W ciemnościach. Tom 2

„Miałem dziwne, pełne niepokoju sny, które fundowały mi kolejne powtarzające się fale cierpienia. A może to nie były sny? Może tak wyglądało piekło?”

Jeśli myślałam, że poznałam już wszystkie odcienie twórczości Ady Tulińskiej, to byłam w tak ogromnym błędzie, że wręcz biję się w pierś. Miałam tylko zerknąć, co dostanę w pierwszych rozdziałach powieści… Przeczytałam je wszystkie… Jednym tchem. To trochę obsesyjne, w jaki sposób przywiązała mnie autorka do fabuły i jak bardzo pragnęłam poznać zakończenie. Ada Tulińska wprowadziła do fabuły dużo zawirowań i chociaż nie zawsze były one po mojej myśli, to wciąż powodowały zaskoczenie. I właśnie to zaskoczenie ciągle napędzało mnie do czytania. Chciałabym napisać tak wiele o fabule, ale każda wzmianka wydaje mi się spoilerem. A uwierzcie, ze zaskoczenie w tym przypadku to najlepsze co Was spotka. „W ciemnościach” było przepełnione romansem i rozwijającym się uczuciem, natomiast „W ciemnościach 2” to niebezpieczna, brutalna i mroczna historia, której romans tylko towarzyszy. Historia, która otępia i ogłusza, bo śledzi się wszystkie wydarzenia z mocno bijącym sercem. Układ, który związał bohaterów był lekko mówiąc „popaprany”, ale przez to interesujący i kurczę! Podobał mi się. Oliwia mierzyła się z wieloma rzeczami, była pozostawiona sama sobie a ja odczuwałam to, że czasami sytuacja ją przerasta. Jednak podziwiałam w niej siłę i odwagę. Jej sposób postępowania często sprowadzał na nią kłopoty, ale to kobieta z charakterem, która mimo wszystko zyskała mój podziw i szacunek - przede wszystkim swoją troską o brata i miłością, którą darzyła Maksa. Chyba jeszcze nie minął mi szok, który odczuwam od momentu zakończenia lektury. Ada Tulińska zaskakuje mnie z książki na książkę a jej styl pisania zapada w pamięci. Uwielbiam to i polecam jako moją #polecajkaodzaczytanej 🦉

Ta książka, mimo iż jest to drugi tom serii, to moje pierwsze spotkanie z autorką. Nie miałem okazji poznać wcześniej jej twórczości, ale ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie, dlatego z pewnością będę chciał nadrobić te braki. Powieść wciągnęła mnie od pierwszej strony i sprawiła, że nie mogłem oderwać się od lektury nawet na moment. Czytało mi się ją naprawdę przyjemnie i dość szybko. Fabuła była ciekawie wymyślona, a główne postacie były mi bliskie. Mogłem się z nimi utożsamiać. Szczerze polecam!

"Atrakcyjność wynika z twojego charakteru. Szalałam za tobą już wtedy, kiedy igrałes ze mną w ciemnościach."

Współpraca reklamowa z @niegrzeczneksiazki

@[Adres usunięty]ska

Mieli już wieść spokojne życie, jednak przed Maksem i Oliwią po raz kolejny pojawiają się ogromne przeszkody. Po wypadku Maks zapada w śpiączkę, a Oliwia boryka się coraz to większymi trudnościami zupełnie sama. Na jej drodze staje dawny znajomy Maksa, który przejmuje zupełnie władzę nad jej życiem. Zabierając jej wszystko i wszystkich po kolei, szantażem i strachem chce, aby Oliwia poddała mu się. Niestety kobieta wciąż walczy, i choć jest bazradna, wciąż próbuje, liczy, że maks w końcu się obudzi i uratuje ją z opresji. Sebastian i Maks od lat walczyli o władzę i szacunek w towarzystwie. Ich drogi rozeszły się dawno temu, ale Sebastiana wciąż przepełnia złość i pragnie zemsty. Niestety nie spodziewał się, że jest w wielkim błędzie, a niewinne osoby bardzo ucierpią w tym starciu.

Nie mogłam się doczekać tej części i sporo mnie kosztowało nerwów jej przeczytanie. Okazuje się, że los przygotowal Maksowi i Oliwii masę przykrych niespodzianek. Mężczyzna walczy z ciemnością, która go otoczyła, gdy wokół dzieje się dużo złego. Oliwia stała się celem dawnego znajomego męża, szukającego zemsty i zadośćuczynienia dawnych krzywd. Będzie zadawał coraz to boleśniejsze i bardziej dotkliwe ciosy. Oliwia będzie dzielnie dźwigała ciężar, i choć nie ma takiej władzy, znajomości i siły nie podda się. Byłam zła, że ktoś od tak wpada do czyjegoś życia i bawi się nim jak chce. Denerwowała mnie osoba Sebastiana, i to, że Oliwia tak naprawdę nie miała na kogo liczyć, a każda próba walki kończyła się fiaskiem. Musiała czekać na cud, który niebawem się wydarzy. Mimo wszystko polecam i zachacam do przeczytania. Ada skonstruowała tą historię tak, byśmy do końca nie byli pewni jej końca, i nie domyślili się zakończenia.

Po przeczytaniu opisu serii, nie nastawiałam się, że aż tak mnie zachwyci. Uwielbiam i polecam 👌

Gdy jedna z najbliższych osób ulega wypadkowi, potrafi zawalić się cały świat. Tak też staje się w przypadku Oliwii i Maksa, gdzie mężczyzna zapada w śpiączkę. Wszystko zostaje na głowie dziewczyny, uderzając w nią ze zdwojoną siłą. Odkrywa wówczas, że nie wszystko jest tak kolorowe, jak myślała, a ciemność otacza ją z każdej strony. Jak rozwinie się ta historia? Co odkryje Oliwia?

"W ciemnościach 2" to bestseller ostatnich tygodni, kontynuacja serii. W poprzednim tomie poznaliśmy Oliwię, która znajdowała się w kryzysowej sytuacji. Z pomocą (choć dość nietypową) przyszedł jej wówczas Maks. Zawarli małżeństwo, gdzie przebrnęli przez masę problemów. Nieoczekiwany wypadek wkradł się w ich życie, wywołując serię ciemnych zdarzeń.

Do powieści podeszłam z dużą nadzieją. Pierwszy tom strasznie mi się spodobał, nie mogłam doczekać się kontynuacji. Tutaj zaczęło się naprawdę dobrze... Akcja toczy się szybko, pełna jest nieoczekiwanych zwrotów akcji. Fabuła intryguje, wzbudza ciekawość. Historia przedstawiona jest z dwóch perspektyw. Autorka przeplata punkt widzenia Oliwii i Maksa, przedstawiając wydarzenia teraźniejsze, jak i wracając do momentów w przeszłości, które wpływają na obecne problemy. Można by rzec, że wszystko jest idealnie. Niestety, nie do końca. Ogromnie nie spodobało mi się zachowanie bohaterów. Oliwia była strasznie rozchwiana emocjonalnie, tak naprawdę nie wiedziałam na czym jej zależy. Raz poświęciłaby życie dla Maksa, a innym razem czułam, jakby chciała pójść z innym do łóżka. Mimo, iż kochała go całym sercem, to jednak nie do końca potrafiła zapanować nad pożądaniem. Momentami opryskliwa, niezdecydowana. Nieco irytująca momentami. Maks natomiast oddany sercem Oliwii, wiedzący czego chce, chwilami jednak podejmujący zbyt szybko decyzje. Moja ogólna ocena książki to 6,5/10

RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY Z TOMU PIERWSZEGO

Los bywa okrutny i potrafi doświadczyć w najgorszy z możliwych sposobów. Sprawdza nasze granice, a nawet czasami je przesuwa i naciąga tak mocno, że albo rozpadniemy się na kawałki, albo podniesiemy się jeszcze silniejsi. Pewni tego, że nic już nas nie złamie. Tylko czy rzeczywiście nic nie jest w stanie złamać naszego ducha walki?

Zarys fabuły

Po uratowaniu Dominika Max nie może wydostać się z lodowatej wody, traci już nadzieję, że przeżyje, ale jakimś cudem udaje się go wyciągnąć na powierzchnię. Niestety zapada w śpiączkę i nikt nie potrafi powiedzieć, kiedy i czy w ogóle się z niej wybudzi. Na Oliwię spada nagle obowiązek zajęcia się interesami męża, co ją przytłacza i odbija się na jej relacji z bratem oraz wiary, że jeszcze będzie dobrze. Co więcej, kobieta zaczyna odkrywać mroczną przeszłość Maksa i wpada w ręce bardzo niebezpiecznego i bezwzględnego człowieka. Jak poradzi sobie z tym, co ją czeka?

W ciemnościach podobało mi się tak bardzo, że gdy tylko dowiedziałam się o kontynuacji, odliczam dni do momentu poznania dalszych losów bohaterów. Tym bardziej że zakończenie pozostawiło mnie w szoku, z rozdartym sercem oraz milionem pytań krążących po głowie. W końcu mogłam chwycić za W ciemnościach 2 i zaspokoić swoją ciekawość. Czy było warto czekać na drugi tom?

Moje wrażenia

W ciemnościach 2 zaczyna się dokładnie w tym samym miejscu, w którym zakończył się pierwszy tom. Autorka z miejsca rzuca nas w wir wydarzeń i przytłacza ogromem emocji. I początek tej historii jest naprawdę dobry, fabuła skupia się głównie na emocjach. Adelina Tulinska z wyczuciem pisze o strachu, nadziei, obwinianiu się i utracie wiary w lepsze jutro. Pokazuje, jak trudna jest rzeczywistość tych, którzy czekają na wybudzenie się najbliższej osoby ze śpiączki. Tylko niestety to zaledwie chwila, bo na plan wchodzą interesy, brudne tajemnice i wkracza… mafia. Nagle ma się wrażenie, jakby czytało się zupełnie inną historię. Pojawia się brutalność, bezwzględność, manipulowanie, zastraszanie i dziwny rodzaj chorej miłości. Dzieje się coraz więcej, szybciej, chaotyczniej, coraz mniej realnie.

Słów kilka o bohaterach

Jeśli mam być szczera, to jedyną postacią, którą potrafiłam obdarzyć w tym tomie nicią sympatii, był Dominik, a było go tutaj bardzo mało. Jednak to on zachowywał się najrozsądniej i adekwatnie do danej sytuacji. Co do całej reszty… Oliwi nie poznawałam. Ja rozumiem, że takie przeżycia, ciężar odpowiedzialności i strach mogą zmienić człowieka, ale dla mnie to była zupełnie obca kobieta. Nie rozumiałam jej zachowania, podejmowanych decyzji i naiwnej wiary każdemu, w to, co ktoś jej powiedział. Maksymilian też nie jest kimś, kogo warto postawić za wzór, gdy pozna się sposoby jego działania, by zatrzymać przy sobie kobietę. Szczerze mówiąc, jestem zdezorientowana trochę tą relacją, bo zdrowa ona na pewno nie jest. Z drugiej strony, kto zrozumie miłość?

Na zakończenie

Mam ogromny dylemat, co do tej książki. I już dawno nie miałam takiej zagwozdki przy pisaniu recenzji. Bo ze smutkiem przyznaję – W ciemnościach 2 mnie okrutnie rozczarowało. Naprawdę nie rozumiem, po co w tę historię została wmieszana mafia i do czego miało odnosić się irracjonalne zachowanie bohaterki. Drażniła mnie tym, co robi, myśli, jak na własne życzenie pakuje się w jeszcze większe kłopoty. Nie mogłam pojąć, że tak ufnie szła za człowiekiem, którym gardziła, gdy ten był przez chwilę miły… Brakowało mi tutaj realności, irytujące były nagle urwane wątki i przeciąganie tych niezbyt wiele wnoszących do fabuły. Brakowało mi wyjaśnień kluczowych sytuacji i rozmów ułatwiających zrozumienie tego, co się dzieje. Niby pojawiają się jakieś strzępki, które można połączyć, by się domyślić, ale w moim odczuciu to za mało. No i zakończenie. Szczerze, nadal nie wiem co mam myśleć. Nie wiem, czy przegapiłam fragmenty, że wszystko jest rozciągnięte w czasie, czy krótko po wybudzeniu ze śpiączki Maksymilian trochę poćwiczył i odzyskał formę sprzed wypadku? Bo jeśli to drugie, to absolutnie tego nie kupuję. Zwłaszcza że musiał mierzyć się z gangsterami…

W ciemnościach 2 to zdecydowanie pozycja dla osób znających pierwszą część i lubiących mafijne klimaty. Całkiem możliwe, że gdybym przepadała za tym tematem w książkach, to ten tytuł odebrałbym nieco lepiej. Nie zmieniłoby to jednak mojego zdania o niedociągnięciach i irytującym zachowaniu głównej bohaterki. Zabrakło mi logiczności, realności i czasu. Nie odradzam ani nie polecam, dawno jednak nie czułam się aż tak rozczarowana…

Pierwsza część nie skradła mojego serca, bowiem wszystko tam biegło jak szalone. Postanowiłam jednak sprawdzić, co takiego jeszcze Autorka wymyśliła, i cóż… Wciąż odczuwam to samo.

Powiem szczerze, że postać Igły tutaj w ogóle mi nie pasowała, tak samo jak w ogóle powiązania z mafią. W ogóle ta część jak dla mnie jest mało realna i nie ukrywam, że czytałam, bo czytałam. Jeśli jednak mam być szczera to perypetie głównej bohaterki ani trochę mnie nie wciągnęły.

Wciąż wszystko za szybko. Myślę, ze historia Oliwii i Maksa mogła na spokojnie się obyć bez tej części. Nie zniechęcam się jednak i liczę, że kolejna książka Autorki dużo bardziej mi się spodoba 😊

Tak czy siak zachęcam byście sami się przekonali i ocenili – to co mi się nie podoba, Wam może akurat przypaść do gustu 😉

Przychodzę dzisiaj do Was z kontynuacją na którą niezmiernie czekałam. Mowa tutaj o książce „W ciemnościach 2” autorstwa Ady Tulińskiej. Ta część z pewnością nie jest słodkim romansem. Jest historią, która przepełniona została mrokiem, tajemnicami oraz napięciem, które towarzyszy czytelnikowi podczas czytania.

Po tym jak Maks zapada w śpiączkę, na Oliwię spadają wszystkie jego obowiązki. Dziewczyna próbuje poradzić sobie z interesami męża, ale nie jest to takie proste jakby mogło się wydawać. Okazuje się, że mężczyzna miał powiązania z mafią, które mogą sprowadzić poważne problemy na życie dziewczyny. Igła, który niespodziewanie pojawia się w życiu kobiety, wywróci je do góry nogami. Nie zależy mu jedynie na odzyskaniu długu, ale również zaczyna interesować się nią samą. Zmusza ją do wielu poświęceń. Ile będzie w stanie znieść kobieta by uchronić od cierpienia swoich bliskich? Jakie uśpione tajemnice kryje w sobie Maks i jak daleko posunie się jego dawny wróg?

Oczywiście tego dowiecie się sięgając po tą niesamowitą historię. Przyznam, że nie spodziewałam się takiego obrotu spraw jakie znajdujemy w środku. Autorce udało się mnie bardzo pozytywnie zaskoczyć. Z pewnością ta część diametralnie różni się od poprzedniej. Widzimy tutaj inna stronę zarówno Oliwi jak i Maksa, którego wspomnienia są skrupulatnie opisane przez autorkę.

Oliwia wzięła na swoje barki naprawdę dużo i stara się teraz temu sprostać. Gołym okiem widać przemianę głównej bohaterki. Widzimy jej zawziętość i chęć walki, ale również chwile słabości oraz utratę kontroli.

Osobiście spodobało mi się jak zostały ukazane jej emocje i to jak odreagowywała swój ból i tęsknotę za dawnym życiem. Zapewne niektóre z tych zachowań nie były godne podziwu, lecz dzięki temu podczas czytania byłam w stanie wyobrazić sobie, że taka sytuacja naprawdę miała miejsce i nie było prostego rozwiązania.

W tej części głębiej poznajemy Maksa, dzieje się to głównie przez wspomnienia ukazane w jego głowie. Zostało nam tutaj wyjaśnione co sprawiło, że stał się tym kim jest i co go ukształtowało. Osobiście historią Magdy – koleżanki Maksa, sprawiła, że poczułam gęsią skórkę na plecach. Podczas czytania czułam gorycz, żal i ból dziewczyny pomimo tego, iż wydarzenia te nie były pisane z jej perspektywy.

Ada Tulińska i jej książki to coś co przemawia do mojego serca. Autorka ma świetny styl pisania, dzięki któremu jesteśmy w stanie poczuć emocje głównych bohaterów. Ta część z pewnością była bardziej mroczna od poprzedniej. Nie raz podczas czytania byłam zdziwiona przebiegiem akcji i zachowaniem bohaterów. Ja nie mogłam oderwać się od czytania, ponieważ lekkie piór autorki sprawiło, że nie byłam wstanie wyciągnąć nosa z lektury. Gorąco polecam wam tą historię, gwarantuje, że nie będziecie zawiedzeni.

Po zakończeniu tomu pierwszego czytelnik został w wielkim zawieszeniu z kłębiącym się pytaniem w głowie, co będzie dalej ? Jak potoczą się losy bohaterów w tomie drugim ? Co się stanie z Maksymilianem i co dalej z Oliwią ? W tym tomie znajdziemy na to odpowiedź.

Oliwia nie może do końca pogodzić się z tym, że teraz ona musi się wszystkim zajmować. Firmy Maksa potrzebują kapitana i ona nagle ze zwykłej dziewczyny musi się takowym stać. Czy będzie w stanie udźwignąć na barkach całą odpowiedzialność i poradzić sobie z pewnym gangsterem, który tak łatwo nie odpuszcza ?

Moim zdaniem ten tom to totalnie naciągana, nierealna książka, która bardziej męczy niż wciąga. A postać Oliwii....tu jest wykreowana na dziewczynkę, która ufa każdemu, zrobi wszystko co jej mówią, nawet jakby ktoś by kazał jej skoczyć nago z mostu z miejsca by to zrobiła. Mam wrażenie, że wiele wątków zostało uciętych, a to co nie powinno być aż tak bardzo rozwinięte to autorka w to brnęła. Brak nadrzędnych rozmów wyjaśniających pewne sytuacje, szczególnie w końcowej fazie i znów wpleciona mafia daje niestety słaby rezultat.

Trochę utwierdziłam się już w przekonaniu, że nie po drodze mi z tą autorką. Męczący język, trochę odleciana, totalnie niezrozumiała akcja i cały zamysł autorki sprawiły, że wolałabym, aby ta część została zamknięta na pierwszym tomie.