Najgłośniejsza książka Romy Ligockiej
Impulsem do napisania tej tak dobrze odebranej przez czytelników książki, była postać dziewczynki w czerwonym płaszczyku z filmu "Lista Schindlera", w której Roma Ligocka rozpoznała samą siebie. Z perspektywy dziecka opisała wszystkie bolesne doświadczenia, o których tak bardzo stała się zapomnieć: dzieciństwo spędzone w getcie, strach, upokorzenie, śmierć bliskich. Poznamy również jej powojenne losy: zabawy w towarzystwie kuzyna - Romana Polańskiego i przyjaciela - Ryszarda Horowitza, przelotna fascynacja komunizmem, świat cyganerii artystycznej Krakowa, przyjaźń z Piotrem Skrzyneckim, liczne romanse, a wreszcie emigracja i kariera w show businessie.
Ujawnia też długie zmagania z depresją, będącą rezultatem wojennej traumy, uzależnienie od leków, z którego wielkim wysiłkiem udało jej się uwolnić.
Nie sposób przejść obok tej książki obojętnie. Czytając ją, chciałoby się mieć tę wygodną świadomość, że to tylko fikcja literacka, ale, niestety, to prawdziwa opowieść o złamanym przez wojnę pokoleniu.
O autorce
Roma Ligocka urodziła się w Krakowie w rodzinie żydowskiej. Dorastała w krakowskim getcie. Studiowała malarstwo na Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach 60-tych wyemigrowała do Wiednia. Wielokrotnie nagradzana, przez wiele lat pracowała jako kostiumolog i scenograf w licznych europejskich teatrach, operach, także w filmie i telewizji. Dzisiaj malarka i pisarka mieszka w Monachium. Jesienią 2000 roku ukazał się pisarski debiut Romy Ligockiej – zainspirowana historią jej życia Dziewczynka w czerwonym płaszczyku, zaś dwa lata później nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazała się Kobieta w podróży oraz jesienią 2004 roku jej trzecia książka -Tylko ja sama- osobisty rozrachunek z przeszłością , a także zapis pięknej historii miłosnej. Ostatnio w Wydawnictwie Literackim ukazały się felietony autorki: Znajoma z lustra, Wszystko z miłości oraz Czułość i obojętność.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy książka "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku" to powieść fikcyjna czy wspomnienia autorki?
"Dziewczynka w czerwonym płaszczyku" to autentyczna autobiografia Romy Ligockiej opisująca jej ocalenie z krakowskiego getta. Autorka przedstawia wstrząsające, rzeczywiste wydarzenia ze swojego dzieciństwa oraz trudną drogę do odzyskania tożsamości po wojnie. Publikacja stanowi szczere świadectwo pokolenia, które przeżyło Holocaust, bez uciekania się do literackiej fikcji. Jest to lektura obowiązkowa dla osób szukających prawdy historycznej przekazanej z perspektywy dziecka. Całość uzupełniają wątki powojenne, ukazujące losy ocalałych w nowej rzeczywistości.
Jaki jest związek tej publikacji z filmem "Lista Schindlera" Stevena Spielberga?
Impulsem do powstania książki było rozpoznanie przez autorkę samej siebie w postaci dziecka w czerwonym płaszczu z filmu. Roma Ligocka podczas seansu uświadomiła sobie, że to ona była tą małą dziewczynką ukrywającą się w krakowskim getcie. Książka rozwija ten filmowy symbol, nadając mu konkretną twarz, imię oraz dramatyczną historię życia. Dzięki temu czytelnik może poznać losy osoby, która stała się inspiracją dla jednej z najbardziej znanych scen w historii kina. Jest to fascynujące dopełnienie wizji filmowej oparte na faktach.
Czy treść książki skupia się wyłącznie na okresie II wojny światowej?
Publikacja obejmuje szeroki zakres czasowy, od dzieciństwa w getcie po dorosłe życie autorki w powojennej Polsce i na emigracji. Czytelnik poznaje losy krakowskiej cyganerii artystycznej, w tym relacje z Romanem Polańskim czy Piotrem Skrzyneckim. Autorka odważnie opisuje swoje zmagania z traumą wojenną, depresją oraz uzależnieniem od leków w późniejszych latach. Jest to kompleksowy portret artystki próbującej odnaleźć spokój po przeżyciu niewyobrażalnego koszmaru. Książka pokazuje, że wojna nie kończy się wraz z podpisaniem pokoju.
Czy książka Romy Ligockiej jest odpowiednia dla młodszych czytelników szkolnych?
Ze względu na drastyczne opisy realiów getta oraz dorosłe tematy, książka nie jest polecana dzieciom i bardzo wrażliwej młodzieży. Autorka bez cenzury porusza kwestie śmierci bliskich, upokorzenia, a także późniejszych problemów z nałogami i zdrowiem psychicznym. Treść wymaga od odbiorcy dojrzałości emocjonalnej niezbędnej do zrozumienia tragizmu Holocaustu oraz powojennych traum. Dla osób szukających lekkiej lektury historycznej ta pozycja będzie zbyt obciążająca psychicznie. Rekomendujemy ją czytelnikom dorosłym oraz świadomej młodzieży licealnej.
Jakie główne wątki psychologiczne porusza autorka w swoich wspomnieniach?
Głównym motywem książki jest walka z zespołem stresu pourazowego oraz poszukiwanie własnej tożsamości po wojnie. Roma Ligocka analizuje wpływ wczesnego dzieciństwa spędzonego w strachu na jej późniejsze relacje, karierę w show-businessie i stan emocjonalny. Opisuje proces wychodzenia z uzależnienia oraz próby zrozumienia własnej przeszłości poprzez sztukę i pisanie. To głębokie studium psychologiczne pokazujące, jak wielki wpływ na dorosłe życie mają traumatyczne wydarzenia z najmłodszych lat. Lektura pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy radzenia sobie z traumą pokoleniową.
