinien opierać się na partnerstwie i zaufaniu.Powieść jest dowodem na to,że nie powinnismy być ulegli wobec słów ukochanej osoby.Należy mieć odwagę,aby pokazać iż jesteśmy silni.

Książka jest historia z która warto spędzić niezapomniane chwile.

Porusza bardzo ważne tematy.Emocje gwarantowane do ostatniej strony.

Gorąco polecam Wam tą książkę