Dom po drugiej stronie jeziora

"Dom po drugiej stronie jeziora" to pełna tajemnic opowieść rozgrywająca się w willi nad jeziorem w Błękitnych Brzegach w dwóch płaszczyznach czasowych. Czytając książki z tej serii nie popełnijcie błędu i zepsujcie sobie odkrywania sekretów sięgając w niewłaściwej kolejności po kolejne części.

Maria i Małgorzata to kobiety w różnym wieku, ale przyjeżdżają do willi w Błękitnych Brzegach, by odkryć swoją przeszłość ukrywając ten prawdziwy cel przed innymi.

1928

Maria ma objąć posadę guwernantki u państwa Konarskich. Będzie uczyć dwie z ich trzech córek w zastępstwie, więc zdaje sobie sprawę, że jej czas jest ograniczony. Adela i Matylda bardzo lubią nową nauczycielkę, jednak nie zdają sobie sprawy, że ona coś ukrywa. Nikt nie wie, jak ważne dla rodziny przedmioty znajdują się w pudełku po herbacie, ponieważ Maria przybyła tutaj, by poznać prawdę o swoim pochodzeniu.

Jednocześnie towarzyszymy jedenastoletniej Adeli w poszukiwaniach odpowiedzi na pytania dotyczące śmierci jej siostry Anieli, obserwujemy fascynację wyspą, ekscytujemy się znalezionymi listami i innymi zagadkowymi przedmiotami. Jakie sekrety odkryje dziewczynka? Kto różnymi sposobami próbuje ją zastraszyć? Komu zaufa i jak to się dla niej skończy?

2017

Pretekstem Małgorzaty do wizyty u Matyldy w Błękitnych Brzegach jest naprawa lalki. Podczas pierwszego spotkania pisarka nie wyjawi dlaczego tak naprawdę tutaj przyjechała. Nie sprostuje również, że malutka Zosia, którą wszyscy uważają za jej córkę... nią nie jest!

Musi minąć trochę czasu, by Małgosia wyznała prawdę - że zna ten dom, skąd ma lalkę, kim jest Zosia a przede wszystkim, że przyjechała tutaj po tym, jak znalazła zdjęcie z trzema dziewczynkami a potem artykuł w internecie. Co udało jej się odkryć? Czy zdaje sobie sprawę, że to dopiero początek rodzinnych tajemnic, które tylko czekają na odkrycie?

Czy Małgorzata i Matylda dotrą do prawdy sprzed lat i poznają historię śmierci małych dziewczynek? Czy dowiedzą się jakie sekrety ukrywali mieszkańcy willi niemal sto lat temu?

"Dom po drugiej stronie jeziora" to przede wszystkim historia o miłości. To od tego uczucia zaczęły się problemy w rodzinie Konarskich. Ulokowanie uczucia w - zdaniem innych - niewłaściwej osobie spowodowało, że pojawiła się nienawiść, zemsta, strach matki, lęk o dziecko czy wyrzuty sumienia. Tak wspaniałe uczucie jakim jest miłość pociągnęło za sobą jednak śmierć. A każda kolejna dokładała rodzinie zmartwień, szaleństwa i cierpienia, bo niektóre rzeczy trudno wybaczyć. Z czasem już nie sposób się z tego podźwignąć co rzutuje również na kolejne pokolenia.

To zaskakujące gdzie sięgają nitki opowiedzianej tutaj historii, do jakich ludzi prowadzą, co udaje się odkryć... Połówki zdjęć, tajemnicze listy czy pamiętniki, zbiegi okoliczności...

Dzięki narracji wielu osób czytelnik poznaje wiele punktów widzenia każdego z wątków. Świat dorosłych zderza się ze światem dziecięcym, ponieważ nastoletnia Adela również otrzymuje prawo "głosu". To dzięki tej ciekawskiej dziewczynce odkrywamy wiele zagadek ukrytych w willi nad jeziorem. To ona stara się odnaleźć odpowiedzi na pytania dręczące jej malutkie serduszko, których odmawiają dorośli. Adela czuje, że w tej rodzinie każdy coś ukrywa... Czy do tych samych wniosków doszła Aniela dekadę wcześniej i dlatego nie żyje?

Mimo, że zepsułam sobie lekturę czytając nieświadomie najpierw tom trzeci serii, czyli "Kufer tajemnic" i znałam wyjaśnienie jednego z wątków, to i tak z zapartym tchem pochłaniałam kolejne strony powieści.

Widać ogrom pracy jaki Bichalska włożyła w napisanie tej powieści - musiała mocno pilnować wydarzeń, by nie pogubić się w tajemnicach i zagadkach - kto co kiedy odkrył, kto czego w jakim czasie nie widział, by finalnie wszystko się zgadzało.

W 2017 roku umieściłam w recenzji tomu pierwszego słowa dotyczące czytelniczej uczty - nie wiedziałam wtedy, że może być ona jeszcze wspanialsza! Jedyne do czego mogę mieć uwagi to fakt, że wtedy na niespełna trzystu stronicach autorka umieściła wszystko co niezbędne, by rozkochać czytelnika. W kolejnych dwóch tomach owszem, było więcej tajemnic i zawiłości, co bardzo mi się podobało, ale niestety autorka nie uniknęła powtórzeń i - moim zdaniem - zbędnych fragmentów, które chwilami nużą. Niepotrzebnie rozwlekane wydarzenia sprawiają, że początek powieści jest trudny do przejścia a co za tym idzie niecierpliwy czytelnik porzuca czytanie, nie wiedząc, że ominie go niezwykła przygoda...

...w składanie w całość drobinek informacji, bowiem wszystko wyjaśnia się powoli i choć elementów przybywa, to bardzo długo nie można zobaczyć pełnego obrazu.

Podsumowując - "Dom po drugiej stronie jeziora" to wspaniale skonstruowana saga rodzinna z licznymi tajemnicami i zagadkami. Autorka zaprasza do domu z duszą, który kryje sekrety kilku pokoleń a także poczucie winy, rozpacz, utratę dziecka, trudne relacje, nieszczęśliwą miłość. Podczas lektury towarzyszyła mi ekscytacja, ciekawość a rozbudzona wyobraźnia wciąż pracowała na pełnych obrotach. Uwielbiam, gdy sprawy z przeszłości przenikają do teraźniejszości a sprzeczne emocje towarzyszące czytaniu nie pozwalają mi odłożyć książki. Dlatego serdecznie Wam polecam tę powieść!

"Dom po drugiej stronie jeziora" to powieść Anny Bichalskiej o losach dwóch kobiet - Marii i Małgorzaty, które przyjeżdżają do malowniczej miejscowości Błękitne Brzegi, by rozwiązać zagadkę z przeszłości. Historia każdej z nich dzieje się w innym czasie, dzieli je prawie sto lat, a mimo to ich losy w pewien sposób się krzyżują. Akcja utworu rozgrywa się w domu Matyldy - starszej, uroczej pani, której rodzina przed laty została boleśnie doświadczona. To tu w 1928 r. przyjeżdża Maria, by objąć posadę guwernantki dwóch sióstr Konarskich - Adeli i Matyldy. Kobieta ma jednak ukryty cel - chce poznać prawdę o swoim pochodzeniu.

Równolegle toczy się opowieść o drugiej bohaterce - Małgorzacie, która w 2017 r. przybywa do Błękitnych Brzegów pod pretekstem naprawy lalki u Matyldy. W rzeczywistości jednak kobieta pragnie wyjaśnić przyczynę konfliktu, jaki przed laty pojawił się w jej rodzinie. Obie bohaterki dźwigają na swoich barkach ciężar bolesnych doświadczeń, które kładą się cieniem na ich dotychczasowe życie.

Fabuła jest bardzo ciekawie skonstruowana - poznajemy problemy współczesnej nam Małgorzaty, by po chwili znaleźć się w świecie Marii. Taki zabieg sprawia, że powieść czyta się z niezwykłym zainteresowaniem, cały czas zastanawiając się, co łączy obie bohaterki. Małgorzata i Matylda, mimo dużej różnicy wieku, nawiązują ze sobą bardzo dobry kontakt. Jak się później okazuje, łączą je nie tylko więzy krwi (Matylda jest siostrą nieżyjącej babci Małgorzaty), ale także chęć rozwiązania tajemnicy śmierci nastoletniej Adeli. Akcja staje się szczególnie interesująca w momencie, gdy obie panie znajdują stare listy i pamiętnik. Na jaw zaczynają wychodzić wówczas, dotąd skrzętnie skrywane przez wiele lat, dowody popełnionych w przeszłości zbrodni.

Autorka porusza przy tym wiele ważnych spraw i tematów. Występują też elementy kryminału oraz motyw miłosny - Małgorzata spotyka w Błękitnych Brzegach przyjaciela sprzed lat i nawiązuje z nim romans. Czytelnik poznaje także problemy rodziny Konarskich w czasach współczesnych Marii. Pojawia się wiele sekretów, a klucz do ich rozwiązania skrywa dom Matyldy. Dzięki dociekliwości Małgorzaty mają szansę po latach ujrzeć światło dzienne.

Uważam, że książka jest warta uwagi. Czyta się ją niezwykle szybko i z dużym zainteresowaniem. Choć w utworze pojawia się wiele postaci i wątków, które początkowo mogą wprowadzać pewien chaos, z każdą kolejną stroną fabuła staje się coraz bardziej zrozumiała. Powieść urzekła mnie niesłychanie, to urokliwa, pełna rodzinnych tajemnic historia, przy której nie sposób się nudzić.

AHL

Szkolny Klub Recenzenta

Anna Bichalska ma w swoim dorobku literackim już kilka pozycji, jednak to ,,Dom po drugiej stronie jeziora" był moim pierwszym spotkaniem z jej twórczością.

Aniela, Adela, Matylda i Łucja. Cztery dziewczynki wychowywane w posiadłości Państwa Konarskich w miejscowości Błękitne Brzegi. Beztroskie dzieciństwo w wieczór narodzin Adeli przerywa tragiczna śmierć pierworodnej Anieli. Dziewczynka rzekomo utopiła się w jeziorze, co jednak skłoniło ją do tego, by wejść tam w tak niepewną pogodę? Kolejne siostry - Adela, Matylda i Łucja żyją w przeświadczeniu, że coś może złego może spotkać i je. Historia zaczyna się w latach 20. XX wieku, a kończy współcześnie, kiedy poznajemy przedostatnią z rodu, Matyldę, zamieszkującą rodzinną posiadłość i mającą blisko 100 lat. W takiej scenerii spotyka się z Małgorzatą, wnuczką Łucji...

Muszę przyznać, że początkowo dość sceptycznie podchodziłam do tego tytułu, choć od początku jego fabuła mnie intrygowała. Tajemnica sprzed lat, prowadzona dwuwątkowo fabuła. To prawdziwy majstersztyk, gdzie powieść obyczajowa, kobieca, rodzinna miesza się z wątkiem historyczno-kryminalnym. Zadajemy sobie w trakcie lektury pytanie - co stało się z Anielą, czy późniejsze wydarzenia w życiu Adeli to klątwa rodzinna? Kto czyha na życie dziewcząt? Jakie zamiary wobec rodziny ma nowa guwernantka, Maria. To historia, która sprawi, że ciężko odłożyć ją na bok.

Anna Bichalska dzięki sprawnemu i umiejętnemu lawirowaniu wątkami nie zostawia czytelnika z poczuciem źle spędzonego czasu. Wręcz przeciwnie, poznajemy historię rodziny, kiedy bohaterki były jeszcze dziećmi, aż po czasy seniorskie. Dodatkowo prowadzenie opowieści z kilku punktów widzenia dodaje całości jeszcze więcej smaku. To niesamowite, jak można umiejętnie połączyć wszystko w jedną całość, tak przekazując fakty, że nie byłam w stanie zorientować się szybciej, jakie powiązania i sytuacje skłoniły bohaterów do takich, a nie innych czynów. W cyklu ukazało się także ,,Wzgórze Niezapominajek", jednak ,,Dom po drugiej stronie jeziora" można bez uszczerbku czytać jako oddzielną powieść, do czego serdecznie Cię zachęcam.

„Dom po drugiej stronie jeziora”, to powieść, która przeplata w sobie lata współczesne i te sięgające dziewięćdziesiąt lat wstecz. Poznajemy Małgorzatę, która zjawia się w willi w Błękitnych Brzegach. Nie znajduje się tam przypadkowo, była już tam jako mała dziewczynka, pamięta starszą panią, która tam mieszka, ale Matylda zdaje się jej nie rozpoznawać. W miarę, jak obie kobiety coraz bardziej się zaprzyjaźniają, na jaw wychodzi niesamowita historia z młodości staruszki. W 1928 roku do jej domu przyjechała Maria – która miała za zadanie uczyć Matyldę oraz jej starszą siostrę. To zdarzenie ruszyło niczym lawina serię zagadkowych spraw.

Jestem pełna podziwu nad intrygą wymyśloną przez Annę Bichalską. Mimo wielu postaci oraz wątków występujących w książce, przy całej swej zawiłości, wszystkie elementy układanki wskakują na odpowiednie miejsce, jednocześnie zaskakując mnie coraz bardziej z każdą kolejną stroną. W życiu nie wpadłabym sama na rozwiązanie i właśnie to podobało mi się w tej pozycji najbardziej. Przy ilości różnorakich pozycji, które pochłaniam, ciężko mnie zadziwić, a jednak autorce się to udało.

Gdybym miała wyjaśniać Wam, kto odgrywa jaką rolę w tej książce, nie starczyłoby mi dnia, ani nocy na napisanie tej recenzji. Skupię się zatem na najistotniejszych bohaterach. Tu niemal każdy ma jakieś mniejsze lub większe tajemnice. Małgorzata całe życie zmaga się z traumatycznymi wspomnieniami o rzeczy, której dopuściła się, będąc dzieckiem. W Błękitnych Brzegach zjawia się z niemowlęciem, którego nie jest matką, szuka odpowiedzi na nurtujące ją pytania i nie ma pojęcia, do jakich informacji dotrze, grzebiąc w historii swojej rodziny. Matylda znajduje się u schyłku życia, ma niecałe sto lat, jest samotną, ale sympatyczną osobą, która wiele w życiu przeszła. Kiedy na progu jej domu spotyka kobietę z dzieckiem, niemal natychmiast się do niej przywiązuje. Razem odkrywają skrytki i sekretne listy, całkowicie odrywając się od świata rzeczywistego. Nieopodal mieszka Jakub, który okazuje się nie tak obcy, jak się mogło Małgorzacie wydawać. Kim jest tajemniczy mężczyzna? Jaki sekret niesie za sobą historia śmierci sióstr Matyldy? Co takiego kobiety znajdą na strychu? Do jakich informacji doprowadzi ich śledztwo?

„Dom po drugiej stronie jeziora”, to powieść pełna sekretów, niedomówień, intryg i zbiegów okoliczności, które mogą wydawać się nieco zawiłe. Istnieje jedno miejsce akcji, ale czasy są dwa. Początkowo czytelnik może mieć trudność, w ogarnięciu wszystkich postaci, ale z czasem wszystko zaczyna być zrozumiałe. Bohaterowie są różnorodni, autentyczni, według mnie idealnie wykreowani. Autorka zadbała o nawet najmniejsze szczegóły. Nic co znalazło się w tej powieści, nie jest bez znaczenia. Choć występuje w niej wiele przykrych wspomnień, a retrospekcje są niczym rozdrapywanie starych ran, to w fabułę wplecione zostały sytuacje, które niczym promyczki rozświetlają historię, wywołując uśmiech na mojej twarzy.

Akcja nie rozwija się szybko. Ma powolne, aczkolwiek miarowe tempo. Dopiero pod sam koniec nabiera rozpędu, wyjaśniając wszystko, co było niezrozumiałe. Nie jest to typowa książka obyczajowa, pojawiają się w niej elementy romansu, powieści historycznej, a nawet thrillera, więc myślę, że może spodobać się szerokiemu gronu odbiorców.

Mnie ta powieść pochłonęła całkowicie. Jest nieoczywista, wciągająca i wielowymiarowa. Gorąco Wam ją polecam!

„Dom po drugiej stronie jeziora” Anny Bichalskiej to kontynuacja „Wzgórza Niezapominajek”. Lena i jej rodzina to postacie z drugiego planu.

Prym wiedzie Małgorzata, która przyjeżdża do Błękitnych Brzegów, jest kobietą samotną po przejściach, z małym dzieckiem, po czterdziestce. Zjawia się w domu Pani Matyldy. Skrywa pewną tajemnice, ale dom po drugiej stronie jeziora też jest pełen sekretów. Czy odkryją największą zagadkę rodziny,co z tego wyniknie?

Jak ułoży się życie Małgorzaty?

Książka obyczajowa, czytało mi się zaskakująco szybko i lekko. Akcja niesamowicie mnie wciągnęła i zahipnotyzowała.

Powieść przedstawia dalsze losy znanych mi bohaterów z pierwszej części.

Akcja dzieje się współcześnie i jednocześnie przenosi nas do lat 1928-1929.

Pozycja skrywa mroczną tajemnice. Przenosi nas w inny klimat, ujawnia stopniowo niesamowitą historie, a jednocześnie dowiadujemy się intrygujących rzeczy.

Bardzo podoba mi się ta powieść pełna sensacji, pikantnych epizodów, ukrytych wątpliwości, nierozwiązanych zagadek z przeszłości i zawiłości losu.

Książka urzekła mnie swoimi tajnikami i dylematami.

Opowieść jedyna w swoim rodzaju, ciekawa, a jednocześnie pełna niejasności.

Nie mogłam oderwać się od czytania. Brawo Pani Aniu, oby dalej tak dobre powieści wychodziły z Pani rąk. Polecam, godna przeczytania.