Decydujące starcie. Obcy. Tom 2

ŻOŁNIERZE KONTRA OBCY

W zależności od preferencji widza, każdy za najlepszą uznaje inną część „Aliena”. Ci, którzy cenią dobry, nastrojowy horror (w tym ja) najbardziej uwielbiają „Ósmego pasażera Nostromo”. Ci, wolący efekty, szybką akcję i brak wyższych wartości stawiają na „Decydujące starcie”. A ci, ceniący bardziej filozoficzną fantastykę z ambicjami preferują „Prometeusza” (którego swoją droga uwielbiam, jak i uwielbiam też „Decydujące starcie”). Żaden fan nie wątpi jednak, że drugi „Alien” to jedna z najlepszych odsłon serii. I całkiem udana jest też książka napisana na jego podstawie, bo autor poprawił swój styl i sprawnie uchwycił klimat i akcję.

Ellen Ripley jako jedyna ocalała z masakry zgotowanej załodze statku „Nostromo” przez krwawiącego kwasem Obcego. Pokonała wroga, ale nie doczekała się happy endu. Teraz, niemal sześć dekad później, zostaje w końcu uratowana z tułaczki i wybudzona z hibernacji i trafia na stację kosmiczną korporacji Weyland-Yutani. Czyżby wreszcie miała okazję zaznać spokoju? Nic bardziej mylnego. Księżyc, na którym spotkała przez laty Obcego, teraz jęt zamieszkany przez kolonizatorów. Kiedy więc kontakt z nimi zostaje stracony, Ripley wie już, co się stało i będzie musiała po raz kolejny stawić czoła idealniej maszynie do zabijania. Ale czy ma szansę? Po swojej stronie ma co prawda cały oddział komandosów i solidną ilość broni, ale tym razem Obcy nie jest jeden. Jest ich cała planeta i szykuje się prawdziwa wojna…

Książkowe adaptacje filmów, tak samo jak komiksowe czy growe, to nic innego, jak odcinanie kuponików. Fani kupią, prawdziwy fan kupi wszystko. Tym bardziej, ze wydawca kusi go nowymi scenami, jakimiś dodatkowymi motywami etc. Reszta, nie sięgnie, ale nikt tego nie oczekuje. A skoro i tak wiadomo, że grupa docelowo kupi, po co się starać, można napisać byle co, bo i tak nie ma to znaczenia. Już najczęściej filmy, które zdobywają taką popularność, by doczekać nowelizacji, są kiepskie albo przeciętne – weźmy np. „Star Wars” – a skoro widzowie tak je kochają, nie pokochaliby dobrej literatury. Wniosek jest jeden. Ale w przypadku „Aliena” powieści rozwijające to uniwersum są zadziwiająco niezłe, przyzwoicie napisane i mające swój klimat.

Może dlatego, że Alan Dean Foster to pisarz, który ma wielką wprawę w tego typu dziełach (stworzył niejedną adaptację „Gwiezdnych wojen”. Nic zatem dziwnego, ze jego „Obcy” jest sprawnie poprowadzony, nienajgorszy językowo i podany z całkiem niezłą akcją i klimatem. Do tego zawiera sporo różnić względem pierwowzoru. Część z nich wynika z uwzględnienia w fabule scen ze scenariusza, które potem pojawiły się w reżyserskiej wersji filmu, część to jednak po prostu pewne drobiazgi, które wyłapią prawdziwi fani: Newt jest w innym wieku, Ripley wcześniej odkrywa, że Bishop to android, a poza tym zniknęła słynna scena z nożem. Podobnych zmian jest sporo, choć nie wpływają one na odbiór całości czy samą fabułę.

W skrócie, całkiem udana pozycja dla fanów tak „Alienów”, jak i horrorów SF. Świetnie wydana (twarda oprawa, niezłe inspirowane filmem ilustracje, których niestety jest jak na lekarstwo, sympatyczna zakładka), ładnie prezentuje się na półce, nawet jeśli już nie tak ładnie, jak pierwszy tom. Bać nie macie się tu czego, jak każdy książkowy horror, tak i „Obcy” nie starszy, ale za to nie zawodzi pod względem nastroju.

Ta recenzja niema ma spojlerów przeczytałem tom książkę w 2 dni pomimo że ma 318 stron zawiera elementy grozy, zdrady, odwagi, epati i rośliny jak w danganropie pomimo wielu elementów grozy i guru bohaterów znalazły się słodkie i śmieszne monety teksty moja ocena to 5 bo ma wszystko co potrzebne.

"Obcy 2. Decydujące starcie" to kontynuacja słynnego horroru science fiction "Obcy" autorstwa amerykańskiego pisarza fantasy i science fiction, Alan Dean Foster.

Przypadkowa jednostka w przestrzeni kosmicznej natrafia na Ellen Ripley w stanie hibernacji. Po pięćdziesięciu siedmiu latach kobieta powraca na stację kosmiczną, aby opowiedzieć, co ją spotkało na LV-426 i jak udało jej się przeżyć po spotkaniu z obcymi. Niestety mało kto wierzy jej słowom, a ludziom bliższa jest opinia, że postradała zmysły, ale do czasu... W momencie utraty łączności z mieszkańcami skolonizowanymi na Acheronie, oddział komandosów wraz z Rilpey ruszają w podróż, by rozwiązać problem. Jednak kobieta przeczuwa, że to nie wróży nic dobrego...

"Obcy 2. Decydujące starcie" tej serii raczej nie trzeba nikomu przedstawiać, choćby ze względu na film wyreżyserowanego przez Jamesa Camerona, który chyba większości z nas obił się gdzieś o uszy. Jeśli chodzi o mnie (ale tak szczerze) zawsze omijałam go szerokim łukiem, a cała ta historia zupełnie do mnie nie przemawiała, ale okazuje się, że do czasu. Gdy otrzymałam książkę postanowiłam zaryzykować i przeczytać... i wiecie co? Zamówiłam sobie już pierwszą część.🤭 Genialna i wciągająca fabuła, która rozłożyła mnie na łopatki, chyba do niektórych historii/książek trzeba po prostu dorosnąć i tak było ze mną.🤷‍♀️ Zawsze bałam się gatunków, gdzie mamy typowe science fiction (choć walczę z tym), a tu po prostu tego nie wyczułam, chyba za bardzo wkręciłam się w samą fabułę. Przyznam się, że parę razem zajrzałam nawet do przodu, by zorientować się, jak potoczy się akcja na następnych stronach, bo nie mogła powstrzymać. Oczywiście to nie jest powód do dumy,🙈 więc w tym przypadku mnie nie naśladujcie. Wiem, że fanów science fiction nie muszę namawiać do tej serii, ale osoby, które wzbraniały się przed tym tytułem, tak jak ja, powinny przynajmniej spróbować przeczytać jedną z części, bo naprawdę warto, a nuż Wam się spodoba tak jak mnie.😉

Wiele osób ma trudności z uwierzeniem w to, że uwielbiam ksenomorfy. Pomijam kwestię tego, że najczęściej słyszę, że przecież dziewczyny nie oglądają tego typu filmów, że nie czytują takich książek i że przecież dla nas to są głównie komedie romantyczne. No błagam. Wszystkie filmy związane z Obcym są na liście moich ulubionych produkcji już od wielu, wielu lat. W moim domu znajdziecie sporo figurek czy obrazów z nimi związanych, a moją biblioteczkę stopniowo zasilają książki z tego uniwersum, które w przepiękny sposób wydaje wydawnictwo Vesper. Pogranicze fantastyki i horroru, będące już czymś niemal na miarę klasyka.

Nie da się ukryć, że w tym przypadku działam przede wszystkim jako sroka okładkowa – wydania książek o ksenomorfach, które oferuje nam Vesper, są naprawdę przepiękne. Pierwszy tom już zajmuje honorowe miejsce na półce, a ja tuż po premierze drugiego tomu, Obcy. Decydujące starcie, szybciutko zamówiłam go w księgarni Tania Książka, aby zajął swoje miejsce obok poprzednika. I chociaż fabuła była mi doskonale znana – nie okłamujmy się, znam te filmy na pamięć, a książki nie odbiegają od nich praktycznie w żadnym stopniu – to i tak doskonale bawiłam się w trakcie lektury.

Dryfująca w przestrzeni kosmicznej Ripley, będąca w stanie hibernacji prawie 60 lat, zostaje przechwycona przez stację kosmiczną zarządzaną przez korporację Weyland-Yutani. To tam w przeciągu kilku dni próbuje dojść do siebie po tragicznych wydarzeniach, jakie spotkały ją i załogę Nostromo. Wkrótce jednak jej pozorny spokój zostaje zaburzony, bowiem dowiaduje się, że na księżyców LV-426, gdzie odkryła obcą formę życia, korporacja założyła kolonię i wysłała tam mnóstwo rodzin w celu skolonizowania nowego ciała niebieskiego. Gdy kontakt z osadnikami nagle zostaje zerwany, Ripley wie, że stało się coś bardzo złego… I choć bardzo nie chce wracać na LV-426, to tylko ona jedna wie, co oznacza zmierzenie się z ksenomorfem…

I tak oto rozpoczyna się misja ratunkowa, ponowne stanięcie twarzą w twarz z potworem – choć po raz kolejny okazuje się, że chwilami to ludzie potrafią być najgorszymi oprawcami, zwłaszcza gdy chodzi o sławę czy pieniądze. Jest to doskonale widoczne w całym uniwersum Obcego. Osobiście uwielbiam Ripley za zdrowy rozsądek, odwagę i umiejętność zachowania zimnej krwi. W tej części widać ogromną różnicę pomiędzy nią a pozostałymi członkami załogi. Choć wszystkim wydaje się, że są doskonale przeszkoleni do misji ratunkowych i radzenia sobie z najgorszymi możliwymi opcjami, to tak naprawdę nie wiedzą, co ich czeka. Ripley w tym wszystkim jest bardzo stanowcza i wręcz stonowana, podczas gdy inni rzucają żartami na prawo i lewo. Do czasu.

Choć fabuła jest oczywista dla wszystkich tych, którzy oglądali film w reżyserii Jamesa Camerona, to pojawiło się tutaj jednak kilka dodatkowych scen – głównie wiązały się one z wyjaśnieniem tego, jak doszło do ponownego uaktywnienia ksenomorfów na kolonizowanym księżycu. Jest akcja, jest napięcie, są chwile grozy. Generalnie zazwyczaj nie przepadam za książkami, które powstają na bazie scenariusza filmowego, ale Obcy to jednak wielki sentyment. Wydawać by się mogło, że skoro znam tę historię na wylot, to nie będę miała ochoty odświeżać jej sobie w wersji papierowej… A jednak. Choć doskonale wiedziałam, co się za chwilę wydarzy, i tak czerpałam radość z lektury. Ja po prostu uwielbiam ten klimat!

To zdecydowanie gratka dla wszystkich fanów tego uniwersum. To kolejny powrót do uwielbianej historii, dodatkowo w naprawdę urzekającym wydaniu. Vesper robi genialną robotę – wspaniałe okładki, ilustracje, grafiki… A w środku dodatkowo ksenomorfowa zakładka. Jestem urzeczona!

"Decydujące starcie" autorstwa Alana Deana Fostera jak większość pewnie z Was wie, to historia Ripley, kobiety która po latach hibernacji zostaje odnaleziona. Splotem różnych sytuacji, okazuje się, że księżyc na którym znaleziono inną formę życia - został skolonizowany. I w momencie, kiedy kontakt z osadnikami zostaje przerwany, Ripley chce dowiedzieć się co jest tego powodem, więc postanawia ponownie stanąć oko w oko z obcymi.

Przyznam szczerze, że ja wszystkich filmów nie widziałam. Bodajże, obejrzałam jedynie pierwszą część i pamiętam, że zachwycona to ja nie byłam.

Zatem, do książki podeszłam z taką dozą niepewności, ale okazało się, że niepotrzebnie - bo świetnie się na niej bawiłam. Fabuła jak dla mnie, była bardzo przejrzysta i zrozumiała. Nie pojawiały się żadne bzdurne i mocno naciągane sytuacje, przez co nie byłam w ogóle zażenowana. A właśnie, tego się obawiałam. Co do stylu, to jest ON bardzo płynny i plastyczny, dzięki czemu te wszystkie sceny fajnie się na siebie nakładały tworząc spójną i dobrze przemyślaną historię. Bohaterowie też zostali bardzo dobrze nakreśleni i mamy tutaj mocny wgląd w ich umysły, co było szalenie świetnym pomysłem. Krótko mówić, ja jestem bardzo pozytywnie zaskoczona książką. Poprzednią część przesłuchałam w audiobooku i nie zachwyciła mnie ona tak bardzo jak ta. Zatem ja Obcego baaardzo polecam.