Duchy zimowej nocy

Przed wami 624 strony osiemnastu opowiadań o duchach. Jedne bywają krótkie i dosadne, inne dłuższe z końcem bez końca, jeszcze inne ukończone, ale do głębokiego przemyślenia. Zaserwowane są jako wstęp do opowieści, po czym ona następuje. Mamy tu świąteczne klimaty, ale myślą przewodnią są typowo duchy. Co ciekawe, niektóre z nich są nam znane, lecz ich wątek został pociągnięty dalej. O innych nie chcą postacie mówić, udają że ich nie ma i omijają miejsca, gdzie występują. Nigdy rozmowa bohaterów nie jest konkretna, powiedziałabym, że lubią przekazywać nam emocje za pomocą filozofii, a co za tym idzie, nie każdemu mogą się one spodobać. Czasami rozmowa toczy się drogą ukrytych znaczeń, więc na pierwszy rzut oka opowiadanie nie jest dla nas w ogóle straszne. Ale po jego skończeniu zaczyna uruchamiać nam się myślenie. Z tego powodu czytałam ją dwa dni, w tym coś w nocy, bo nie byłam w stanie przejść do kolejnej opowieści, zanim mój mózg nie przetworzył tego, co przeczytał. Czytanie jej było dla mnie prawdziwą imprezą, gdzie historie były niczym kieliszki wódki. Tylko tam człowiek wzdycha i mówi, a tutaj myślał i szukał znaczenia. Po odnalezieniu dopiero szedł dalej. Zdecydowanie książka bardzo wciąga, bo to, co tu jest opisane bywa niewiarygodne i interesujące. Celowo nie są tu zawsze konkretne daty, jakby miały pozostać w ukryciu. I ponownie zastanawiamy się dlaczego. Czytałam już wcześniejsze serie z duchami, ale tutaj były one nieco inne. Jakby przeznaczone dla znawców sztuki, wyższego przesłania i myśli nad tym, co prawdziwe, co dodane i w rozwagi odnośnie ich celu. Do tego utrzymane w dawniejszym klimacie, lecz nie na tyle mocno, by te historie się nie starzały, by były wieczne dla każdego pokolenia. Pozycja nie jest dla osób, którzy oczekują lekkich opowieści. Zawsze po każdym nastąpi trawienie przeczytanych informacji. Moim ulubionym dodatkiem był tu duży druk, dzięki czemu czyta się ją szybciej. Dla prawdziwych koneserów literatury i tych, których ciekawi wątek duchów:-)

Kiedyś sądziłam, że krótka forma nie jest dla mnie. Uciekałam od opowiadań na rzecz pełnowymiarowych powieści, aż do momentu zetknięcia się ze zbiorem, który całkowicie zmienił bieg mojego myślenia. To właśnie za sprawą Wydawnictwa Zysk i S-ka zaczęłam dostrzegać, że opowiadania mogą być równie intensywne co długie historie.

Na mojej półce stoją pokaźne tomy opowiadań nawiązujących do zjawisk paranormalnych, wszystkie wydane z obwolutą, w twardej oprawie, które prezentują się wizualnie równie imponująco co wewnętrznie. Dziś do ich grona dołącza kolejny tytuł, który idealnie wpisuje się w tło grudniowej atmosfery i niosąc ze sobą niepowtarzalny klimat porywa czytelnika w świat miejskich wierzeń, legend oraz zjawisk trudnych do wyjaśnienia. Autorzy zapraszają nas w niesamowitą podróż, podczas której wszystko może się wydarzyć, a my z zapartym tchem śledzimy kolejne opowieści, w których na drugim tle poruszane są ponadczasowe wartości.

Imponuje fakt, że nie są to historie zaczerpnięte ze współczesnych czasów a prezentowane w przeszłości, w epoce wiktoriańskiej, która postawiła na mnogość w opowiadaniu o duchach, nawiedzonych miejscach czy trudnych do ostatecznego opisania stworzeniach. Czytelnik z rosnącą fascynacją obserwuje jak autorzy, a może autorki, które bały się tworzyć pod swoim nazwiskiem, więc publikowały dzieła zmieniając tożsamość na męską, pokazywały jak wielki talent drzemie w ich dłoniach i z doskonałą precyzją potrafiły łączyć emocje, atmosferę napięcia oraz poczucie wiszącej nad bohaterami tragedii, z którą każdy z nich walczy na swój indywidualny sposób.

W tym zbiorze opowiadań pojawia się wiele mniej lub bardziej znanych nazwisk. 18 nowelek zamkniętych na ponad 600 stronach otwiera przed nami możliwości, ponieważ nasze wyobraźnia nieustannie podsyła obrazy, które idealnie wpisują się w rozgrywaną fabułę. Jestem zdania, że podobne opowieści najlepiej czytać tuż przed snem dla podsycenia lęku oraz zapewnienia sobie odpowiednich snów, ale też dlatego, że idealnie sprawdzają się przed zresetowaniem umysłu, gdy wybrany tekst możemy przeczytać w całości odkładając resztę na potem. Przyznać muszę, że trudno jest jednak oderwać się od lektury, w której klimat odgrywa tak kluczową rolę a zjawiska nadprzyrodzone często są wyznacznikiem konkretnych wartości, które w każdym z opowiadaniu mają swoją konkretną rolę. Nie chcę Wam zdradzać treści, nie chcę również wyznaczać które z opowiadań najbardziej przypadło mi do gustu, ponieważ to kwestia bardzo indywidualna, ale jeśli miałabym być szczera to patrząc z dystansem, każde miało w sobie coś wyjątkowego.

"Duchy zimowej nocy" to niepowtarzalny zbiór historii z ukrytym podwójnym znaczeniem. Nowelki pisane były w dawnych czasach, kiedy nie zawsze wolność słowa miała odbicie w tym co dany autor chce nam przekazać, a w tym przypadku silne osobowości, niezależne bohaterki z precyzją, wprawą oraz wielkim talentem złożyły na nasze dłonie historie, które mimo upływu czasu wciąż zrzeszają wiele fanów. Wydają się żywe, wiarygodne, niesłychanie złożone oraz tak intensywne w odbiorze, że do wybranych tekstów wrócę jeszcze nie jeden raz. Szczerze oraz z pełną świadomością nie tylko zachęcam Was do lektury powyższej publikacji, ale i do nadrobienia zaległości w przypadku pozostałych zbiorów opowiadań, którym zdecydowanie warto poświęcić każdą wolną chwilę. Na grudniowe zimne wieczory, do poczytania pod ulubionym kocykiem, z kubkiem gorącej herbaty w dłoni – wybór idealny.