Duma i uprzedzenie

"Duma i uprzedzenie", powieść opublikowana po raz pierwszy w 1813 roku, nie słabnie na popularności mimo upływu lat. Złośliwi twierdzą, że jej fabułę można streścić w jednym zdaniu, ale przecież to samo można zrobić z każdą inną historią, prawda? Tak. Jednak w ten sposób znacznie spłaszczamy utwór, co też czyni wiele osób w przypadku najsłynniejszej powieści Jane Austen.

Akcja "Dumy i uprzedzenia" została osadzona w Anglii na przełomie XVIII i XIX wieku. Na kartach powieści przedstawiono losy bohaterów pochodzących z wyższych sfer. Arystokratyczne pochodzenie wiązało się z mnóstwem ograniczeń powodowanych społecznymi nakazami i zakazami, przez co nierzadko życiu zamożnych osób towarzyszyły obłuda, fałsz i konwenans. Powieść Austen w założeniu miała obalić pewne obyczajowe stereotypy i zachęcić ludzi do innego życia, z daleka od sztucznej konwencji.

Mimo mało przyjemnej problematyki - wszak czytanie o kobietach mających więcej obowiązków niż praw nie należy do komfortowych - powieść nie jest pozbawiona humoru. Postacie są pełnokrwiste, z nadzwyczajną łatwością zapadają w pamięć i dają się lubić. Świadczy o tym nieprzemijająca żywotność "Dumy i uprzedzenia". Historia pana Darcy'ego i sióstr Bennet na stałe zagościła w kulturze i popkulturze. Pojawiły się liczne adaptacje filmowe, komiksy oraz mnóstwo nawiązań do powieści Austen w innych tekstach kultury. W moim przekonaniu niewątpliwie mówimy tutaj o tekście ponadczasowym, nieśmiertelnym. Odnotowano go zresztą na liście stu książek BBC, które powinno się przeczytać przed śmiercią.

Nie twierdzę z całą pewnością, że każdy pokocha "Dumę i uprzedzenie", jednak istnieje na to duża szansa. Sama przyznaję, że kiedy pierwszy raz wzięłam tę powieść do ręki byłam, jak w tytule, dumna i uprzedzona. :) Szybko jednak przekonałam się, że jestem w błędzie i warto dać szansę zanim wydamy ostateczną ocenę. O tym też traktuje powieść Jane Austen.

Zarzuty, pojawiające się wobec "Dumy i uprzedzenia" dotyczą przede wszystkim mało ciekawej fabuły. Mamy tu, co prawda, do czynienia z powieścią społeczno - obyczajową, która z natury rzeczy nie zapewni nam fajerwerków. Jednak świat powieści nie tylko przekazuje nam pewne uniwersalne prawdy o człowieku, lecz także zapewnia czytelnikowi rzut oka na świat, którego nigdy już nie doświadczymy. A jakie przemyślenia za tym pójdą? Zapewne inne dla każdego czytającego. Jedno pozostaje pewne - "Duma i uprzedzenie" to powieść, którą każdy powinien poznać.

W domowej biblioteczce każdego zaangażowana fana czytelnictwa powinny znaleźć się klasyki, które kształtowały pokolenia. Nawet jeśli z danym gatunkiem nam nie po drodze i zazwyczaj nie sięgamy po podobne historie to są książki, które po prostu trzeba przeczytać. "Duma i uprzedzenie" bez wątpienia należy do kategorii tych wyjątkowych i jedynych w swoim rodzaju a najnowsze wydanie w przepięknej szacie graficznej tylko dodatkowo kusi, by odświeżyć sobie lekturę.

Do historii Jane Austen robiłam trzy próby, które na początku okazały się klęską. Dużo lepiej odnajdywałam się w stylu sióstr Brontë oraz ich spojrzeniu na świat a Austen wydawała mi się zbyt melancholijna, zbyt mocno nastawiona na relację damsko męskie, które wypaczały postrzeganie rzeczywistości. Tak, na początku naprawdę trudno było mi zrozumieć wizję autorki. Jednak po czasie zdecydowałam się na kolejne podejście i wtedy - przepadłam. Zupełnie odmieniło się moje podejście do stylu autorki a losy bohaterów ręcz chwyciły mnie za serce co ostatecznie poskutkowało czytaniem przeze mnie "Dumy i uprzedzenia" przynajmniej raz w roku a niektóre fragmenty znam na pamięć.

To opowieść o wielkiej miłości wystawionej na próbę. Historia dwóch skrajnie różnych charakterów, które przez cały czas się oszukiwały. To także nawiązanie do krótkowzroczności, potrzeby widzenia jedynie ludzkiej krzywdy oraz brak własnej indywidualnej drogi. Mówimy bowiem nie tylko o parze głównych bohaterów, którzy bawili się w pościg między kotkiem a myszką, ale i o otaczających ich ludziach, którzy zbyt mocno mącili. Gdyby pozostawić sprawy samemu sobie i dać Elizabeth Bennet oraz panu Darce'mu szansę na nawiązanie konkretnej relacji, udałoby się uniknąć wielu nieprzyjemności. Z drugiej strony nie byłoby całego tego dramatu i tak ponadczasowej fabuły, więc nie ma co narzekać, tylko przyjąć twórczość Jane Austen jako coś absolutnie emocjonalnego i wyjątkowego.

Nie trzeba przedstawiać fabuły, bo każdy zna jej zarys a by poznać przesłanie oraz piękno tej opowieści koniecznie należy zmierzyć się z nią samemu. Piękna szata graficzna oraz wyjątkowa oprawa od wydawnictwa MG zaostrzają jedynie zmysły i potęgują odbiór a towarzyszące mi podczas czytania uczucia były równie intensywne co za pierwszym razem. Przenosimy się na angielską prowincję XIX wieku, więc otulamy się wyjątkowym klimatem niczym ciepłym kocykiem i zatapiamy w poruszanych wartościach, które mają swój silny wydźwięk po dziś dzień jako ważne, ponadczasowe oraz pozwalające wyciągnąć odpowiednie wnioski.

"Duma i uprzedzenie" nie bez powodu kształtuje pokolenia. To opowieść o sile miłości, o walce z przeciwnościami oraz o stawianiu pierwszych kroków na drodze indywidualności. Miejscami zabawna, kiedy indziej szczera i dosadna, zawsze chwytająca za serce, ponieważ mówiąca o dwójce zagubionych bohaterów. Jane Austen to wielka pisarka, której echo wyjątkowości nie cichnie po dziś dzień a my z dumą sięgamy po jej dzieła, których znaczenia doszukujemy się w otaczającej nas rzeczywistości.

„Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.”

„Dumę i uprzedzenie” cenię nie tylko za fantastyczne kreacje postaci, ale także za rewelacyjny ironiczny dowcip. Trudno nie uśmiechać się do fenomenalnie oddanych dialogów, spostrzeżeń małżonków, kontekstu sytuacyjnego. W tej powieści bohaterowie są mi bardzo bliscy, matka próbująca za wszelką cenę wydać za mąż pięć córek, ojciec żyjący w sfeminizowanej rodzinie, inny mąż zmęczony głupotą i gadulstwem żony. Jakże fantastycznie Jane Austen rozłożyła wady i zalety, wymieszała gorzkie i słodkie nuty, okryła w angielskie konwenanse, realia społeczne przełomu osiemnastego i dziewiętnastego wieku. 

Natychmiast nawiązuje się nić porozumienia z bohaterami, wzruszają i bawią, a także nakłaniają do refleksji i przemyśleń. Spoiwem są gorące uczucia, skrywane pod młodzieńczą dumą i nierozważnym uprzedzeniem, miłość intensywnie przebijająca się na powierzchnię prawdy i szczerości. Jak wiele zależy od pierwszego wrażenia, czy słuchamy podszeptów intuicji, czy raczej opieramy się im w imię tego, co nas uczono, na co uczulano, czym karmiono duszę. Bezpośrednia i ujmująca dwudziestoletnia Lizzy oraz przystojny i wyniosły dwudziestoośmioletni Fitzwiliam zdecydowanie mają się ku sobie, jednak wpadają w pułapkę własnych wad i pochopnego osądzania innych. Czy uda im się przełamać słabości i dotrzeć do siebie nawzajem? Bookendorfina

W domowej biblioteczce każdego zaangażowana fana czytelnictwa powinny znaleźć się klasyki, które kształtowały pokolenia. Nawet jeśli z danym gatunkiem nam nie po drodze i zazwyczaj nie sięgamy po podobne historie to są książki, które po prostu trzeba przeczytać. "Duma i uprzedzenie" bez wątpienia należy do kategorii tych wyjątkowych i jedynych w swoim rodzaju a najnowsze wydanie w przepięknej szacie graficznej tylko dodatkowo kusi, by odświeżyć sobie lekturę.

Do historii Jane Austen robiłam trzy próby, które na początku okazały się klęską. Dużo lepiej odnajdywałam się w stylu sióstr Brontë oraz ich spojrzeniu na świat a Austen wydawała mi się zbyt melancholijna, zbyt mocno nastawiona na relację damsko męskie, które wypaczały postrzeganie rzeczywistości. Tak, na początku naprawdę trudno było mi zrozumieć wizję autorki. Jednak po czasie zdecydowałam się na kolejne podejście i wtedy - przepadłam. Zupełnie odmieniło się moje podejście do stylu autorki a losy bohaterów ręcz chwyciły mnie za serce co ostatecznie poskutkowało czytaniem przeze mnie "Dumy i uprzedzenia" przynajmniej raz w roku a niektóre fragmenty znam na pamięć.

To opowieść o wielkiej miłości wystawionej na próbę. Historia dwóch skrajnie różnych charakterów, które przez cały czas się oszukiwały. To także nawiązanie do krótkowzroczności, potrzeby widzenia jedynie ludzkiej krzywdy oraz brak własnej indywidualnej drogi. Mówimy bowiem nie tylko o parze głównych bohaterów, którzy bawili się w pościg między kotkiem a myszką, ale i o otaczających ich ludziach, którzy zbyt mocno mącili. Gdyby pozostawić sprawy samemu sobie i dać Elizabeth Bennet oraz panu Darce'mu szansę na nawiązanie konkretnej relacji, udałoby się uniknąć wielu nieprzyjemności. Z drugiej strony nie byłoby całego tego dramatu i tak ponadczasowej fabuły, więc nie ma co narzekać, tylko przyjąć twórczość Jane Austen jako coś absolutnie emocjonalnego i wyjątkowego.

Nie trzeba przedstawiać fabuły, bo każdy zna jej zarys a by poznać przesłanie oraz piękno tej opowieści koniecznie należy zmierzyć się z nią samemu. Piękna szata graficzna oraz wyjątkowa oprawa od wydawnictwa MG zaostrzają jedynie zmysły i potęgują odbiór a towarzyszące mi podczas czytania uczucia były równie intensywne co za pierwszym razem. Przenosimy się na angielską prowincję XIX wieku, więc otulamy się wyjątkowym klimatem niczym ciepłym kocykiem i zatapiamy w poruszanych wartościach, które mają swój silny wydźwięk po dziś dzień jako ważne, ponadczasowe oraz pozwalające wyciągnąć odpowiednie wnioski.

"Duma i uprzedzenie" nie bez powodu kształtuje pokolenia. To opowieść o sile miłości, o walce z przeciwnościami oraz o stawianiu pierwszych kroków na drodze indywidualności. Miejscami zabawna, kiedy indziej szczera i dosadna, zawsze chwytająca za serce, ponieważ mówiąca o dwójce zagubionych bohaterów. Jane Austen to wielka pisarka, której echo wyjątkowości nie cichnie po dziś dzień a my z dumą sięgamy po jej dzieła, których znaczenia doszukujemy się w otaczającej nas rzeczywistości.

Powrót po latach do doskonałej lektury. W takim przypadku zawsze jestem ciekawa, jak po x lat odbiorę daną książkę. Nie inaczej było w przypadku Dumy i uprzedzenia.

Powieść Jane Austen nic nie straciła w moich oczach. To ponadczasowa powieść o życiu, o ludziach, ich marzeniach, czynach. To książka, która niezależnie do tego kto i kiedy ją czyta, podbija serca. Autorka i jej bohaterowie ponownie mnie zachwycili.

Akcja rozgrywa się na angielskiej prowincji na przełomie XVIII i XIX wieku. Niezbyt zamożni, żeby nie rzec ubodzy, ot taka zubożała szlachta, państwo Bennetowie mają nie lada (jak na tamte czasy) kłopot. Mają pięć córek. Niby nic takiego. Jednak w tamtych czasach córki oznaczały konieczność wydania ich w odpowiednim momencie za mąż. To nastręczało konieczność przyszykowania posagu, a Bennetowie, jak napisałam, są zubożałą hmmm pseudo arystokracją. Majątku na posagi brak, To jedno. Drugi problem, równie ważny, to brak odpowiedniego kandydata na męża. Akcja toczy się na angielskiej prowincji. Liczba młodych mężczyzn w promieniu kilkunastu kilometrów jest ograniczona. A czas goni. Bo co ludzie powiedzą, gdy córki w odpowiednim czasie nie wyjdą za mąż?!

To tylko początek, zalążek fascynującej na równi zadziwiającej, jak i rozśmieszającej książki. Pozostałej fabuły nie będę wam streszczać żeby nie psuć elementu zaskoczenia. Napiszę tylko, iż w książce dzieje się oj dzieje. Niektórzy sądzą, że powieść sprzed ponad 150 lat, angielska prowincja, to nudy nad nudami. Nic bardziej mylnego. To cudowna, skrząca się niesamowitymi pomysłami, inteligentnymi dialogami, zaskakującymi zwrotami akcji powieść, którą czyta się z wielką przyjemnością.

Książka bawiła ponad 150 lat temu, bawi i to niezmiernie nadal. Czapki z głów dla autorki za taką książkę.

Jane Austen była zręcznym obserwatorem, miała doskonałe i cięte pióra oraz niesamowite i bardzo inteligentne poczucie humoru.

Mistrzowsko nakreślone tło społeczno- obyczajowe, genialnie przedstawieni bohaterowie i te dialogi...

(...) – Ty zupełnie nie szanujesz moich biednych nerwów!

– Mylisz się, moja droga. Mam dla twoich nerwów najwyższy szacunek. To moi starzy przyjaciele. Co najmniej od dwudziestu lat słyszę, jak się nad nimi rozwodzisz. (...)

Nic tylko się uśmiechnąć :) Polecam. Mistrzowska powieść, genialne studium ludzkich charakterów, ponadczasowa literatura.

Autor: Jane Austen

Tytuł: Duma i uprzedzenie

Wydawnictwo: MG

Świetna historia, która pochłonęła mnie bez reszty.

Miałam z nią mały problem, a mianowicie chciałam szybszego rozwoju fabuły. Nie mogłam się doczekać tego, kiedy w kocu będzie się działo to, na co czekałam. Mimo oczekiwania bawiłam się przy niej przednio.

Czytało mi się ją przyjemnie. Pojawiły się momenty, gdzie były długie opisy, ale nie przeszkadzały one w świetnej zabawie.

Wzbudziła ona we mnie mnóstwo uczuć. W pewnych momentach bohaterowie działali mi na nerwy. Musiałam się przyzwyczaić, ponieważ takie mieli charaktery.

Jak najbardziej będę chciała do niej podejść jeszcze raz.

Ocena 4/5

[Adres usunięty]

Opowieść o codziennym życiu angielskiego ziemiaństwa na przełomie XVIII i XIX wieku. Niezbyt zamożni państwo Bennetowie mają nie lata kłopot – nadeszła pora, by wydać za mąż ich pięć dorosłych córek. Sęk w tym, że nie łatwo jest znaleźć na prowincji odpowiedniego kandydata. Pojawia się jednak iskierka nadziei, bo oto do położonej w sąsiedztwie posiadłości Netherfield Park wprowadza się młody i bogaty kawaler. Wiadomość ta elektryzuje panią Bennet, okazja do nawiązania stosunków towarzyskich nadarza się niebawem podczas publicznego balu, na który nowy sąsiad przybywa w towarzystwie dwóch sióstr, szwagra oraz swego przyjaciela, jeszcze bardziej majętnego kawalera.

***

„Dumę i uprzedzenie” miałam okazję poznać po raz pierwszy w technikum. Choć nie czytałam wówczas zbyt wiele literatury klasycznej, to jednak historia Elżbiety i pana Darcy jest jednym z moich ulubionych romansów. Mam ogromny sentyment do tej historii i byłam ogromnie ciekawa, jak odbiorę ją po kilku latach. Mimo iż czytałam ją przez kilka dni, żałowałam, gdy dotarłam do końca. Z pewnością nie jest to książka, którą czyta się szybko. Wymaga delikatnego skupienia, a jej odpowiednie dawkowanie sprawia, że czytelnik daje się jej pochłonąć całkowicie.

Bohaterowie tej historii to mieszanka różnorodnych charakterów. Mamy tu do czynienia z dumnym dżentelmenem – panem Darcy, błyskotliwą Elżbietą, pełną dobroci i dziecinnej naiwności Jane, roztrzepaną i głupiutką Lidią, czy też panią Bennet – osobę o bardzo zmiennym humorze. Moje serce skradła Elżbieta i Darcy. Żałowałam, że w całej powieści nie było więcej scen z ich udziałem.

Historia ta ma niesamowity klimat. Napisana jest pięknym, choć dość prostym językiem, dlatego jestem zdania, że „Duma i uprzedzenie” to idealna propozycja dla osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z literaturą klasyczną.

Jestem zachwycona nowym wydaniem „Dumy i uprzedzenia” od Wydawnictwa MG. Ogromnie się cieszę, że wydawnictwo to, postanowiło wydać pozostałe powieści autorki.

„Duma i uprzedzenie” to nie tylko piękny romans. To historia, która pokazuje, że nie warto oceniać ludzi przez pryzmat opinii innych ludzi i wątpliwych pogłosek.

Moja ocena: 9/10

Klasyk nad klasyki. Książka, która zachwyca czytelników od ponad dwustu lat. Jest ciągle wydawana na nowo i nadal kręcone są nowe ekranizacje. Kto nie zna historii Elizabeth Bennet i pana Darcy?

Jest to jedna z piękniejszych historii o miłości. Napisana błyskotliwie i z humorem. Jane Austen była świetną obserwatorką ludzkich charakterów i miała ogromny pisarski talent. Co tu dużo mówić, nowa seria od wydawnictwa MG zachwyca. Ich wydania klasyków naprawdę warto mieć w swojej domowej biblioteczce. Oprócz pięknej okładki, druk w książce jest dobrej wielkości. Ilość tekstu na stronie też jest dobra więc książkę naprawdę czyta się łatwo. Może mało kto zwraca na to uwagę, ale moim zdaniem to dość istotna kwestia. I w tym wydaniu można to znaleźć. Dzięki temu można cieszyć się czytaną historią, a w przypadku „Dumy i uprzedzenia” jest czym. Tą powieść polecam każdemu.

"Duma i uprzedzenie" Jane Austen

W sąsiedztwie państwa Bennetów pojawia się majętny kawaler. Z racji tego, że Bennetowie mają na wydaniu pięć córek i troszczą się o dobra nabyte, postanawiają ożenić jedną z nich właśnie z bogatym gospodarzem. Bieg wydarzeniom nadaje bal, na którym pojawia się wyniosły pan Darcy...

"Duma i uprzedzenie" - czy jest ktoś, kto nie słyszał nigdy o tym tytule? Z pewnością nie. Powieść Jane Austen wrosła się w popkulturę na całego. Na jej fundamentach powstają rozmaite produkcje, filmy, seriale, retellingi. Można śmiało rzec, że jest to sztandarowa powieść światowej literatury, bez której wszystko wyglądałoby inaczej.

Jane Austen perfekcyjnie odmalowuje słowem obraz angielskiej prowincji w XIX wieku. Zagłębia się w zwyczaje ziemiańskie, przeróżne tradycje i obyczaje, z namaszczeniem opisuje każdy element, wkładając tym samym w niego więcej niż tylko zwykłe, nic nieznaczące starania. Mamy niepowtarzalną okazję do zapoznania się z codziennością i nietuzinkowymi zachowaniami przedstawicieli tej licznej w minionej epoce klasy społecznej. Autorka stworzyła opowieść niesamowicie barwną i bezbłędnie wprowadzającą czytelnika w klimat tamtych lat! Podczas lektury odkrywamy, że podróż w czasie jest możliwa, a my przenosimy się do świata sukien, wystawnych przyjęć, zagmatwanych miłości i namiętności.

Pierwsze skrzypce w "Dumie i uprzedzeniu" gra, rzecz jasna, wątek romantyczny. Wydaje się on banalny, przewidywalny i wręcz stereotypowe, jednak ma w sobie to "coś", co sprawia, że chcemy dalej podążać ścieżkami wytyczonymi przez Austen, odkrywać kolejne karty, które doprowadzają nas do satysfakcjonującego finału.

Nie była to przeprawa łatwa. Autorka posługuje się pięknym, lecz zawiłym i kwiecistym językiem, nieułatwiającym lektury. Dużo uwagi poświęca też na konstrukcję portretów psychologicznych wykreowanych postaci; mają one ogromny udział w całokształcie.

Podsumowując, jest to klasyk, który z pewnością warto poznać, mimo że wielu czytelnikom może nie przypaść do gustu. Jednakże Jane Austen w "Dumie i uprzedzeniu" przemyca pomiędzy wierszami niezapomnianego wiktoriańskiego ducha, moc emocji i uniesień, które są elementami tego dzieła wszech czasów! A do tego dochodzi jeszcze galeria barwnych, zapadających w pamięć postaci.

⭐6/10

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu MG.

Rodzina Bennetów mieszka na prowincji i zazwyczaj nie mają żadnych poważniejszych zmartwień- zazwyczaj, bowiem starsze dziewczęta weszły w odpowiedni wiek do zamążpójścia. Niestety, jak to na wsi bywa, odpowiednich kandydatów brak; szczególnie że pani Bennet szuka kogoś z odpowiednio wyższych sfer. Prawdziwym szczęściem dla niej okazuje się przyjazd do pobliskiego domostwa pewnego młodego mężczyzny ze znacznym majątkiem. W jego osobie widzi szansę na wydanie za mąż najstarszej córki. Wraz z paniczem przybywają także jego dwie siostry oraz przyjaciel, jeszcze majętniejszy kawaler.

Nie ma nic bardziej ekscytującego dla pani Bennet niż nawiązywanie znajomości, bale i marzenia o rychłym zamążpójściu córek. A ma ich aż pięć, więc powodów do zadowolenia ma pod dostatkiem. Liczy, że może przystojny kompan nowego sąsiada zainteresuje się drugą z kolei spośród jej córek, Elżbietą. Jednak... pan Darcy od początku daje się poznać jako gbur, zaś swą wyniosłością mógłby obdarować wszystkich przybyłych, a i tak sporo zostałoby dla niego. Elżbieta Bennet znienawidziła go od pierwszego spojrzenia, a dokładniej- pierwszego, przykrego komentarza w swoim kierunku. I choć dziewczyna nie jest przewrażliwiona na swoim punkcie, to uważa, że pan Darcy jest okropnie niemiły, a przy tym porażająco dumny. Zbyt dumny i pełen uprzedzeń.

Czy pierwsze wrażenie zawsze jest nieomylne?

Kto nie zna jeszcze Dumy i uprzedzenia, ten naprawdę ma jeszcze sporo do nadrobienia w temacie klasyki literatury światowej. Powieść zekranizowano, tak więc nie widzę żadnych przeszkód, by poznać tę specyficzną love story rodem z przełomu XVIII i XIX wieku. Ale do rzeczy; możliwość sięgnięcia po nowe wydanie owej historii wprawiło mnie w euforię- filmu jeszcze nie zdążyłam obejrzeć, ale książkę poznałam parę lat temu. I opcja odświeżenia sobie tej opowieści podziałała na mnie jak wizja zamążpójścia córki na panią Bennet.

Lubię sięgać po klasykę, ponieważ tamte czasy tak bardzo różnią się od naszych. Nie powiem, że są lepsze- w końcu kobiety stanowiły raczej piękną ozdobę dla męża, a małżeństwa najczęściej aranżowali rodzice, pragnący połączyć majątki pary młodej. Wiadomo jednak, że literatura upiększa pewne wydarzenia, tak więc dostajemy piękny obrazek dawnych lat. Duma i uprzedzenie to jednak nie tylko love story inna niż wszystkie, lecz także uniwersalna prawda, która powinna nam przyświecać po dziś dzień.

Jak już wspomniałam, Elżbieta Bennet poczuła dość silną awersję do pana Darcy'ego, a to za sprawą kilku jego przykrych komentarzy, uderzających zarówno w jej osobę, jak i jej bliskich. Miała słuszność; co prawda zdawała sobie sprawę ze śmieszności własnej matki i braku ogłady młodszych sióstr, jednak jak można kogoś sądzić, nie znając go dobrze? Nie mając pojęcia o tych wszystkich szczegółach z życia, które składają się na większą całość? Zresztą, rzecz ma się bardzo podobnie w odwrotnym ułożeniu- to fakt, że Darcy od razu emanuje uprzedzeniami, nie poznając bliżej towarzystwa, jednak nasza bohaterka robi dokładnie to samo względem niego. Jest w stanie uwierzyć każdemu, kto mówi o nim źle, znając sprawę tylko z punktu widzenia jednej strony. Mogę śmiało rzec, iż oboje są w tym temacie siebie warci.

Dlaczego to takie nietypowa historia miłosna? Ponieważ tutaj od początku nic nie jest oczywiste. Główna para bohaterów nie darzy się specjalnymi względami, a już na pewno nie można posądzać panienki Bennet o jakiekolwiek cieplejsze uczucia względem Darcy'ego. Aż miło się czyta, nie wiedząc, czy ta relacja ma szansę na rozwój. No i nie oszukujmy się, liczne mniej lub bardziej tragiczne dla rodziny wydarzenia także przyciągają naszą uwagę, nie pozwalając się nudzić ani przez sekundę. Psioczymy na zachowanie niektórych spośród rodziny Bennetów, a także na ludzi z ich otoczenia. Przedstawieni zostali w bardzo realistyczny sposób- oni i ich lepsze czy gorsze zachowania. Jak prawdziwi ludzie, pełni blasków i cieni.

Wierzę, że już od dawna znacie tę historię; jednak gdyby w jakiś sposób Wam umknęła, to teraz macie najlepszą sposobność do nadrobienia jej. Myślę, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie.