Does It Hurt?

Wielu z nas często marzy o wypadzie na bezludną wyspę. Ale tak naprawdę - jak długo bylibyście w stanie wytrzymać w samotności ?

“Strach i słabość to dwie różne rzeczy. Potrzeba siły, żeby wstawać za każdym razem, gdy zostaje się powalonym na ziemię.”

Sawyer to bohaterka ewidentnie poturbowana przez życie. Od pierwszych stron czuć, że ucieka, ukrywa się - ale przed kim i dlaczego ? Stopniowo autorka zaznajamia nas z taktyką przetrwania jaką obrała oraz z przyczyną jej postępowania. Traf chciał, że tym razem na drodze naszej złodziejki tożsamości, stanął Enzo - że tak powiem - tańczący z rekinami. On jej nie odpuści, szuka zemsty. Do czego to doprowadzi ?

Ocean jest nieprzewidywalny. Wystarczy chwila by pogoda zmieniła się diametralnie i ta jedna zmiana pogodowa doprowadziła do tego, że para naszych bohaterów rozbija się i trafia do starej latarni morskiej. Mieszka w niej od lat, obecnie już emerytowany latarnik - Sylvester. Mężczyzna od początku nie wzbudza zaufania Sawyer i Enza. Ale czy to samotność zrobiła z niego dziwaka czy człowiek ten ma więcej tajemnic ?

“Does it hurt” to dark romance i to czuć na każdej stronie. W relacji dwójki głównych bohaterów ale i w dźwięku ciągniętych nocą po latarni łańcuchów, w mrocznej przeszłości Sawyer i poczuciu odrzucenia Enza, w ich brutalnych i pełnych ognia zbliżeniach, które są zarówno perwersyjne jak i chore tak po prostu. Cała książka jest dość specyficzna, atmosfera jest napięta od początku do niemalże końca. Nie miałam pojęcia czego tu się spodziewać i elementy wręcz jak wycięte z horroru, wywoływały nie raz ciarki przez które z kolei, musiałam robić przerwy zanim ponownie dawałam się pochłonąć tej historii jak spienionym falom oceanu.

Enzo ma powody by nienawidzić Sawyer, jego chęć zemsty i pogarda, są w pełni uzasadnione.

“Nietrudno dostrzec, że coś z nią nie tak - w końcu jedyne ciepło, jakie ma do zaoferowania, to ciepło jej cipy.”

Ale choć nie przepuszcza żadnej okazji by ją skrzywdzić, to zarazem czuć, że jest i zazdrosny i troszczy się o nią na swój chory sposób. Czy jego zachowanie zmieni się gdy pozna prawdę na temat przeszłości swojej “bella ladra”?

Tak, ten język włoski ma coś w sobie i gdy w dialogi wplecione są zdania wypowiedziane właśnie w nim przez Enza, temperatura tej książki wybija ponad normę.

“- Obydwojgu nam złamano serce już na samym początku życia. Jednak teraz być może zdołamy nauczyć się czuć coś więcej niż tylko smutek i gniew?”

By się o tym przekonać, muszą się uwolnić z mrocznej latarni. Powinna być ratunkiem, dla nich okazuje się śmiertelną pułapką. Czy uda im się uciec ?

Lubię darki. Tu nie wiedziałam w sumie czego się spodziewać. Na swój sposób ta książka mnie zaskoczyła, była bardziej przerażająca niż się spodziewałam i pod innymi względami niż oczekiwałam. Relacja Enza i Sawyer…chora była niesamowicie. Chwilami byłam zniesmaczona jego zachowaniem, żal mi było jej choć mimo wszystko czerpała przyjemność z ich…szalonych zbliżeń. Ale najbardziej mnie w sumie raził jeden powtarzający się wątek - kobiecy wytrysk. Mit czy fakt - nie wnikam ale nie uwierzę, że zdarza się podczas praktycznie każdego stosunku. W bogów seksu też nie wierzę, choć lubię te nierealne istoty na stronach książek. W efekcie są elementy tej historii, które mnie nieco irytowały i uważam je za przekoloryzowane. Ale też sporo z całości przypadło mi do gustu.

To książka dla osób o mocnych nerwach, których nie zniechęca taka depresyjna aura ciążąca nad stworzoną historią.

Polecam i dziękuję za egzemplarz do recenzji.

To nie jest książka dla grzecznych dziewczynek. Ta książka to mocna, niebezpieczna i pełna pożądania książka, która nie jest grzecznym romansikiem. Tutaj dzieje się naprawdę wiele rzeczy, które zdecydowanie zaliczają się do dark romans. Bo romans – tak zdecydowanie tutaj będzie, ale taki nietuzinkowy, nie cukierkowy.

Ona jest uciekinierką, ale on nie da jej tak łatwo uciec. On nie jest potulnym mężczyzną jest zdecydowanie typem bezczelnego gbura, którego nie polubiłam. Mimo, że lubię gburów mają coś w sobie to tutaj bohater mi jednak nie podszedł. Tutaj była przewaga zdecydowanie zbliżeń seksualnych niż jakiejkolwiek rozmowy.

Lubię darki, lubię książki w mocniejszym klimacie, ale ta jakoś nieszczególnie zyskała moją sympatie. Mało rozmów, mało relacji samej w sobie. Nie wiem, jakoś może przez charakter bohaterów nie mogłam się wczuć w akcję. Bo ona sama w sobie nie była zła, ciekawa z pomysłem, ale jednak coś nie do końca mi pykło w tej relacji między bohaterami.

Książka zaimponowała mi samą okładką, zanim zdołałam przeczytać jej opis i zorientować się o czym jest. Widząc latarnie na okładce od razu przewidziałam to że ta historia będzie czymś… zupełnie innym co do tej pory czytałam. A po zapoznaniu się z opisem już nie miałam wątpliwości, ze ta książka na długo zakwitnie w mojej głowie. Sawyer jest uciekinierką. Przez większość swojego życia się przemieszcza i zmienia miejsce zamieszkania. Ucieka przed światem i żyje tym co się dzieje tu i teraz. Podróżuje z niewielką ilością ubrań i pieniędzmi, które zdobywa w różnorodne sposoby. Dziewczyna jest zdesperowana i nie zawsze robi rzeczy zgodnie sama z sobą. Popełnia wiele przestępstw i niemoralnych rzeczy. Kontynuując ten tryb życia pewnego wieczoru zapoznaje się z tytułowym bohaterem, Enzem Vitallie. Spędza z nim rozkoszne chwile, które z pewnością na długo zapadną jej w pamięci. Wiedząc jednak że musi dokonać oczywistego - okrada mężczyznę, lecz nie ma pojęcia że on nie zamierza jej tego tak łatwo odpuścić. Zabierając Sawyer na łódź, nie ma pojęcia że sam również wpakuje się w kłopoty, ponieważ w trakcie rejsu zastaje ich sztorm, który sprawia że łódź ulega zniszczeniom, przez co cudem uchodzą z życiem, lądując na nieznanym brzegu. oboje wiedzą, że są na siebie skazani i świadomość spędzenia najbliższego czasu w nadmorskiej latarni, może sprawić wiele problemów. Muszę przyznać że pokochałam Enzo i zdecydowanie wpisuje się na listę moich mężów książkowych. Typowy ponury, przystojny gbur, który głównie z tego powodu rozbudził we mnie miłość. uwielbiałam przyglądać się frustracji jaką mu towarzyszyła przy Sawyer, którą chciał ukarać za wykradnięcie tożsamości, ale jednocześnie chronić, przez co stał między młotem a kowadłem. Szczerze przyznam, że uwielbiam takie połączenia bohaterów, bo tworzą swego rodzaju mieszankę wybuchową i rozkochują mnie w sobie bez pamięci. Taki motyw mogłabym czytać w dosłownie każdej książce i nigdy by mi się nie znudził, dlatego tutaj również się nie zawiodłam. Co do bohaterki - Sawyer, zamknięta w sobie, w środku była krucha, samotna i ciągnąca za sobą demony przeszłości, od których nie mogła się uwolnić. W pewnym momencie trochę denerwowało mnie ich zachowanie. W większości przypadków zamiast przeprowadzić normalną rozmowę wyzywali się na sobie w kontakcie cielesnym, co było objawem toksycznej relacji. Tej parze ciężko się porozumieć innym językiem niż tym seksualnym, ale w końcu jak w każdej historii nastąpił przełom, co naprawdę mnie ucieszyło. Poznali prawdę o sobie, która połączyła ich miłością. Pokochałam klimat jaki stworzyła autorka tej książki. Pełen mroku i tajemnic nadmorski vibe, latarnia, rekiny, no po prostu złoto. Świadomość uczucia, że coś wisi w powietrzu i zaraz wydarzy się jakiś zwrot akcji sprawiał, że nie mogłam oderwać się od lektury. Zakończenie w pełni mnie usatysfakcjonowało. Jeśli jesteście fanami smutów, nieco innych klimatów, które spotyka się w książkach, to zdecydowanie powinniście sięgnąć po Does It Hurt

"– È impossibile odiarti quando mi fai sentire così vivo."🥹

Lubicie kontrowersyjne książki?😊

Dla mnie, im więcej skrajnych opinii książka zbiera, tym ciekawsza się staje. Uwielbiam sprawdzać na własnej skórze wszelkie literackie "dziwolągi", nierzadko sięgam po jakieś szalone dark romanse i kocham je za emocje, jakie potrafią wzbudzić.

Myślę, że istnieje niewiele osób w tym książkowym świecie, które nie słyszałyby o powieściach autorstwa H. D. Carlton. Dylogia "Cat and mouse" wzbudziła spore zamieszanie, czy "Does it hurt?" jej dorówna? 🤔

"Stawałem twarzą w twarz z tyloma niebezpieczeństwami, a tymczasem na kolana powaliła mnie ta mała syrenka."

Główną bohaterką jest Sawyer - dziewczyna, która wiecznie ucieka. Żyje, kradnąc tożsamości mężczyzn, przenosząc się z miejsca na miejsce i mierząc się z permanentnym strachem - zarówno tym rzeczywistym, fizycznym, jak i tym w jej głowie.

Kiedy spotyka Enza, po raz pierwszy od dawna ma wyrzuty sumienia co do swoich czynów. Nie sądzi, że jeszcze go spotka, ale los chce inaczej.

Wkrótce będą musieli zmierzyć się nie tylko z siłą natury, i dziwnym lokatorem w starej latarni, ale też z uczuciami, które zaczną w nich wybuchać.

Jak cienka jest granica między nienawiścią, a miłością?

"Tak więc nie śpię spokojnie w nocy i nie potrafię spojrzeć sobie w oczy w lustrze. Po prostu robię, co mogę, aby przetrwać, a to jedyny sposób, jaki znam."

Nie wiem, od czego zacząć i uznajcie to za plus tej historii. Uwielbiam, kiedy coś pozostawi mnie bez słów i tu trochę tak było.

Jak wiemy, dark romans charakteryzuje się skomplikowanymi, zazwyczaj toksycznymi relacjami i chyba każdy się zgodzi, że ta Enza i Sawyer taka była. Ich nienawiść, a raczej jego nienawiść, aż kipiała z każdej strony, zresztą wyrażał to dobitnie swoim zachowaniem, również w scenach erotycznych. Na pewno wiele osób będzie się czuło podczas czytania nieswojo, ja byłam często nie tyle oburzona, co przerażona i zniesmaczona, ale myślę, że tak właśnie miało być. 😉 Dzięki temu uwierzyłam w uczucia bohaterów (głównie Enza), dokładnie też pokazało to ich stan psychiczny (głównie Sawyer). Niestety, przyczyniło się to również do tego, że w dalszej części ciężko było mi uwierzyć w ten obrót o 180 stopni. Trochę ta ich miłość przyszła za szybko, bo choć pożądanie było widoczne bezsprzecznie, to jednak nie miałam odczucia, że kryje się za nim coś więcej.

"Jak to jest, że pragnę ją skrzywdzić, a jednocześnie chronić przed samym sobą?"

Romans romansem, natomiast pojawiło się tu sporo rzeczy, które mnie pozytywnie zaskoczyły i które sprawiły, że ta książka stała się czymś więcej, niż seksem między rekinami.🤭

Pierwsza rzecz to samo osadzenie fabuły w ciekawym klimacie. Morze, rekiny, stara latarnia, natura i interesujący zawód głównego bohatera - to wszystko było fajnie wymyślone, wczułam się w atmosferę i stanowiło to poniekąd odskocznię od popularnych tematów.

Nie spodziewałam się też, że pojawi się tu tyle humoru, co prawda zazwyczaj czarnego, który nie każdemu przypadnie do gustu, ale ja go lubię. 😉

"– Jeszcze sprawię, że się uśmiechniesz – bąka. – Zrób to chociaż raz, zanim umrę.

– Nie umrzesz.

– Na pewno? Bo chyba słyszę wołającego mnie Jezusa.

– W takim razie na pewno nie umierasz. Jezus nigdy by się do ciebie nie odezwał."

Dalej - przeszłość bohaterów. Zwłaszcza sprawy Sawyer zrobiły na mnie wrażenie, w dobrym tempie też były te informacje dozowane, tak, aby czytelnik trochę się domyślał, a trochę jednak nadal nie wiedział. To również spójnie połączyło się z samym przedstawianiem Sawyer pod względem jej psychiki, jej lęków i poczucia własnej wartości.

Naprawdę, chwilami sama miałam tak wielkie poczucie beznadziejności i bezsilności, że aż zapominałam, że to tylko książka. 😁

"Możesz być z siebie dumny, dzięki tobie pragnę żyć."

Zastanawiałam się, jak to wszystko się skończy, czy w ogóle jest szansa na jakieś sensowne wyjście z sytuacji. Czy było? Na pewno było sprytne, choć nieco szalone. W książce akceptuję, w rzeczywistości ciężko mi to sobie wyobrazić.😉

I na koniec największy moim zdaniem plus, czyli wątek, który sprawił, że książka chwilami wydawała się horrorem. Takim dosłownym horrorem, z duchami, potworami itd. 😊

Nie zdradzę Wam więcej, ale naprawdę było intensywnie.😊

"– Owszem, jesteś złodziejką, maleńka. Najpierw skradłaś mi tożsamość, a teraz kradniesz moje serce. Zażądaj ode mnie czegokolwiek innego, a ci to dam."

Podsumowując, zaskakująco mi się podobało!

Oczywiście takie książki należy czytać tylko jeśli szukacie wielkich, skrajnych, pozytywnych i negatywnych emocji, jeśli lubicie wychodzić poza swoją strefę komfortu i jeśli nie spodziewacie się znaleźć w nich swoich książkowych mężów.🤭

Tutaj przeważać będą strach, nienawiść, smutek, ból i szok, ale znajdzie się też nieco uleczania, składania, naprawiania, miłości i przyjaźni.

Polecam! 8/10🖤

"– Mówiłem ci, że moja miłość okaże się piekielnie bolesna. Powiedz więc, bella ladra… Boli?"