Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej

Fabuła tej książki nawiązuje do kryminału, w którym główni bohaterowie – Sabina i Antoni – poszukują mordercy. Jednakże… potencjalny morderca krąży po domu spokojnej starości, a główni bohaterowie to seniorzy, którzy niejedno w życiu widzieli! Dlatego mają szereg pomysłów jak ujawnić zbrodniarza!

Historię tych dwojga poznajemy z perspektywy Sabiny, która z jednej strony wszystko wie najlepiej, a z drugiej strony jest bardzo ufna oraz Antoniego, który ma dużo dziwnych pomysłów i jest zakochany w...Magdzie Gessler!

Przygody Sabiny i Antoniego to świetna komedia! Autor ma poczucie humoru, które jest zgodne z moim gustem 🙂 Bohaterowie są zwykłymi ludźmi, aczkolwiek mają kilka cech bardzo specyficznych – za co można ich zarówno lubić, jak i mogą irytować.

Podziwiam również bezpośredniość Autora w związku z odnoszeniem się do sytuacji politycznej, jak i popkulturowej. Odniesienia do współczesności i ukazanie pewnych absurdów, w tak prostej historii jest rewelacyjne. Niektóre teksty mnie rozśmieszyły, aż do łez

Jak wygląda życie w domu spokojnej starości? Cóż... raczej... spokojnie. Narzekać można na kiepskie jedzenie, chrapanie współlokatora albo na czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej, które każdego dnia o świcie budziło pensjonariuszy. Owszem, Bożenka była uciążliwa, jednak gdy zabrakło jej głośnego sikania, lokatorów ogarnął pewien niepokój. Okazuje się bowiem, że Kowalska umiera w niewyjaśnionych okolicznościach, a jej ciało znika! Tę zagadkę próbują rozwiązać Sabina i Antoni, którzy opracowali już teorię, a teraz muszą ją potwierdzić, zebrać dowody i zgłosić odpowiednim służbom. Czy to im się uda?

"Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej", jak już sugeruje sam tytuł, jest komedią kryminalną. Tego typu powieści traktowane są zarówno przez pisarza, jak i przez czytelników, z przymrużeniem oka. Nie chodzi tu bowiem o to, żeby morderstwo miało wzbudzić u odbiorcy strach czy zaintrygować go do tego stopnia, jak czynią to klasyczne kryminały. W przypadku komedii stawia się raczej na śmiech, a morderstwo występuje tylko "przy okazji". Sama intryga również nie powinna być zbyt skomplikowana. Powieść Jacka Galińskiego spełnia wszystkie wymienione warunki, więc jeśli lubicie komedie kryminalne, śmiało możecie po nią sięgać!

W utworze przeplatają się dwie ścieżki narracyjne - wspomnianych już bohaterów, Sabiny i Antoniego. Łączy ich sprawa zagadkowej śmierci Kowalskiej, a może nawet coś więcej? Ich relacja pozostaje zabawna, opiera się na schemacie fantazjowania Antoniego i łatwowierności Sabiny, podsycanej przypadkowymi zdarzeniami, które akurat pokrywają się z teoriami pensjonariusza. Taka kolejność zdarzeń powtarza się w powieści wielokrotnie i za każdym razem generuje niechciane pomyłki, absurdalne okoliczności i śmieszne wypadki. Czy jest tutaj miejsce na ziarenko prawdy? Być może... Musicie przekonać się sami!

Jedyny mankament, jaki rzucił mi się w oczy, to zaburzona dynamika akcji. Odniosłam wrażenie, że retardacja pojawia się za szybko. Utwór rozpoczyna mocne wydarzenie w postaci śmierci i podejrzenia morderstwa, a już kilka stron dalej wydaje się, że główna bohaterka o tym zapomina i zajmuje się czymś zupełnie innym. Niektóre sytuacje przedstawione na kartach powieści są na tyle absurdalne, że dużo tracą na autentyczności, przez co komizm również na tym cierpi. Powieść jednak ma otwarte zakończenie, a na ostatniej stronie widnieje informacja o planowanej kontynuacji losów Sabiny i Antoniego. Powstrzymam się zatem od ostrej krytyki i dam szansę drugiemu tomowi, na który, przyznam uczciwie, czekam z niecierpliwością. Jestem ciekawa, co autor przewidział dla swoich bohaterów, jak potoczą się ich losy i czy w kolejnej części możemy się spodziewać morderstwa. Ta ciekawość tego, co będzie dalej, niewątpliwie świadczy o tym, że "Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej" do pewnego stopnia mnie wciągnęło.

Podsumowując, wystarczy nieco silniej niż zwykle przymknąć oko, by móc w pełni delektować się komedią kryminalną, która będzie świetnym wyborem na czas relaksu z maseczką na twarzy i kubkiem gorącej herbatki obok.

Dom dla seniorów w podwarszawskiej miejscowości. Sabina, starsza pani o niespożytej energii pewnego ranka znajduje w swoim pokoju zwłoki Bożenki Kowalskiej, osoby jak sam tytuł wskazuje, budzącej pensjonariuszy ośrodka bardzo głośnym sikaniem, cztery razy w ciągu nocy. Zanim Sabina powiadamia pracowników ośrodka o zdarzeniu, zwłoki znikają. W domu od dawna dzieją się dziwne rzeczy, nagle brakuje pensjonariuszy, którzy jakoby sami opuścili to miejsce. Sabina zaczyna coś podejrzewać, a jej niepokój wzrasta po rozmowach z Antonim, który ma swoją przerażającą teorię dotyczącą tego, co dzieje się w otoczeniu. Gruba kucharka, okropny pielęgniarz, ciągle pijana lekarka, grabarz, dyrektor. Wszyscy coś ukrywają. Czy teoria Antoniego jest prawdziwa i uda się dwojgu detektywom amatorom odkryć prawdę? Odpowiedzi musicie szukać w tej świetnej powieści.

Autor napisał niezwykle oryginalną powieść, w której humor i intryga kryminalna, przeplatają się z potwornymi realiami zamkniętych w ośrodku starych ludzi. Okropne warunki, przypominające obóz, a nie przyjazne miejsce, gdzie osoby w podeszłym wieku dożywają swych dni. MInimalne racje żywnościowe, zamknięcie, odizolowanie. Jest tu też poruszony bardzo istotny problem społeczny. Pensjonariusze mają rodziny, dzieci, które odstawiają ich do ośrodka, traktują jak zużyty, niepotrzebny przedmiot, myśląc tylko o przejęciu mieszkania i oszczędności matki lub ojca.

Książka jest napisana lekko, mamy tu trochę groteski, czarnego humoru, zabawnych scen prowadzących do zaskakującego zakończenia. Czyta się świetnie, ale najważniejsze jest to, że zmusza do wielu refleksji nad starością, samotnością, przemijaniem. Zakończenie jest otwarte, więc niecierpliwie czekam na dalszy ciąg przygód Sabiny i Antoniego.

Książka zamiast kwiatka

Historia opowiada o mieszkańcach domu spokojnej starości, którzy sami do najspokojniejszych nie należą. To istne torpedy, naładowane kulami energii. Zwłaszcza Sabina, współlokatorka tytułowej Bożenki Kowalskiej. To ona najdotkliwiej odczuwa każdej nocy kilkukrotne wstawanie do toalety w wykonaniu swojej koleżanki z pokoju. To ona też jako pierwsza zauważa powód, dla którego jej uciążliwa współlokatorka tego dnia nie wstała na swoje czwarte sikanie. Sabina postanawia powiadomić personel ośrodka o śmi*rci Kowalskiej, jednak kiedy ta biega w poszukiwaniu lekarza, w tym czasie cało Bożenki znika. Sabina dostaje informację, że z jej byłą współlokatorką wszystko jest dobrze, została zabrana przez rodzinę do domu. W tę teorię nie wierzy ani Sabina, ani zakochany w niej po uszy, amator teorii spiskowych, Antoni. Wspólnie postanawiają rozwiązać zagadkę dziwnych śmie*ci, które zaczynają mieć miejsce w domu (nie)spokojnej starości.

Bardzo lubię komedie kryminalne, jednak rzadko sięgam po nie w formie książkowej, częściej wybieram jednak filmy. Dlaczego? Ze strachu. Boję się, że humor autora/ki nie będzie współgrał z moim i książka stanie się w moich oczach totalną klapą. Na szczęście w przypadku "Czwartego sikania Bożenki Kowalskiej" bawiłam się rewelacyjnie i uśmiałam jak szalona.

Zacznę od tego, od czego zaczyna się każda książka — tytułu. No sami spójrzcie, przecież już na tym etapie usta rozciągają się w szerokim uśmiechu. "Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej". Jest zabawny i bezpośredni, imię bohaterki zostało zinfantylizowane, a dodanie do tego wzmianki o potrzebie fizjologicznej nadało cech groteskowości. Nawet nie miałam potrzeby czytać opisu fabuły, tytuł kupił mnie z prędkością kota biegnącego do miski, w której sekundę wcześniej pojawiła się świeżutka karma z nowootwarej puszki.

Myślę, że amatorzy sarkastycznego i czarnego humoru będą zadowoleni z tego, co serwuje Jacek Galiński. A musicie wiedzieć, że autor jest świetnym obserwatorem rzeczywistości. Wielokrotnie śmiałam się w głos, wielokrotnie byłam zachwycona tym, jak swobodnie przeniósł na papier rzeczywistość nie tylko osób starszych, ale rzeczywistość w ogóle, wplatając w fabułę obecność znanych z telewizji postaci lub aplikacji, ekhm...randkowych. No było się z czego pośmiać, nie jest to książka, przy której można się nudzić.

Jeśli lubisz komedie — czytaj. Jeśli lubisz kryminały — czytaj. Jeśli lubisz połączenie tych dwóch gatunków — czytaj koniecznie. To przezabawna, lekka książka, przy której spędzisz czas z nieschodzącym z twarzy uśmiechem.

„Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej przerywało ciszę każdego poranka. Punktualnie o piątej.”

Sabina może regulować zegarek na podstawie sikania swojej współlokatorki, Bożenki. Tylko, że tym razem Bożenka leży na łóżku martwa…

Sabina chce powiadomić o śmierci koleżanki personel, ale kiedy w końcu jej się to udaje, ciała Bożenki już nie ma, a personel tłumaczy zniknięcie Bożenki zabraniem jej przez rodzinę do domu.

Sabina jest przekonana, że coś jest tutaj grubymi nićmi szyte… A że w domu spokojnej starości brakuje rozrywek na poziomie (oczywiście w pojęciu Sabiny), postanawia dowiedzieć się, co tu się wydarzyło.

W rozwiązaniu zagadki pomaga jej Antoni, który śni o Magdzie Gessler i jest pewien, że Sabina puszcza mu oczko (nie, nie mruga!).

Czy mieszkańcy domu są bezpieczni? Czy ktoś czyha na ich domy i dwudziestki w portfelach?

Nie zawsze sięgam po komedie kryminalne, ale ta była całkiem niezła. Jeśli pominiemy opisy samotności starszych osób, czekania na telefon od rodziny i walki o jedzenie (co jest smutne, nie zabawne!), wyłuskamy komedię o staruszkach, którzy chcą zawojować świat i mają szczery zamiar to zrobić.

Sabina to charakterna babka, a jej rozmowy z Panem Bogiem są świetne


Antoni… taki erotoman gawędziarz. Tu by dotknął, tu uszczypnął.

Zakończenie zapowiada kolejna część ich przygód. Czy Sabina ucieknie z domu starców?

Sama jestem ciekawa, ale jestem pewna, że się odważy.

Jednak, czym jest to wszystko wobec zdjęcia autora na okładce… To prawdziwe ciacho!! (Nie mówcie mojemu mężowi) 😂

Jaki macie ulubiony nawyk?

Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej przerywało ciszę każdego poranka. Punktualnie o piątej. Latem, gdy personel domu spokojnej starości zostawiał na noc otwarte okna, czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej słychać było w całej okolicy. Tego dnia jednak Bożenka postanowiła zaskoczyć świat i… się nie obudzić. Sabina, która zawsze wie najlepiej, co robić, czym prędzej popędziła donieść o śmierci współlokatorki. Ale zanim udało jej się ściągnąć do pokoju lekarza, ciało Bożenki zniknęło!

Dom spokojnej starości zazwyczaj kojarzy się z osobami, które nie mają sił na zabawę. Spokój, cisza. Nic bardziej mylnego!

Autor zabiera nas do domu spokojnej starości, aby rozwiązać zagadkę tajemniczych zniknięć. Bohaterowie są wyraziści, pełni zapału. Nawet jeśli trochę boli ich biodro lub nie mają okularów. To im nie przeszkadza w dotarciu do prawdy. Czy za tajemniczymi zniknięciami odpowiedzialny jest personel? I co w tym wszystkim robi Magda Gessler? Akcja jest szybka, ale łączy idealnie każdy element układanki. Słowo nuda tu nie pasuje.

Z całej historii, najbardziej przypadła mi historia z Tinderem. Sposób pokazania w jaki starsze kobiety jej używały, był niezwykle zabawny. Nie dały się nabrać na wyłudzanie pieniędzy, choć początkowo tak myślałam. Bohaterowie są pełni życia i zabawy. Nic ich nie powstrzyma przed korzystaniem z życia!

Współlokatorka Sabiny umiera. Zdarzenie dość normalne, jeśli chodzi o dom spokojnej starości. Niestety nienormalne jest już nagłe zniknięcie ciała denatki. Sabina nie wierzy w tłumaczenia personelu. Postanawia osobiście dojść do prawdy. Jednocześnie w sprawę włącza się emeryt Antoni, próbując przeforsować swoje teorie. Sytuacja staje się co najmniej groteskowa. Jakby tego było mało pensjonariuszy odwiedza Magda Gessler.

Wspominając z rozbawieniem perypetie Zofii Wilkońskiej chętnie sięgnęłam po nową historię spod pióra Pana Jacka. Już tytuł zapowiadał dobrą zabawę, a komediowo - kryminalna fabuła osadzona w domu spokojnej starości tylko ją przypieczętowała. Zdecydowanymi atutami tej powieści są zabawne dialogi i lekki styl. Humor nie jest wymuszony, a opisane sceny, mimo że chwilami dość przerysowane idealnie wpisują się w klimat. Autor pod komediowym płaszczykiem zwrócił również uwagę na kilka społecznych problemów.

Muszę przyznać, że nie popłakałam się ze śmiechu, jak to było poprzednio, ale mimo to dobrze się bawiłam. Miałam ostatnio bardzo kiepski czas, a ta lektura dała mi momenty wytchnienia i zapomnienia.

Jeśli lubicie tego typu literaturę to zachęcam do lektury.

📚Dom spokojnej starości jak się okazuje nie musi być takim spokojnym miejscem jak mogłoby się wydawać, a już na pewno nie w oczach Pani Sabiny.

Pani Sabina od 332 godziny dzieliła pokój z Panią Bożeną Kowalską, której tytułowe sikanie budziło całą okolicę. Jednak pewnego letniego poranka nic nie zaburzyło jej snu i z ogromnym przerażenie odkryła, że jej lokatorka zmarła…no bez przesady, nie aż tak wielkim... ale jednak jakieś przerażenie nieboszczce się należało – tak z pewnością pomyślałaby główna bohaterka. W tej historii nie byłoby nic nadzwyczajnego, gdyby nie to, że w niewyjaśnionych okolicznościach ciało znika... a personel... no cóż nic sobie z tego nie robi.

📚Ta sytuacja jednak budzi też pewne podejrzenia u Pana Antoniego, który już wcześniej zauważył prawidłowości w znikaniu pensjonariuszy... zmianie personelu i... małym rondelku w kuchni..

Razem postanawiają odkryć co się dzieje w ich domu.

📚Historia ma wiele śmiesznych momentów, a zachowanie seniorów nie raz zadziwia. Moment, który rozłożył mnie na łopatki było czatowanie i to na „skołowanym” internecie 🙂 Jeżeli lubicie zrzędliwe i lekko gderliwe starsze Panie to warto poznać właśnie Panią Sabinkę 🙂

„Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej” Jacek Galiński.

Dom starości gdzieś na uboczu jest miejscem pobytu sporej ilości osób. W jednym z pokoi tytułowa bohaterka najpierw nie dokonuje swojego co nocnego rytuału aby następnie spocząć bez życia w swoim łóżku.

Jej współlokatorka Sabina po małym liftingu znajomej postanawia powiadomić kadrę ośrodka. Jednak po powrocie do pokoju zastaje przedziwną sytuację…

Jeden z pensjonariuszy Antonii wychodzi na przeciw kobiecie i stara się pomóc jej wyjaśnić okoliczności zdarzenia. Teorie obejmują coraz szersze kręgi a Bożenki jak nie ma tak nie było.

Czy para seniorów-detektywów odkryje prawdę ?

Jak pracownicy domu są powiązani ze sprawą ?

Komu można zaufać a kto najlepsze lat życia ma już za sobą ?

Świetna komedia omyłek i bolączek starszego pokolenia. Każdą pojedyncza osoba jest bardzo wyrazista i dodaje całości ogromu ciekawych sytuacji.

Mamy zagadkę i niestrudzonych śledczych. Tropy i mrocznego stwora czyhającego na swoje ofiary. Kuchenne perturbacje i życiowe mądrości.

Całość otoczona nutą sarkazmu i realiów osamotnionych ludzi. Śmiejemy się ale i z dużą dawką sympatii obserwujemy poczynania niestrudzonych i zahartowanych seniorów.

Ten wiek ma swoje prawa a opieka nad takimi osobami jest wymagająca i bardzo specyficzna. Historia rozpoczyna pewną opowieść i jak wcześniejsze publikacje autora wciąga i dostarcza świetnej rozrywki.

Sabina była już przygotowana że tego ranka, tak samo jak w poprzednie, jej współlokatorka obudzi ja swoim sikaniem o piątej rano, tym razem jednak nic takiego się nie stało, pani Kowalska zaskoczyła wszystkich i już się nie obudziła. Pani Sabina biegnie po pomoc, ale zanim wróciła ciała koleżanki już nie było i została poinformowana że Kowalska już się wyprowadziła i zostawiła po sobie list. Seniorzy plotkują o czarnym demonie i spiskach ludzi czyhających na ich życia o majątki, przoduje im w tym Antoni, kobieta nie wierzy im, do czasu aż podejrzewa że sama może być kolejna ofiarą.

Czy Sabina z pomocą Antoniego rozwiążą zagadkę tajemniczych wymeldowań? Czy to nie podejrzane że Antoni wszystko wie na temat tych zbrodni?

Przezabawna historia o seniorach i zbrodni, już sama okładka mnie zaintrygowała, a gdy przeczytałam opis byłam pewna że chce ja przeczytać i nie zawiodłam się. To idealna książka na gorszy nastrój, pełna poszlak, mylnych tropów, przezabawnych dialogów i sytuacji, do tego postacie bohaterów, w tym pani Sabiny i Antoniego, ich opisy i przerysowane nieraz zachowania. Świetnie się bawiłam czytając o tym jak to para seniorów szuka mordercy wpadając w coraz większe kłopoty, z których zawsze udaje im się jakoś wydostać i z niecierpliwością czekam na kolejny tom, muszę się dowiedzieć czy w końcu dopięli swego.

Akcja książki dzieje się w domu spokojnej starości. A jego lokatorzy potrafią rozbawić do łez. Pełno tutaj humoru, intryg i takie wewnętrznego uroku starszych osób.

Czym jest tytułowe czwarte sikanie? Otóż punktualnie o 5 rano, każdego dnia Bożena Kowalska idzie do wc i … sika. Wolno jej. Ale odgłosy słyszy cała okolica. Pewnego dnia jednak tego czwartego sikania nie było. Zaskoczona Sabina postanowiła sprawdzić co się stało z Bożenką. Okazuje się, że starsza pani zmarła. Sabinka zawsze wie co robić i czym prędzej poszła donieść o swoim odkryciu w recepcji. Jednak gdy po chwili wraca do pokoju koleżanki … ciała już nie ma.

Lokatorzy zaczynają snuć domysły tego co zdarzyło się z ich koleżanka. Mistrzem w snuciu intryg jest pan Antoni. To on wpadł na pomysł, że pani w kuchni chce ich wszystkich otruć. Sabinka za długo żyje na tym świecie, by wierzyć w każde słowo jakiegoś wariata. Do czasu aż… To już musicie sami przeczytać. Co takiego spotkało Bożenkę i Sabinkę?

Książka posiada specyficzny humor, który sprawia, że książkę czyta się przyjemnie. Autor również posiada lekki styl pisania dzięki czemu książkę czyta się również bardzo szybko. Lubię gdy od początku coś się dzieje. I tak właśnie tutaj jest. Znika ciało Bożeny, a lokatorzy gubią się w swoich domysłach. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia Sabinki i Antoniego. I taką narrację uwielbiam.

Czy czuć tutaj dreszczyk? Nie koniecznie, ale i tak czytało mi się tę książkę bardzo dobrze. Bohaterowie są tutaj wyraziści i z charakterkiem. Ich dialogi nie jednej raz rozbawiły mnie do łez.

Jeśli lubicie kryminały z porządną dawką humoru to bardzo polecam „Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej”

W domu seniora pod Warszawą umiera tytułowa Bożenka Kowalska. Jej współlokatorka, Sabina, z samego rana idzie poinformować kogo trzeba o całym zdarzeniu. Jednak chwilę potem okazuje się, że ciało Bożenki zniknęło. A jeśli to było morderstwo? Sabina i Antoni(który swoją drogą zna tysiące teorii spiskowych) postanawiają dowiedzieć się co tak naprawdę się wydarzyło.

Sądziłam, że ciężko będzie przebić serię o Zofii Wilkońskiej. Miałam też trochę obawy, że kolejni bohaterowie seniorzy będą powtarzalni, że nie będą niczym się różnić od wspomnianej już Zofii. Całe szczęście to jednak nie miało miejsca.

W książce absurd goni absurd. Język jest błyskotliwy, bezpośredni i miejscami ostry jak brzytwa. Sytuacje i postaci są wręcz przerysowane. I to wszystko właśnie składa się na idealną książkę na lato.

⚡️Recenzja przedpremierowa⚡️

Premiera: 14.08.2024

#współpracareklamowa z @znakjednymslowem @wydawnictwoznakpl

#czwartesikaniebożenkikowalskiej to komedia kryminalna, która rozbawiła mnie do łez i wciągnęła tak, że przeczytałam w błyskawicznym tempie. Historia mieszkańców Domu Starców zaintrygowała mnie. Z ogromną ciekawością śledziłam losy Sabiny i Antoniego, którzy próbowali rozwikłać zagadkę tajemniczego zaginięcia wspóllokatorki Sabiny. Bożenka Kowalska zniknęła, a seniorzy boją się, że na korytarzu grasuje morderca.

Autor książki pokazuje nam życie starszych ludzi. Seniorzy umilają sobie czas szukając zasięgu WiFi, aby skorzystać z internetu, knując teorie spiskowe i bawiąc się w detektywów. Bohaterowie powieści ukrywają pewne sekrety więc nie ma możliwości nudzić się podczas czytania. Intryga kryminalna sprawiła, że czułam napięcie i atmosferę grozy. Autor porusza ważne tematy społeczne pokazując nam życie starszych ludzi, którzy muszą odnaleźć się w nowym otoczeniu i rzeczywistości w domu starców. Niestety często tak bywa, że są porzuceni przez swoje rodziny, które czyhają na ich majątek. Czarny humor, zabawne sytuacje i cięty język głównej bohaterki sprawiły, że bawiłam się zacnie.

To znakomita książka, która zmusza do zastanowienia się nad życiem, a konkretnie jego przemijaniem.

Jeśli chcecie pośmiać się i zabawić się w detektywów to sięgnijcie po tę książkę. Ja z przyjemnością sięgnę po kolejny tom, by poznać dalsze losy Sabiny i Antoniego.

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

"Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej" otwiera nową serię komedii kryminalnych autorstwa Jacka Galińskiego. A czy obok takiego tytułu można przejść obojętnie?

Tytułowe sikanie zawsze punktualnie o piątej rano budziło mieszkańców domu spokojnej starości. Pewnego dnia jednak nikt go nie usłyszał. Zaniepokojona współlokatorka Kowalskiej wstała, by odkryć.... że ta zasnęła snem wiecznym. Sabina pognała zgłosić fakt w recepcji, jednak okoliczności sprawiły, że zanim lekarz dowiedział się o zgodie jednego z seniorów ciało Kowalskiej zniknęło. Antoni, uważany przez wszystkich za dziwaka, przedstawia Sabinie swoje teorie, domysły i podejrzenia. Skąd on wie tyle rzeczy? Co dzieje się w domu spokojnej (czyżby) starości?

Bawiłam się znakomicie. Historię widzimy na przemian z perspektywy Sabiny i Antoniego. Autor serwuje nam kryminał, komedię a także powieść obyczajową przy której nie sposób się nudzić. Od pierwszych stron historia wciągnęła a książkę trudno było odłożyć. Humor, napięcie i dobra zabawa gwarantowane. Wątek kryminalny bardzo pozytywnie mnie zaskoczył.

Autor wykreował ciekawe postaci, zabawne dialogi, scenki sytuacyjne. Mamy sporo ironii i skarazmu, co bardzo lubię. Galiński z przymrużeniem oka ukazał czytelnikowi jesień życia czyli to co czeka każdego z nas. Książka jest bardzo zabawna, przyznam że czytałam z uśmiechem na twarzy. Stanowi idealną propozycję dla spragnionych relaksu czytelników.

To było moje pierwsze spotkanie z autorem (do tej pory nie udało mi się sięgnąć po Kółko się Pani urwało) i zaliczam je do bardzo udanych. Czekam na kolejny tom! Jeśli szukacie komedii kryminalnej lub po prostu czegoś z gatunku cozy crime to sięgnijcie po "Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej".

Współpraca reklamowa

Dobra, to ja się przyznam od razu... nie jestem jakąś wielką fanką komedii kryminalnych, ale czy można przejść obojętnie obok "Czwartego sikania Bożenki Kowalskiej"? Nie ma szans... to tak intrygujące, że po prostu trzeba rozwiązać zagadkę tego sikania, którego w dodatku nie było, bo Bożenka postanowiła kopnąć w kalendarz...

Wtedy na scenę wkraczają Sabinka i Antoni - dziarscy podopieczni domu seniora, w którym dzieją się naprawdę straszne rzeczy...

Przyznam się również do czegoś jeszcze... ta w gruncie rzeczy nieskomplikowana historia bardzo mi się podobała. Cosy crime z elementami domestic noir, okraszone dużą dawką humoru, zabawnych dialogów i scenek rodzajowych, a przy tym w subtelny sposób oddające czasami smutne życie seniora, który urozmaica sobie życie podkradaniem wi-fi, plotkami, małymi sensacjami i tworzeniem spiskowych teorii, bo wie, że prócz egzystencji w klaustrofobicznym pokoju i przypalonych racuchów nie czeka go już nic radosnego... Autor bardzo dobrze uchwycił i oddał mentalność seniorów obarczonych chorobami i demencją, ale pokazał ją z przymrużeniem oka, sprowadzając do ironicznych tekstów i ponurych żartów. Rozdziały mówione przez Sabinę są wręcz przezabawne.

Uważam, że to idealna książka na relaks od ciężkich, mrocznych tekstów. Dodam, że jest to też pierwsza część nowego cyklu, więc dla fanów Sabinki to świetna wiadomość.