„Emocjonalne potyczki” to gra planszowa opracowana przede wszystkim dla uczniów z trudnościami w rozpoznawaniu, nazywaniu i wyrażaniu emocji. Doskonale sprawdzi się w pracy specjalistów prowadzących zajęcia z dziećmi w wieku szkolnym: psychologów, nauczycieli i trenerów TUS. Może być także świetną pomocą dla rodziców szukających wartościowych sposobów spędzania wolnego czasu z dziećmi.
W czasie gry uczestnicy:
- ćwiczą rozpoznawanie różnych stanów emocjonalnych u siebie i innych
- uczą się, jak wyrażać emocje w sposób jasny i zdecydowany, ale zawsze z szacunkiem dla innych
- zastanawiają się, skąd się biorą emocje i w jakich sytuacjach zdarza się im przeżywać rozmaite z nich
- uczą się empatii, przyjmowania perspektywy innych i akceptacji tego, że jesteśmy różni.
Gra przeznaczona jest dla 2–5 osób.
W skład zestawu wchodzą:
- plansza do gry w formacie A3
- 112 kart z pytaniami
- zestaw pionków-żetonów do wyboru
- klepsydra
- zeszyt z opisem gry i omówieniem merytorycznym.
AGNIESZKA KOLANKO – nauczycielka pracująca z dziećmi i młodzieżą ze spektrum autyzmu oraz niepełnosprawnością intelektualną w szkole podstawowej w Wietrznie. Na co dzień także mama dwóch synów z zespołem Aspergera. Sama również zmaga się z tym zaburzeniem. Jej misją jest praca, która ma na celu jak najlepiej przygotować uczniów do funkcjonowania w życiu społecznym, pokonywania wszelkich trudności oraz budowania poczucia własnej wartości.
Dla dzieci w jakim wieku przeznaczona jest gra "Emocjonalne potyczki"?
Gra "Emocjonalne potyczki" jest dedykowana przede wszystkim uczniom w wieku szkolnym, którzy borykają się z trudnościami w sferze emocjonalno-społecznej. Mechanika rozgrywki oraz treść 112 kart z pytaniami zostały dostosowane do poziomu poznawczego dzieci uczęszczających do szkoły podstawowej. Specjaliści wykorzystują tę pomoc podczas zajęć TUS, aby uczyć uczestników nazywania stanów emocjonalnych. W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym niektóre zagadnienia mogą okazać się zbyt trudne bez modyfikacji zasad przez opiekuna.
Co dokładnie wchodzi w skład zestawu tej gry terapeutycznej?
Zestaw zawiera dużą planszę w formacie A3, 112 kart z zadaniami, zestaw pionków-żetonów, klepsydrę oraz zeszyt z merytorycznym omówieniem. Bogata liczba kart pozwala na wielokrotne rozgrywki bez ryzyka szybkiego powtarzania się pytań, co utrzymuje zaangażowanie grupy. Dołączony zeszyt stanowi gotowy scenariusz i wsparcie merytoryczne dla prowadzącego zajęcia psychologa lub nauczyciela. Kompletny ekwipunek umożliwia rozpoczęcie pracy terapeutycznej natychmiast po wyjęciu gry z pudełka.
Jakie konkretne umiejętności społeczne rozwija ta gra planszowa?
Produkt koncentruje się na budowaniu empatii, nauce przyjmowania perspektywy innych osób oraz wyrażaniu emocji z szacunkiem. Uczestnicy podczas zabawy analizują sytuacje, w których rodzą się konkretne uczucia, co pomaga im lepiej zrozumieć własne reakcje. Gra promuje akceptację różnorodności i uczy asertywnej komunikacji w grupie rówieśniczej. Jest to skuteczne narzędzie do pracy nad poczuciem własnej wartości i radzeniem sobie w trudnych sytuacjach społecznych.
Czy autorka gry posiada doświadczenie w pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach?
Tak, autorka Agnieszka Kolanko jest czynną nauczycielką pracującą z dziećmi ze spektrum autyzmu oraz niepełnosprawnością intelektualną. Jej osobiste doświadczenie jako mamy synów z zespołem Aspergera przekłada się na wysoką wartość praktyczną i autentyczność przygotowanych zadań. Gra została zaprojektowana w oparciu o realne wyzwania, z jakimi mierzą się uczniowie w środowisku szkolnym i domowym. Dzięki temu narzędzie jest precyzyjnie dopasowane do potrzeb terapeutycznych i edukacyjnych.
Dla kogo gra "Emocjonalne potyczki" nie będzie odpowiednim wyborem?
Produkt nie jest przeznaczony dla osób szukających typowej, szybkiej gry rozrywkowej pozbawionej aspektu edukacyjnego i refleksyjnego. Ze względu na stopień skomplikowania pytań oraz konieczność analizy stanów wewnętrznych, gra nie sprawdzi się u dzieci poniżej wieku szkolnego. Wymaga ona obecności dorosłego moderatora lub grupy rówieśniczej, więc nie nadaje się do samodzielnej zabawy jednego dziecka. Skupienie na kompetencjach miękkich sprawia, że może być zbyt wymagająca dla uczestników z bardzo dużymi deficytami koncentracji.
