Dary Ziemi. Czego przyroda uczy nas o wzajemności

"Dary Ziemi. Czego przyroda uczy nas o wzajemności" autorstwa Robin Wall Kimmerer (Wydawnictwo Znak Literanova)

Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej.

„Dbaj o życie tych, dzięki którym żyjesz, a dary Ziemi nigdy się nie wyczerpią.”

Kwestia ochrony środowiska jest dla mnie niezwykle ważna, dlatego z zainteresowaniem sięgnąłem po pozycję balansującą na pograniczu literatury pięknej i popularnonaukowej. „Dary Ziemi” poruszają temat ekonomii daru - koncepcji, która wcześniej była mi całkowicie obca. Lektura znacząco wpłynęła na moje postrzeganie relacji między człowiekiem a przyrodą. Podczas czytania nieustannie wracałem myślami do własnych podróży, doświadczeń i wiedzy o funkcjonowaniu świata. Robin Wall Kimmerer dołożyła do mojego światopoglądu ważny element, pomagając lepiej zrozumieć zależności łączące ludzi z naturą.

Sama idea wzajemności między człowiekiem a przyrodą nie wydaje się szczególnie odkrywcza, jednak nigdy wcześniej nie patrzyłem na nią w ten sposób. Głębsza refleksja prowadzi do wniosku, że znacznie więcej od natury czerpiemy, niż jej dajemy. Jeśli chcemy, aby Ziemia mogła służyć kolejnym pokoleniom, konieczne jest zachowanie równowagi. Sam staram się podejmować codzienne działania wspierające ochronę środowiska, choć mam świadomość, że są one jedynie kroplą w morzu potrzeb. Dlatego szczególnie bliska jest mi edukacja młodych ludzi i kształtowanie postaw odpowiedzialności za naszą planetę.

„Dary Ziemi” to piękna, skłaniająca do refleksji książka. Jest doskonale wyważona pod względem objętości i przekazu - autorka nie rozwleka swoich myśli, lecz w przystępny i szczery sposób skupia się na tym, co najważniejsze. Szczególnie zainteresowało mnie spojrzenie na ochronę przyrody przez pryzmat ekonomii. Mnie osobiście nie trzeba przekonywać do troski o środowisko, ale mam poczucie, że właśnie takie racjonalne i oparte na wzajemności podejście może trafić również do osób, które dotąd nie interesowały się tym tematem.

Szczególnie zapadła mi w pamięć myśl, że przyroda nie funkcjonuje według logiki nieustannej konkurencji, lecz opiera się również na współpracy i wzajemnym obdarowywaniu, czego przykłady autorka odnajduje zarówno w świecie roślin, jak i ludzkich społecznościach.

Książkę przeczytałem w jeden dzień, w zaledwie kilka godzin. Jestem wdzięczny samemu sobie, że zwróciłem na nią uwagę i postanowiłem po nią sięgnąć. Choć zwykle mówi się, że dana książka jest „dla kogoś”, w tym przypadku trudno mi wskazać konkretną grupę odbiorców. Uważam, że z refleksji zawartych w „Darach Ziemi” może skorzystać każdy. Robin Wall Kimmerer zachęca do spojrzenia na świat przez pryzmat współodpowiedzialności, wdzięczności i wzajemności. To jedna z tych książek, które zostają z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury. Takich tytułów nie tylko się poleca - ma się ochotę podarować je bliskim, by również mogli doświadczyć podobnych przemyśleń i emocji.

Zdecydowanie polecam!

Macie czasem ochotę zatrzymać się, usiąść i po prostu posłuchać ptaków na łonie natury? 💚

Przede wszystkim książka jest pięknie wydana. Malutka, idealna na chwilę relaksu ale jakże dopracowana! Okładką od razu przyciąga wzrok, jest wykonana z ogromną starannością i bardzo porządnie.

Jest to książka która pokaże nam, że warto jest zacząć dostrzegać co dzieje się wokół nas, jaką moc ma natura i jak ważna jest w naszym życiu. Wszystko co istnieje powinno grać ze sobą w symbiozie i nie zapominajmy, że przyroda to największa siła, dlatego nie warto jej lekceważyć i niszczyć.

Książka porusza temat wdzięczności i dzielenia się. A w dobie dzisiejszych czasów często o tym zapominamy. Nie jesteśmy wdzięczni za to co mamy, gonimy nie wiadomo za czym. I wciąż nam mało. Konsumpcjonizm spaczył nasze postrzeganie świata. Tak jak social media.

A może wystarczy nam zdrowie, piękna i dobrze działająca planeta dzięki której mamy co jeść, możemy usiąść w ogródku, zerwać owoce, powdychać świeże powietrze i posłuchać śpiewu ptaków?

Dzielmy się, bądźmy wdzięczni i dobrzy dla siebie i innych, zauważmy to co na codzień mijamy. Będziemy wtedy dużo bogatsi jako społeczeństwo niż wtedy, gdy będziemy kupować sobie drogie rzeczy.

„Dary Ziemi. Czego przyroda uczy nas o wzajemności” Robin Wall Kimmerer to piękne zapiski, o pięknym świecie.

Autorka to profesorka biologii, członkini Citizen Potawatomi Nation, która w swojej najnowszej książce, spisuje przemyślenia o zagadnieniu ekologii ekonomicznej - połączenie jej „działki”, z zagmatwanymi terminami ekonomicznymi.

Całość podzielona jest na kilka rozdziałów - myśli. W każdej Autorka podejmuje takie tematy jak propozycje stosowania sprawiedliwości klimatycznej, finansowania klimatycznego, usługi ekosystemowe, biomimikra i waluty energetyczne i o wiele więcej. A to wszystko w sposób nieskomplikowany, a w odniesieniu do mądrości rośliny - świdośliwy. Poprzez obserwację jej mini ekosystemu, poznajemy kolejne zagadnienia w odniesieniu do całego naszego świata. Skupia się na wdzięczności, wspólnocie, umiarze, zaufaniu, czyli samych pięknych wartościach, które możemy mieć nadzieję, jesteśmy w stanie gwarantować jako społeczeństwo. Jest to również oczywiście krytyka konsumpcjonizmu, ale dość optymistyczna. Po lekturze Czytelnik nie czuje się przygnębiony i przybity stanem świata, a zachęcony do zmiany we własnym zakresie, własnym ogródku, własnej rodzinie i przestrzeni.

Książka opatrzona jest zwracającymi uwagę i zachwycającymi oko ilustracjami Johna Burgoyne. Aż żal, że nie są w kolorze, bo każda z nich to mini dzieło sztuki.

Podsumowując, były to ciekawe zapiski, przypominające o ważności natury i czerpania z niej w sposób rozsądny. Zachęta do życia w harmonii z Ziemią, ale też innymi ludźmi.

Współpraca barterowa

Niewielkich rozmiarów książeczka, która nie pozostawi czytelnika obojętnym. Albo zachwyci się przenikliwością autorki i zacznie się zastanawiać, w jaki sposób wcielić w życie proponowne przez nią rozwiązania, a może nawet będzie wymyślać nowe sposoby na ominięcie wymiany gotówkowej, albo… No właśnie. Albo stwierdzi, że barter został zakazany w momencie, gdy powstała idea państwa i podatków, a liczenie na to, że uda się zrewolucjonizować świat kapitalistyczny to mrzonka. Pisarka jest członkinią plemienia Potawtomi, które należy do grupy ludów Anishinaabe zamieszkujących region Wielkich Jezior. Z wykształcenia jest botaniczką, zatem na przykładzie krzewu świdośliwy postanowiła uzmysłowić czytelnikowi, że natura nas obdarza swoimi płodami, nie licząc na wzajemność. Autorka jest zdania, że gdyby udało się przekonać współczesną ludzkość, aby ten dar szanowała i ceniła, wówczas zniknie problem kurczących się zasobów naturalnych i nadmiernego gromadzenia dóbr przez niektórych z nas. Pozostaje jedynie znaleźć sposób, by uzmysłowić człowiekowi, jak cennym darem jest Ziemia. Zmienić jego nastawienie. Nauczyć go dawać, ponieważ jest to recepta na stworzenie lepszego, bardziej zżytego społeczeństwa. Niestety książka nie podsuwa pomysłów, jak to zrealizować. I to moim zdaniem jej największy mankament. Oprócz dość naiwnego podejścia do tematu.

„Ekonomia daru pielęgnuje więzi społeczne, które zwiększają wzajemny dobrostan; jednostką gospodarczą jest „my” a nie „ja”, jako że wszystko rozkwita we wspólnocie”.

„Dary Ziemi” to mała książeczka, wielkości wydania kieszonkowego i o zaledwie 126-ściu stronach ale posiadająca wielką moc przekazu. Autorka, Robin Wall Kimmer to rdzenna Amerykanka. Jest członkinią plemienia Potawatomi a jak każde plemię w swoich tradycjach kultywują Matkę Ziemię. Jej płody i dobro jakim nas obdarza. Kultywują jedność z naturą i naturalną symbiozę. Na bazie krzewu świdośliwy pokazuje jak jeden owocowy krzew wnosi dobro w ludzkie, zwierzęce, ptasie życie. Po prostu w cały ekosystem. Oskarża zachłanność ludzką jak i utratę bioróżnorodności za katastrofę klimatyczną. Koncerny, za którymi także kryją się jednostki ludzkie, za sprzedawanie „daru” jakim jest woda. Zgodnie z naturą bezpłatny dostęp do niej powinna mieć każda żyjąca istota. I nie powinno się to odbywać na zasadzie płatności gotówką czy też operacji bezgotówkowych a płatność powinna być utrzymana w duchu daru ekonomii, czyli na zasadzie wdzięczności.

Pani Kimmer w tej małej książeczce przypomina lub uświadamia nam, że popyt jest sztucznie napędzany aby była większa podaż. Tutaj również, nie tyle krytykuje konsumpcjonizm co zwraca uwagę na jego niszczycielskie skutki dla nas i dla naszej planety. Jednak jako botanik patrzy na naszą gospodarkę z szerszej perspektywy. Widzi na przykładzie roślin, drzew, samej natury, że ta, gdzie pojawia się przestrzeń po „starym”, obejmuje ją w posiadanie i pojawia się coś nowego, co zasiedla i wzbogaca ten nowy teren. Tak samo my, jako ludzkość, możemy w miejsce naszej „zasiedziałej” gospodarki, wytworzyć nową, a należy zacząć od siebie i ludzi nas otaczających. Chociażby od gderliwych sąsiadów i stworzyć gospodarkę regeneracyjną aby naszym dzieciom i wnukom jeszcze przez długie lata żyło się dobrze w przestrzeni, którą po sobie zostawimy. Nie chcemy aby sprawdziły się wizje post apo.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Znak literanova.