Dotyk marcepanowych marzeń. Lwowska opowieść. Tom 1

"Dotyk marcepanowych marzeń" to powieść będąca wciągającym i angażującym początkiem nowej serii spod pióra Katarzyny Majewskiej-Ziemby.

Autorka stworzyła mocno poruszający obraz przedwojennej codzienności we Lwowie. Skupiła się w głównej mierze na życiu kobiet w ówczesnym świecie, ich roli oraz różnicach wynikających z ich pochodzenia i wyznawanej religii.

Poznajemy Rebekę, młodą Żydówkę, która ma wielkie marzenia, ma też dość życia według żydowskiej tradycji. Jest przytłoczona obowiązkami domowymi, nie chce do końca życia usługiwać mężczyznom, tak jak teraz służy ojcu i braciom. W jej głowie pojawia się wizja nauki a także otwarcia własnej restauracji. Dziewczyna postanawia zaryzykować i przy pomocy przychylnie nastawionej sąsiadki Sonii, decyduje się uciec z domu i zacząć walczyć o swoje marzenia i pasję do gotowania.

Autorka stworzyła historię przesyconą kobiecą wrażliwością, młodzieńczą odwagą i pragnieniem realizacji głęboko zakorzenionych marzeń. Kiedy inne młode dziewczyny żydowskiego pochodzenia żyją zgodnie z konserwatywną tradycją, Reba kieruje się sercem, chce rozwijać swój talent, uczyć się, aby w przyszłości móc spełnić największe marzenie. Jakże polubiłam tę wkraczającą w dorosłość kobietę i całym sercem jej kibicowałam!

Książkę tę czyta się z niesłabnącym zaangażowaniem. To prawdziwa czytelnicza uczta, niezwykła podróż w czasie będąca zarazem cudownym połączeniem smaków i aromatów, które wprost wydobywają się z kart powieści.

Ta historia ma niepowtarzalny klimat, swojski, a zarazem wprowadzający nutkę niepewności wraz z roznoszonymi zapowiedzią i zbliżającej się wojny. Jest to opowieść o determinacji, pasji, kobiecej odwadze, a także o miłości. Wywołuje cały wachlarz emocji i sprawia, że podczas jej czytania zapomina się o Bożym świecie.

Już teraz wyczekuję II tomu a Was gromnie zachęcam do sięgniecia po tę książkę. Gwarantuję, że zabierze Was ona w niepowtarzalną podróż do przedwojennego Lwowa. Obok tej powieści wprost nie można przejść obojętnie!

Uwielbiam książki, które przenoszą mnie do miejsc tętniących różnorodnością - tam, gdzie spotykają się różne kultury, języki i charaktery. Przedwojenny Lwów był właśnie takim miastem: barwnym, wielonarodowym, pełnym zapachów i gwaru. Dlatego tak łatwo przepadłam w opowieści snutej w #dotykmarcepanowychmarzeń . ✨ To historia, która z jednej strony pachnie słodyczą, kawą i starymi uliczkami, a z drugiej pokazuje, jak trudne bywają decyzje, gdy próbujemy iść za głosem serca. 🤍

•

Rebeka nie chce wpisać się w utarte schematy. Zamiast podążać ścieżką narzuconą przez ojca, marzy o czymś własnym. O miejscu, w którym mogłaby piec i gotować, tworząc słodkości, które pozna całe miasto. Mimo sprzeciwu, znajduje pracę jako pomoc domowa i zapisuje się na kurs cukierniczy. To jej pierwszy krok ku niezależności, wyłamaniu się z roli przyszłej żony i matki obarczonej obowiązkami.

Jej kulinarną przystanią staje się Petit, mała, pełna magii przestrzeń, gdzie, dzięki przyjaźni Anette i Soni uczy się francuskich słodkości i odkrywa, jak smakuje spełnione marzenie. To tam poznaje Dankę, żywiołową polską dziewczynę, a także jej brata Leona. Między nim a Rebą rodzi się coś subtelnego, choć z góry wiadomo, że ich relacja nie będzie mile widziana - on jest gojem, ona Żydówką. Rebeka staje przed wyborami, które mogłyby odmienić całe jej życie. Czy podąży za marzeniami, czy pozostanie wierna tradycji?

•

To poruszająca opowieść, w której słodycz miesza się z goryczą, a codzienność bohaterów pulsuje życiem w niezwykłym Lwowie. Idealna dla tych, którzy kochają powieści obyczajowe z mocnym tłem historycznym, ale też z lekkością stylu i bohaterką, której chce się kibicować. To hołd dla odwagi, marzeń i kobiet, które mimo ograniczeń próbują zmienić swój los. A sceny kulinarne? Sprawiały, że sama miałam ochotę wbiec do kuchni i wyczarować coś pysznego. 🤩

Czy mieliście już okazję poznać #lwowskaopowieść ? 📚🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictworeplika . ❤️

Siła marzeń przenosi góry i czyni niemożliwe możliwym

Przeczytałam książkę, która jest jedną z najlepszych lektur mojego życia. Wyłączyłam się całkowicie z rzeczywistości by przenieść się do czasów, kiedy rozgrywała się jej fabuła. Znalazłam się w przedwojennym Lwowie, miejscu szczególnym w moim sercu, bo tam sięgają korzenie moich przodków po kądzieli. Znalazłam się w świecie moich dziadków, przekroczyłam magiczny rubikon czasu by zakosztować innej rzeczywistości, usłyszeć słynną lwowską gwarę, poczuć aromat przepysznych słodkości i poznać miasto które widziałam na własne oczy wiele lat później, zasmakować jego klimatu, który znikł wraz z powojenną zmianą granic. To było wyjątkowe przeżycie, to była genialna literacka uczta, to był niesamowity czas z książką w ręku... Było magicznie i niepowtarzalnie.

Lwów, ten przedwojenny, tygiel narodowości - polskiej, żydowskiej, ukraińskiej. Piękne miasto które tętni życiem i cieszy się normalnością. Ludzie rodzą się, pracują, bawią się i cieszą każdą chwilą, snują plany i marzenia, kochają i chcą żyć pełną piersią.

W tym świecie mieszka młoda żydowska dziewczyna Rebeka, która urodziła się w tradycyjnej rodzinie. Jej ojciec ma własną księgarnię, matka zajmuje się domem - a nastoletnia Reba ma jej pomagać. Wykonywać z posłuszeństwem domowe obowiązki, służyć ojcu i braciom, a potem wyjść za mąż za kogoś kogo wybierze jej ojciec. Rebeka ma jednak inne plany i marzenia, które są związane z jej wielką pasją - gotowaniem. Ona chce poznawać sztukę kulinarną i kuchnie świata a nie tylko gotować koszerne potrawy. Buntując się przeciwko narzuconemu małżeństwu opuszcza rodzinny dom i zamieszkuje sama podejmując pracę. Pochodząca z Paryża pani Anette daje jej możliwość poznania gotowania według francuskich receptur i tworzenia miejsca o nazwie Pettite. Tam sympatyczna Żydówka rozwija swój talent, zdobywa sławę i kończy kursy kulinarne doskonaląc umiejętność pracy z masą marcepanową. Reba tęskni za rodziną i płaci wysoką cenę za swoje wybory. W jej życiu ogromnie wiele się dzieje i prawie każdy dzień przynosi smutne i wesołe niespodzianki... Chcecie ją poznać?

Ten tytuł, rozpoczynający cykl Lwowska opowieść, czytało mi się genialnie. Powodów tego było wiele. Jeden z nich to postać głównej bohaterki, która z charakteru jest moim odbiciem. Rebeka była rebeliantką. Rebeka miała głowę pełną marzeń i bardzo chciała je spełnić. Chciała postawić na samą siebie i wziąć los w swoje ręce. Chciała mieć inną przyszłość niż jej matka. Jej bunt rodził się powoli, aczkolwiek wytrwale. Reba nie chciała być marionetką w ręku ortodoksyjnego ojca, chciała iść za głosem serca i talentu. Bała się, ale miała w sobie odwagę by podjąć ryzyko. Było ono duże, mogło zakończyć się boleśnie. Rebeka to postać bardzo ciekawa, dynamiczna, która chłonie życie i stara się czerpać z niego pełnymi garściami. Z pewnością to ona skupia na sobie przede wszystkim uwagę czytelnika, ale inni otaczający ją bohaterowie są równi frapujący. Autorka opisuje różne grupy z lwowskiego społeczeństwa, a w korowód postaci wplata osoby autentyczne. To dodaje książce błysku, podobnie jak dialogi prowadzone lwowską gwarą czy opisy niepowtarzalnego klimatu tego miasta. Ta przepiękna opowieść oczarowuje, hipnotyzuje, jest niczym nieziemska muzyka, której słuchania nigdy nie ma się dość.

Dałam się jej porwać od pierwszej strony i chłonęłam jak czytelniczą ambrozję. Ona mieniła się swoim pięknem i idealnie skomponowanymi detalami, kusiła i porywała. Udowadniała, że sagi z historią w tle mogą być prawdziwymi majstersztykami jeśli wychodzą spod utalentowanego pióra.

Pani Katarzyna skreśliła tę historię genialnie, z rozmachem, z dopracowaniem misternie splecionych wątków, z wpleceniem historii w tło fabuły. Te zabiegi dały rewelacyjny efekt, a ja w każdej skali mam za mało punktów by ocenić sprawiedliwie to arcydzieło!

Bardzo gorąco, z całego serca zachęcam Was do lektury tej książki, która ma swoją kontynuację. Ja już się w nią wtopiłam i zachwycam się nadal losami Rebeki. Moi Drodzy, jeśli kochacie wyjątkowe polskie powieści, sagi rodzinne, dobrą polską literaturę współczesną sięgnijcie po "Dotyk marcepanowych marzeń". Płynie z niego czytelny morał by walczyć o siebie i swoje marzenia, by nie poddawać się przeciwnościom losu, by iść w życiu swoją ścieżką choćby przyszło zapłacić za to pewną cenę. Na przykładzie Rebeki widać, że warto.

"Dotyk marcepanowych marzeń" to książka pełna pasji do gotowania i pieczenia, ale nie tylko. To historia młodej Żydówki, która trafiła na odpowiednie osoby, dzięki którym uwierzyła w siebie i rozwinęła skrzydła. Kobietom czasami potrzeba trochę wiatru 😉

,,Pomóż mi żyć po swojemu. Ja chcę popełniać moje własne błędy i wyciągać z nich wnioski. Dajcie mi tylko szansę, proszę”

Przedwojenny Lwów skrywa w swoich granicach wiele narodowości i jeszcze więcej przekonań. Rebeka jest Żydówką podporządkowaną dość ortodoksyjnemu wychowaniu. Wpajane od małego wartości sprawiają, że młoda dziewczyna mimo ogromnych marzeń, boi się o nich chociażby wspomnieć. Wszystko zmienia się w dniu, gdy sąsiadka postanawia się za nią wstawić. Nieświadoma jak wielką moc niosą słowa, stara się przekonać rodziców Rebeki o jej niepojętym talencie. Otrzymane wsparcie, działa na dziewczynę niczym zapalnik i wywołuje lawinę nieprzewidzianych zdarzeń.

,,Jeśli wierzysz w swoje marzenia, to tak zrób, biegnij za nimi”

Rebeka marzyła o własnej cukierni. Mimo rzadko spotykanych zdolności, już na starcie była skreślona poprzez swoje pochodzenie. Jej zadaniem było zostać dobrą żoną i matką, gdyż jako kobieta w przekonaniu ojca, do tego właśnie była stworzona. To synowie mieli się uczyć i zarabiać, jej owa wiedza nie była do niczego potrzebna. Ciekawe jest to, że Reba, mimo tak surowego wychowania jest pełna dobra i empatii. Niczym promyczek rozświetla szare lwowskie ulice swoją obecnością. Ale ten blask są w stanie zobaczyć tylko ci, którzy nie oceniają jej pochodzenia a widzą w niej równego sobie człowieka.

Ta historia to nie tylko opowieść o sile marzeń. To również fragment historii, która mogła wydarzyć się naprawdę. Zadziwiające jak upór i przekonania są w stanie zatruć duszę jednej osoby, która w następstwie unieszczęśliwia swoich bliskich. Baruch jest tego doskonałym przykładem. Chaim w moim odczuciu jest jeszcze gorszy, gdyż wydaje się być niemal całkowicie pozbawiony ludzkich odruchów. Niestety, ale rozczarowaniem okazało się również zachowanie Leona, który wydawał się początkowo być postacią godną podziwu.

Autorka stworzyła tak wielką różnorodność osobowości, że ciężko choćby wspomnieć o wszystkich. Niemal każda z nich gotowa była wypowiedzieć słowa niosące pociechę, by zaraz potem zranić jak nigdy wcześniej. Powieść jest pełna najróżniejszych emocji, barwna niczym najpiękniejszy wachlarz. Mimo początkowo szybszej akcji, nieco zbyt zwalnia, by finalnie znów przyspieszyć pozostawiając czytelnika w niecierpliwym oczekiwaniu na kontynuację. Bardzo cenię sobie twórczość Autorki, której debiutująca trylogia, była dla mnie fenomenalna. Lekkość pióra przy tak trudnej tematyce wciąż mnie zadziwia. Myślę, że książka przypadnie do gustu każdemu, kto ceni sobie naprawdę dobre obyczajówki z historią w tle, okraszone nutką romantyzmu.