Wstrząsająca opowieść o obozie Auschwitz widzianym oczyma dziecka.
Zacząłem więc spisywać wspomnienia moje, moich koleżanek i kolegów. Z nadzieją, że jak je napiszę, to one ode mnie odejdą. Niestety, tak się nie stało....
Bogdan Bartnikowski miał 12 lat, kiedy w nocy z 11 na 12 sierpnia 1944 roku znalazł się z mamą na rampie KL Auschwitz-Birkenau. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecięcej wrażliwości wobec piekła obozowej rzeczywistości.
Wydanie zawiera dotychczas niepublikowany tekst "Chór w Birkenau".
Bogdan Bartnikowski - urodzony w 1932 r. w Warszawie. W czasie Powstania Warszawskiego, po opanowaniu dzielnicy Ochota, gdzie mieszkał, przez oddziały RONA (Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa), wraz z matką został wypędzony z domu i skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie (tzw. Durchgangslager 121), skąd 12 sierpnia 1944 r. zostali obydwoje wywiezieni do KL Auschwitz-Birkenau. W obozie został zarejestrowany jako więzień 192731. Przebywał w Birkenau: najpierw w bloku dziecięcym obozu kobiecego, następnie w sektorze B11a obozu męskiego, gdzie byli więzieni chłopcy z Warszawy.
11 stycznia 1945 r. został razem z matką ewakuowany do Berlina-Blankenburga (komando robocze obozu Sachsenhausen), gdzie do wyzwolenia w dniu 22 kwietnia 1945 r. pracował przy odgruzowaniu miasta. Po wyzwoleniu powrócił wraz z matką do Warszawy. W Powstaniu Warszawskim stracił ojca. Przerwaną przez wojnę naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako dziennikarz.
Bogdan Bartnikowski, mając w pamięci przeżycia z okresu okupacji i uwięzienia w obozach koncentracyjnych, napisał i wydał książki o losach polskich dzieci w latach wojny: zbiór opowiadań "Dzieciństwo w pasiakach" (1969, 1972, 1989) oraz powieści "Daleka droga" (1971), "Powrót nad Wisłę" (1972) i "Dni długie jak lata" (1989).
Obecnie jest na emeryturze. Pracuje społecznie w Związku Literatów Polskich i Związku Powstańców Warszawskich. Odznaczony został Krzyżem Oświęcimskim, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Czy książka "Dzieciństwo w pasiakach" jest autentycznym świadectwem historycznym?
Publikacja stanowi bezpośredni zapis autentycznych przeżyć autora, który jako dwunastolatek trafił do obozu KL Auschwitz-Birkenau. Bogdan Bartnikowski opisuje wydarzenia z perspektywy dziecka, co nadaje relacji unikalny i głęboko poruszający charakter dokumentalny. Autor po latach spisał wspomnienia swoje oraz rówieśników, aby zachować pamięć o losach najmłodszych więźniów. Jest to rzetelne źródło wiedzy, które pozwala zrozumieć traumatyczne doświadczenia dzieci w czasie II wojny światowej.
Jakie dodatkowe treści zawiera to konkretne wydanie wspomnień Bogdana Bartnikowskiego?
Prezentowane wydanie zostało wzbogacone o dotychczas niepublikowany tekst zatytułowany "Chór w Birkenau". Ten dodatkowy fragment pogłębia obraz obozowej egzystencji i wnosi nową perspektywę do znanych już wcześniej opowiadań autora. Czytelnik otrzymuje pełniejszy wgląd w twórczość pisarza, który od lat dokumentuje losy polskich dzieci w czasie okupacji. Dzięki temu uzupełnieniu książka stanowi najbardziej kompletne zestawienie wspomnień z tego okresu.
W jakim stylu utrzymana jest narracja o obozowej rzeczywistości w tej publikacji?
Narracja prowadzona jest z perspektywy dziecka, co cechuje się dużą wrażliwością i bezpośredniością w opisywaniu tragicznych wydarzeń. Autor unika zbędnego patosu, skupiając się na surowych faktach i emocjach towarzyszących codziennemu przetrwaniu w obozie. Język jest przystępny, a jednocześnie nasycony szczegółami, które pozwalają zrozumieć realia życia w sektorach dziecięcych Auschwitz. Taki sposób prowadzenia opowieści ułatwia kontakt z trudną historią osobom szukającym osobistych relacji świadków.
Jakie konkretne wydarzenia historyczne stanowią tło dla losów młodego bohatera?
Oś wydarzeń koncentruje się na losach warszawiaków wypędzonych z miasta po wybuchu Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Autor opisuje drogę przez obóz przejściowy w Pruszkowie aż do rampy w Auschwitz-Birkenau, gdzie został zarejestrowany jako więzień numer 192731. Książka dokumentuje również późniejszą ewakuację do Berlina-Blankenburga i pracę przy odgruzowywaniu miasta aż do wyzwolenia w kwietniu 1945 roku. To szczegółowa kronika dzieciństwa brutalnie przerwanego przez systematyczne represje okupanta.
Dla jakiej grupy czytelników ta lektura może okazać się zbyt obciążająca?
Ze względu na drastyczne i realistyczne opisy cierpienia, książka nie jest odpowiednia dla dzieci oraz osób o bardzo dużej wrażliwości. Mimo że narratorem jest chłopiec, tematyka śmierci, głodu i dehumanizacji wymaga od odbiorcy sporej dojrzałości emocjonalnej. Opisywane sytuacje mogą wywoływać silny stres u czytelników nieprzygotowanych na brutalną prawdę o obozach koncentracyjnych. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do osób dorosłych oraz starszej młodzieży świadomej powagi poruszanej tematyki.
