Dolina przebudzenia

Widzę wciąż postaci tej powieści, bo mimo, że autorka nie bardzo ich opisuje, to jednak w trakcie czytania poznajemy ich charaktery i możemy stworzyć bohaterów we własnych głowach. Wciąż przypominają mi się te krajobrazy związane z górami w śniegu i lodzie, jaskinie, zwierzęta. Podobało mi się w tej książce najbardziej to, że autorka oblekła w całą fabułę problematykę związaną z wychowaniem dziecka przez jednego rodzica i moment, w którym pojawia się drugi rodzic. Oczywiście jak to w książkach, trzeba było dodać całą otoczkę: bunt Adama, porwanie Adama, ogólny chaos związany z poruszaniem się po zaśnieżonych górach, gdy nie jest się z nimi zaznajomionym. Więcej na moim blogu: elzbietarogalska.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, a za mną tak naprawdę spora większość książek Ani. "Dolina przebudzenia" jest kontynuacją "Przełęczy snów", zatem książki te należy czytać w odpowiedniej kolejności, aby wszystko dobrze zrozumieć. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest niezwykle lekki i przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko i z dużym zainteresowaniem, ja pochłonęłam tą historię w jeden wieczór i nie mogłam się oderwać od czytania nawet na moment. Początkowo obawiałam się, że nie będę pamiętała tego co działo się w pierwszym tomie, ponieważ swoją premierę miał w styczniu tamtego roku, jednak zupełnie niepotrzebnie - kiedy tylko zaczęłam czytać "Dolinę przebudzenia" wszystkie emocje i uczucia wróciły, mam wrażenie, że nawet ze zdwojoną siła! Fabuła książki została w bardzo ciekawy sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie i autentycznie wykreowani, to postaci, które popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, chwili dlatego tak łatwo się z nimi w wielu kwestiach utożsamiać, podzielając podobne troski i dylematy. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej jeszcze lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję, a te często nie należały do latwych. Na drodze do szczęścia i spokoju Jagny i Jąderka pojawi się wiele przeciwności losu, które w znaczącym stopniu wpłyną na ich życie, pomogą spojrzeć na niektóre kwestie z zupełnie innej strony. Dodatkowego dreszczyku emocji dodają tej powieści fragmenty z perspektywy pewnej postaci.. nie zawsze było oczywistym kim jest owa postać, co niezwykle intrygowało. Poraz kolejny autorka w genialny sposób przelała na kartki swojej powieści niepowtarzalny górski klimat, ukazała jak góry potrafią być piękne, ale również bardzo niebezpieczne. Ponownie Ania udowadnia jak zawiść, zazdrość mogą wpłynąć na życie człowieka i doprowadzić do tragedii. No i znowu zakończenie jakie serwuje autorka pozostawiło mnie z szybciej bijącym sercem.. Aniu TAK SIĘ NIE ROBI! Mam nadzieję, że będzie mi dane poznać dalsze losy bohaterów, zarówno Jagny i Jedrka, jak i Kosmy - bo niezwykle intryguje mnie ta postać! Świetna książka, polecam! Moja ocena 9/10.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🏔 "Dolina przebudzenia" spod pióra Anny Olszewskiej, to piękny i klimatyczny romans z górami w tle. Jest to kontynuacja losów bohaterów książki "Przełęcz snów".

🏔 Jagna postanawia zostać w Brzegach i wyremontować pensjonat. Ściąga również syna Adama, któremu ma zamiar wyznać prawdę na temat jego ojca. Jędrek chce zbliżyć się do syna i ma żal do Jagny, że zataiła przed nim tą ważną informację. W międzyczasie do pensjonatu wita nieznajomy mężczyzna-Kosma, którego Jagna zatrudnia do pomocy przy renowacji. Jednak dziwne wydarzenia, które dzieją się w pensjonacie zostawiają pytanie: Kto chce im zaszkodzić?

Czy Jagna i Jędrek dojdą do porozumienia?

Co tak naprawdę stało się ze Staszkiem?

Kim tak naprawdę jest Kosma, i jakie są jego intencje?

🏔 Zarówno pierwsza jak i druga część tej serii mnie oczarowała i z bijącym sercem przeżywałam zarówno sukcesy jak i porażki naszych bohaterów.

To co najbardziej ujeło mnie w tej historii to opisy gór, które autorka przedstawiła w naprawdę barwny i autentyczny sposób.

Po mistrzowsku udało jej się stworzyć niezwykle tajemniczy klimat, który towarzyszył mi przez cały czas podczas czytania tej książki.

Prawie do samego końca autorka trzymała nas w niepewności, a zakończenie wprawiło mnie w zdumienie i przyznam, że nie tego się spodziewałam.

Co do bohaterów to polubiłam Jędrka oraz Jagnę i żal mi było, że stracili tyle czasu bez siebie. Przyznam, że w niektórych momentach się wzruszyłam i liczyłam na szczęśliwe zakończenie, na które oboje zasługiwali.

Wszystko to sprawia, że jest to idealna lektura na zimowe wieczory i jeśli lubicie pełne emocji i tajemnic romanse to ta książka musi się znaleźć w waszych rękach.