Duchy nocy wigilijnej

Wigilia już dawno za nami, 🤷‍♀️ ale ja postanowiłam przywrócić nieco świątecznego nastroju, 🎅😉 przedstawiając Wam książkę "Duchy nocy wigilijnej", 👻 czyli antologię opowiadań grozy. Przecież aby czytać tego typu historie z dreszczykiem wcale nie trzeba mieć w asyście choinki 🎄 i padającego za oknem śniegu 🌨 (chociaż moja choinka nadal stoi ubrana, 😃 a pogoda za oknem robi się coraz bardziej zimowa 🥶). Klimat jak najbardziej sprzyja, więc zapraszam na recenzję. 🤗

W tym zbiorku 📚 znajdziemy 11 przyprawiających o ciarki 😱 opowiadań napisanych przez 8 różnych autorów. Są to bardziej i mnie znani twórcy, a wśród nich znajdują się: Jan Barszczewski, Aleksander Bestużew, John Meade Falkner, Alfred McLelland Burrage, Catherine Anne Crowe, Jerome K. Jerome, Bernard Capes oraz Frank Cowper.

Te klasyczne opowiadania grozy traktują o wszelkiego rodzaju duchach, 👻 demonach, 👹 zjawach czy wilkołakach. 🫣 Poznamy historie, które przeniosą nas do eksperymentalnego więzienia, nawiedzonego domu, 🏚 nawiedzonego hotelu, a nawet do nawiedzonej łodzi. 🫨 Różnorodność w tym zbiorku jest naprawdę spora, dlatego śmiem twierdzić, że każdy czytelnik znajdzie w nim coś dla siebie. 🙂

Osobiście bardzo lubię antologie, 📚 szczególnie te z gatunku horroru, dlatego przy lekturze "Duchów nocy wigilijnej" bawiłam się znakomicie. ☺️ Opowiadania zawarte w zbiorku są ciekawe i wciągające, a język, jakim zostały napisane jest piękny i barwny, dzięki czemu czytanie książki sprawia wiele przyjemności. 😊 Cieszę się, że dzięki tym historiom mogłam odbyć tą wspaniałą, aczkolwiek nieco przerażającą, 😳 podróż po świecie pełnym duchów 👻 i niewytłumaczalnych, tajemniczych zjawisk. 🫣 Gorąco polecam Wam tę lekturę❗️😊

Święta to magiczny czas.

I to właśnie w tym czasie każdy książkoholik uwielbia sięgać po historię o magicznym klimacie.

Dziś mam dla Was książkę która zawiera jedenaście opowieści z dreszczykiem.

Zwiedzimy tu Nawiedzone domy, będziemy mieli do czynienia z duchami i zjawami a tak że będziemy mogli poznać niewyjaśnione tajemnice.

,,Lektura tych opowieści przeniesie czytelnika w dawne czasy i zabierze w niesamowitą podróż po świecie duchów i tajemniczych zjawisk".

"Poranek był wyjątkowo zimny, na zewnątrz padał śnieg i wiał silny wiatr. W posiadłości panowało zamieszanie i bałagan jakie zwykle można zaobserwować następnego dnia po hucznym balu, czy innej ważnej uroczystości."

Zacznę od tego że jest to szósty tom tej antologii, wydany jako Seria - Wigilijne strachy. Jest pięknie wydana co od razu przyciąga wzrok czytelnika.

Ciarki na plecach podczas czytania gwarantowane.

Uważam że książka jest super do poczytania nie tylko w świąteczny czas ale również wieczorową porą przy kubku herbaty w deszczowe lub śnieżne dni.

Nie będę kochani Wam tu opisywała każdej historii bo to tylko popsuje Wam klimat tej książki.

Polecam.

NADPRZYRODZONE ŚWIĘTA

Nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka ukazała się kolejna antologia opowiadań z duchami w tle. „Duchy nocy wigilijnej” to przepięknie wydany tom zawierający kilkanaście tekstów ośmiu autorów. Twarda oprawa, cudowna szata graficzna i ponad 500 stron literackiej uczty dla wielbicieli mrocznych opowiadań.

Nie będę pisać o każdym opowiadaniu, gdyż musiałabym stworzyć naukowe opracowanie. Teksty, które mnie najbardziej przypadły do gustu, to na pewno mini powieść „Zaginiony Stradivarius” Johna Meade Falknera. To nastrojowa i pełna mroku opowieść o młodym studencie, pasjonacie muzyki, który w tajemniczych okolicznościach wchodzi w posiadanie skrzypiec samego mistrza Stradivariusa. To zdarzenie całkowicie odmienia jego życie, które od tej pory staje się pasmem udręk i przedziwnych zdarzeń. Jest to mistrzowska opowieść o rodzącym się szaleństwie, które pochłania całkowicie owego młodzieńca. Niezwykle udana powiastka, którą polecam każdemu, to lubuje się w opowiadaniach grozy. To klasyk, który mimo upływu lat nie traci na swej tajemniczości. Świetnie napisane, a klimat narastającej grozy u niejednego czytelnika wywoła gęsią skórkę. Falkner wyśmienicie ukazuje ludzką duszę pogrążającą się w mroku. Jest to bez wątpienia dzieło, do którego kiedyś jeszcze powrócę. To jedna z tych historii, które odciskują na nas swe piętno i zostają w nas na długie lata. Niesamowity klimat szczególnie, gdy zagłębimy się w lekturę mroźnym, zimowym wieczorem będąc samemu w domu. Jest to zdecydowanie najlepsze opowiadanie z tego zbioru. Właściwie to powieść, ale uwierzcie mi, że każda strona tej lektury to po prostu literacka uczta. Warto przeczytać tę antologię chociażby ze względu na „Zaginionego Stradivariusa”. Gwarantuję, że Wasz głód tajemnicy, mroku i grozy zostanie satysfakcjonująco zaspokojony.

Warto również zwrócić uwagę na „Szlachcica Zawalnię” Jana Barszczewskiego. Tu jest moc ! Białoruskie legendy o duchach i zjawach mają niesamowity urok. Wiedźmaki, żmije – tu jest cała galeria straszliwych stworów, które pobudzą wyobraźnię nawet wymagających czytelników. Niesamowita aura tych opowieści hipnotyzuje. Szlachcic Zawalnia to jegomość, który bardzo lubi słuchać ciekawych historii. Zgodnie z tradycją goście, którzy zatrzymują się strudzeni wędrówką w jego domu, winni są zabawić gospodarza opowieścią. Wraz z nienasyconym nowych historii szlachcicem, poznajemy je także my. A przecież wszystkie one naprawdę się zdarzyły, gdyż żyją wciąż świadkowie owych zdarzeń... Bardzo nastrojowe, zawierające elementy tradycji i kultury ludowej, opowieści z morałem. Chętnie poznałabym więcej takich niesamowitych historii. Barszczewski to autor, którego cechuje pasja opowiadania. Widać w tych tekstach tę niesamowitą kulturę opowiadania, piękny język i radość tworzenia. Zdecydowanie należy się duże wyróznienie jego tekstu w tym zbiorze.

„Tojak” autorstwa Alfreda McLellanda Burrage, to kolejna historia, którą szczególnie chciałabym polecić. To jest po prostu mistrzostwo. Niewinna salonowa zabawa młodych ludzi, która okazuje się kryć zadziwiający sekret. Skrupulatnie budowana atmosfera chłodu i strachu, mistycyzm i groza na najwyższym poziomie. Aż trudno jest otrząsnąć się po tej lekturze. I zapewniam Was, że w jej trakcie można poczuć dotyk lodowatej dłoni na karku. Wszystko mi się tutaj podoba : budowanie napięcia, elementy nadprzyrodzone, język, którym posługuje się autor. „Tojak” to opowiadanie wybitne. Klasyka gatunku w wyśmienitym wydaniu.

Jerome K. Jerome to pisarz, którym zachwyciłam się lata temu czytając '' Trzech panów w łódce ( nie licząc psa)”. Ta nowela to klasyka literatury. Wyśmienite pióro miał Jerome. A w naszym zbiorze opowieści o duchach znajdują się aż dwa jego teksty : „Duch błękitnej komnaty” i „Człowiek nauki”. Oba chciałabym wyróżnić. Mnie urzeka styl Jerome'a. Ta lekkość, z którą opowiada nawet o zdarzeniach strasznych i ten ujmujący, pełen uroku dowcip, który go cechuje. Po prostu świetnie się to czyta. Jest to autor, którego polecam i zachęcam do zgłębiania jego twórczości.

Podsumowując, „Duchy nocy wigilijnej” to rewelacyjny zbiór, który każdy czytelnik fascynujący się literaturą grozy powinien mieć w swoich zbiorach. Bardzo dobrze dobrane teksty, wśród których każdy znajdzie coś przyjemnego dla siebie. Pisarze, których warto poznać i oddać się tym historiom. Dzięki pięknemu wydaniu jest to też bardzo dobry pomysł na prezent. Pamiętajcie jednak, że lepiej byście nie byli sami w domu otwierając się księgę... Z całego serca polecam. I szóstka od Diabła.

Od kilku lat, w okresie świąt Bożego Narodzenia, z zapartym tchem wypatruję premiery nowych zbiorów opowiadań, które zamykają w sobie kwintesencję krótkiej formy i nadają mojej wyobraźni odpowiedni bieg. W niezależnej serii pojawiło się już kilka wydań pełnych opowiadań doświadczonych oraz dopiero debiutujących autorów, ale czytane opowieści zawsze utrzymane były na najwyższym poziomie.

Tym razem skupimy się na klasycznych historiach, które pisane zostały ręką wyjątkowych autorów. Otrzymujemy zatem możliwość przeniesienia się w czasie, zatopienia w cudownej atmosferze napięcia oraz niepewności a także skoczenie na głęboką wodę różnorodnych emocji, bo nawet jeśli ten strach pojawiający się w opowiadaniach traktujemy trochę z przymrużeniem oka to i tak aura tajemnicy oraz niedomówień odgrywa kluczową rolę.

Nawiedzone domy, błąkające się duchy, wyskakujące z ciemności tajemnicze zjawy - powyższy zbiór opowiadań aż pęka w szwach od takich zjawisk umilając czas czytelnikowi i zaskakując go w najmniej spodziewanych momentach. Cudownie było zanurzyć się w świecie zjawisk nadprzyrodzonych i wraz z nowo poznanymi bohaterami przeżywać przygody życia. Każde opowiadanie okazało się inne, nawiązujące do konkretnych wartości, uniwersalne, ponadczasowe, ale jednak za każdym razem równie mocno wciągające.

To idealna historia do poduszki, do wyłączenia się, zapomnienia o codzienności. Znane nazwiska pisarzy wiktoriańskich ([Adres usunięty]. Jerome K. Jerome i Ellen Wood) oraz mniej znane (A.M. Burrage’a i Catherine Ann Crowe) czy nawet polscy autorzy - wszyscy zagościli w tym zbiorze w jednym celu: aby wprowadzić atmosferę lęku, skupienia, stopniowanego napięcia. Trudno mi wybrać ulubione utwory, ponieważ na przestrzeni sześciuset stron znalazły się oryginalne, charyzmatyczne opowiadania, które prezentowały swoją najwyższą formę i każde przypadło mi do gustu a sama wiktoriańska atmosfera pięknie dopełniła dzieła, więc jestem wręcz zachwycona całą antologią i w dodatku przekonana, że jeszcze nie jeden raz do niej wrócę.

"Duchy nocy wigilijnej" to pięknie wydana książka, która nie tylko zachwyci każdego czytelnika, ale sprawdzi się również jako prezent - twarda oprawa, obwoluta, bajka! Subtelny klimat, mnóstwo uroku i niezapomniane losy bohaterów składają się na zbiór opowiadań, który porusza naszą wyobraźnię i pozwala na kilka wyjątkowych godzin oderwać się od ponurej codzienności. Każdy znajdzie coś dla siebie, ponieważ historie są różnorodne i zawsze zaskakujące a wisienką na torcie są zjawiska paranormalne, które może nie wywołują lęku, ale na pewno podsycają atmosferę.

Uwielbiam tą serię od wydawnictwa Zysk i S-ka, gdyż zawsze znajdę tam nie tylko historie warte zapamiętania, ale i morały, czy też przesłania. Nie zaczynają się w sposób zwyczajny, tylko nawet początkowi towarzyszy tutaj osobna historia.

Tym razem podczas brzydkiej śnieżnej pogody pewni ludzie proszą o schronienie. Dostają je w zamian za wspaniałe historie, które muszą właścicielowi opowiedzieć. Choć każda z nich jest fikcyjna, to jednak twierdzą, że niektóre wydarzyły się naprawdę. I tak poznajemy jedenaście krótkich opowiadań, które sieją w nas niepokój. W każdym z nich w każdej chwili może się coś wydarzyć nieprzewidzianego. Wiele razy dzieje się odwrotnie do naszych przekonań i myśli. Zupełnie jakby bohaterzy chcieli pokazać, że to oni tutaj rządzą. No i trzeba przyznać, że są bardzo sprytni, bo ich chytre plany się ziszczają, przebiegli, bo potrafią sterować innymi postaciami według swoich wymagań, nawet chytrzy, gdyż co sobie upatrzą, to muszą to dostać. Nie każda miłość będzie tutaj szczęśliwa, jednak bogactwo gra tutaj pierwsze skrzypce. Są to dawne opowiadania, więc i ich język jest dawniejszej gwary. Niekoniecznie straszą, bardziej sieją zwątpienie i każą na coś wyczekiwać. Czyta się je z przejęciem, uwagą i ciekawością. Zawierają wiele elementów fantastycznych, nawet diabelskich. Parają się czarami i dawną magią. Choć czytamy o ich wyczynach, dokładnych opisach jak utworzyć te czary, to myślę jednak, że czytelnik nie zechce tego robić ze względu na ich konsekwencje. Jest ich jedenaście i każde inne. Poruszają inne wątki, wywołują inne emocje, choć lęk nas nie opuszcza. Jakby chcą nas wiele rzeczy nauczyć na własnych błędach. Bardzo lubię takie książki, gdyż nie są puste, tylko łączą przyjemne z pożytecznym. I można je czytać bez względu na kolejność, a także czas pokoleniowy. Są ponadczasowe i mądre. Czego więcej chcieć od książki? Zawsze będę je polecać!