Daltonowie wciąż uciekają. Lucky Luke. Tom 23

Lucky Luke już na dobre zadomowił się w biblioteczce naszych dzieci. Choć niektóre przygody znają już na pamięć, nie przeszkadza im to, by wyciągnąć po dłuższej przerwie wybrane tytuły po raz enty. Może to dlatego, że za przygodami Samotnego Kowboja zawsze stoi zabawna i ciekawa historia rodem z Dzikiego Zachodu.

W najnowszym wydanym tytule (tom dwudziesty trzeci), spotykamy się z naszymi ulubionymi bohaterami, jakimi są bracia Daltonowie. Lucky Luke jak mitologiczny Syzyf, nieustannie łapie rzezimieszków i wtrąca ich do więzienia. Ci zaś wkrótce wynajdują nowe sposoby na ucieczkę. I tak w kółko. Jednak w tej historii dostaniemy, jak Lucky Luke, pstryczka w nos i niejeden raz się zaskoczymy.

Bracia Daltonowie już rozpoczęli ważne przedsięwzięcie kopania tunelu, który miał ich wyprowadzić na wolność, ale nie zdążyli. Okazało się, że nowy prezydent Stanów Zjednoczonych ogłosił amnestię, dzięki czemu nasi czterej zbrodniarze odzyskują wolność. Ale czy na długo?

Daltonowie trafiają na tereny należące do Apaczów, którzy obecnie są na wojennej ścieżce z bladymi twarzami. Wkrótce wyniknie z tego wiele ciekawych i niespodziewanych rzeczy. Czy Lucky Luke i sprawiedliwość zwyciężą? Tytuł Lucky Luke. Daltonowie wciąż uciekają pochłonął nas wszystkich, długo nie kazał na siebie czekać. Tak podsumowały go dzieci:

Lusia (7 lat): Lubię komiksy tego typu. Daltonowie zawsze coś wymyślają na ucieczkę z więzienia. Lucky Luke zawsze wprowadza Daltonów z powrotem do więzienia.

Marcin (11 lat): Daltonowie wciąż uciekają to fajny komiks opowiadający o śledztwach Lucky Luke’a. Daltonowie uciekają z więzienia, kiedy się przydarzy taki czas. Nasz dzielny bohater Lucky Luke goni i poszukuje braci. Komiks ten opowiada o Apaczach, którzy nie są zachwyceni osiedleniem się białych ludzi na ich terenach. Daltonowie próbują za wszelką cenę uciec i zdobyć wiele pieniędzy. Pomagają im Apacze, lecz pomiędzy nimi stanie nasz dzielny kowboj. Daltonowie wciąż uciekają to bardzo dobry komiks. Więcej na [Adres usunięty]

Jako miłośnik komiksów z wielką chęcią sięgnęłam po najnowsze wydanie kultowego komiksu o przygodach dzielnego szeryfa Lucky Luke'a autorstwa René Goscinnego z ilustracjami Morrisa.

Pamiętam jeszcze w dzieciństwie kreskówkę pod tym samym tytułem, która bardzo zapadła mi w pamięć przez charakterystyczną kreskę, bohaterów i historie. Film animowany idealnie odzwierciedla komiks.

W tej części bracia Daltonowie dzięki amnestii wychodzą z więzienia. Czy w końcu skorzystają z szansy i będą wieść uczciwe życie?

„Daltonowie wciąż uciekają” polecam wszystkim fanom Lucy Luke małym i dużym.

M.P.

Szkolny Klub Recenzenta

Dzisiaj mam dla Was - jakże by inaczej - komiks, tym razem w klimacie Dzikiego Zachodu. Oto znany Lucky Lucke! Do tej pory ukazało się aż 84 części przygód tego dzielnego kowboja, stającego w szranki z podłymi braćmi Daltonami. Obecnie dzięki @egmont komiksy wychodzą w nowej edycji, więc jeśli jeszcze ich nie czytaliście, jest okazja nadrobić. „Lucky Luke” to komiks, który miałam w rękach bardzo dawno temu i cieszę się, że mogłam do niego wrócić. „Daltonowie wciąż uciekają” trzyma fason. Lucky Luke podąża śladem złych braci Daltonów, którzy na mocy amnestii zostali zwolnieni z więzienia, ale planują już kolejne napady na bank i dyliżans, by ukraść złoto. Niestety, mają marne szanse na sukces, gdy po piętach depcze im Lucky Luke oraz Apacze.

Komiksy o Luckym Luke’u przedstawiają Dziki Zachód z przymrużeniem oka. Apacze posługują się prostym językiem, Lucky Luke łatwo się denerwuje, Daltonowie są przebiegli, ale Averell jest głupi, podobnie jak szeryfowie - też nie szczycą się wielką inteligencją. Znajdziemy tu stereotypowe patrzenie na rdzennych mieszkańców Ameryki, przypinanie łatek charakterologicznych poszczególnym postaciom, ale taka jest konwencja tego komiksu. Gdy w XIX wieku kolonizowano Amerykę, tak postrzegano Indian. Na szczęście wiele zmieniło się przez ostatnie 150 lat. Ponadto pierwszy tom komiksu Morrisa i Goscinny’ego o przygodach samotnego kowboja ukazał się w 1946 roku, w Polsce zaś w 1962. Od 2016 roku seria jest wznawiana przez @egmont_polska, dostępna jest także seria poboczna Kid Lucky. Komiksy były wielokrotnie adaptowane - powstały filmy animowane, które kiedyś można było oglądać w tv.

Komiks został wydany na kredowym papierze, rysunki to dokładnie ta sama oryginalna kreska, którą znam od lat. Dużo tu humoru, ironii, żartów sytuacyjnych. Western w komiksowym wydaniu. Jeśli lubicie takie klimaty, polecam bardzo. Ja lubię.

Wiek czytelników: 7+

Liczba stron: 48

PopKulturowy Kociołek:

Początek scenariusza jest dosyć nietypowy i zaskakujący. Okazuje się bowiem, że gang Daltonów, jak i wielu innych więźniów w wyniku amnestii zostaje uwolnionych. Stają się oni wolnymi ludźmi, którzy nie muszą oglądać się za siebie czy aby na pewno nie ściga ich jakiś stróż prawa. Co mogą więc robić na wolności seryjni przestępcy? Oczywiście mocno się starać, aby ponownie znaleźć się za więziennymi murami. Dodatkowo będą oni musieli zmierzyć się z gigantycznym upałem i suszą, które potrafią być bardzo niebezpieczne. Niesprzyjająca pogoda jest jedynie początkiem ich przygody i problemów. Natykają się oni bowiem na Indian, którzy niekoniecznie będą mieć przyjazne zamiary. Bracia mają jednak niezwykły dar wychodzenia z opresji obronną ręką (przynajmniej chwilowo). Swoje pięć minut ma tutaj oczywiście również Luke, chociaż tym razem pełni on raczej rolę dodatku do tytułowych braci.

Na temat scenariusza komiksu trudno jest napisać coś odkrywczego. Jak prawie w każdym dziele stworzonym przez René Goscinny’ego, czytelnik otrzymuje solidną dawkę komiksowej rozrywki. Idealne wręcz połączenie westernowego klimatu, wartkiej akcji i kilku zaskakujących zwrotów fabularnych. Najważniejszą częścią tytułu jest jednak jego humor. Prawie na każdej stronie znajdziemy jakieś zwariowane gagi, które wywołają uśmiech na twarzy odbiorcy. Żarty nie zawsze są oczywiste i część z nich będzie lepiej zrozumiała tylko przez dorosłego czytelnika. Do tytułu nie można mieć więc żadnych poważniejszych uwag. Jedynie wielcy wojownicy poprawności politycznej mogą się tutaj przyczepić do pewnego dość stereotypowego przedstawienia „czerwonoskórych”, którzy nie stronią od alkoholu i przemocy. Podane jest to jednak w tak prześmiewczej formie, że naprawdę trudno doszukiwać się tutaj złej woli autora.

LUCKY LUKE KONTRA DALTONOWIE… RUNDA KOLEJNA

Jeszcze jeden „Lukcy Luke”. Jeszcze jedna opowieść o Daltonach, jego czołowych przeciwnikach. I jeszcze jeden świetny komiks z serii. Proste. To schemat. To standard. Ale takie schematy i standardy to ja lubię, a w wykonaniu Goscinnego tym bardziej, bo ten człek nawet z najbardziej ogranych rzeczy potrafił zrobić świetne, ponadczasowe historie i tym albumem udowadnia to po raz kolejny.

Daltonowie znów kombinują. Znów chcą zakpić z Luke’a. I… znów wydostają się na wolność! Wydaje się, że tym razem są górą, ale taki obrót spraw nie trwa długo, a nasz dzielny kowboj bynajmniej sobie nie odpuścił. Szykuje się kolejna szalona zabawa w kotka i myszkę, pełna pościgów i podstępów. Kto zwycięży tym razem? I w jaki sposób?

Goscinny to klasa sama w sobie i tyle w temacie. Cokolwiek zrobił ten belgijski autor o polskich korzeniach, czy to pisał jak tu komiksowe westerny, przygodowe historie żartujące z historii („Asterix”), dzieła o psotnych dzieciach („Mikołajek”) czy cokolwiek innego, czy były to komiksy, czy książki czy wreszcie scenariusze filmowe, zawsze były znakomite. Nawet, kiedy miewał spadki formy, a miewał je, jak każdy, pokazywał wraz, na co go stać. I to samo robił, kiedy wciąż pisał o tym samym, tak jak w tym przypadku.

„Lucky Luke” schematów jest nie tyle pełen, ile został z nich złożony. To miks popkulturowo postrzeganego Dzikiego Zachodu rodem z podkoloryzowanych westernów, historycznych ciekawostek i satyry. Ale w tym wszystkim i on sam ma schematy, które są charakterystyczne dla niego właśnie, a Daltonowie to jeden z nich. Schemat ten, ograny zresztą już za czasów, gdy serię pisał Goscinny, po dziś dzień eksploatowany jest przez kolejnych twórców. Dlaczego?

Bo to samograj. Co tu się oszukiwać. Znamy to już, wiemy jak się skończy, bo kończy zawsze tak samo – źli zostają wykiwani przez dobrego, trafią do więzienia, a ów dobry, czyli nasz Lukcy Luke odjeździe na koniu w stronę zachodzącego słońca, śpiewając swoją piosenkę o samotnym kowboju – ale ciekawi nas, jak do tego końca dojdzie tym razem. Co wydarzy się pomiędzy. I przede wszystkim, mamy po prostu ochotę na jeszcze więcej tego samego, bo to kochamy, bo sprawdza się zawsze, a już w wykonaniu Goscinnego na pewno i sprawdza się tym razem. Nawet dwukrotnie, bo ten tom to dwie takie opowieści o Daltonach.

Akcja, humor, pościgi, zabawa motywami i świetna, ponadczasowa cartoonowa oprawa graficzna, dają nam komiks, który chce się czytać. Czy duzi, czy mali, jeśli lubimy się pośmiać, Goscinny to jeden z niekwestionowanych mistrzów humorystycznych komiksów (i nie tylko) i potrafi bawić każdego, jak nikt. A to dobry na to przykład. Kolejny taki, ale kolejny, jakiego pragnęliśmy.