Dobra Pani

Czy, kiedy byłaś mała, chciałaś być księżniczką? Myślę, że to marzenie niejednej dziewczynki. Książka „Dobra Pani” Sylwii Winnik pokazuje, że los księżniczki do najłatwiejszych nie należał.

Winnik podjęła się arcytrudnego zadania – napisania beletryzowanej biografii Marianny Orańskiej, niderlandzkiej księżniczki, która zapisała się w umysłach ludzi, jako mecenaska sztuki i filantropka.

Autorka stworzyła nie tylko przepiękną biografię, jednej z najbardziej wpływowych kobiet XIX w., ale pokazała także smutny los pań, które żyły w konserwatywnym społeczeństwie i były zdane na łaskę i niełaskę swoich męskich krewnych. Marianna Orańska wychodzi za mąż. Jak to w wyższych sferach bywa, jej małżeństwo to transakcja handlowo-polityczna, w której nie ma miejsca na żadne uczucia. Wrażliwa kobieta cierpi od początku związku, jednak od dzieciństwa przygotowywana do swojej roli, stara się wypełniać powierzone jej obowiązki jak najlepiej, odkładając na bok własne emocje. Kiedy śledzimy dworskie życie Marianny, odkrywamy dwulicowość wyższych sfer. Para książęca ma w oczach poddanych wyglądać na szczęśliwą i zgodną. W rzeczywistości Marianna jest zdradzana i poniżana przez swojego męża. Próbuje szukać pomocy u ojca i brata (obaj w różnym czasie byli królami Niderlandów) oraz u swojego szwagra – króla Prus. Żaden z mężczyzn nie odpisuje na rozpaczliwe listy kobiety. Marianna jest pozostawiona sama sobie. Wymaga się od niej reprezentowania książęcej rodziny oraz rodzenia dzieci. Kobieta ma jednak olbrzymi kapitał, który posiadało niewiele pań w XIX w. Z racji swojej wysokiej pozycji, otrzymała solidne wykształcenie. Zdobywana przez lata wiedza, pomaga jej najpierw

z sukcesem pomnażać własny majątek, by uniezależnić się od pieniędzy męża, a później przeprowadzić swój proces rozwodowy. Mimo tego, że to Marianna jest ofiarą, jako rozwódka, to ona zostaje skazana na ostracyzm i sankcje prawne. Przez wiele lat nie pozwalano jej utrzymywać kontaktu z dziećmi, nie była też mile widziana w domu rodzinnym.

Historia Marianny pokazuje, jak ważne w życiu kobiety są dwie rzeczy: wykształcenie

i niezależność finansowa. To dzięki nim księżniczce udało się wyrwać z toksycznego związku, pomnożyć swój majątek, zabezpieczyć przyszłość swoich dzieci i wreszcie pomagać innym. Po skończeniu lektury nasuwają mi się dwie refleksje: czy my kobiety

w XXI wieku w pełni wykorzystujemy możliwości, których nie miały nasze przodkinie? Czy zdajemy sobie sprawę, ile jeszcze pozostało do zrobienia, jeżeli chodzi o prawa kobiet?

Marianna Orańska, niderlandzka królewna żyła w XIX wieku. Jeśli myślicie, że będąc królewną, miała łatwe i lekkie życie, jesteście daleko od prawdy. Arystokracja rządzi się swoimi konwenansami, a Marianna - choć starała się do nich dostosować - znacznie odbiegała od standardu. Słynęła z przedsiębiorczości i świetnego gospodarowania swoimi ziemiami, co wykorzystywała do czynienia dobra dla ludzi zamieszkujących tereny jej podległe. To dzięki niej Śląsk rozkwitł, a w Kamieńcu Ząbkowickim wybudowano okazały pałac.

Prywatnie, niestety nie zaznała wiele szczęścia. Zdradzana latami przez męża, wystąpiła o rozwód, co w owych czasach było niepojęte.

Sięgając po tę książkę nie sądziłam, że przyjdzie mi przeczytać historię życia tak niesamowitej i odważnej kobiety. Księżna Marianna zdecydowanie wyprzedzała swoje czasy i dzielnie stawiała czoła kolejnym przeszkodom rzucanym zarówno przez rodzinę jak i okrutny los.

Gorąco polecam - ja jestem oczarowana. Cieszę się, że dzięki autorce mogłam poznać postać księżnej. Moje feministyczne serce bardzo się raduje.

Marianna Orańska. Mówi Wam coś to nazwisko? Mi mówiło niewiele do czasu, kiedy sięgnęłam po powieść Sylwii Winnik „Dobra Pani”.

Dzięki autorce poznajemy niesamowitą kobietę, niekonwencjonalną i w wielu aspektach wyprzedzającą swoje czasy. Charyzmatyczną, nieugiętą i inteligentną. Taką, dla której liczył się człowiek, a nie status majątkowy. Niosła pomoc bez wzgledu na okolicznosci, czym zjednywała sobie ludzi.

„Dobra Pani” to historia która powstała na podstawie prawdziwych wydarzeń, a autorka zadbała o ich chronologię i świetnie oddała klimat tamtych czasów.

Sylwia Winnik w przepięknym stylu opowiedziała nam tę historię zabierając do świata Marianny, abyśmy mogli wraz z nią przemierzać pałacowe korytarze, podziwiać architekturę i sztukę, delektować się pięknem przyrody. Ale też aby zobaczyć nieszczęścia, biedę i to, jaką pozycję miały kobiety w społeczeństwie.

„Dobra Pani” to książka, która dostarczyła mi sporo emocji. Jakże szkoda mi było Marianny, bo i na nią spadały ciosy i ona doświadczyła bólu i cierpienia. Nieszczęśliwa miłość, nieudane małżeństwo, to wszystko sprawiło, że uciekała w pracę na rzecz innych, rozbudowywała swoje majątki.

Jeżeli lubicie historie napisane na kanwie prawdziwych wydarzeń, a do tego przepięknie wydane, to będziecie zachwyceni tą powieścią.

Lubię czytać historię które mają wątek historyczny? Ja szczerze mówiąc lubię coraz bardziej. Zwłaszcza tak genia

Dobra Pani to piękna wzruszająca i niezwykła opowieść o cudownej kobiecie. Inteligentnej dobrej pełnej empatii i wielkim sercu. Kobiecie wyprzedzającej swoje czasy,

Myślę że gdyby Marianna Orańska urodziła się w naszych czasach ze swoją inteligencją osiągała by sukcesy na skalę światową. Swoją odwagą siłą i determinacją biła uwczesnych mężczyzna na głowę. Nie pozwoliła sobą manipulować ani zapędzić się do roli głupiutkiej żony. Cały czas włączyła.

Jestem zachwycona, jest to historia od której ciężko się oderwać. Przyznam szczerze, że w trakcie czytania kilka razy pękło mi serduszko. Zwłaszcza gdy uświadomiłam sobie, że nie jest fikcja literacka, a historia kobiety ktorej życie nie oszczędzało. Czasami zastanawiam sie ile można znieść w życiu i jak dużo mamy w sobie siły by walczyć o lepsze jutro. Łzy zamazywały mi strony książki, emocje sięgnęły zenitu. Całości dopełniły cudowne opisy ówczesnej architektury, ogrodów a także oryginalnych rzeczy głównej bohaterki Marianny Orańskiej.

Jestem oczarowana jakością napisania tej książki oryginalnym pomysłem i niesamowicie pięknym wydaniem. Tutaj pasuje do siebie wszystko.

Nie będę streszczała fabuły. Powiem jedno tę książkę musicie przeczytać. Jest to kawał pięknej wspaniałej cudownej historii którą po prostu musicie poznać. Polecam

Myślę, że niejedna z nas, będąc małą dziewczynką marzyła, by być księżniczką, wyobrażając sobie którąś z postaci bajek Disneya. Gdyby zestawiono nas z prawdą, ciemniejszą stroną życia, jakie niósł za sobą owy tytuł, z pewnością byśmy się zastanowiły, czy chciałybyśmy takiego życia. Choć status arystokraty i pieniądz otwierał wiele możliwości, wiązał się też z niemałą ceną, jaką było trzeba ponieść.

Sylwia Winnik przedstawia nam kulisy takiego życia, zapraszając do podążania życiowymi ścieżkami wraz z Marianną Orańską. Postacią, która bez wątpienia może stanowić autorytet odwagi i walki o własne marzenia. Jednym z nich, było pozostanie sobą w surowym świecie narzucającym sztywne zasady etykiety. W tej powieści biograficznej odnajdziemy silną kobietę, która pomimo wielu ciosów i cierpienia, odnajdywała w sobie wręcz niesamowitą siłę, by iść naprzód, a przy tym wciąż pamiętającą o innych, dostrzegającą potrzeby drugiego człowieka, zwłaszcza tych z niższych klas, dążąc do poprawy ich bytu.

Czytając książkę trzeba docenić ogrom pracy, jaką autorka wykonała przy tworzeniu książki oraz kształt jaki nadała słowom. Nie mam poczucia czytania suchych faktów z życia, mogę odczuć emocje i wczuć się w postać głównej bohaterki. Mam ochotę przenieść się do opisywanych domów, ujrzeć te urzekające widoki, które i królewna Marianna miała przed sobą.

Piękna to książka i choć wiele się nie mówi o Mariannie Orańskiej to cieszy mnie, że Sylwia Winnik przybliża jej postać, postać która może stać się inspiracją dla wielu. Choć wstęp może sugerować, że to będzie bardziej kolejna książka dla kobiet, myślę, że odnajdzie się w niej także niejeden czytelnik, lubujący zgłębiać historię.

Całe życie walcząca o miłość, próbująca wyrwać się z ram arystokracji, stawiająca opór wobec roli kobiet na królewskim dworze. Marianna Orańska - DOBRA PANI.

Dziś, kiedy piszę tę recenzję, w Dzień Matki, myślę, że to przykład najlepszej mamy: kochającej, troskliwej, walczącej o dobro dzieci (nie tylko własnych). Mawiała: "Nie przyszłam na świat, by mi służono, tylko bym ja mogła służyć innym". Jak Maryja, symbol matki cierpiącej.

Księżna Marianna to kobieta z wielką wiarą, charyzmą, radością (którą próbowano tłamsić sztywną, pruską etykietą). Artystyczna dusza, mądra, wrażliwa, kochająca naturę i sztukę. Zmagająca się z niesprawiedliwością i odrzuceniem. Dla niej liczył się człowiek, nie polityka. Jednak świat uważał inaczej. Wykazywała się niezwykłą odwagą, chociażby przeciwstawiając się regułom. Jednała sobie ludzi, rozkochiwała ich w sobie dobrem i szczerością. Miała jedno marzenie - by być zwykłą kobietą, która może kochać kogo chce i żyć w zgodzie ze sobą, bez przypinania jej łatek i arystkratycznych reguł.

Jako dziewczyna - radosna, żywiołowa, siebie pewna,

Pełna bólu i sprzeciwu do świata - jako królewna.

Szukająca miłości. Chciała być tylko kochana.

Pragnęła wyfrunąć do świata, a nie w klatce być trzymana,

jak ptak, co na uwięzi nie jest szczęśliwy,

ku wolności ma swoje podrywy.

Marianna, gdyby mogła wybierać,

wolałaby zwykłą dziewczyną pozostać,

Z oków arystokracji się wydostać.

Ta książka wywarła na mnie ogromne wrażenie. W pięknym stylu Sylwia Winnik przedstawia życie księżnej Marianny, z rodu Oranje-Nassau, ukazując zwyczaje XIX- wiecznego dworu książęcego w Niderlandach oraz Prusach. Ciekawa, wybitna, emocjonalna, beletryzowana powieść, która długo ze mną (i we mnie) pozostanie. Jedna z piękniejszych, jakie czytałam. Sylwio, dziękuję Ci za przybliżenie postaci dobrej, ludzkiej, empatycznej pani, silnej, godnej naśladowania. Najmocniej polecam ❤️

"Marianna, w oczach ludzi, dostojna i silną, wewnątrz czuła się taką kobietą, która właśnie w swej rozpaczy klęczy, wyciąga bezradnie dłonie, pokutuje, błagając o nadzieję".

Moje pierwsze spotkanie z autorką i jestem zachycona.

Pani Sylwia od pierwszych stron wciągnęła mnie do świata Niderlandzkiej i Pruskiej arystokracji. Przedtem nigdy nie słyszałam o królowej Mariannie Oriańskiej a przez kilka wieczorów żyłam jej życiem.

Wilhelmina Frederica Louisa Charlotte Marianne, królewna niderlandzka z dynastii Oranje-Nassau, urodziła się w Berlinie na początku XIX wieku. Dzieciństwo i okres dojrzewania spędziła z rodzicami, w kochającej rodzinie. Wszystko się zmieniło, kiedy postanowiła poślubić – wbrew panującym zasadom- wybranka serca.

Do ślubu nie doszło, gdyż groziło to wojną w Europie. Musiała poślubić Albrechta, następcę tronu Prus. To była decyzja polityczna, nie mająca nic wspólnego z porywem serca. Takie były czasy.

I tu rozpoczyna się zawiła historia pełna zwrotów akcji, wzlotów i upadków. O których Wam nie opowiem, bo nie chcę Wam zepsuć zabawy 😄Jestem pod ogromnym wrażeniem Marianny, jej przedsiębiorczości, siły ducha, empatii, pomysłowości.

Nie miałam pojęcia, jak ważną postacią była na Dolnym Śląsku, jak wielki wpływ miała w rozwój na Ziemi kłodzkiej (tzw. klucz stroński). W książce poza życiem arystokracji, znajdziecie masę szczegółów z przebiegu budowy pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim (wzniesionego według projektu Karla Schinkla) jak i pięknych opisów wystroju.

Była jedną z bardziej niekonwencjonalnych postaci kobiecych XIX w. Nie dała się sprowadzić do roli ozdoby i kogoś, kto zapewni ciągłość rodu. Jestem zachwycona jej ogromnym sercem, tym jak dbała, by wszystkim żyło się lepiej. Na fotkach znajdziecie cytaty. Wybrałam tylko kilka ale pokazują jaka wyjątkowa była Marianna.

Myślę, że Marianna wyprzedzała swoje czasy. Była niezależna i sprawiedliwa. Jest dowodem na to, że nawet w niesprzyjających okolicznościach można zdobyć się na odwagę, zawalczyć o siebie, poradzić sobie z trudnościami, jednocześnie nigdy nie przestając być uważnym na potrzeby innego człowieka. Jestem fanką Marianny. Wielki ukłon dla Pani Sylwii za ogrom pracy wykonanej przy reaserchu (bibliografia jest imponująca). Bardzo polecam Wam tę historię.

Chcieliście kiedyś zostać księżniczką?

Myślę, że większość z nas chociaż raz zamarzyła o pięknych sukniach, pałacach, balach i książetach 😉

Czytając książkę Pani Winnik z każdą stroną uświadamialam sobie, jak wiele mogłabym stracić gdybym urodziła się jako księżniczka na przełomie XVIII/XIX wieku.

Przede wszystkim wolność.

Marianna Orańska, postać, o której nie miałam wcześniej pojęcia a tak warta poznania.

Kobieta, która wyprzedzała swoją epokę. Pełna dobroci, radości i marzeń. Pragnąca jedynie szczerej miłości, spokojnego życia i możliwości obdarowywania potrzebujących pomocą.

Z każdą kartką, każdym kolejnym rokiem coraz mocniej się z nią związywałam. Czułam jej smutek, złość i to łamiące się serce przy kolejnej stracie.

Ludzie, jakże ja się denerwowałam na jej los! Jak bardzo te niesprawiedliwości mnie irytowały, to wiem tylko ja. No i może moi sąsiedzi zza ściany.

Nie mogłam się oderwać od tej książki, a bałam się jej. Bałam się, że historia osadzona w tym wieku będzie dla mnie zbyt oddalona, zbyt trudna do pojęcia.

Pomyliłam się, bo Pani Winnik przeniosła mnie do tych czasów tak płynnie, tak wspaniale opisała wszystko, że byłam w stanie wyobrazić sobie co było przed oczami Marianny.

O Mariannie Orańskiej powinno być głośniej. To kobieta, która miała złote serce. Mimo całego bólu w swoim życiu, jej serce do końca takie pozostało.

Przed lekturą „Dobrej Pani” nie miałam bladego pojęcia o niderlandzkiej królewnie Mariannie Orańskiej. A Wy słyszeliście wcześniej o tej nieszablonowej kobiecie?

Niejedna mała dziewczynka marzy o tym, aby zostać królewną, choć wówczas nie spodziewa się, iż życie kobiet pochodzenia arystokratycznego bardzo często jest dalekie od beztroskiego, a dobór strojów czy biżuterii nie są ich jedynymi problemami.

Żyjąca w XIX wieku Marianna Orańska miała całkiem przyjemne dzieciństwo, była oczkiem w głowie swego taty – króla i na wiele mogła sobie pozwolić. Jej problemy rozpoczęły się w momencie wyboru małżonka. Niegdyś w zawieranych związkach nie było mowy o miłości, były one niejako porozumieniem zawieranym pomiędzy rodzicami męża i żony, tak aby jedno i drugie wżeniło się w inny szanowany ród. Mimo, iż Marianna znalazła młodzieńczą miłość, która wydawać by się mogło, może przezwyciężyć utarte konwenanse, musiała poślubić tego, którego wybrali jej rodzice. I choć zaczęła darzyć swego małżonka uczuciem, to szybko ono wygasło, ze względu na zdrady oraz wykorzystywanie jej zaufania, których on się dopuszczał.

Marianna była inteligentną kobietą, która wiedziała, czego chce od życia. Mimo, iż w ówczesnych czasach kobiety były lekceważone, traktowane jako te mające rodzić potomków, nie dopuszczano ich do głosu, to królewna Marianna chciała przełamać królewskie etykiety. Jako jedna z nielicznych zażądała od swego małżonka rozwodu i zdecydowała się wychowywać swoje nieślubne dziecko. Była kobietą obdarzoną ponadprzeciętną mądrością ale i smykałką do interesów. W swym życiu kierowała się dobrem innych, a jej postawa charakteryzowała się szczodrością, bezinteresownością oraz chęcią niesienia pomocy ubogim i potrzebującym.

„Dobra Pani” to historia pięknej, odważnej, silnej kobiety oraz kochającej matki, która powinna stanowić wzór do naśladowania. Niestety żyła w czasach, kiedy praktycznie nikt jej nie doceniał, a większość potępiała jej zachowania i decyzje, tym bardziej każdy powinien dowiedzieć się o jej walce z utartymi schematami oraz o przeciwstawianiu się dworskiej etykiecie, tak rażąco uwłaczającej pozycji kobiet. Jestem wdzięczna, iż za sprawą Wydawnictwa Flow mogłam poznać tę pięknie przedstawioną historię kobiety niezwykłej. Czytajcie!

"Dobra Pani"

"Nie przyszłam na świat, by żyć dzięki ludziom, ale by ludzie żyli dzięki mnie"

Marianna Orańska.

"Nie da siey uciec od problemów. Można je na chwilę zostawić za sobą, wyjechać, schować się, ale po powrocie one będą czekać dokładnie w tym samym miejscu. Nie rozwiążą się same, nie poukładają siey, ale można dać im czas, zaufać siłę wyższej i popłynąć z nurtem(...)".

Przeczytałam przepiękna historię, historię silnej, inteligentnej, ale przede wszystkim bardzo mądrej kobiety Marianny Orańskiej.

Nie jedna z nas powinna brać z niej przykład, powracać do jej mądrości do dorobku, który po sobie zostawiła. Nie mam tutaj na myśli tylko i wyłącznie miejsc, które dzięki niej powstały i się rozwinęły, ale przede wszystkim do jej mądrości życiowej, do jej historii.

Urodziła się w arystokratycznej rodzinie, ale to właśnie jej status społeczny dał jej wiele, ale też bardzo dużo odebrał. Odebrał przede wszystkim jej pierwszą miłość, wiele lat w których żyła żyła zdradzana przez męża. A później kiedy znalazła swoją prawdziwą miłość odrzucona nawet przez najbliższych.

Była kobietą, która bardzo dużo dawała od siebie. Pragnęła szczęścia, ale też dzieliła się nim z innymi. Najczęściej z tymi, którzy najbardziej potrzebowali pomocy. Miała ogromne serce przepełnionej radością, ale też bulem. Jest kobietą, która powinna każdą z nas inspirować.

Dobra Pani bo tak ją nazywali w swoim życiu kochała i była kochana. Swoją mądrość czerpała z wychowania, że sztuki i z książek, których była zawsze ciekawa i, które pochłaniała. Sprzeciwiała się zasadą, etykiecie dworskiej, kontraktom małżeńskim. Jednak w tych czasach była tylko kobietą, której wypowiadana słowa może i były słyszane, ale równie mocno przyciskane przez męską część arystokracji.

Ciężko mi zrozumieć świat w którym żyła, jego zasady. Dlatego tym bardziej cieszę się, że zaszło tyle zmian, których my nie doceniamy bo ciągle chcemy czegoś więcej. Właśnie Marianna chciała tylko szczęścia można powiedzieć, że tak nie wiele a jednocześnie bardzo dużo.

Kochani to jest piękna książka. Książka, która polecam każdej kobiecie, ale również mężczyzną. Książka, która oprócz pięknej okładki, pomalowanych brzegów i ilustracji posiada głębię. Piękna okładka, ale jej zawartość przewyższa wszystko co wizualne.