"Dłonie śmierci" to drugi tom cyklu kryminalnego, który rozpoczęła powieść "Smak błękitu". Jest rok 1920. Tym razem główny bohater, prokurator, a zarazem komendant policji, Adam Karski, natrafia na inteligentnego sprawcę, doskonale zdającego sobie sprawę z tego, co robi. A w Gostyniu giną kolejne osoby, przy czym zbrodnie stają się coraz okrutniejsze i bardziej wyszukane. Przy każdej z ofiar można odnaleźć karteczki z zapisanymi fragmentami wierszy mało popularnego poety.
Kto może być tym, który zabija? Dlaczego to robi? Z jakiego powodu pozostawia po sobie wiersze? Karski ma swoje typy, jednak by schwytać prawdziwego sprawcę, będzie musiał mieć oczy i uszy szeroko otwarte. Czy zdoła doprowadzić śledztwo do końca, jednocześnie chroniąc przynajmniej kilka niewinnych osób przed śmiercią z rąk zabójcy?
Grzegorz Skorupski jest polskim pisarzem i historykiem. Urodził się w 1969 roku w Gostyniu. Ukończył wydział historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przygotował pozycje książkowe dotyczące regionalnej historii, takie jak: "Gostyń dawny i niedawny", "Wędrówki w przeszłość" oraz "Spotkania z przeszłością - Gostyń i okolice". Jeden spośród jego artykułów historycznych został wyróżniony w 2013 roku nagrodą Prezydenta RP. Aktualnie zajmuje się też twórczością beletrystyczną. Na razie, oprócz serii o Adamie Karskim, pojawiła się też powieść "Tajemnice domu zacnego Szkota".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii kryminał
Czy akcja powieści "Dłonie śmierci" rozgrywa się w konkretnym okresie historycznym?
Akcja książki toczy się w 1920 roku w wielkopolskim Gostyniu, oferując czytelnikowi mroczny klimat dwudziestolecia międzywojennego. Autor precyzyjnie oddaje realia tamtej epoki, łącząc fakty historyczne z fikcją literacką w sposób niezwykle wiarygodny. Fabuła skupia się na brutalnych morderstwach, które wstrząsają lokalną społecznością w trudnym czasie budowania polskiej niepodległości. To idealna propozycja dla osób ceniących kryminały retro z bardzo silnie zarysowanym tłem obyczajowym i topograficznym.
Czy muszę znać poprzednią część serii, aby zrozumieć fabułę "Dłoni śmierci"?
"Dłonie śmierci" stanowią drugą część cyklu o prokuratorze Adamie Karskim, jednak główny wątek kryminalny jest zamkniętą i samodzielną historią. Choć lektura poprzedniego tomu pozwala lepiej zrozumieć ewolucję głównego bohatera, nowe śledztwo jest prowadzone od zupełnych podstaw. Czytelnik bez trudu odnajdzie się w relacjach między postaciami dzięki umiejętnie wplecionym informacjom o ich wspólnej przeszłości. Znajomość książki "Smak błękitu" nie jest wymagana do czerpania pełnej satysfakcji z rozwiązywania zagadki morderstw w Gostyniu.
Jaki poziom brutalności i mroku dominuje w tej polskiej powieści kryminalnej?
Książka charakteryzuje się gęstą, perwersyjną atmosferą oraz szczegółowymi opisami zbrodni, które mogą być drastyczne dla wrażliwych odbiorców. Grzegorz Skorupski kładzie duży nacisk na psychologiczny aspekt zła i makabryczne detale miejsc znalezienia ofiar. Motyw twórczości samobójczego poety dodaje całej narracji niepokojącego, niemal onirycznego charakteru, który wyróżnia tę pozycję na tle klasycznych kryminałów. Jest to lektura przeznaczona dla fanów mocnych wrażeń, którzy szukają w literaturze mrocznego piękna zbrodni i skomplikowanych zagadek.
Czy zagadka kryminalna w tej książce opiera się na klasycznej dedukcji?
Śledztwo prowadzone przez prokuratora Karskiego łączy klasyczną dedukcję z analizą motywów literackich oraz psychologicznych profilów sprawcy. Autor wykorzystuje swoją wiedzę historyczną, aby uwiarygodnić metody pracy organów ścigania w realiach lat dwudziestych ubiegłego wieku. Kluczowe dla rozwiązania sprawy okazują się nie tylko ślady fizyczne, ale również interpretacja tekstów kultury i analiza perwersyjnych zachowań mordercy. Takie podejście sprawia, że proces dochodzenia do prawdy jest wielowarstwowy i wymaga od czytelnika dużego skupienia.
Dla jakiego typu czytelnika ta konkretna powieść nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść nie jest polecana osobom poszukującym lekkich, komediowych kryminałów lub dynamicznych thrillerów akcji osadzonych wyłącznie we współczesności. Specyficzny język stylizowany na epokę oraz powolne budowanie napięcia wymagają od odbiorcy cierpliwości i zainteresowania historią Polski. Drastyczne opisy perwersyjnych morderstw mogą wywołać dyskomfort u czytelników unikających literatury z gatunku dark crime lub brutalnych thrillerów medycznych. Jeśli preferujesz klasyczne zagadki w stylu Agathy Christie bez elementów makabry, ta pozycja okaże się dla Ciebie zbyt mroczna.
