Czekoladowa dynastia. Czas Karola

Czas Karola opowiada o początkach i rozwoju najsłynniejszej polskiej firmy - Wedla, o historii póżniejszego giganta, ale i o losie ludzi, jak chociażby tytułowego Karola, Niemca z urodzenia, Polaka z wyboru .

Opowieść rozpoczyna się w drugiej połowie XIX wieku i ze swada, bardzo ciekawie snuta jest przez kolejne dekady.

Co ciekawe jedną z wiodących postaci jest (oprócz rodziny Wedla, kolejnych pokoleń dynastii) ich służąca Joanka Miller. Postać ciekawie nakreślona, bardzo energiczna, ciekawska, wiele wnosząca do tej fabularyzowanej historii i postać, której po prostu nie da się nie lubić.

Historia rozpoczyna się gdy w/w Joanka zostaje skierowana na służbę u Wedlów. Jest II połowa XIX wieku. Nowy, świat, nowi ludzie, nowe obyczaje. Oj dzieje się, dzieje. Wszystko ukazane ciekawie, inteligentnie, energicznie i pokazane pod ciekawym kątem.

Tym, co zachwyca jest mnogość zawartych w tej opowieści szczegółów. Dotyczy to zarówno samej rodziny Wedlów, uruchamiania fabryki, perypetii z tym związanych, pierwszych lat działania, jak i samych bohaterów, ich życia prywatnego, życia rodzinnego klanu. Mnóstwo energii, wydarzeń, mnóstwo szczegółów.

Jednak tym, co zachwyca po wielokroć jest obraz ówczesnej Warszawy. Może miasta miejscami biednego, siermiężnego, nie dla wszystkich, ale miasta pełnego magii, zachwycającego, wspaniale plastycznie oddanego przez autorkę. Czyta się niczym bajkę przenoszącą w czasie.

Dodatkiem są zręcznie wplecione w akcję wątki polityczne, jak chociażby powstańcze podrygi, zapędy wolnościowe i poglądy poszczególnych osób.

Do tego garść obyczajów, zasad, konwenansów, hipokryzji XIX0-wieczneog mieszczaństwa. Moralność Pani Dulskiej to nic przy tym, co się działo w Czasie Karola.

Część rozdziałów to fabularyzowana opowieść, pozostałe bardzo ciekawe listy.

Całość wieńczy niezwykle zaskakujące i udane zakończenie dające nadzieję na równie ciekawy ciąg dalszy. Polecam. Ciekawa, dobrze poprowadzona lektura. Polecam.

Z czekoladą Wedla chyba każdy Polak ma jakieś wspomnienia. Toż to legendarna marka! Ptasie Mleczko, Mieszanka Wedlowska, wafelki WW...- to są smaki mojego dzieciństwa, choć tak odległe moim dzisiejszym preferencjom jedzeniowym 😄

Dokładnie 170 lat temu Karol Wedel założył w Warszawie swą, wtedy jeszcze małą, wytwórnię czekolady, która po dziś dzień znana jest na całym świecie 🍫 A Teresa Monika Rudzka wydała właśnie pierwszą część opartej na faktach zbeletryzowanej historii rodziny Wedlów 😊 Kto się skusi na czekoladową nowość, która nie tuczy? 😁

"Zawsze powtarzam, że czekolada łagodzi obyczaje. I dla zdrowotności dobra jest- oznajmił Karol Wedel, gdy wszyscy raczyli się deserem."

Opowiadana historia rozpoczyna się w 1841 roku, kiedy to siedemnastoletnia Joanka zostaje wysłana do pracy do Berlina. Zajmuje się tam domem młodego i niepokornego Karola Wedla. Sumiennie spełnia u niego swoje obowiązki, jak i informuje o życiu swego pana rodzinę, która została w Ihlenfeldzie. Karol od początku samodzielnego życia wyróżnia się odwagą, pomysłowością i ambicją. A przy tym wywołuje mały skandal, nie informując matki i ojca o planowanym ożenku- ot, stawia ich przed faktem dokonanym. Życie jest jednak pełne niespodzianek. Wedel z rodziną przenosi się do Warszawy, by tam założyć cukiernię, w której serwuje czekoladowe desery. Miejsce staje się znane w całym mieście. Nie tylko z powodu swoich wyrobów, ale i dlatego, że pracują w niej kobiety, nawet sama pani Wedlowa. A przecież kobiecie nie wypada pracować! Właściciele nie przejmują się tym zbytnio, a kobiety same do nich przychodzą z prośbą o zatrudnienie. Karol ostrożnie podchodzi do innych nowości, a im starszy, tym trudniej mu zarządzać firmą. Poza tym, tonie w długach. Całe szczęście, że syn Emil pała się do pracy w rodzinnej manufakturze i ma nowoczesne podejście do rozwoju przedsiębiorstwa. Dokonuje rewolucji, rozbudowując rodzinną, małą manufakturę w dużą firmę i rozpowszechniając znak towarowy marki.

"Czekoladowa dynastia" to powieść nie wywołująca być może emocji, lecz mimo tego, przyjemnie się ją czyta. Cały czas zastanawia mnie, co jest w niej faktem, a co fikcją. Pojawiają się postacie takie jak Stanisław Wokulski, Izabela Łęcka, Ignacy Rzecki, Bolesław Prus czy Henryk Sienkiewicz, co jest zabiegiem literackim, którego uwielbiam 😊 Autorka poświęciła też dużo miejsca roli kobiet w tamtych czasach. Pokazała, że mimo oczekiwań społecznych i pewnych konwenansów, niewiasty stawiały na swoim, realizowały się, a gdyby nie ich umiejętności organizatorskie, świat wyglądałby inaczej 😉 A firma Wedel może by nie zaistniała?

Czekam na drugi tom ☕ 😌

Kto nie lubi czekolady? Pewnie takie osoby się znajdą jednak będą zapewne w mniejszości. Myślę, że ciekawie jest też przeczytać książkę o początkach chyba najsłynniejszej czekolady.

„Czekoladowa dynastia. Czas Karola” to historia mająca swoje początki w XIX wieku. Najpierw jednak poznajemy młodą Joankę Miller, która ma pracować u młodych państwa Wedel. W jej listach opowiedziana jest część tej historii. Po pewnym czasu dziewczyna wyjeżdża z państwem do Warszawy. To tam Karol Wedel otwiera swoją pierwszą pijalnię i fabrykę czekolady. Dzięki tej książce mamy okazję wejść w świat rodziny Wedel, poznać ich członków i ich życie od środka (choć tak to fikcja literacka, ale jak klimatyczne podana czytelnikowi). Poznajemy losy nie tylko Karola, ale również jego dzieci, Emila i Eleonory. Widzimy jak rosną i stają się dorośli natomiast Karol starzeje się. Co ciekawe drugoplanowymi postaciami w książce są Stanisław Wokulski, Ignacy Rzecki i Izabela Łęcka. Dla mnie to było duże zaskoczenie, ale czemu nie. Książka tym bardziej zaczyna ciekawić jak widzi się znanych bohaterów z innej powieści.

Całość prezentuje się bardzo dobrze. Porównanie do „Downton Abbey” uważam za trafne. Mamy tu dwa światy, służba i państwo. Autorka bardzo zadbała o język. Postaci mówią w sposób dosyć niedzisiejszy. Czuć więc, że to dziewiętnasty wiek. Książka jest dowcipna, humorystyczna w jednych momentach, a w innych melancholijna. Tak jak samo życie. Książkę naprawdę wypełnia czekolada. Wokół niej dzieje się cała historia, to na niej skupiają się bohaterowie.

Jest to powieść na pewno warta zainteresowania czytelnika. Czyta się ją szybko i łatwo, nie nuży, ciągle coś się dzieje. Wydarzenia opisane w niej są naprawdę ciekawe.

Co do okładki to jest zachęcająca jak sama czekolada. I oczywiście jest na niej słynne logo Wedla. Ta książka to uczta dla czytelnika, aż ma się ochotę sięgnąć po czekoladę w trakcie jej czytania. Bo czy można czytać książkę o czekoladzie nie jedząc jej w takcie czytania? Moim zdaniem nie.

Na pewno istnieje słodkość, której nie jadłam od marki E.Wedel, ale to bardzo mały procent, bo smak większości produktów dobrze znam. Od charakterystycznie formowanej i znakowanej kosteczki czekolady, po paczkę cukierków Mieszkanki Wedlowskiej (w pierwszej kolejności zawsze Bajeczny), batonika Pawełka o smaku Toffi, wyciskanej czekotubki i crème de la crème jakim jest delikatnie rozpływające się w ustach Ptasie Mleczko (moja topka: śmietankowe i karmelowe). Muszę przestać wymieniać, bo skończy się to zaraz wizytą w sklepie. 😂

Teresa Monika Rudzka podjęła się zbeletryzowania historii rodziny Wedlów, którzy stworzyli czekoladowe imperium obecne na rynku po dziś dzień. Początkowo poznajemy historię nie oczami członków rodziny, a młodej służącej Joanki Miller. Opowieść sięga o wiele głębiej, bo zanim Karol Wedel otworzy cukiernię w 1851 roku mija w książce 10 lat. Bardziej skupienie jest na losach rodziny niż na szczegółach cukierniczego rzemiosła. Dla wielbicielek i wielbicieli sag rodzinnych może przypaść to rozłożenie do gustu. Wiem, że wszelkiego rodzaju przepisy i patenty są zastrzeżone, ale jedynie czego chciałabym więcej w tej powieści to właśnie poznanie świata czekolady, opisowości smaku i zapachu, które oddziaływałyby na wyobraźnię oraz funkcjonowania cukierni, a potem fabryki. Wiem, że w XIX wieku temat zamążpójścia i posiadania dzieci był kluczowy, ale z chęcią dowiedziałabym się również bardziej tej technicznej strony. Oczywiście, że wzmianki były, ale osobiście chciałabym ich więcej. Za to autorka serwuje nam smaczki związane z pobocznymi bohaterami w postaci fikcyjnych bohaterów znanych z powieści „Lalka” Bolesława Prusa, ale i rzeczywistych postaci świata kultury.

Podobało mi się ukazanie determinacji Karola, który dopóki nie osiągnie w swoich oczach spełnienia własnych wyobrażeń, nie ugina się pod presją rodziny, że czas już otworzyć interes.

Zawsze się lekko uśmiechałam, nawet wiedząc, że słowa pochodzą od autorki, a nie od Karola Wedla, gdy mówił, że chce, by jego marka była poważana i znana na długie lata, a ja wiem, że to się udało i może nawet w skali jakiej jednak sobie nie wyobrażał.

Słodycz i gorycz tej opowieści spójnie się ze sobą splata.