Niektórzy ludzie rodzą się po to, by można ich było pochować.
Obwołany przez "Los Angeles Times" jako "nadzwyczajny, godny najwyższej uwagi i wybitnie uzdolniony" - Donald Ray Pollock serwuje nam mroczną i wciągającą wizję Ameryki, będącej źródłem literackiej ekscytacji największego kalibru.
W "Diable wcielonym", Donald Ray Pollock stworzył historię będącą mariażem wynaturzonej intensywności typowej dla Urodzonych morderców Olivera Stone’a oraz religijnych i gotyckich inspiracji dziełami Flannery O’Connor z czasów jej najmroczniejszej twórczości.
Z akcją osadzoną na prowincji w południowym Ohio i Zachodniej Wirginii, Diabeł wcielony przedstawia galerię zajmujących i dziwacznych postaci, od czasów II wojny światowej do lat sześćdziesiątych XX wieku. Wśród nich jest Willard Russell, dręczony wspomnieniami rzezi na Południowym Pacyfiku weteran wojenny, który nie może uratować swojej pięknej żony, Charlotte, ze szpon powolnej śmierci z powodu raka, bez względu na ilość wylanej krwi na swoim ołtarzu ofiarnym. Mamy tu małżeństwo seryjnych morderców, Carla i Sandy Hendersonów, którzy przemierzają amerykańskie autostrady w poszukiwaniu odpowiednich modeli do zdjęć i wyeliminowania. Są też bojący się pająków kaznodzieja Roy i jego kaleki pomocnik Theodore, mistrz gry na gitarze, uciekający przed wymiarem sprawiedliwości. W samym środku tego zamieszania znajduje się Arvin Eugene Russell, osierocony syn Willarda i Charlotte, który wyrasta na dobrego, lecz gwałtownego człowieka.
Donald Ray Pollock splata wszystkie wątki w trzymającą w napięciu fabułę, po której czytelnicy będą zaskoczeni i głęboko poruszeni. Swą pierwszą powieścią udowodnił, że jest doskonałym narratorem sprawdzającym się w najmroczniejszym i najbardziej bezkompromisowym, amerykańskim gatunku.
Reżyser Antonio Campos pracuje nad ekranizacją „Diabła wcielonego”. W gwiazdorskiej obsadzie zobaczymy m.in. Roberta Pattisona.
Opinie o książce
Brutalnie twórcza i niekonwencjonalna… Pollock wie jak przykuć uwagę czytelników i sprawić, aby zabrakło im tchu.
"The New York Times Book Review"
Spełnia obietnicę złożoną w „Knockemstif”. Widać porównanie do twórczości Flannery O’Connor i Raymonda Carvera.
"USA Today"
Precyzyjnie utkana opowieść… Chwytająca za gardło historia zbrodni rodem z Appalachów.
"GQ"
Ta książka powinna ugruntować reputację Pollocka jako znaczącego głosu amerykańskiej literatury.
"Los Angeles Times"
Prawdziwa jazda bez trzymanki.
"Christian Science Monitor"
Systematyczne katalogowanie potworności i hipokryzji jątrzących się w mrocznym cieniu amerykańskiego snu.
"The Portland Mercury"
Może cię odrzucać, szokować, a już na pewno przerażać, ale i tak przeczytasz ją do końca.
"The Washington Post"
Rozbrajająco przyjemna proza z przerażającą domieszką czarnego humoru... Umiejętnie korzysta z konwencji gotyckiego horroru z Południa.
"The Wall Street Journal"
Czyta się ją tak, jakby była owocem miłości O′Connor i Faulknera, schwytanym przez Cormaca McCarthy′ego, trzymanym w klatce na tyłach domu i zmuszanym do jedzenia wyłącznie krążków cebulowych, Oxycontinu i ciągłego oglądania filmu Terrence′a Malicka "Badlands".
"The Oregonian"
Szeroki asortyment groteskowych postaci uwięzionych w pełnej napięcia fabule... Brutalna przyjemność.
"Esquire"
[Pollock] ani razu nie myli się w swoim eksperymentalnym utworze z gatunku american gothic.
"Elle"
Przedstawia ponurą i często koszmarną wizję lat po II wojnie światowej, świat, w którym odkupienie, które rzadko kiedy następuje i któremu towarzyszą daleko idące dla psychiki konsekwencje.
"The Onion", A.V. Club
Powieść Pollocka jest jeszcze mroczniejsza od "Knockemstiff", o ile to w ogóle możliwe, a przedstawiona w niej przemoc i religijny fanatyzm sprawiają, że tematyką jest zbliżona do dzieł Flannery O′Connor.
"The New York Times"
Debiutancka, zajmująca i emanująca przemocą powieść Donalda Raya Pollocka... sugeruje nadejście nowego gatunku literatury pięknej - literacką rzeźnię. Subtelna charakterystyka postaci - jest. Świetnie skonstruowane dialogi - są. Entuzjastyczna ilość morderstw i chaosu - jest.
"The Daily Beast"
Pod warstwą gotyckiego horroru skrywa się moralny porządek ze Starego Testamentu, nawet jeśli przywrócenie tego porządku wymaga przemocy.
"The Columbus Dispatch"
Jak na debiutancką powieść tak przesiąkniętą zwietrzałym potem i jaskrawoczerwoną krwią, trud Pollocka opłacił się.
"Philadelphia Citypaper"
Galeria potępieńców i fanatyków religijnych... będących wielowymiarowymi, niepozbawionymi wad istotami ludzkimi.
"Dayton Daily News"
[Diabeł wcielony] żyje własnym światem, żywym światem powołanym do życia przez literackiego stylistę, który robi równie wielkie wrażenie, co dzieła mistrza pulp-fiction Jima Thompsona, i jest równie sugestywnym i surowym pod względem moralności co Russell Banks.
"Philadelphia Inquirer"
Oszałamiająca... dzika historia... jest w niej seks, morderstwo, anarchia i jedne z najosobliwszych postaci stworzonych we współczesnej literaturze.
"Richmond Times-Dispatch"
Próbuj wyobrazić sobie pijacką awanturę między ultrakonserwatywnym Hemingwayem z Południa i naćpanym amfetaminą Raymondem Carverem... Piekielnie udany mariaż.
"Daily Telegraph"
Elektryzująca... Po każdej z historii musiałam wyjść na spacer i ochłonąć.
Katherine Dunn, autorka "Greek Love"
To tak jakbyś wsadził do blendera Davida Lyncha, Denisa Johnsona i pijanego ćpuna-kulturystę. W rezultacie otrzymujesz jedną z najmroczniejszych, najdzikszych, najbardziej popapranych i zabawnych historii, jakie zdarzyło mi się czytać.
Willy Vlautin
Wstrząsa tobą niczym telegram z piekła wsunięty pod drzwiami o trzeciej nad ranem.
William Gay, autor "Provinces of Night AND The Long Home"
Donald Ray Pollock na nowo definiuje określenie „American Gothic”, czerpiąc inspirację z Flannery O′Connor i Williama Faulknera i podkręcając je na maksa... Jak już zaczniesz czytać, nie będziesz mógł się oderwać.
Herald
Jeden z najbardziej zuchwałych i znaczących pisarzy naszych czasów... Jeśli bracia Cohen chcą kolejnego Oscara, powinni od razu kupić prawa do tej książki.
Scotland ON Sunday
O autorze
Donald Ray Pollock urodził się w 1954 roku i dorastał w południowym Ohio, w ochrzczonym nazwą miejscowego zawołania mieście Knockemstiff. W wieku siedemnastu lat rzucił szkołę, aby podjąć pracę w zakładzie zajmującym się pakowaniem mięsa, po czym spędził trzydzieści dwa lata jako pracownik fabryki papieru w Chillicothe w Ohio. W 2009 roku ukończył kurs MFA na Uniwersytecie Stanowym w Ohio i nadal mieszka w Chillicothe wraz ze swoją żoną, Patsy. Jego pierwsza książka pod tytułem „Knockemstiff” zdobyła Nagrodę PEN/Robert Bingham Fellowship. Jego prace publikowano w The New York Times, Third Coast, The Journal, Sou’wester, Chiron Review, River Styx, Boulevard, Folio, Granta, NYTBR, Washington Square oraz The Berkeley Fiction Review.
