Daniel. MacGregorowie. Tom 5

Autor: Nora Roberts

Tytuł: Daniel

Wydawnictwo: Harper Collins

Zaczęła się ona wydarzeniem, dzięki którym zaintrygowałam się do dalszego czytania. Główny bohater był operowany, a ja się o niego martwiłam. Jedyne co było wtedy pewne, że będzie ona trwać bardzo długo.

Podobało mi się w niej to, że podczas oczekiwania miałam szansę poznać wspólną przeszłość bohaterów. Przeplatywanie ich życia było dla mnie bardzo urocze. Im więcej rzeczy się dowiadywałam, tym bardziej się z nimi zżywałam.

Bardzo mi się ona podobała.

Ocena 7/10

Przyszedł czas na kolejny tom składający się na opowieść o rodzie MacGregorów. Tym razem przenosiny się w przeszłość, a wszystko za sprawą ciężkiego wypadku Daniela, głowy rodziny. Jego żona, Anna, wyczekując pod salą operacyjną zaczyna wspominać początki ich znajomości, naznaczone konfliktami i przykrościami.

Poznajemy przyszłe małżeństwo jako młodych ludzi. Anna Whitfield — ambitna studentka medycyny marząca o karierze chirurga. Daniel MacGregor — mężczyzna, który ciężką pracą osiągnął sukces. Do szczęścia brakuje mu tylko miłości. Para bohaterów spotyka się przypadkiem, a MacGregor wie, że to właśnie panna Whitfield jest mu przeznaczona, choć sama zainteresowana nie chce o tym słyszeć. Z biegiem fabuły odkrywamy jak doszło do zmiany jej zdania. Wszakże Annę i Daniela już od początku serii możemy kojarzyć z udanego związku, zbudowanego na wzajemnym szacunku oraz zaufaniu.

Tak, ten tom jest bardzo ciepły, trochę bajkowy, jak wszystkie książki Nory Roberts. Fabuła nie zaskakuje, zwłaszcza w sytuacji, gdy doskonale znamy zakończenie. Jednak nadal czuć przyjemność z lektury, bo czasami dobrze jest przenieść się do literackiego świata, gdzie każdy kłopot zostaje rozwiązany, a miłość zwycięża nawet najgorsze przeszkody. Trochę zabrakło mi mocniejszego nakreślenia tła historycznego, przez co trudno się zorientować, w jakich latach płynie akcja — pięćdziesiątych? Sześćdziesiątych? Niemniej jednak, cieszy mnie, że mogliśmy bliżej spojrzeć na związek nestorów rodu. Zawsze ich lubiłam, a teraz moja sympatia tylko wzrosła. W końcu już wiemy, dlaczego tak mocno kibicowali swoim dzieciom, aby dokonywali dobrych wyborów. Po prostu, życzyli im równie udanych związków…

Kończąc wpis o czwartej części sagi zażartowałam, że ciekawie byłoby dowiedzieć się więcej o nestorze rodu, Danielu. Niedługo później okazało się, że też Nora Roberts przed laty poszła takim tokiem rozumowania i postanowiła poświęcić mu oddzielną pozycję. Dzięki wznowieniu i nowej szacie graficznej także i my możemy cieszyć się losami ulubionych bohaterów. Daniel MacGregor wychowywał się w rodzinie, w której pieniądze z pewnością stanowiły pewną przeszkodę. Gdy był małym chłopcem, mama zachorowała, a ojciec całe dnie spędzał w kopalni i innych pracach, by jakoś zapewnić byt swoim dwóm synom. Po kilku latach kobieta jednak odeszła z tego świata, a dorastający Daniel także podjął się pracy zarobkowej. Od tego czasu, po kolejnych tragicznych wydarzeniach w jego życiu, stale pnie się do góry i nie spocznie, póki nie osiągnie zamierzonego celu.

W czasie jednego ze spotkań towarzyskich spotyka Annę, studentkę medycyny, która marzy o tym, by zostać chirurgiem i udowodnić swoją wartość. W tamtych czasach niespotykane było, by kobieta była lekarzem, a co dopiero ,,kroiła" swoich pacjentów. Panna ma jasno sprecyzowane poglądy, jednak Daniel zakłada się z nią, że do końca roku zostanie jego żoną. Bohaterka nie chce na to przystać. Ceni sobie niezależność, decydowanie o swoim losie, a przede wszystkim nie wyobraża sobie, by musieć wybierać między rodzącą się miłością do MacGregora a tą do medycyny. Ciężki orzech do zgryzienia, jednak jak wiemy, Daniel dopiął swego. Jak tego dokonał? Koniecznie zapoznaj się z piątym tomem cyklu.

Jeżeli tak jak ja polubiłaś MacGregorów, Annę, Daniela oraz ich trójkę dzieci to nie możesz przejść obok tego wznowienia obojętnie. Całość zaczyna się dość tragicznie od wypadku seniora rodu. Anna wzywa wszystkie dzieci, nie wiadomo, jaki będzie los staruszka. To ścisła kontynuacja wcześniejszych wydarzeń, więc polecam czytać w kolejności chronologicznej. Znów dowiemy się, jak toczy się życie Sereny, Caina, czy Alana. Wciągająca, lekka i przyjemna, ale momentami mrożąca krew w żyłach opowieść, idealna na lato, polecam.

Czasami brnę w jakąś serię, mimo że każda kolejna książka podoba mi się coraz mniej. Dokładnie tak mam z cyklem Nory Roberts o rodzinie MacGregorów. O ile pierwszy tom serii bardzo mi się podobał, to kontynuacje już tak bardzo mnie nie zachwycały. Mimo to czytam dalej i mam nadzieję, że w końcu któraś z kolejnych części dorówna tej pierwszej.

Nora Roberts to jeden z wielu pseudonimów artystycznych pod którym tworzy Eleanor Marie Robertson – znana amerykańska pisarka, która początkowo pracowała jako aplikant sądowy. Zaczęła pisać w 1979 roku, gdy wraz z dwoma synami została uwięziona w domu z powodu zamieci śnieżnej.

Zadebiutowała w 1981 roku powieścią „Irlandzka wróżka”. Nora Roberts uznawana jest za królową romansów. Jest też pierwszą autorką, którą przyjęto do Romance Writers of America Hall of Fame. Co ciekawe pisarka wydaje również kryminały pod pseudonimem J.D. Robb. Jest laureatką wielu nagród, a jej książki przetłumaczono na dwadzieścia pięć języków.

Daniel MacGregor pochodzi ze Szkocji. Jest niezwykle przedsiębiorczym człowiekiem i prowadzi w Bostonie wiele mniej lub bardziej obarczonych ryzykiem biznesów. W krótkim czasie dorobił się sporej fortuny, co pozwoliło mu stać się członkiem tamtejszej śmietanki towarzyskiej. Na jednym z przyjęć poznaje młodą kobietę, Annę Whitfield, która jest studentką medycyny i marzy o tym by zostać lekarzem-chirurgiem. Jest bardzo zdeterminowana i gotowa zrezygnować nawet z miłości, by tylko osiągnąć swój cel. Dlatego też początkowo odrzuca zaloty Daniela, który upatrzył sobie w Annie przyszłą żonę i przysiągł sobie, że nie spocznie, póki nie zaciągnie panny Whitfield przed ołtarz. Anna nie chce słyszeć o ślubie, najważniejsza jest dla niej kariera chirurga. Co musi się stać, aby kobieta znalazła w swoim życiu miejsce dla Daniela?

Zastanawiałam się, komu Nora Roberts poświęci kolejną książkę z serii i nie spodziewałam się, że będzie to Daniel – głowa rodziny MacGregorów. Autorka zabiera czytelnika do Bostonu z końca lat 50tych lub początku 60tych XX wieku. Trudno jest mi dokładnie określić czas akcji powieści, ponieważ prolog i epilog ma miejsce najprawdopodobniej w latach 80tych XX wieku, natomiast pozostałe rozdziały to retrospekcja, która przedstawia historię miłości Daniela i Anny sprzed lat. Nora Roberts mogła poświęcić trochę więcej uwagi na dokładniejsze przedstawienie czytelnikom realiów, w których żyli bohaterowie.

„Daniel” to powieść napisana prostym językiem, którą czyta się w bardzo szybkim tempie. Wystarczy poświęcić jej jeden dłuższy wieczór. Muszę jednak zwrócić uwagę na błędy, które pojawiły się w książce. Nie jest to zresztą pierwsza powieść wydawnictwa Harper Collins Polska, w której znajduję literówki. Wydaje mi się, że błędy przepuszczane są do druku przynajmniej od początku tego roku. Zamiast „że” wydrukowane jest „ze”, natomiast tam, gdzie powinno być „ze” jest „że”. I w ten sposób czytałam o połamanych „zebrach”, a nie „żebrach”. „Ten człowiek nie zatruje” zamiast „ten człowiek nie żartuje”. Osoba odpowiedzialna za korektę tym razem naprawdę dała plamę. Ach, to nieszczęsne „ż”.

Dalsza część recenzji na: [Adres usunięty]

Daniel MacGregor po wypadku trafia do szpitala. Jego stan nie jest dobry, przed nim operacja, od której wiele zależy. Jego żona Anna jest załamana, tak samo, jak jego dzieci, które wraz ze swoimi drugimi połówkami czuwają pod salą operacyjną. Kobieta, czekając na wynik operacji, wraca wspomnieniach do początku ich znajomości, a wcale nie było łatwo i kolorowo. Jak się poznali? Jak potoczyła się ich znajomość? Czy operacja się uda?

To piąty tom z serii, która osobiście lubię. Tym razem poznajemy historię miłości seniora rodu oraz jego żony, która była równie burzliwa, jak historie ich dzieci. Książkę czyta się szybko, to według mnie pozycja na jeden leniwy wieczór.

Głównymi bohaterami są Anna i Daniel. Przyznam szczerze, że bardzo się ucieszyłam, że książka będzie o nich. Szczególnie Daniel mnie zaciekawił w poprzednich tomach. Jaki się okazał? Uparty, wytrwały, mający własne zdanie. Również Anna okazała się kobietą silną, niezależną, upartą. Oboje polubiłam.

„Daniel” to według mnie ciekawa, dość lekka propozycja na leniwy wieczór. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA