Szesnastoletnia Argantael postanawia podrzeć swoje życie na strzępy.
Zaczyna od pamiętnika – wyrywa kartki i wrzuca je w fale. Następnie wypływa łodzią daleko w morze – nie będzie w stanie wrócić na ląd, gdy puści wiosła. Książkę wypełniają wspomnienia dziewczyny, a my zyskujemy wgląd w jej trudne dzieciństwo, relacje z rodzicami, przyjaźnie i marzenia, zazdrość i smutek. Jesteśmy świadkami skutków zaniedbania problemów ze zdrowiem psychicznym, ale też prób pogodzenia się ze swoją seksualnością. Chcemy walczyć u boku Argantael, wiosłować o życie – a książka powoli przekonuje nas, że jest ono wiele warte.
O autorkach
Rakel Helmsdal (ur. 1966) to farerska pisarka. Urodziła się w Tårnby w Danii, ale większość życia spędziła w Tórshavn na Wyspach Owczych. Jest autorką wielu książek dla dzieci i młodzieży, a także poezji i powieści dla dorosłych.
Kinga Eysturland (ur. 1985) gdańszczanka, nauczycielka i tłumaczka, absolwentka skandynawistyki na Uniwersytecie Gdańskim ze specjalizacją tłumaczeniową z języka duńskiego. Mieszka w Klaksviku, gdzie od 2013 roku prowadzi pensjonat Eysturland Lodge. Główna redaktorka bloga Kierunek Dania oraz członkini kolektywu Nordic Talking. Współautorka podcastu „Wyspy Owcze bez Tajemnic”, przewodnika turystycznokulturowego po Wyspach Owczych oraz książki Codziennie jest piątek – szczęście po nordycku.
Jaką tematykę porusza książka "Dziewczyna, która wiosłowała w stronę tęczy"?
Książka koncentruje się na trudnych tematach dojrzewania, zdrowia psychicznego oraz odkrywania własnej tożsamości seksualnej przez nastolatkę. Narracja prowadzona jest z perspektywy szesnastoletniej Argantael, która w retrospekcjach analizuje swoje dzieciństwo, relacje rodzinne oraz poczucie wyobcowania. To głęboka opowieść o walce z wewnętrznym smutkiem i próbie odnalezienia sensu życia w obliczu kryzysu emocjonalnego. Lektura skłania do refleksji nad skutkami zaniedbań wychowawczych i wagą wsparcia psychologicznego.
Dla jakiego czytelnika ta powieść nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka nie jest przeznaczona dla osób szukających lekkiej, beztroskiej rozrywki lub literatury dziecięcej ze względu na poruszane motywy depresji i kryzysu egzystencjalnego. Tematyka zdrowia psychicznego oraz bolesnych wspomnień sprawia, że jest to pozycja wymagająca emocjonalnej dojrzałości od odbiorcy. Osoby szczególnie wrażliwe na opisy trudnych stanów emocjonalnych mogą odczuwać dyskomfort podczas lektury. Powieść najlepiej sprawdzi się w rękach starszej młodzieży i dorosłych gotowych na konfrontację z trudną stroną ludzkiej psychiki.
Kim jest autorka książki i jakie doświadczenie wnosi do tej historii?
Rakel Helmsdal to uznana farerska pisarka z bogatym dorobkiem w literaturze dla dzieci i młodzieży, co gwarantuje wysoką jakość literacką tekstu. Jej twórczość często dotyka ważnych problemów społecznych, a pochodzenie autorki z Wysp Owczych nadaje opowieści unikalny, północny klimat. Dzięki doświadczeniu w tworzeniu poezji i prozy, Helmsdal posługuje się językiem precyzyjnym, a jednocześnie pełnym emocjonalnej głębi. Polska edycja zyskała na jakości dzięki tłumaczeniu Kingi Eysturland, która doskonale zna realia i kulturę regionu.
Jaki nastrój dominuje podczas czytania historii Argantael?
W powieści przeważa melancholijny i refleksyjny ton, który stopniowo ewoluuje w stronę nadziei i walki o własne jutro. Czytelnik towarzyszy bohaterce w jej najtrudniejszych chwilach, odczuwając ciężar jej smutku, zazdrości oraz osamotnienia. Mimo bolesnego punktu wyjścia, fabuła dąży do pokazania wartości życia i siły płynącej z pogodzenia się z samym sobą. To lektura angażująca emocjonalnie, która pozostawia odbiorcę z poczuciem ważności walki o lepszą przyszłość.
W jakiej formie przedstawione są wspomnienia głównej bohaterki?
Wspomnienia Argantael są prezentowane w formie nieliniowej, co pozwala czytelnikowi stopniowo odkrywać przyczyny jej obecnego stanu emocjonalnego. Narracja przeplata momenty z przeszłości, takie jak trudne relacje z rodzicami i rówieśnikami, z dramatycznymi wydarzeniami dziejącymi się w czasie rzeczywistym. Taka konstrukcja tekstu buduje napięcie i pozwala na głęboką analizę psychologiczną postaci. Dzięki temu zabiegowi proces dojrzewania i akceptacji własnej seksualności staje się dla czytelnika bardziej zrozumiały i autentyczny.
