Dzika spiżarnia. Wykorzystaj dary lasu, łąki i ogrodu

Na co dzień zbieram zioła i jest to któraś z kolei książka o podobnej tematyce, która znalazła się z mojej biblioteczce. Z punktu widzenia praktyka książka jest przydatna. Po pierwsze, podręczny format książki pozwala rzeczywiście zabrać ją w teren. Szkoda, że papier nie jest śliski, z drugiej strony zioła zbieramy kiedy jest sucho (gorzej jeżeli chcielibyśmy zabrać książkę na obóz). Zdjęcia naprawdę są przydatne, każda roślina pokazana jest w różnych stadiach rozwoju, z różnych stron, różne części rośliny. Ułatwia to rozpoznanie roślin, chociaż ja i tak mam w zwyczaju sprawdzać kilka atlasów na raz, kiedy nie jestem pewna rośliny. Nowością w tego typu przewodniku jest tabela składników odżywczych. Na pewno taka tabelka pomoże w planowaniu posiłków każdemu kto ma jakiekolwiek pojęcie o odżywianiu, np. w przypadku sytuacji ekstremalnej (a z opowieści autora mogą one zdarzyć się nawet podczas rodzinnej wycieczki). W Książce znajdziemy słowniczek oraz proste przepisy na różne dania. Poza tym sporo rad i uwag autora dotyczących zbierania i spożywania dzikich roślin. Autor przekonał mnie jeżeli chodzi o korzyści zdrowotne spożywania ziół, a sama książka zachęca wyglądem okładki do częstego sięgania do niej. Początkującym zbieraczom zdecydowanie polecam. Dowiecie się gdzie zbierać, gdzie i w jaki sposób szukać informacji, jak rozpoznać, zbierać i spożywać.

Książka jest dokładnie tym czego chciałam. Okładka jest mocna, ale nie niewygodnie twarda. Wstęp jest względnie długi, ale użyteczny i przyjemny do czytania. Gdy przeczytałam, że autor pochodzi z Oreganu obawiałam się, że zawarte w książce rośliny będą dla mnie niemożliwe do znalezienia w Polsce, ale po przejrzeniu kilku stron okazało się, że kojarzę więcej z nich niżbym się spodziewała.

Co zaś do samego sposobu zapisu - przy obrazku rośliny znajduje się kilka istotnych informacji na jej temat w tym, które jej części są jadalne i jak smakują. Co więcej są różne wskazówki, sposoby wykorzystania, a nawet jak rozpoznać dany twór natury.

Początkujący zielarze -tacy jak między innymi ja - mogą się także dowiedzieć z tego tworu literatury co należy zabrać na poszukiwanie zielnego szczęścia i jak przedłużyć jego życie (bo jak się okazuje "chwasty" zabrane z ziemi bardzo szybko obumierają).

Książka dzięki której poznasz nowe dary natury które mozna wykorzystać w kuchni

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, jak wiele darów oferuje nam nasza planeta – i myślę, że nie jestem jedyna. Jakby nie patrzeć, człowiek pierwotny nie miał możliwości takich jak my mamy dzisiaj – nie mógł iść do supermarketu i przebierać w produktach wszelkiego rodzaju. Sam musiał znaleźć swoje pożywienie, praktykował zbieractwo, choć nie miał wiedzy o tym, które rośliny mogą mu się przysłużyć, a które zaszkodzić. Oczywiście to czysta metoda błędów i doświadczeń, która w dzisiejszych czasach nie jest już tak popularna. Przez miliony lat ewolucji wiele się zmieniło, a my mamy ułatwione zadanie – wiemy, która gatunku roślin są jadalne, a które trujące. Choć biorąc pod uwagę, jak wiele z nich jest jeszcze niepoznanych, czasami i tak należy zachować ostrożność.

Autor książki "Dzika spiżarnia", Sergei Boutenko, doświadczył zbieractwa już we wczesnych latach swojego życia, kiedy to wraz z rodziną wybrali się w daleką podróż, a źle obliczyli ilość prowiantu. Jednak jego matka była kobieta bardzo sprytną i zaradną, z łatwością wykarmiła całą rodzinę tym, co po drodze oferowała Ziemia. Sergei do tej pory nie stroni od praktykowania takiego sposobu zdobywania pożywienia. W swojej książce pokazuje nawet swoje własne zdjęcia z takich wypraw i trzeba przyznać, że jego zbiory są naprawdę okazałe! Aż samemu ma się ochotę iść na spacer, wziąć kosz pod pachę, wrócić do domu z pełnym i zamknąć się w kuchni na jakiś czas, aby przyrządzić coś naturalnego i w pełni oryginalnego.

Książka jest oczywiście przepięknie wydana i ma doskonałą formę! Pierwsze rozdziały to głównie wskazówki autora, jego przygoda ze zbieractwem i ogólne podstawy, konieczne do poznania przy zbieraniu dzikich roślin. Drugi rozdział koncentruje się na tym, co najważniejsze. Jest to spis prezentujący wiele jadalnych roślin, które można spotkać przede wszystkim w Ameryce, ale nie tylko, bowiem są to również gatunki spotykane w Europie, Australii czy nawet Islandii. Każdy taki opis składa się z tych samych elementów – nazwy zwyczajowej, wymienienia części jadalnych, informacji o smaku, wyglądzie i wykorzystaniu. Ale to nie wszystko! Oczywiście bardzo istotnym elementem są kolorowe zdjęcia, które ułatwiają identyfikację podanych roślin. Nie brakuje również opisu właściwości leczniczych, dobrych porad oraz samej opinii autora i metody rozpoznania – a to dosyć istotne, bowiem niektóre trujące gatunki są do złudzenia podobne do tych, które są jadalne.

Przyznaję, że pojawiło się w tej książce kilka zaskakujących elementów – chociażby to, że jadalne są nawet niektóre drzewa. Nigdy nie postrzegałam ich w takich kategoriach, a okazuje się, że jest to całkowicie normalne i naturalne, choć zapewne potrzebowałabym trochę czasu, aby się przełamać i spróbować. Ostatni rozdział tej książki to przepisy wykorzystujące dziko rosnące rośliny jadalne. Oczywiście mnie na pierwszą myśl przychodzi wykorzystanie ich do smoothies, ale to nie jedyny sposób ich spożywania – z ich dodatkiem można przyrządzić smaczne sałatki, dania główne, a nawet desery! Zdecydowanie jest to książka, z którą warto się zapoznać, to pozycja, która zdobyła już miano bestsellera! Przede wszystkim dlatego, że natura oferuje nam naprawdę bardzo odżywcze pożywienie. Każdy, kto interesuje się kuchnią roślinną może tutaj znaleźć inspirację, każdy, kto wybiera się w survivalową podróż powinien mieć tę publikację ze sobą. Kto wie, kiedy może się przydać! Polecam!

Autor ma na celu - takie wrażenie można odnieść i chyba słusznie - przekonać nas do zdrowego odżywiania. Nie jest to jednak ten jeden z wielu poradników, które mówią: "jedz owoce i warzywa", które przedstawiają coraz to nowe alternatywy piramid żywienia itd. To zupełnie coś mało spotykanego i nowatorskiego w tej dziedzinie. Chodzi o - dosłownie - dzikie zbieractwo.

Autor przekonuje, że odkąd przyrządza posiłki z dzikich roślin, czuje się znacznie lepiej. Oczywiście na takim zbieractwie należy się znać, aby nie zaserwować sobie trucizny na talerzu. Dlatego też w książce zostały zamieszczone i skrupulatnie opisane rośliny jadalne i niejadalne. Poza tym mamy tu mnóstwo zdjęć i zestawień w tabelach.

Sergei Boutenko w swoim poradniku zamieśćił również dane statystyczne odnoszące się do naszego sposobu odżywiania i zakupów spożywczych. Jest to z pewnością ciekawe - sami zobaczcie.

....ale najpierw powoli zostajemy przeprowadzeni przez świat dzikich roślin. Autor ukazuje od czego musimy zacząć, jak rozpoznawać jadalność roślin i wreszcie jak samemu hodować jadalne chwasty. Po tej części "pouczającej" znajduje się wspomniane już przeze mnie zestawienie wielu, wielu roślin zarówno jadalnych, jak i tych trujących. Dalej zamieszczony został słowniczek wyjaśniający trudne nazewnictwo użyte w niniejszej publikacji, a na sam koniec kilka stron przeznaczonych na notatki własne dla czytelnika - zbieracza.