Dragon Age: Ostatni lot

"Ostatni lot" to tytuł z uniwersum Dragon Age, gdzie poznajemy perspektywę dwóch elfek, których losy zdają się początkowo zupełnie od siebie oderwane, lecz finalnie się bardzo satysfakcjonująco łączą. Akcja dzieje się dwutorowo, gdyż mamy tu dwie linie czasowe, Valya żyła ok.400 lat po Isseyi.

Isseya to czarodziejka i wojowniczka, która walczyła ze złowrogą Plagą i jej pomiotami w szeregach Szarej Straży, a jej historia wydała mi się dużo bardziej angażująca. Choć książka jest krótka, to dzieje się tu naprawdę sporo, a wydarzenia obfitują w wiele emocji. Zmagania z Plagą zostały całkiem fajnie opisane, czuć rozpaczliwą walkę ludzkości, dotkliwe straty, dramaty, a wszystko z podziałami rasowymi w tle.

Mamy to powiem bardzo klimatyczny świat, w stylu klasycznego fantasy - niezwykłe krainy oraz przeróżne rasy. Ogromnie mi się to podobało, cudownie było wrócić do tego typu fantastyki 😍

Valya ma mniej rozbudowaną historię - w trakcie papierkowej roboty odkryła pewien sekret, który może przyczynić się do czegoś wielkiego - powrotu gryfów!

Same gryfy grają w tej historii wielką rolę i cieszę się, że ją otrzymały. Obecnie w fantastyce często napotyka się tytuły ze smokami na okładkach, których w treści jest jak na lekarstwo. Troszkę się obawiałam, że tu będzie podobnie, ale na szczęście gryfów było tu bardzo wiele! Ich historia pełna waleczności i bohaterstwa naznaczone jest wielką tragedią, która im dalej, tym mocniej ściska serce. Bardzo lubię te magiczne istoty i cieszę się, że trafiłam na książkę o nich.

"Ostatni lot" to powieść, która niektórych może zniechęcić początkiem - zostajemy wrzuceni na głęboką wodę pełną różnych nazw i imion oraz historię, którą nie łatwo pojąć, nie znając uniwersum. Jednak im dalej, tym tylko lepiej. Wszystko się rozkręca i otrzymujemy epicką opowieść o walce, bohaterstwie, świecie pogrążonym w mroku, bez nadziei, z elfami, krasnoludami, gryfami i ciemną Plagą. Jest ona angażująca, ciekawie poprowadzona i naznaczona dużą ilością dramatu, powiedziałabym wręcz, że jest dość gorzka. Ale to totalnie moje klimaty, świetnie się bawiłam i będę tę książkę dobrze wspominać, a zwłaszcza mocną końcówkę!

„Dragon age. Ostatni lot” to książka, która mnie zaintrygowała i nie spodziewałam się, że ta niepozorna objętościowo powieść mocno mnie poruszy. Z uniwersum Dragon Age zetknęłam się już wcześniej, wiem, że są gry, lubię ten klimat, ale powieści traktowałam raczej jak opcjonalne dodatki. Tymczasem książka Lianne Merciel okazała się czymś więcej, emocjonalną, gorzko-słodką historią o poświęceniu, odpowiedzialności i tęsknocie za utraconymi ideałami. Czymś, co warto w sobie pielęgnować i sięgać. Intrygowały mnie też same gryfy, to wspaniałe istoty, które zasługiwały na swoje pięć minut. Nie spodziewałam się niczego ponad przyzwoitą historię dla fanów. Tym większe było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że trafiłam na bardziej dojrzałą i zapadającą w pamięć opowieść niż sądziłam. Lubię takie przyjemne zwroty wydarzeń, przyjemne zaskoczenia i świat, w którym tak istotna jest magia.

Główną bohaterką książki autorstwa Lianne Merciel pod tytułem „Dragon age. Ostatni lot” jest młoda elfia magini Valya, która, ucieka przed wojną magów z templariuszami, szuka schronienia w szeregach Szarych Strażników. Valya, przytłoczona swoją sytuacją, zostaje przydzielona do pracy w bibliotece Weisshaupt, pomagając w badaniach nad dawno zapomnianymi tajemnicami Zakonu. Wśród zakurzonych ksiąg i dokumentów trafia na stary, ukryty dziennik należący do innej elfiej magini, Isseyi, Szarej Strażniczki sprzed wieków. Właścicielka dziennika była siostrą legendarnego bohatera Garahela, który zakończył Czwartą Plagę. Historia Isseyi wciąga dziewczynę coraz bardziej, ukazując sekrety Zakonu, cenę zwycięstwa nad Plagą i dramatyczne wybory, jakich wymagała walka z Arcydemonem. W miarę jak Valya zagłębia się w dziennik, zaczyna rozumieć, że historia Isseyi to nie tylko zapis przeszłości, lecz także wskazówka, mogąca ocalić Thedas przed kolejnym kataklizmem. Czy to właśnie ona ma ocalić świat? Czy teraz wszystko zależy od niej?

„Dragon age. Ostatni lot” opowiada równoległą historię o dwóch elfkach, które pomimo tego, że zostały oddzielone wiekami to łączyła je odwaga, determinacja i gotowość do poświęcenia dla innych. To książka o stracie i nadziei, o pamięci, która przetrwała wśród ruin, i o tym, że nawet najmniejsze decyzje mogą zmienić bieg historii. Czuć tutaj mrok, który wisi nad Thedas, ale oprócz tego jest nadzieja, że nawet w najgorszych czasach warto próbować uratować choćby kawałek świata. To przede wszystkim fantastyczna książka, która ukazuje nam, że zarówno dobro, jak i zło nie są jednostajnymi elementami. Dawno nie czytałam książek, które łączą się z grami komputerowymi i fajnie było móc wczuć się w inny świat, przenieść na parę chwil w zupełnie inne miejsce. Obie bohaterki, zarówno Valya, jak i wcześniej Isseya stają przed trudnymi wyborami, muszą mierzyć się z własnym lękiem, stratą i ogromnym ciężarem, jaki niesie bycie częścią Zakonu. Ich historie uzupełniają się, a dzięki temu czytelnik dostaje pełniejszy obraz dramatycznych wydarzeń, które kształtowały Thedas. „Dragon age. Ostatni lot” to fantastyczna opowieść pełna zwrotów akcji, jest pisana prostym językiem, przystępnym dla czytelnika. Liane Merciel potrafi ukazać mroczną rzeczywistość, przepełnioną walką i cierpieniem. Mogłam zobaczyć majestatyczne gryfy, które zasługiwały na to by cieszyć czytelnika każdym machnięciem skrzydeł.