Diable

"Diable" to książka, którą ciężko jest jednoznacznie ocenić, gdyż miała swoje lepsze i gorsze momenty. Liczy ona ledwo ponad 250 stron, więc nie ma aż tak dużo czytania, ale niestety trochę mi się dłużyła.

Autorka co prawda stworzyła ciekawy klimat, mroczny, duszny, taki jakich oczekuje się od kryminałów czy thrillerów. Jest mała miejscowość, lokalna społeczność, miejscowe legendy oraz sekrety sięgające wielu lat wstecz. Są nieoczekiwanie wypływające z jeziora trupy, których pojawia się całkiem sporo. Okoliczności śmierci owych osób są bardzo zagadkowe, a w trakcie rozwiązywania sprawy autorka zgrabnie podrzuca mylne tropy, co i rusz zaskakując czymś nowym.

Fakt faktem, trzeba pochwalić autorkę za pomysł na fabułę oraz lokalizację rozgrywanej akcji. Jednak ta książka nie do końca przekonała mnie jako całokształt, a wydarzenia były momentami zbyt mocno naciągane.

Od książek z tego gatunku wymagam dreszczyku niepewności wywołującego efekt "wow". Niestety tego zabrakło. Nie czułam napięcia, zabrakło mi większych emocji, a i bohaterowie byli mało wiarygodni. Kierowali się oni dziwnymi przesłankami i nie polubiłam żadnego z nich.

Niemniej jednak uważam, że nie jest to zła książka,, na pewno warto ją poznać i wyrobić sobie o niej własną opinię. Z pewnością znajdzie wśród Was wielu zwolenników.

Małe miasteczko położone w okolicy malowniczych i odrobinę dzikich jezior nie wyróżnia się niczym szczególnym, aż do momentu kiedy z jeziora zaczynają wypływać obciążone ciała.. jedno to może wypadek, dwa to może przypadek.. ale kolejne?

Śledztwo prowadzone jest przez dwa zespoły, oficjalnie prokurator Smerek oraz miejscowi policjanci na czele z komendantem Hecem, a mniej oficjalnie synowa komendanta Kinga, dziennikarka Lena i Maurycy „Tomek”.

Okazuje się, że nic nie jest takie jak się wydaje, bo mężczyźni w tych lasach giną od wieków... i tylko mężczyźni, którzy zapuszczają się samotnie w dzikie knieje okalające Diabele.. Więc w miejscowości ożywa legenda o Lichu..

Wybrzmiewa pytanie czy w mor*erstwach maczają siły nadprzyrodzone.. oba zespoły są raczej sceptyczne co do takiej koncepcji.. okazuje się jednak, że przeszłość rzuca długie cienie na teraźniejszość , a tradycja i dziedzictwo to nie zawsze dobre i miłe rzeczy.

Czasem mam kłopot, żeby zaciekawić książką, jednocześnie nie zdradzić zbyt dużo z fabuły, tak też jest w przypadku tego tytułu. Książka mi się bardzo podobała, od początku wszystko mi w niej grało, język, styl i tempo akcji . Autorka stworzyła ciekawy pomysł na fabułę, która była zbudowana na legendzie, a jednocześnie opowieść nie wchodziła wymiar nadprzyrodzony, wszystko jest realne i przez to pokręcone. Wydarzenia pod koniec zaczęły być wręcz niewiarygodne, ale po przemyśleniu dochodzę do wniosku, że jeżeli od urodzenia ktoś miał prany umysł i został wręcz indoktrynowany to wszytko jest możliwe...

Czy wierzycie w miejskie legendy, które z pokolenia na pokolenie niosą w sobie ziarno niepokoju i tajemnicę, której nikt nie potrafi wytłumaczyć? Ja zawsze podchodzę do takich opowieści z lekkim dreszczykiem - a po lekturze „Diable” Anny Kaczanowskiej ten dreszcz nie opuszczał mnie jeszcze długo po odłożeniu książki na półkę.

Małe miasteczko, wysychające jezioro i ciała, które wyłaniają się z dna niczym upiory przeszłości. To nie jest początek kolejnej historii o nawiedzonym miejscu - to rasowy, duszny thriller, który zabiera nas w sam środek diablich lasów, gdzie każdy krok może być ostatnim. Brzmi kusząco? Wierzcie mi, wciąga jeszcze bardziej, niż się spodziewacie.

Od pierwszych stron czułam ten specyficzny ciężar w powietrzu, który Kaczanowska buduje niespiesznie, ale konsekwentnie. Maurycy Tomaszewski, który przyjeżdża do odziedziczonego domu, Justyna Smerek prowadząca śledztwo - ich losy splatają się z legendą o Lichu, której cień od wieków wisi nad Diablami. Autorka znakomicie wykorzystała motyw lokalnego folkloru, budując historię, w której nie wiadomo, co jest prawdą, a co tylko zasłoną dymną dla prawdziwych zbrodni.

Bardzo spodobał mi się sposób, w jaki Kaczanowska bawi się napięciem. Tempo akcji nie jest równe - czasem przyspiesza, czasem zwalnia - ale to tylko dodaje całości realizmu. Śledztwo toczy się powoli, jakby grzęzło w bagnie sekretów i przemilczeń lokalnej społeczności. Bohaterowie też nie są papierowi: mają swoje lęki, słabości i powody, by nie mówić wszystkiego od razu. Były momenty, kiedy zastanawiałam się, komu tu można ufać - i to uczucie niepewności było genialnie podsycane praktycznie do samego końca.

Nie mogę też nie wspomnieć o atmosferze. Gęsta, lepka, niemal namacalna. Kiedy Kaczanowska opisuje diablie lasy, wysychające jezioro czy spojrzenia mieszkańców, miałam wrażenie, że sama stoję na mokradłach, słysząc trzask łamanych gałęzi i oddech kogoś, kto obserwuje mnie zza drzew… Autorka mistrzowsko balansuje między realnością a tym, co niewyjaśnione.

Co do samej zagadki kryminalnej - pełen szacunek. Myliłam się kilkukrotnie co do tożsamości sprawcy. Kolejne tropy wydawały się oczywiste, by za chwilę całkowicie się rozsypać. Uwielbiam, kiedy książka nie prowadzi mnie za rękę, tylko zmusza do myślenia i nie daje prostych odpowiedzi.

Oczywiście, jak to bywa w małomiasteczkowych historiach, nie zabrakło konfliktów rodzinnych, tłumionych przez lata emocji i dramatów, które wychodzą na powierzchnię w najmniej spodziewanych momentach. Dzięki temu „Diable” to nie tylko thriller z nutą grozy, ale też opowieść o winie, pamięci i konsekwencjach milczenia.

Czy były jakieś minusy? Może momentami odczułam drobne przeskoki w narracji - zdarzało się, że bohaterowie operowali informacjami, które dla mnie pojawiały się trochę znikąd. Jednak nie było to coś, co przeszkodziłoby mi w odbiorze całości. Jeśli już, to raczej podsycało moją czujność i zmuszało do jeszcze większego skupienia na szczegółach.

No i ta okładka! Muszę się powtórzyć za innymi recenzentami, ale to naprawdę jedna z piękniejszych i najbardziej klimatycznych grafik, jakie widziałam w ostatnich miesiącach. Idealnie oddaje nastrój książki - mroczny, tajemniczy i trochę złowieszczy.

„Diable” Anny Kaczanowskiej to pozycja, którą zdecydowanie polecam każdemu, kto kocha thrillery osadzone w małomiasteczkowych realiach, z oddechem legendy na karku i zagadką, która nie daje się łatwo rozwikłać. Jeśli lubicie historie, w których przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a natura wydaje się sprzymierzeńcem tajemnicy, koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

Diable to mała miejscowość niedaleko Pyrzyc. Nie wyróżnia jej nic szczególnego oprócz trzech jezior znajdujących się w okolicy. Pewnego dnia mieszkańcy zaobserwowali fakt, że z jednego z nich ubywa wody. Jakim cudem? Czy jest możliwość, aby woda zaczęła po prostu wysychać? Być może zostałoby do szczegółowo sprawdzone, gdyby nie fakt pojawienia się ciał, które długie lata spędziły pod wodą. Brzmi przerażająco? A to dopiero początek.

Przeszłość postanowiła dać o sobie znać, a legenda o Lichu, które żyje w okolicznych lasach budzi się do życia… Podobno krąży ono od wieków i zabija napotkanych na swojej drodze mężczyzn.

Śledztwo w sprawie odkrytych pod wodą ciał prowadzi komendant miejscowej policji oraz pani prokurator Justyna Smerek. Czy uda się odnaleźć sprawcę/sprawców, zanim Licho ponownie wyruszy na łowy?

Jest jeszcze Maurycy, który razem z synową komendanta i pewną dziennikarką prowadzi swoje prywatne śledztwo. Maurycy do Diabli przyjechał stosunkowo niedawno. Rozstał się z żoną, która notorycznie go zdradzała i szczęśliwym trafem otrzymał w spadku po wuju dom w Diablach. Nie wiedział jeszcze, że ta przeprowadzka tak wiele zmieni w jego życiu…

„CO WYDARZYŁO SIĘ W DIABLICH LASACH?”

Małomiasteczkowość Diabli już ze startu obrzuca czytelnika dusznym klimatem małej społeczności, w której wszyscy się znają. Mroczna przeszłość mieszkańców zaczyna wychodzić z każdego zakamarka. Z każdą przerzuconą stroną robi się ciężej, ale też ciekawiej…

Historia o Lichu, która krążyła wśród miejscowych mieszkańców od pokoleń na początku może wzbudzić mieszane uczucia. Bo kto wciska takie bajki w dobry kryminał, prawda? Jednak z biegiem wydarzeń nabiera ona głębszego sensu, który wbrew początkowym pozorom szokuje czytelnika.

Bohaterowie w tej powieści zostali wykreowani w oryginalny sposób, każde z nich otrzymało cechy charakteru, które bezdyskusyjnej wyróżniają go na tle reszty. Za dodatkowy atut tej historii uważam również relację komendanta Bogusia i pani prokurator, która miała miejsce w przeszłości. Wprowadza ona do historii dodatkowy dreszczyk, a może i coś więcej? 🫢

Jedną z ważniejszych postaci „Diabli” był też Maurycy, siostrzeniec Henryka, który pomimo swojej śmierci, odgrywa w tym przypadku dużą rolę. Maurycy mieszka nad jeziorem, które stało się grobem dla ciał ludzkich. Razem z dwiema innymi bohaterkami tej historii prowadzi prywatne śledztwo, które ma na celu odkrycie Licha i wszystkiego, co z nim związane. Jednak Maurycego było mi tu zdecydowanie za mało…

Czytałam każdą z książek autorki i muszę przyznać, że niezmiennie pierwsze miejsce zajmują „Okaleczone” - jej debiut (który oczywiście Wam polecam). „Diable” natomiast wskoczyły na miejsce drugie. Wszystkie książki Autorki cechuje lekkość pióra, dzięki czemu czyta się je z przyjemnością i w tempie ekspresowym.

Podsumowując - „Diable” to fajna historia dla miłośników gatunku z zagmatwaną zagadką, w której pojawiają się tropy, które mylą policję, ale także i czytelników! Chociaż miejscami miałam wrażenie, że niektóre sytuacje zostały nie do końca dociągnięte, to i tak jest to książka, która zasługuje na polecenie.

No i okładka, o niej również muszę wspomnieć. Mnie zachwyciła, jest przepiękna. 🖤

„Diable” to osnuta tajemnicami przeszłości powieść, która porywa czytelnika w swój świat od pierwszej strony. Autorka tworząc fabułę doskonale połączyła teraźniejszość z miejscowymi legendami i tak powstała wciągająca zagadka kryminalna pełna zwrotów akcji i zaskoczeń. Mało miasteczkowy klimat, tajemnice mieszkańców i legendy o Lichu, tworzą niesamowity klimat tej powieści, do tego mroczne lasy i jeziora z równie mrocznymi sekretami. Bohaterzy wyraziści, różnorodni i wzbudzający sympatię, każdy chciał odkryć tajemnicę jeziora na swój sposób. Maurycy, jako "nowy" mieszkaniec pomaga Kindze, gdyż ona uważa, że wysychanie jeziora jest kluczowe do rozwiązania sprawy pojawiających się ciał. Policja bagatelizuje ten fakt i skupia się na dawnych zaginięciach, które w przeszłości, albo nie były zgłaszane, albo były ignorowane. Mamy dwa zespoły, policja wraz z prokuratorką oraz miejscowych amatorów, którzy pragną odkryć tajemnicę pojawiających się ciał. Równocześnie śledzimy postępy wszystkich, aż odkryte przez nich wnioski się zazębiają, atmosfera się zagęszcza, a napięcie sięga zenitu i prowadzi do kolejnych dramatycznych wydarzeń, które wstrząsną nie tylko okoliczną ludnością, ale i też rzucą cień na relacje bohaterów. Prawda, która ujrzy światło dzienne nie ukoi, zło które tworzy zło i domaga się zemsty za dawne krzywd, trauma pokoleniowa i nie rozwiązane konflikty, które się nawarstwiają, to wszystko znajdziecie w najnowszej książce. Doskonały thriller psychologiczny skłaniający do refleksji nad naturą zła. Polecam!