„Pełna cierpkiego humoru, a zarazem wzruszająca opowieść Olgi Solarz, antropolożki, obserwatorki uczestniczącej i wolontariuszki o pierwszym roku Wielkiej Wojny, spędzonym w Stepie, wśród żołnierzy nie z powołania, a z wewnętrznej konieczności broniących przed najeźdźcą swojej ziemi, zemelki. Opowieść jednocześnie niespieszna i wartka, pełna magii i tragizmu, poetycka i okrutna aż do bólu w swych szczegółach, jakby cała utkana z oksymoronów, jak tytułowe Dzikie Pole”. [prof. dr. hab. Ola Hnatiuk]
„To paradoks, ale książka Olgi Solarz o wojnie w Ukrainie jest bardzo ciekawą lekturą nawet dla Ukraińców. Wydawałoby się, że to my żyjemy wewnątrz tej wojny i znamy ją lepiej, ale cudze oko zawsze dostrzeże więcej niuansów, odcieni i szczegółów. To książka o Wschodzie, o stepie, o wojnie, ale przede wszystkim o prawdziwych ludziach w 3D, o tym, jak wojenna codzienność przeplata się z bohaterstwem, a zmęczenie i strach przezwycięża czarny humor. Ważna i bogata w świadectwa książka, która przemawia do nas głosem pełnym empatii”. [Andrij Lubka, pisarz, wiceprezes Ukraińskiego PEN Clubu]
Olga Solarz – doktor etnologii, ukrainistka, redaktorka i autorka książek oraz artykułów dotyczących pogranicza polsko-ukraińskiego. Prowadzi blog Magia ludowa Karpat. Działaczka społeczna na rzecz zachowania ukraińskiej kultury materialnej w Polsce oraz polskiej w Ukrainie. Brała udział w kilkunastu międzynarodowych projektach na rzecz pojednania polsko-ukraińskiego, również jako ich koordynatorka. Aktywna uczestniczka Pomarańczowej Rewolucji oraz Rewolucji Godności. W latach 2014–2015 organizowała pomoc wojskową dla batalionu „Ajdar” oraz przekazywała wsparcie humanitarne dla ludności cywilnej obwodu łuhańskiego. Założycielka i prezeska Fundacji „Magia Karpat”, w ramach której od 24 lutego 2022 roku organizuje pomoc dla walczącej Ukrainy. Stała wolontariuszka 128. Brygady „Dzikie Pole”.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii reportaż
Jaki charakter ma narracja prowadzona przez Olgę Solarz w tej książce?
Narracja łączy w sobie rzetelny reportaż antropologiczny z osobistym doświadczeniem wolontariuszki pracującej bezpośrednio na pierwszej linii frontu. Autorka skupia się na detalach codzienności, które często umykają mediom, ukazując wojnę przez pryzmat relacji międzyludzkich i lokalnych wierzeń. Tekst umiejętnie przeplata tragizm z czarnym humorem, co pozwala czytelnikowi zrozumieć psychologiczne mechanizmy przetrwania w skrajnych warunkach. Dzięki swojej wiedzy etnologicznej Solarz nadaje opowieści głębię kulturową, czyniąc ją czymś więcej niż tylko kroniką wydarzeń. To unikalne spojrzenie pozwala poczuć atmosferę stepu i zrozumieć motywacje osób broniących swojej ziemi.
Kto jest głównym bohaterem reportażu "Dzikie Pole. Wojenna opowieść"?
Głównymi bohaterami są żołnierze 128. Brygady oraz cywile, którzy bronią swojej ziemi z wewnętrznej konieczności, a nie z zawodowego powołania. Autorka portretuje ich jako postaci wielowymiarowe, unikając czarno-białych schematów i ukazując ich lęki, zmęczenie oraz niezłomność. Czytelnik poznaje historie ludzi, których wojenna rzeczywistość zmusiła do przewartościowania całego życia w cieniu ukraińskiego stepu. To opowieść o autentycznych więziach rodzących się w sytuacjach granicznych, gdzie każdy gest ma ogromne znaczenie. Dzięki empatycznemu podejściu autorki bohaterowie stają się bliscy odbiorcy, wykraczając poza ramy anonimowych relacji prasowych.
Czy książka koncentruje się wyłącznie na działaniach zbrojnych i strategii militarnej?
Publikacja skupia się przede wszystkim na ludzkim aspekcie konfliktu, analizując psychologię i kulturę w czasie wielkiej wojny. Zamiast suchych komunikatów o przesunięciach frontu, otrzymujemy wgląd w emocje, magię ludową i tragizm jednostkowych losów na Wschodzie. Autorka wykorzystuje swoje wykształcenie ukrainistyczne, aby przybliżyć czytelnikowi duszę stepu i specyfikę regionu, w którym toczą się walki. Jest to lektura dla osób szukających głębokiego zrozumienia społecznych i kulturowych skutków inwazji na Ukrainę. Książka wypełnia lukę między czystą informacją a głębokim reportażem literackim o kondycji człowieka w obliczu zagrożenia.
W jaki sposób kompetencje etnologiczne autorki wpływają na treść tej pozycji?
Wiedza etnologiczna Olgi Solarz pozwala jej dostrzec niuanse kulturowe i magiczne aspekty rzeczywistości, które są niedostępne dla przeciętnego obserwatora. Jako antropolożka stosuje ona metodę obserwacji uczestniczącej, co nadaje jej relacji wyjątkową wiarygodność i bogactwo szczegółów. Autorka analizuje, jak tradycje i wierzenia ludowe pomagają żołnierzom oraz cywilom radzić sobie z traumą i okrucieństwem wojny. Dzięki temu reportaż staje się cennym świadectwem nie tylko historycznym, ale i socjologicznym z pogranicza polsko-ukraińskiego. Perspektywa badaczki sprawia, że opisywane wydarzenia zyskują dodatkowy wymiar symboliczny i egzystencjalny.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Pozycja ta nie jest przeznaczona dla czytelników szukających lekkiej literatury przygodowej lub czysto technicznych opisów uzbrojenia i taktyki wojskowej. Ze względu na surowość opisów i bezkompromisowe ukazywanie okrucieństwa wojny, może być ona trudna w odbiorze dla osób bardzo wrażliwych. Autorka nie unika drastycznych szczegółów, które oddają brutalną naturę konfliktu zbrojnego na stepach Ukrainy. Jeśli szukasz wyidealizowanego obrazu walki bez emocjonalnego obciążenia, ten reportaż może nie spełnić Twoich oczekiwań. Lektura wymaga od odbiorcy gotowości na zmierzenie się z bolesną prawdą o współczesnym konflikcie zbrojnym.
