Dżinsy i koronki

Oto kolejne spotkanie z twórczością Diany Palmer. I znowu zostałam wprowadzona w rozgardiasz! Autorka napisała tyle książek pod tyloma różnymi pseudonimami, że można skrobnąć na ten temat pracę doktorską. To w jakiś niezrozumiały sposób fascynujące. Owszem, jej powieści są zbudowane w ramach pewnych schematów, lecz, mimo wszystko, umiem docenić aż tak szeroką wyobraźnię. Wspominałam przy okazji poprzedniej recenzji, ale jeszcze przypomnę, że Palmer (właściwie: Susan Spaeth Kyle) podpisała się pod kilkudziesięcioma pozycjami. Trochę zwolniła tempo, jednak dalej publikuje, nieustannie poszerzając grono swoich miłośników. O nowe pokolenie. „Dżinsy i koronki” pierwotnie zostały wydane przez Dianę Blayne, w Polsce ciągle Palmer, czemu kibicuję, ponieważ oszczędza się czytelnikom zbędnego mętliku, gdy zechcą sięgać po większość ilość jej książek. Cóż, dodatkowo, to duży komfort dla pracowników księgarni. Wyobrażacie sobie wieczne bieganie między regałami!?

Parę naszych głównych bohaterów, Bess i Cade, dzieli pozornie wszystko. Ale, jak wiemy, przeciwieństwa się przyciągają, a ta młoda kobieta dosłownie traci głowę dla przystojnego Hollistera. Napotykają różne perypetie, które komplikują ich i tak trudną relację. Czyli, dosyć klasycznie. Łatwo przewidzieć zakończenie, aczkolwiek nie psuje to przyjemności z lektury. Mamy do czynienia z powieścią lekką, całkiem fajną, wręcz stworzoną do wypełniania nudnych wieczorów. Kojarzy mi się ze starymi serialami, naiwnymi, ale sprawiającymi, że w głupi sposób ciężko oderwać wzrok od ekranu. Naciągam komplement? Myślę, iż sporo osób przyzna mi rację.

Autorka odrobinę siliła się na przemycenie kilku prawd życiowych, z czego najważniejszą może być fakt, że nic nie trwa wiecznie, oprócz szczerego uczucia! Majątki ulatniają się niczym sen złoty, przyjaciele odwracają oczy, a emocje istnieją, będąc podporą w koszmarnych problemach. Brzmi banalnie, wiem, chociaż doceniam próby spuentowania historii czymś poważnym, pomimo lekkiego przegadania tematu. Naturalnie, rzeczywistość wygląda bardziej skomplikowanie, lecz wszyscy rozumiemy, jednym z zadań literatury jest umiejętność pocieszenia, pokazania złych momentów w lepszym świetle. Danie nadziei na pozytywną przyszłość? Również.

Perypetie naszego duetu obserwuje się z ciekawością, aczkolwiek przyznaję, zgrzytało mi podejście Cade’a do Bess. Tak, miał być ostrym macho, próbującym zniszczyć w sobie uczucia, ale cielęce oddanie kobiety chwilami działało mi na nerwy, podchodząc pod jakiś rodzaj syndromu sztokholmskiego. Słaba inspiracja, nie polecam brać z niej przykładu. A Bess to naprawdę miła dziewczyna, wcześniej tłamszona przez apodyktyczną matkę, a później ukochanego. Szczerze jej współczułam, poniekąd rozumiejąc przywiązanie do wybranka. Mimo tego, ich wspólna droga w oczach mej wyobraźni wyglądałaby zupełnie inaczej, bardziej feministycznie, jeśli mogę użyć podobnego określenia. Książka niewątpliwie wzbudza emocje, różnorakie, a z pewnością nie nudzi.

Osoby, które już znają twórczość Palmer i ją lubią będą zadowolone. Wiedzą, czego się spodziewać. Natomiast czytelnicy chcący dopiero rozpocząć przygodę z autorką powinny zacząć od poprzednich publikacji, inaczej mogą poczuć rozczarowanie. Podkreślę też jeszcze raz, że musimy pamiętać o tym, iż na „Dżinsy i koronki” warto patrzeć przez pryzmat innych czasów. Trzydzieści lat temu świat był negatywnie prostszy, przymrużmy oko momentami zadziwiające szczegóły. I poczekajmy na następne pozycje, zapewne wkrótce się ukażą!

„Dżinsy i koronki”

Może zauważyliście, że od czasu, do czasu sięgam po romanse, które wcześniej były wydane, jako Harlequin.

Nie mam nic do tych książek, bo do tej pory, trafiałam na świetne romanse, które naprawdę mi się podobały.

No i tu pojawiają się „Dżinsy i koronki”.

Osobiście, nie mam większego problemu, czytać książek, napisanych w trzeciej osobie. Tu nie mogłam się odnaleźć, jakby kiepski lektor, brzęczał mi coś nad uchem. Czytanie z tej perspektywy można przeboleć. Jednak bohaterów, którzy są tak irytujący, niezdecydowani, sami nie wiedzą, czego chcą. Ja sama nie wiem, o co chodziło w tej książce.

Ona z bogatego domu, zakochana w mężczyźnie, który był niższej klasy społecznej. Jednak mimo pozorów, nie była rozpieszczoną księżniczka, chętnie zamieniłaby wszystko, co miała, aby być z Cade’em.

On jak ten gbur, chciał zrazić do siebie dziewczynę, sposób, w jaki do niej mówił i co, był nie do przyjęcia, a ona w dalszym ciągu zakochana. On oczywiście też zakochany, ale nie może sobie pozwolić, żeby zniżyła się do jego poziomu..

Naprawdę ciężko przeżyłam tę książkę, całkowicie nie mój klimat.

Nie lubię takich bohaterek, bez charakteru, które dają sobą pomiatać, a na kiwniecie faceta lecą rozmarzone, że łaskawie, w końcu je zechciał.

Z pewnością czytanie tej książki, nie było przyjemnością.

Choć mogłoby się wydawać, że współcześnie nie można mówić o mezaliansie, że pochodzenie oraz status materialny nie warunkują niczego, że partnerzy dobierają się kierując się różnymi, właściwymi dla siebie preferencjami, to są jednak środowiska, w których wciąż liczy się zarówno status materialny, wykonywane zajęcie, jak i miejsce urodzenia i rodzina, w której przyszło się na świat. Zwykle taka sytuacja występuje w przypadku tzw. starych pieniędzy i rodów, które mogą poszczycić się wielowiekowym drzewem genealogicznym, choć często również mimo słynnych przodków, tak naprawdę rodziny takie nie mają już nic z danej świetności. Takim osobom pozostała za to duma, która sprawia, że będąc zapatrzonym w przeszłość i opierając swoje szczęście na pozorach, nigdy nie będą się rozwijały, co więcej, nigdy tak naprawdę nie będą spełnione.

W podobnej sytuacji jest Bess Samson, młoda dziewczyna po skończonych studiach dziennikarskich, pochodząca z bogatego domu. Nigdy nie musiała pracować, dni wypełniają jej przyjęcia i proszone herbatki u przyjaciółek matki, choć ona sama chętnie by z nich zrezygnowała. To raczej jej matka, przyzwyczajona do luksusu, zamknęła ją w złotej klatce, zaś jej częścią jest uporczywe dążenie do ubezwłasnowolnienia dziewczyny i najlepiej znalezienia jej odpowiedniego męża.

Odpowiednią partią nie jest z pewnością Cade Hollistera, kowboj prowadzący w sąsiedztwie rodzinną farmę, ambitny i przystojny mężczyzna, w którym Bess kocha się od lat. Jest przy tym w swoim uczuciu tak rozkosznie niewinna, ale i naiwna, że wszyscy są świadomi tego, jak bardzo kocha mężczyznę. Również ON sam, choć wie jednocześnie doskonale, że z takiej miłości nic nie może się narodzić, bowiem delikatna i płocha kobieta nie nadaje się na żonę farmera, co więcej – zniszczyłby ją swoim temperamentem. Odpycha ją zatem w dość brutalny sposób, a ona upokorzenie to pamięta całe lata. Mimo to nie potrafi przestać darzyć Cade`a uczuciem, tyle tylko, że teraz ta miłość połączona jest z lękiem przed mężczyzną.

Splot tragicznych wydarzeń sprawia jednak, że to Cade będzie jedyną osobą, która może dać jej oparcie. Jej ojciec bowiem, pragnąc utrzymać się na pewnym poziomie życia, a przy tym zaspokoić nieustanne żądania żony, ulokował cały swój majątek w interes, który okazał się oszustwem. Co więcej, namówił do tego również wiele osób, pożyczając też pieniądze od różnych osób, w tym od Cade`a. kiedy oszustwo wyszło na jaw, a mężczyzna stracił wszystko, sięga po najgorsze z możliwych rozwiązań – samobójczą śmierć. Tym samym zostawia apodyktyczną i roszczeniową żonę oraz córkę nie tylko bez majątku, ale i z długami…

Jak w tej sytuacji zachowa się Cade? Czy dopuści do siebie miłość? Czy sama Bess nareszcie zawalczy o siebie i wyzwoli się spod kurateli matki? Czy wreszcie dorośnie? Przekonamy się o tym dzięki lekturze powieści „Dżinsy i koronki”, autorstwa Diany Palmer. Opublikowany nakładem Wydawnictwa HarperCollins romans nie jest może najlepszą książką autorki, ale z pewnością wielbiciele gatunku znajdą w nim pokłady emocji, życiowych prawd i walkę dobra ze złem, a także miłość i pożądanie. Zaserwowana nam w dość lekki sposób historia, jest idealną lekturą nie tylko na lato, ale i na długie zimowe wieczory.

Mimo iż historia jest pełna stereotypów, a dialogi wymagają dopracowania, to jednak lektura kryje w sobie pewien urok i magnetyzm, który nie pozwala jej odłożyć. Kilka godzin spędzonych z książką z pewnością nie będzie czasem straconym szczególnie, że mamy możliwość obserwowania procesu dojrzewania, któremu wreszcie poddana jest bohaterka, choć okolicznością tego, są tak naprawdę tragiczne. Wartka akcja porywa nas, zaś plastyczne opisy rozpalają wyobraźnię szczególnie u kobiet, które lubią taki męski typ, jaki reprezentuje Cade. W połączeniu z jego kodeksem honorowym ten urok staje się piorunującą mieszanką!