Sztuczny raj dla podłączonych do odpowiedniej aparatury na wpół zmumifikowanych wybrańców, którym za spore pieniądze zapewniono kompleks odpowiednich bodźców. Raj, który przecież i tak kończy się śmiercią, nieraz w niejasnych okolicznościach.
Leczenie psychologiczne, któremu poddaje się chrześcijan, tropionych i wyłapywanych przez siły policyjne.
Tworzenie i hodowla sztucznych ludzi.
Ośrodek dla niezadowolonych z życia i pragnących poddać się eutanazji, w którym przed śmiercią muszą oni odpracować rzeczywiste czy wyimaginowane zaległości podatkowe. Ośrodek, z którego nie ma już wyjścia
Oto niektóre z wątków, na które natkniemy się wśród kilkunastu opowiadań składających się na zbiór Dzieci Gomory. Oglądamy świat cywilizacji śmierci z wpisanym weń kłamstwem, manipulacją, rzeczywistością zmienionych znaczeń i odwróconych sensów. Ale są tu też jednostki będące znakiem sprzeciwu.
Jeżeli wizja rzeczywistości dzisiejszej, jutrzejszej czy z nieokreślonej przyszłości dochodząca do głosu w tych opowiadaniach niepokoi czy wręcz przeraża, to dlatego, że ujawnia z żelazną logiką konsekwencje podążania w kierunkach, w których świat nasz zmierza dzisiaj. Konsekwencje wyborów jednostek i społeczeństw, dokonujących się obecnie.
Tomasz Poller
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy książka "Dzieci Gomory" to spójna powieść, czy zbiór opowiadań?
"Dzieci Gomory" to zbiór kilkunastu odrębnych opowiadań, które łączy wspólna wizja dystopijnej przyszłości. Każdy tekst przedstawia inny aspekt zdeprawowanej cywilizacji, od sztucznych rajów po ośrodki eutanazji. Taka forma pozwala na lekturę poszczególnych historii bez konieczności zachowania ciągłości fabularnej między nimi. Wszystkie utwory skupiają się na różnych bohaterach stawiających opór systemowi kłamstwa i manipulacji.
Jaka tematyka dominuje w utworach Kingi Bochenek zawartych w tym tomie?
Głównym motywem przewodnim jest analiza konsekwencji etycznych wynikających z rozwoju technologii i upadku wartości. Autorka porusza trudne tematy, takie jak hodowla sztucznych ludzi, przymusowa praca w ośrodkach eutanazji oraz prześladowania religijne. Teksty te obnażają mechanizmy manipulacji społeczeństwem i ukazują świat rządzony przez tak zwaną cywilizację śmierci. To literatura skłaniająca do głębokiej refleksji nad kierunkiem, w którym zmierza współczesny świat.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka ta nie jest odpowiednia dla osób poszukujących lekkiej, optymistycznej lektury lub klasycznej rozrywki przygodowej. Ze względu na mroczny klimat oraz drastyczne wizje przyszłości, może ona wywoływać silny niepokój u wrażliwych odbiorców. Treść koncentruje się na pesymistycznych scenariuszach społecznych, co wyklucza ją jako wybór do relaksującego czytania. Osoby unikające w literaturze tematów związanych ze śmiercią i cierpieniem powinny zrezygnować z tego zakupu.
W jakim klimacie utrzymane są historie przedstawione w tym zbiorze?
Opowiadania charakteryzują się mroczną, duszną atmosferą typową dla literatury dystopijnej i fantastyki socjologicznej. Wizja świata jest brutalnie logiczna i ukazuje przerażające skutki dzisiejszych wyborów dokonywanych przez społeczeństwa. Czytelnik styka się z rzeczywistością odwróconych sensów, gdzie technologia służy do zniewolenia, a nie wyzwolenia człowieka. Poczucie zagrożenia i nieuchronności losu towarzyszy większości bohaterów walczących o zachowanie resztek godności.
Czy opowiadania poruszają kwestie wiary i religii w świecie przyszłości?
Tak, istotnym wątkiem jest los chrześcijan tropionych przez siły policyjne w zbiurokratyzowanym systemie. Autorka ukazuje proces przymusowego leczenia psychologicznego, któremu poddawane są osoby wierzące w celu ich asymilacji. Religia staje się w tej wizji znakiem sprzeciwu wobec wszechobecnego kłamstwa i sztucznie kreowanej rzeczywistości. Ten aspekt nadaje książce głęboki wymiar światopoglądowy, który wyróżnia ją na tle innych antologii.
