Dręczyciel. Fall Away. Tom 1

Penelope Douglas to dla mnie romansowa autorka numer jeden - fabuła jej książek jest zawsze interesująca, bohaterowie wykreowani z dbałością o szczegóły, a sceny erotyczne smaczne. Mam za sobą już kilka jej pozycji (ulubione to "Birthday Girl" i "Corrupt"), przyszedł więc czas na jedną z jej pierwszych książek, czyli "Dręczyciela", po którego sięgnęłam w audio z okazji #lutytolove .

Zacznę od tego, że nie polecam tej formy - lektorka częściowo zabiła tę historię. Czytała bez emocji i słychać było, że nie jest to nastolatka, co odbierało przyjemności słuchania.

Sama fabuła "Dręczyciela" nie jest niczym nowym. Tate i Jared przyjaźnili się w dzieciństwie, jednak pewnego dnia wszystko się zepsuło. Jared zaczął dręczyć i uprzykrzać życie dziewczyny, aż w końcu ta uciekła na rok do Francji. Wróciła jednak na ostatni rok szkoły z nadzieją, że wszystko się ułoży - jednak nic bardziej mylnego. Jared znów podejmuje grę, choć tym razem Tate nie ma zamiaru chować głowy w piasek i chce się dowiedzieć, co wywołało tak dużą nienawiść ze strony chłopaka.

Jak to bywa u Penelope Douglas - mamy tu mroczne sekrety, które bardzo wpływają na osobowość i działania bohaterów. Nic nie dzieje się bez przyczyny i nawet jeśli nienawidzimy Jareda, wiadomo jest, że koniec końców zaczniemy mu współczuć - musimy się jednak dowiedzieć, co nim kieruje.

Nie będzie to moja ulubiona książka autorki - przede wszystkim dlatego, że od czasu jej napisania niesamowicie się rozwinęła, jeśli chodzi o styl i budowanie akcji. Drugim powodem jest motyw tytułowego dręczenia, za którym nie przepadam. Mam jednak zamiar kontynuować serię - niekoniecznie w audiobooku, jeśli czytany jest przez tę samą lektorkę.

Kiedy brałam się za czytanie, to muszę przyznać, że nie spodziewałam się tego, co dostałam. Nie sądziłam, że będzie to TAKA historia. Bolesna, ale pełna oddana. Mamy tutaj prawdziwą miłość, dwójkę ludzi, którzy są sobie tak bardzo oddani. Matko, pisząc te słowa mam łzy w oczach. Pomimo całego tego bólu to piękna historia i cieszę się, że Lena miała okazję zaznać szczęścia pod każdym względem. Podziwiam ją, bo podjęte przez nią decyzje były bardzo odważne. Jej mąż również był odważny, zgadzając się i przyjmując to, co dawała mu żona. Chciał, by była szczęśliwa. I jestem tego pewna, że byli. Oni wszyscy byli szczęśliwi.

Jako dzieci, mieszkający po sąsiedzku Jared i Tatum byli najlepszymi przyjaciółmi. Jedno lato zmieniło wszystko, a chłopak stał się prawdziwym dręczycielem dziewczyny. Zaczął uprzykrzać ej życie, rozpowiadać na jej temat okrutne plotki, poniżać ją przed innymi. Gdy tylko nadarza się okazja Tate wyjeżdża na rok do Francji. Po roku jednak wraca, by dokończyć szkołę w rodzinnym mieście. Jest zdeterminowana, aby nie pozwolić Jaredowi ponownie zamienić jej życia w piekło.

W końcu trafiłam na książkę z gatunku young adult, która od pierwszej do ostatniej strony trzyma w napięciu i nie pozwala odłożyć się nawet na chwilę na bok. Penelope Douglas wykreowała bohaterów pełnych wewnętrznych sprzeczności, poranionych, którzy odczarowali mnie swoją dojrzałością nawet w momentach podejmowania przez nich skrajnie niedojrzałych decyzji. Czuć było wylewające się niemalże z każdej strony emocje w nich bazujące i rozterki, które nimi targały. Ich relacja od samego początku była nieoczywista i nieprzewidywalna, owiana tajemnicą, która odsłaniała się z kolejnymi wydarzeniami. To opowieść w stylu hate-love, w której najważniejsze stają się szanse i to zarówno te, które bohaterowie dają sobie nawzajem, jak i te którymi obdarzają sami siebie. Przyznaję, że Jareda ciężko było lubić, ciężko było mu kibicować, jego sposób bycia wobec Tatum był naprawdę okrutny, pełen jadu, gniewu, nieuzasadnionej złości. Ona sama drażnić mogła swoją naiwnością, uległością i brakiem chęci zawalczenia o samą siebie, sprzeciwienia się oprawcy. Autorka pokazała jednak jak stopniowo, w sposób niezauważalny dla nich samych, oboje zaczęli czerpać z tego drugiego i to zwłaszcza to, co najcenniejsze, ostatecznie pozwalając im dostrzec jak dobrze się uzupełniają, jak dużo daje im szczerość wobec siebie, jak pięknie może być im razem. Dużo działo się też dookoła nich, jednak wątki poboczne bardzo fajnie komponowały się z całością, a bohaterowie drugoplanowi zostali bardzo umiejętnie wpisani w historię Jareda i Tatum. Myślę, że ta książka udowadnia, że nie zawsze wszystko jest tym, czym się wydaje na pierwszy rzut oka. Bardzo, bardzo Wam ją polecam

Nastoletnie serca nie zawsze mogą być łatwo zrozumiane. Z uwagi na mnogość emocji, które każdego dnia proszą o uwolnienie, ich czyny i myśli nie zawsze są racjonalne. Niektórych trawi nieokiełznana wściekłość, inni próbują za wszelką cenę zażyć życia zarezerwowanego dla dorosłych, kolejni zamykają się w sobie i poświęcają sobie tylko znanemu światu. Tak czy inaczej, niezależnie od sposobu przetrwania tego trudnego wieku, nie jest to okres łatwy- ani dla nastolatka ani dla jego otoczenia. A gdy w jego duszę wkrada się miłość, może być jeszcze gorzej.

Tate to pilna uczennica, zawsze na poważnie traktująca swoje obowiązki. Ponadto uwielbia biegać i spełnia się w szkolnej drużynie. Ma ambicje co do pokierowania swoją przyszłością i robi wszystko, by stało się to jej rzeczywistością. Wychowywana przez kochającego ją ojca ma dużo swobody jak na swój wiek, jednak nigdy nie zrobiła niczego, co mogłoby nadwyrężyć zaufanie, jakim została obdarzona. W szkole może liczyć na zaufaną przyjaciółkę, jednak tak naprawdę ma tylko ją, bowiem opinia, której się dorobiła nie jest najlepsza. Tate nazbyt często jest wyśmiewana, zazwyczaj omijana szerokim łukiem przez rówieśników, a wszystko przez to, czego dopuścił się wobec niej jeden człowiek. Dręczyciel. Chłopak, który w dzieciństwie był dla niej całym światem, od lat próbuje ten jej prywatny świat spopielić.

Jared mieszka w domu tuż obok Tate. Cieszy się ogromną reputacją w szkole i wszyscy uczniowie liczą się z jego zdaniem. Ma ogromne powodzenie u uczennic, z czego chętnie korzysta. Nie omija także wszelakich imprez, a jego styl życia jest daleki od idealnego. Teoretycznie wychowuje go matka, w praktyce jednak robi to sam i być może ten stan rzeczy wpływa na jego okazyjną agresję, chłód oraz okrucieństwo- zależnie od jego nastroju. Kocha samochody i jest królem nielegalnych wyścigów. U swego boku zawsze ma wiernego przyjaciela, gotowego na każdy jego pomysł. A jego pomysłem od kilku lat jest dręczenie Tate, choć nikt nie ma pojęcia dlaczego akurat tę dziewczynę obrał sobie za cel.

"Dręczyciel" to książka, którą czytałam dawno temu i z przyjemnością ponownie po nią sięgnęłam. Pamiętałam ją całkiem nieźle, jednak to, co najbardziej mnie zdziwiło to fakt, że odebrałam ją w nieco inny sposób, niż kiedyś. Mówi się, że dobre powieści mają to do siebie, że za każdym razem odkrywamy je na nowo i coś w tym faktycznie jest. Relacja przedstawiona w tej książce nie jest łatwa, pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że momentami nie jest zdrowa. Jednak patrząc na całą motywację oraz niespokojne i trudne do ujarzmienia nastoletnie emocje, można wiele zrozumieć. Niełatwo jest sobie poradzić z własnymi uczuciami, gdy kłębią się we wnętrzu, a kłopoty, które nie powinny dotyczyć osób wchodzących dopiero w dorosłość, piętrzą się ponad miarę. Toteż zamiast oceniać czyjeś zachowania warto pochylić się nad tym jaki może mieć problem i spróbować pomóc go rozwiązać i taki przekaz Autorka zawarła w powieści. Ponadto, doskonale odzwierciedliła typową społeczność szkoły średniej, dostosowując do tego zarówno styl narracji jak rozterki, z którymi mogą się zmagać, a także ostracyzm, tak charakterystyczny dla młodych ludzi. Jeśli chodzi o samą relację Tate i Jareda jest ona skomplikowana, niezwykle emocjonalna ale i tajemnicza, bowiem od początku próbujemy rozgryźć ich zachowanie względem siebie. I choć w ich interakcjach iskry się sypią to nie sposób nie czuć się zranionym w imieniu głównej bohaterki z uwagi na niektóre wydarzenia. Uwagę przykuwają także postaci poboczne, wykreowane równie ciekawie, chwiejne i znajdujące się w pułapce własnych uczuć, podobnie jak główni bohaterowie. Lubiący literaturę opowiadającą o młodszych ludziach nie powinni przejść wobec tej pozycji obojętnie.

Dręczyciel” na naszych polskich półkach pojawił się pierwszy raz w 2017 roku. Pewnie wiele z nas zna pierwsze wydanie, a tamten egzemplarz zajmuje miejsce na półce. Dla mnie powrót do tej historii to jak spotkanie z dawno niewidzianym przyjacielem.

Tate i Jared byli najlepszymi przyjaciółmi. W wakacje po czternastych urodzinach wszystko między nimi się zmieniło. Jared odsunął się od dziewczyny i stał się jej najgorszym koszmarem. W ostatniej klasie liceum Tatum wraca po rocznej nieobecności. Tym razem nie zamierza ulec wpływom chłopaka.

„ᴡᴄᴢᴏʀᴀᴊ ᴛʀᴡᴀ ᴡ ɴɪᴇsᴋᴏńᴄᴢᴏɴᴏść. ᴊᴜᴛʀᴏ ɴɪᴇ ɴᴀᴅᴄʜᴏᴅᴢɪ. ᴀż ᴘᴏᴊᴀᴡɪᴌᴀś sɪę ᴛʏ.”

Czy mogę stwierdzić, że dla mnie to jedna z najlepszych książek w gatunku NA? Oczywiście, że tak! Moim zdaniem to przemyślana historia z wieloma plot twistami, które podnoszą jej wartość. Autorka porusza tematy wyśmiewania i dręczenia wśród młodzieży, a także prześladowania. Dodatkowo to co łączy Tate i Jareda jest złożone z wielu warstw złości i niedopowiedzeń, zazdrości i pożądania. Mimo młodego wieku naszych bohaterów, czuć w nich zalążek dojrzałości. Toksyczność niektórych zachowań może oburzać. Jednak pamiętajmy, że jest to fikcja literacka.

Musicie przygotować się, że autorka będzie testować wasze granice. Jednak w efekcie dostaniecie książkę, która jest pełna emocji, pożądania i nieodkrytych tajemnic, która sprawi, że będzie Wam mało. Na koniec napiszę tylko : Do zobaczenia w „Rywalu" 🙃🙂

Przeglądają nowości wydawnicze w oko wpadła mi książka Penelope Douglas - Upadek. Nie byłam jednak świadoma, że to trzeci tom serii Fall Away. Także, gdy na przedmajówkowym wyjeździe skończyłam książkę, którą ze sobą zabrałam, a chciałam coś od razu zacząć czytać to wpadłam na Dręczyciela na empikgo. Z początku trochę ciężko było mi się wgryźć. Jednak czasami historia, która obsadzona jest w liceum, jest dla mnie trochę zbyt infantylna. Nie zawsze, ale czasem czuję się na to za stara 😅 i tu tak czułam się z początku, jednak później wgryzłam się w fabułę i muszę przyznać, że byłam ciekawa co wydarzy się dalej między Jaredem a Tate. I chociaż wolę papierowe wersje książek to nawet sprawnie czytało mi się tę na telefonie.

Tate jest ambitną, młodą licealistką, którą wychowuje ojciec. Jej sąsiad Jared, kiedyś najlepszy przyjaciel, z którym spędzała każdą chwilę, teraz wróg numer jeden. Cholernie przystojny, bad boy, który ściąga się samochodami. Jej osobisty dręczyciel. Już od pierwszej klasy liceum rozsiewał o niej okropne plotki i utrudniał jej zdobywanie standardowych licealnych doświadczeń. W przedostatniej klasie dziewczyna wyjeżdża do Francji na rok z nadzieją, że przez ten czas jej były przyjaciel znajdzie sobie kogoś innego do dręczenia. Niestety płonne były jej nadzieje. Gdy tylko wraca wszystko zaczyna się od nowa. Jednak po roku przerwy od ciągłego płaczu z upokorzenia, Tate nabrała siły i ma jeden cel - nie dać sobą pomiatać. Nie może jednak przestać zastanawiać się co sprawiło, że Jared tak nagle ją znienawidził. Wewnętrzna potrzeba by poznać historię jaka kryje się za jego nienawiścią wygrywa. Tate za wszelką cenę chce poznać prawdę. Czy przyjaciel z dzieciństwa podzieli się z nią własnymi przejściami, które doprowadziły go do miejsca w którym właśnie się znajduje? Czy Tate będzie potrafiła wybaczyć lata podłego traktowania? Czy uda im się odzyskać dawno utraconą przyjaźń?

„Zakładam, że wszyscy budujemy samych siebie przez smutek, rozczarowanie i doświadczenie. Po prostu dzieje się to w innym czasie i na inne sposoby.”

Bardzo lubię książki Autorki, to zawsze są ogromne emocje, niespodzianka i niespodziewany rozwój wydarzeń. Nie inaczej było teraz. Tatum i Jared, jako dzieci zostali sąsiadami, zaprzyjaźnili się, na każdym kroku, zawsze i wszędzie mogli na siebie liczyć. I nagle po pewnych wakacjach, na których chłopak był w odwiedzinach u ojca, którego nie widział od lat, coś się zmieniło. Jared wrócił odmieniony, dziewczyna czuła od niego niechęć, pogardę, wręcz nienawiść. Nie chciał rozmawiać, wytłumaczyć, pozostawił Tatum w niepewności. Jakby tego było mało, obrał ją sobie za cel i krok po kroku, zaczął niszczyć. Rozpowszechniał na jej temat kłamliwe plotki i spowodował, że koledzy ze szkoły odwrócili się od niej. Z roku na rok jego pomysłowość wzrastała, poniżona dziewczyna stała się pośmiewiskiem całej szkoły. Aby uciec przed swoim oprawcą, wyjeżdża na rok do Francji. Po powrocie nie jest już ta samą potulną, przyjmującą razy cichą myszką. Tatum zyskała pewność siebie i odwagę. Czy kolejny raz Jared ją złamie?

Co takiego wydarzyło się w życiu Jareda, że zmienił się z troskliwego przyjaciela w oprawcę i dręczyciela? Intrygująca historia, której akcja toczy się swoim rytmem, wzbudza niepokój i napięcie. Niepodważalnym atutem powieści są rewelacyjnie wykreowani bohaterowie, bardzo wyraziści, realni. Wyraźnie nakreślone ich portrety psychologiczne. Tatum od razu skradła moje serce, to inteligentna, spokojna, serdeczna, dobrze ucząca się siedemnastolatka. Krok po kroku zmierza do realizacji swoich planów. Wyjazd do Francji pozytywnie ją zmienił, stała się pewna siebie, wierzy w siebie i swoje możliwość, zaczyna być pyskata i odważna w swych poczynaniach. Trudno było mi zrozumieć zachowanie Jareda, nie jest zły, raczej zagubiony. Zawsze opanowany, spokojny, małomówny, jego czyny ranią i niszczą. Stopniowo odkrywamy jego tajemnice, które pozwalają go zrozumieć.

Relacja naszej pary nie jest łatwa, pełno w niej niedomówień i tajemnic. Gołym okiem widać, że łączy ich coś silnego, dobrego, trwałego. Nieprzemijalne uczucie, które trwa wbrew wszystkiemu. Co musi się wydarzyć, żeby zdobyli się na szczerość? Młodzi ludzie, szkolne, pokomplikowane relacje, brak zrozumienia, chęć niszczenia. Bolesne dzieciństwo, alkoholizm matki, okrucieństwo ojca. Śmierć bliskiej osoby, która ma wpływ na dalsze życie.

Wciągająca, poruszająca, słodko - gorzka opowieść o dorastaniu, przez którą się płynie. Wyraźnie nakreślony motyw hate – love, między nastolatkami, a w tle szkolne korytarze i wyścigi samochodowe. Zakończenie bardzo mi się podobało, czekam na kolejną część. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Ręce mi drża­ły od siły cio­sów, ale nie prze­ry­wa­łam za­da­nia. Nie mo­głam. Z każ­dym ude­rze­niem czu­łam się coraz le­piej. Bijąc tam, gdzie za­bo­li, czu­łam się bez­piecz­nie. Nikt mnie nie skrzyw­dzi, jeśli pierw­sza zadam cios, praw­da? Tak wła­śnie rodzą się drę­czy­cie­le, po­wie­dzia­łam sobie. Nisz­cze­nie in­nych da­wa­ło moc, a ja nie mia­łam tu żad­nej".

▪️▪️▪️

Tatum i Jared znają się od dziecka. Kiedyś łączyła ich piękna przyjaźń i wzajemna potrzeba ciągłego bycia obok tego drugiego, wspierania go i poświęcania mu każdej wolnej chwili bez względu na wszystko. Byli niczym papużki nierozłączki przeżywając wspólnie zarówno te dobre jak i złe chwile. Przyszedł jednak moment gdy chłopak całkowicie się zmienił i zaczął zachowywać niczym najgorszy wróg, zgorzk­nia­ły, nie­na­wist­ny dupek, który nie miał do dziewczyny żad­ne­go sza­cun­ku szydząc i robiąc z jej życia koszmar oraz powodując, że Tate staje się szkolnym pośmiewiskiem. Dziewczyna wylatuje na rok do Francji po powrocie z której jest bardziej waleczna, zadziorna i przede wszystkim nie boi się przeciwstawić swojemu oprawcy. Czy to jednak wystarczy aby przestać być ofiarą? A może to właśnie dopiero wtedy zacznie się prawdziwe polowanie oprawcy na swoją ofiarę...?

"Tak, do­sko­na­le zna­łam to spoj­rze­nie. Wzrok, który mówił, że chło­pak mnie nie znosi i naj­le­piej, gdy­bym wy­nio­sła się z jego pla­ne­ty. Za­ci­snął zęby i za­uwa­ży­łam, że lekko uniósł pod­bró­dek, jakby wła­śnie wło­żył maskę „drę­czy­cie­la” ".

Może będziecie się śmiać ale gdy zaczynałam czytać tę książkę to jedną z pierwszych myśli jakie napłynęły mi do głowy było porównanie sceny jaką się tam działa do filmu pt. "Projekt X" z wielką domówką 😁 akcja książki dzieje się w liceum pośród nastolatków w związku z czym jak się wielu z was może domyślać wiąże się to z szalonymi imprezami, morzem alkoholu i przygodnymi, niezobowiązującym numerkami. Nasi bohaterowie są postaciami, które naprawdę bardzo przypadły nam do gustów - ona zaciętością i walecznością chodź z drugiej strony była krucha i delikatna, on zaś aurą mroku i tajemnicy jaka od niego biła chodź jak się później okazało miał również zupełnie inne oblicze, które nas urzekło ❤️

Dręczyciel to książka od której nie mogłyśmy się oderwać aby położyć się spać i o której odrazu myślałyśmy wstając z łóżka będąc zżeranymi przez ciekawość jaka została w nas wzbudzona przez autorkę. Mimo iż spokojnie można ją określić jako jedną z najspokojniejszych i najmniej pokręconych książek autorki to w dalszym ciągu podtrzymuje znamienny dla pióra Penelope klimat - ale ale nic się nie martwcie 😈 dla tych żądnych gorących uniesień też się znajdzie małe co nieco 🤭

W w/w tytule nie wszystko było oczywiste i nie wszystkiego byłyśmy w stanie odrazu się domyślić co nam się bardzo podobało. Akcja momentami przyspieszała a momentami zwalniała jednak toczyła się w odpowiednim dla nas tempie dzięki któremu tym bardziej byłyśmy w stanie wczuć się w tę historię. Autorka ukazuje nam tutaj jak brutalna potrafi być nastoletnia młodzież i mimo iż czasami byśmy się tego nie spodziewali z jak poważnymi problemami mogą się nastolatkowie borykać. Jest to niewątpliwie nasz #mustread #musthave który polecimy każdemu z czystym sumieniem! ❤️

"Pla­no­wa­łam trzy­mać się dziś od niego z da­le­ka, a teraz stał tu za mną i za­cho­wy­wał się w ten spo­sób tylko po to, by mnie na­stra­szyć. Nie był prze­ra­ża­ją­cy, ale okrut­ny. Chciał, bym wie­dzia­ła, że to on tu spra­wu­je kon­tro­lę. Raz za razem pa­lant spra­wiał, że scho­dzi­łam mu z drogi, bym nie mu­sia­ła mie­rzyć się z za­że­no­wa­niem czy stre­sem. Za­ba­wa na ostat­niej im­pre­zie była moim prio­ry­te­tem w te wa­ka­cje, a znów zna­la­złam się w sy­tu­acji, w któ­rej żo­łą­dek kur­czył mi się ze stra­chu".

Czy to moja pierwsza książka od Penelope Douglas? Nie!

Czy któraś z wcześniejszych mnie zawiodła? Nie!

Czy widząc możliwość przeczytania akurat tej, długo się zastanawiałam? Nie!

Dlatego też przychodzę do Was z recenzją książki, która premierę będzie miała 24.11.2022!

Jak zawsze w przypadku autorki, jej książka po raz kolejny mnie nie zawiodła. Bardzo przyjemnie przemknęłam przez tę pozycję, bo zaczęłam ją czytać wczoraj na legimini, a już dziś dotarłam do ostatniej strony.

Historia opowiada relacje między Tatum a Jaredem. Dwójką licealistów, których kiedyś łączyła wielka przyjaźń (jak nie coś więcej), a którzy obecnie stoją po przeciwnej stronie barykady. Bo on, rozsiewając plotki na jej temat stara się uprzykrzyć jej życie, a ona po rocznej przerwie w tym dręczycielstwie, który spędzała we Francji postanawia stanąć do walki o swój honor.

Historia posiada kilka zwrotów akcji, niedopowiedzeń między bohaterami, a przede wszystkim dużo uczucia. To bardzo piękna historia o nieprzemijającym uczuciu, która nie jest cukierkowa jak większość z nich. Dodatkowo możemy tutaj spotkać nutkę dramatyzmu, którą tak uwielbiam, jednakże z głową i bez przesady.

Jeśli jeszcze nie udało Wam się z nią zapoznać, to gorąco polecam, jak chyba już każdą pozycję od tej autorki ❤️

Na co zwróciłam uwagę?

🟣 Monolog mówiony przez Tatum na zajęciach, ujął mnie i wzruszył. Nawet nie wiem, kiedy podczas czytania tego fragmentu popłynęły mi łzy po policzkach

🟣 Historia jest bardzo dynamiczna, dzięki czemu książkę się po prostu chłonie i nie powoduje u czytelnika nudy

🟣 Troszeczkę brakowało mi dokładnego wyjaśnienia powodu zerwania przyjaźni bohaterów. Jest umieszczone w książce wyjaśnienie, lecz jakoś mnie do końca nie przekonało i nie był to zrozumiały dla mnie powód. Mimo wszystko nie odebrało to książce uroku