Druga strona

Książka warta przeczytania. Sięgnijcie po książki Kim Hołdem, a nie pożałujecie.

Powieść podzielona jest na trzy części. I nie jest to przypadek, to genialny pomysł autorki na ukazanie perspektywy, na ukazanie drugiej strony. Na początku powieści czytelnik może być lekko zagubiony. Pojawia się pełno pytań a tak mało odpowiedzi. Dodatkowo akcja toczy się w przeszłości i w teraźniejszości. Przeszłości opisywana jest głównie przez STRAŻNICZKĘ NINY, strażniczka dla nas (czytelników) jest wszechwiedzącym narratorem. Teraźniejszość natomiast należy w większości do głównego bohatera -Tomiego. Chłopak opowiada o wydarzeniach w formie pamiętnika, ale są też momenty, w których zwraca się bezpośrednio do czytelnika. Wraz z biegiem książki wydarzenia zarówno w teraźniejszości, jak i przyszłości opisywane są przez kolejne osoby (nie będę zdradzać kim były). Wszystko to wydawać się może bardzo poplątane ale dzięki temu poznajemy też 'drugą stronę wydarzeń. Wszystkie te zabiegi przeprowadzane przez Kim Holden genialnie obrazują całość oraz odpowiednio dawkują informacje o życiu bohaterów. Jeszcze nigdy w moim życiu nie przeczytałam TAKIEJ książki. Nie spodziewałam się praktycznie niczego z tego co miało miejsce, a nie było to bezsensowne, zdecydowanie nie. Wszystko łączyło się z logiczną całość i odpowiadało na tyle pytań które stawiałam na początku powieści.Płakałam, bardzo dużo płakałam jak czytałam tą książkę. Płacze nawet teraz pisząc tą recenzję. Ta powieść jest tak dobra, jest tak cenna, jest tak potężna. Była mi tak potrzebna. Dziękuję za to, że los sprawił, że przeczytałam tą książkę właśnie teraz, dziękuję Kim Holden za napisanie tej historii bo chociaż o tym nie wie pomogła mi tą książką. Nie chcę wam zdradzić fabuły, bo ja nie wiedziałam o tej książce kompletnie nic zabierając się za czytanie i niezmiernie się z tego cieszę. Tu nie powinno być spojlerójw, nawet tych mało znaczących. Przez tą historię trzeba przejść na 'czysto'. Trzymajcie się kochani

Bookstagram: kartkujac_zycie

Większość z Was pewnie kojarzy Kim Holden z książką "Promyczek" - jeśli nie, to też polecam. Nie rozumiem jednak dlaczego "Druga strona" nie jest bardziej popularna w Polsce, ponieważ ta książka totalnie zasługuje na to, aby poświęcić jej uwagę! Nie dostaniecie może tutaj takiego dramatycznego love story jak we wspomnianej wcześniej książce Kim, ale czeka na Was tutaj coś równie ważnego.

.

Sięgając po nią, powinniście się liczyć z tym, że nie jest to łatwa pozycja. Główny bohater - Toby, nie ma łatwego życia. Nigdy nie miał. Jesteśmy świadkami jego walki z przeszłością oraz z teraźniejszością. Nasz siedemnastolatek przeprowadza istny sabotaż swojego życia, obwiniając się za wszystko co spotkało jego i jego bliskich. A uwierzcie, nie są to byle jakie doświadczenia. Wiecie, już dawno nie było mi tak przykro i smutno, kiedy czytałam o tym jak dana postać sama siebie postrzega, jakie ma myśli i plany. To okropne, do jakich wniosków doszedł Toby, jakie decyzje podjął. Ja, jako obserwatorka jego życia, miałam ściśnięte serce i duszę. I kiedy myślałam, że już mnie nic nie skoczy w tej książce autorka zgrabnie uświadamiała mi, że jestem w błędzie.

.

Pomimo iż ta pozycja jest naprawdę smutna, to daje też nadzieję. Nadzieję na to, że w życiu każdego z nas jest, ktoś lub coś co pełni rolę 'promyka'. Nawet jeśli wydaje nam się, że jesteśmy totalnie zdani sami na siebie. Gorąco polecam Wam tę książkę. Chciałam tylko uprzedzić wrażliwców, że może ona wstrząsnąć Waszymi emocjami, ale warto. Naprawdę warto ją przeczytać.

,,Ludzie nie są idealni. Nie chodzi o to, aby kochać ich, gdy jest to łatwe i wygodne. Chodzi o darzenie ich najmocniejszym uczuciem, gdy to trudne''.

Wiele słyszałam dobrego o twórczości Kim Holden ,,Promyczek'', jednak nigdy nie było mi po drodze z tą autorką. Posiadam jej dzieło na swojej półce, ale do dzisiaj nie miałam okazji, by do niej zajrzeć. Kiedy natrafiłam na zapowiedzi wydawnictwa i moim oczom ukazała się powieść ,,Druga strona'', postanowiłam się z nią zapoznać. Sądziłam, że to będzie ckliwy romans, bazując na okładce. Ale to, co otrzymałam w środku przeszło moje najśmielsze oczekiwania.

Książka skupia się na bardzo ważnym temacie, temacie depresji, o którym niewiele się mówi, czy pisze. Autorka przelała na papier swoje zmagania z chorobą, sprawiając, że postać Tobyego stała się autentyczna i rzeczywista. Czytając, odczuwało się jego ból, cierpienie, jakie w sobie nosi. Tę ciemność, która dosięgała go lepkimi mackami i przyciągała ku ostateczności. Ten chichot losu, który wciąż podrzucał mu kłody pod nogi. Od samego początku nie miał łatwo, jednak przed innymi zawsze zakładał maskę. Na zewnątrz ostoja spokoju, a w środku chęć wyrządzenia sobie krzywdy, obrażanie siebie i ogromny chaos.

Przy tej książce nie liczy się pośpiech, szybkie przeczytanie i odłożenie jej z powrotem na półkę. Tu tą historią się żyje, delektuje, rozbiera na czynniki pierwsze, analizuje. Powieść słania do refleksji, do zatrzymania się na moment i zastanowienia jak pomóc osobie, która zmaga się z taką chorobą. Uważam, że w takiej sytuacji potrzebne jest wsparcie najbliższych i mówienie o tym, co się w środku dzieje. Sama zmagałam się z depresją, jej macki oplatały mnie, sprawiały, że coraz bardziej myślałam o śmierci, by zniknąć ze świata. Tłamsiłam w sobie swoje demony, emocje. Wolałam milczeć niż dzielić się z tym, co się dzieje. Sądziłam, że tak jest lepiej, że nie będę obarczać innych swoimi problemami. Obrażałam siebie, wyzywałam. W pewnym momencie, na skraju ostateczności znalazłam w sobie siłę, nie wiem nawet jakim cudem, ale powiedziałam najbliższym, z czym się zmagam, a oni mi pomogli. Czasami jeszcze dopadają mnie stany depresyjne, ale wiem, że zawsze mam kogoś, kto mnie wysłucha, przytuli i nie będzie oceniać.

Powieść nie jest łatwa, ale jakże ważna i pomocna. Odkrywa najgłębiej skrywane demony i porusza do głębi. Pokazuje, jak ważne jest wsparcie najbliższych, mówi o tym, czym jest depresja, jakie spustoszenie odgrywa w życiu człowieka i jak sobie z nią radzić. Bardzo mocno skupia się na emocjach, przeżyciach i to jest wspaniałe. Przeżywamy wszystkimi zmysłami, to, co bohater. Przelewa w nas ból, cierpienie, a także niesprawiedliwość losu. W pewnym momencie pojawia się iskierka, żywa, pulsująca, po którą się sięgnie albo nie. Są dwie strony, jasna lub ciemna. To od nas i najbliższych zależy, drogą którą będziemy podążać. Gorąco polecam zapoznać się z historią.

Marzenia zderzyły się z ponurą rzeczywistością, kiedy przyszło im walczyć o własne szczęście. Czy odnajdą zrozumienie w świecie niechętnie nastawionym do outsiderów?

Kim Holden powraca a wraz z nią moja nadzieja na kolejną udaną powieść. Mało jest autorek, którym ufam bezgranicznie, ale po wspaniałym i niepowtarzalnym "Promyczku" zawsze z przyjemnością sięgam po kolejne propozycje tej autorki i wiem, że mnie nie zawiedzie. Tym razem moje oczekiwania okazały się nawet mniejsze niż to co ostatecznie dostałam, ponieważ Holden postawiła przede mną piekielnie emocjonalną i życiową powieść od której po prostu nie mogłam się oderwać.

Cechą charakterystyczną twórczości autorki jest jej oddanie w stosunku do wiarygodności akcji, bohaterów czy świata przedstawionego. W każdej jej książce widzę przełożenie fabuły na prawdziwe życie i właśnie dzięki temu tak łatwo mogę utożsamić się z postaciami czy poczuć się uczestnikiem wydarzeń - wszystko jest tutaj szczere i prawdziwe, nawet trudne wydarzenia, przez co często zastanawiałam się czy gdzieś na świecie podobna historia nie miała już miejsca. "Druga strona" jest tego doskonałym przykładem, ponieważ w dziesiątkę oddaje trudy dorastania, współczesne problemy oraz indywidualny strach odnośnie przyszłości i dalszych perspektyw.

To opowieść o dwójce bohaterów, ale myślę że jest ona dedykowana bardziej w stronę Toby’ego. To on, siedemnastoletni, wycofany, zbuntowany chłopak stanowi centrum powieści wokół której rozgrywa się cała akcja. Nie ma nikogo z kim mógłby dzielić własne problemy a jest ich naprawdę sporo - nie tylko martwi się pieniędzmi, wyżywieniem i opłatami, ale wewnętrznymi demonami, które nie dają mu spokoju. Wszystko zmienia się z dniem pojawienia się Alice Eliot, która wprowadza się do tego samego budynku i dostrzega, że każdy, nawet Toby, ma drugą stronę. Odkrywa w chłopaku prawdę, ale czy to wystarczy, by faktycznie go ocalić?

Tak bardzo polubiłam głównych bohaterów, że nawet trudno jest mi to wyrazić. Alice zachwyciła mnie swoim podejściem do świata, swobodą bycia, lekkością i prostotą, a przecież i jej nie było łatwo. Potrafiła jednak przegonić czarne chmury wiszące nad jej głową i nauczyła mnie jak samemu sobie z tym radzić za co jestem jej ogromnie wdzięczna. Nie inaczej było z Toby'm, którego początkowa gruboskórność wcale mnie nie odstraszyła. Wręcz przeciwnie, chętnie poznawałam kolejne fakty z jego mrocznego życia i trzymałam kciuki w nadziei, że z czasem będzie lepiej. Autorka stworzyła w pełni świadomych, wielowymiarowych bohaterów, których losy nawet przez moment nie pozostają nam obojętne.

"Druga strona" to nie jest książka o miłości, na pewno nie jako motyw główny. To odnajdywanie swojego prawdziwego oblicza, tego głęboko skrywanego wewnątrz siebie. To historia o przyjaźni, zrozumieniu i akceptacji. Dopiero na końcu o miłości a właściwie o uczuciu, które wyzwala i daje nadzieję. jestem zachwycona, wzruszona i poruszona głębią oraz wiarygodnością tej powieści, która po raz kolejny udowadnia wielki talent Kim Holden. Książki dla kobiet królują ostatnio w bestsellerach i nic dziwnego!