Cześć, psorko

Komedia romantyczna i kryminał?

Biorę w ciemno! I już polecam również i Tobie.

Liceum dla wielu był okresem, którego nie chcą pamiętać. A zjazd absolwentów nie jest czymś, w czym chcą uczestniczyć. Tak było w przypadku Ewy, choć ta dobrze wspomina szkołę, jednak pojawienie się na zjeździe równoważy się ze spotkaniem faceta, z którym chodziła w liceum, i który potem złamał jej serce i sprawił, że kobieta wciąż nie może dojść do siebie. Jednak za namową przyjaciółek postanawia wrócić do Wadowic, z których wyjechała lata temu.

Spotkanie absolwentów przebiega zadziwiająco dobrze, aż w pewnym momencie jedna ze szkolnych koleżanek Ewy zostaje zamordowana...

Wszystko wskazuje, że mordercą jest jeden z obecnych na zjeździe, dodatkowo były Ewy ciągle chce z nią pogadać i gdyby jeszcze było mało, do sprawy zostaje przydzielony przystojny podkomisarz, na widok, którego wszystkim kobietom miękną nogi, ale to właśnie z Ewą on wita się słowami „Cześć, psorko”...

Chyba w życiu nie czytałam lepszego połączenia komedii romantycznej i kryminału. To był strzał w dziesiątkę!

Jeśli chodzi o książki Gosi Lisińskiej, to synonimem zawsze jest zabawa gwarantowana. Uwielbiam jej styl i po raz kolejny się nie zawiodłam. Przez tę książkę się po prostu leci. Zaczęłam ją czytać i nawet nie wiem, kiedy ją skończyłam.

Jest zabawnie, czasem nawet bardzo, jest przyjemnie, jest gorąco i namiętnie, do tego wątek kryminalny, który trzyma w napięciu do samego końca, krąg podejrzanych, niespodziewane śmierci, lista potencjalnych ofiar i kilka zwrotów akcji może zaskoczyć — choć jeśli chodzi o mordercę, to ta osoba była moją pierwszą myślą.

Bohaterowie są świetnie wykreowani, trochę zwariowani, ale to dodaje im tylko prawdziwości. I tutaj coś dla fanów motywu age gape — co prawda nie jest to jakaś duża różnica wieku, bo kilka lat, ale to ona jest starsza. Mamy tutaj relację nauczycielka — policjant / były uczeń. On kochał się w niej już w liceum, jednak oboje wiedzieli, że taki związek jest zakazany i do niczego nie doszło. Jednak jeśli ktoś jest sobie przeznaczony, to zawsze odnajdzie się wspólną drogę... nawet gdzieś w samym środku morderczego zjazdu absolwentów.

Polecam wam „Cześć, psorko” z całego serca. Nie oderwiecie się od tej książki.

Gosia Lisińska stworzyła niebanalną historię, która w połączeniu z humorem sprawiła, że pochłonęłam ją na jeden chaps.

Ależ ja się przy niej znakomicie bawiłam. 🙆

🧸

Ewa z Anetą dostają zaproszenie na zjazd absolwentów z ogólniaka. I tak jak Anetę, aż roznosi na myśl o spotkaniu po latach tak Ewa nie chce nawet o tym myśleć. Nie, gdy jest szansa, że trafi tam na Bartka faceta, który przed laty roztrzaskał jej serce na milion kawałków, których do tej pory nie zdołała posklejać.

Namowy i wizja świetnej zabawy, jaką rozpostarła przed Ewą rozentuzjowana przyjaciółka ostatecznie ją przekonują.

W najśmielszych snach nie przypuszczała, jak emocjonujące i widowiskowe będzie to wydarzenie i że już pierwszego dnia zjazdu odnajdą na schodach swoją koleżankę. Martwą dla uściślenia. Wśród obecnych znajduje się morderca i lepiej będzie dla wszystkich, gdy uda się go zdemaskować jak najszybciej.

🧸

„Cześć, Psorko" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Gosi Lisińskiej. Spodobał mi się jej styl pisania i jestem pewna, że w niedługim czasie sięgnę po wcześniejsze książki autorki.

🧸

Pierwszą rzeczą, z którą będzie mi się kojarzyła ta książka to pluszowy miś z napisem : „Love you baby"🧸 Drugą będą charyzmatyczni, totalnie postrzeleni i jedyni w swoim rodzaju bohaterowie. A trzecim humor, który momentami wyciskał mi łzy z oczu. 😂

🧸

Świetna książka, w której wbrew pozorom to nie wątek romantyczny gra główną rolę. Myślę, że najistotniejszą i najmocniejszą stroną tej powieści jest motyw kryminalny. Autorka miała genialny pomysł na jego poprowadzenie i nie ukrywam, że rozwiązanie tej zagadki mnie zaskoczyło.

🧸

Wątkiem romantycznym czuję się odrobinę rozczarowana, dlatego że wydał mi się mało realny. Uwielbiam Ewę, a Dawid to w ogóle mój nowy książkowy mąż, ale to wszystko, co było między nimi działo się jak dla mnie za szybko, szczególnie, biorąc pod uwagę, że nie widzieli się kupę lat, a Ewa wciąż rozpamiętuje Bartka.

Z retrospekcji dowiadujemy się, że już kiedyś zaczęło rodzić się między nimi jakieś uczucie, ale fakt, że on był jej uczniem nie dał szansy na jego rozwinięcie. Potem Ewa wyjechała z Wadowic i kontakt całkowicie się urwał.

🧸

Chociaż… patrząc na to wszystko z innej strony to te niskie : „Cześć, Psorko" Dawida potrafi zmiękczyć kolana i wywołać dreszcz na karku, a to w połączeniu z jego urokiem i nonszalancją już na starcie stawia Ewę na przegranej pozycji. 😅

🧸

Świetna książka, którą polecam nie tylko fanom romansów z różnicą wieku, ale również miłośnikom historii kryminalnych.

Przecież to zwykły wyjazd…

Spotkanie po latach ze znajomymi ze szkoły….

Co z tego, że będzie tam mężczyzna, który złamał serce…

I dziewczyny, których w zasadzie nawet się nie lubiło….

Przecież to tylko weekendowy wyjazd …

A co jeśli okaże się, że jeden wyjazd może wywrócić życie do góry nogami? Zweryfikować przeszłość I przyszłość. A co jeśli po takim wyjeździe już nic nie będzie takie samo?

Ewa wcale nie miała ochoty na żadne spotkanie po latach. Jej złamane czternaście lat temu serce wcale się nie wyleczyło. Nie ma ochoty wracać do miejsca, które w jakiś sposób ją zmieniło….Ale od czego są przyjaciółki. Aneta I Dominika nie mają zamiaru spoczywać na laurach, dopóki Ewka nie zataszczy swojego seksownego tyłka na ten zjazd. Więc kiedy decyzja już zapada, nie ma odwrotu.

Jednak wyjazd okazuje się totalnie inny, niż ktokolwiek mógł założyć. A to za sprawą trupa… I dokładnie w tym miejscu zjawia się Dawid (cały seksowny), podkomisarz, na widok którego miękną nogi (nie tylko Ewce). Jednak to z nią, przybyłe ciacho wita się “Cześć, psorko”. I od tego momentu mam wrażenie, że niejako wszystko wskazuje na swoje miejsce.

Podejrzanych coraz więcej, były wcale nie okazuje się ideałem jakim był zapamiętany. A Dawid, ehhhh….Dawid zdecydowanie dodaje tej historii pazura.

Twórczość Gosi poznałam przy okazji Małej I Mistera Mecenasa. I z największą przyjemnością sięgnęłam po Psorke. I oczywiście się nie zawiodłam. Różnica wieku ( gdzie ona jest starsza), seksowny pan mundurowy, który nie bawi się w żadne podchody. Potyczki słowne, które dopełniają całości. Do tego płomienie, które nieustannie wyczuwa się pomiędzy bohaterami. I wątek kryminalny, który do samego końca trzymał mnie w niepewności. Przyznam szczerze, że dopiero gdzieś przy samym końcu, zaświtała mi myśl, kto może być winny. Do tego powrót do czasów szkolnych i wspomnienia, które pojawiły się też w mojej głowie.

I to zakończenie 🙈 Autorko Kochana, czy ty chcesz żeby człowiekowi serducho nie wytrzymało?🙈

Bardzo też spodobała mi się przyjaźń jaka łączyła dziewczyny 😍 Zawsze, kiedy taki motyw pojawia się w książkach, czytam o tym z wielką przyjemnością, bo przypomina mi to przyjaźń, jaką sama mam❤️ Także Anetka i jej niewyparzony jęzor oraz Domia, były dla mnie taką wisienką na torcie. Po cichu liczę też, że poznamy trochę lepiej Dominikę i ciąg dalszy tych ukradkowo rzucanych spojrzeń przez pana patologa😈

Jeśli macie chęć na historię która Was rozbawi, rozgrzeje. Z motywem kryminalnym i bardzo gorącym uczuciem, to wiecie co robić 😉

"Cześć Psorko" miała być dla mnie czytelniczym pewniakiem. I niby jest, ale zaskoczyła mnie tak ogromnie, że aż nie wiem co o niej napisać.

Styl Gosi, jak zwykle z resztą, niezawodny. Wykreowane postacie są autentyczne, świetne, charyzmatyczne, niepozbawione wad.

Motyw kryminalny? Matko, DOSKONAŁY! Z początku niczego się nie domyślałam, potem krok po kroku autorka nakierowała mnie trafnie z resztą na trop.

Oczywiście Pan Śledczy to totalne ciasteczko i mój książkowy mąż🤩

Motyw różnicy wieku, gdzie to ona jest starsza, rozegrany został perfekcyjnie. Dzięki retrospekcjom z przeszłości mogłam się przekonać, że uczucie, które zrodziło się w nastolatku było autentycznie, zaś podejście nauczycielki do młodszego ucznia było nienaganne: owszem, lubiła go, jednak ich relacja nie wykraczała poza wyznaczoną normę.

Macie już dość peanów na cześć tej książki, czy jeszcze nie? Bo to nie koniec.

Wisienką na torcie jest miejsce akcji: Wadowice. Miasto, które darzę ogromnym sentymentem, w końcu w nim uczęszczałam do szkoły średniej, pracowałam! Cudownie było kroczyć wadowickim ulicami wraz z bohaterami, zasiadać z nimi do stołu podczas randek w miejscach, w których samej dane mi było bywać. Wspaniałe było popatrzeć na z pozoru nudne miasto, w które autorka tchnęła całkiem nowego ducha.

Polecam. 🤩

Kto jeszcze nie czytał książek Gosi Lisińskiej ręka w górę!

Mam zamiar po raz kolejny przekonać Was do tego, że to ogromny "życiowy błąd czytelnika" i zdecydowanie musicie zapoznać się z jej dziełami 😁😍

Bawią, wzbudzają stada motyli w brzuchu, a momentami też roztkliwiają.

Czy można chcieć czegoś więcej?

Moglibyście powiedzieć, że "konkretnej, męskiej postaci" i bum, taka tu właśnie jest.

Dawid skradł już moje serce i umysł, więc teraz pora na Wasze 😏

Ewa jest samotna, uczy w szkole i zdecydowanie czegoś jej brakuje. Gdy szykuje się zjazd absolwentów z jej byłego liceum nie ma najmniejszej ochoty, żeby się tam pojawiajać i ponownie przeżyć zatargi, młodzieńcze uczucia i niepewności. Jednak za namową przyjaciółki i tak się tam wybiera.

W Wadowicach dzieje się wiele, zwłaszcza, że nie wszyscy dawni znajomi żyją ze sobą w dobrych stosunkach, a może wręcz w zbyt dobrych.

Na dodatek pojawia się tam też jej dawny uczeń, który co tu dużo mówić, ma to coś 😏

CZEŚĆ PSORKO to kolejna już książka Gosi Lisińskiej pokazująca motyw różnicy wieku w odwrotności do tego najpopularniejszego ujęcia, bowiem tutaj to ona jest starsza, a on młodszy.

To porywający romans z nutką kryminału, gdzie trup ściele się dość gęsto, a emocje wręcz kipią z bohaterów. Nie brakuje humoru w postaci zabawnych dialogów, między innymi, dzięki przyjaciółce głównej bohaterki Anetce, która nie da sobie w kaszę dmuchać. To także wielobarwne intrygi ukazujące potajemne schadzki i powiązania dawnych znajomych. Całości dopełnia i stanowi wisienkę na torcie rozpoczynająca się relacja Ewy i podkomisarza z policji, który prowadzi konkretne śledztwo.

Ewa i Dawid rozbroją Was po całości i sprawią, że zakochacie się w ich historii. Mamy tu wspomnienia z przeszłości, które dodają całości nutki pikanterii, bowiem przedstawiają konkretne osoby w innym świetle.

Ale bądź co bądź, i tak w tej książce wygrywa postać Dawida, który jest przystojnym śledczym i pojawia się ponownie w życiu Ewy. Wierzcie mi, chemia między tą dwójką wręcz wybucha i emanuje z kart powieści. Nie sposób się od nich oderwać, nawet gdyby się chciało. Niektóre z tekstów Dawida są tak genialne, że musiałam je sobie konkretnie pozaznaczać 🙊

CZEŚĆ PSORKO to romansowo-kryminalne arcydzieło i ja już mam ochotę przeczytać je ponownie 🥰