Damy srebrnego wieku. Królowe przepychu i upadku. Damy. Tom 3

Wiek XVII była stuleciem złotej wolności, która coraz bardziej pogrążała kraj w chaosie. Przez to stawał się coraz bardziej łakomym kąskiem dla państw ościennych. Na (nie)szczęście na królewskim dworze znalazły się dwie Francuzki, które miały inną wizję rządzenia niż polscy możnowładcy. Mowa tutaj o Ludwice Marii Gonzaga- żonie dwóch królów oraz Marii Kazimierze zwanej Marysieńką. Obie rzutkie, przedsiębiorcze, snuły wielkie plany na przyszłość. Pragnęły zmian, ale na ich drodze nieustannie natrafiały na przeszkody w postaci szlacheckich przywilejów, które prowadziły do totalnej anarchii w kraju. Jednak tylko dzięki nim Rzeczypospolita miała kilka chwalebnych momentów.

Damy srebrnego wieku to książka, po którą sięgnęłam z wiarą, że odsłoni przede mną nieznane fakty z przeszłości, usystematyzuje wiedzę dotyczącą okresu złotej wolności szlacheckiej i pozwoli poznać życie naszych dwóch królowych. Nie muszę mówić, że książka spełniła moje oczekiwania, prawda? Autor po raz kolejny udowodnił, że kobiety we wcześniejszych epokach nie musiały być tylko niemymi obserwatorkami i bezwolnymi pionkami w wielkiej grze. Świetnym przykładem są bohaterki Dam srebrnego wieku, szczególnie Ludwika Maria. Do tej pory znałam ją, ale powierzchownie. Tymczasem okazało się, że uchroniła, przynajmniej na jakiś czas, Rzeczypospolitą przed kompletną katastrofą. Była lepszym politykiem niż niejeden mężczyzna.

Przy okazji książka odsłoniła patologię demokracji szlacheckiej i polskich przywar, które wciąż istnieją w przestrzeni publicznej. Odebrałam to jako przestrogę. Warcholstwo, kłótnie i wojenki odpowiedzialnych za kraj mogą doprowadzić do utraty niepodległości. Damy srebrnego wieku to nie tylko książka o bohaterskich królowych, ale o degradacji życia społecznego w czasach demokracji szlacheckiej. W środku umieszczono wiele ciekawostek z życia prywatnego polskich par monarszych. Książka pozwoliła spojrzeć na historię jako na łańcuch przyczynowo- skutkowy, którego chcąc nie chcąc jesteśmy częścią. Oczywiście polecam tę książkę z całego serca.

Jedna z niewielu serio wciągających biografii, na jakie się natknęłam. Same bohaterki to silne kobiety i fajnie jest czytając zastanawiać się jakby to były, gdyby przenieść je do współczesności. Im dłużej czytałam, tym bardziej miałam wrażenie, że nieźle by tu po swojemu pozamiatały :D Ogólnie ciekawie napisane, dużo takich smaczków historycznych, o których na pewno nikt się nie nauczy w szkole, więc można się przekonać, że w historii jednak jest więcej ciekawych wątków, niż same wojny i daty od - do. Dobrze się czytało, nawet lepiej, niż myślałam, że będzie.