Corpus delicti

Doskonale znany świat a jednak nowa historia. Anne Marie ponownie składa na nasze dłonie wulkan emocji w kontynuacji swojej romantycznej serii, zapewniając nas, że wciąż ma wiele asów do odkrycia.

Część druga opowiada o losach nowej pary bohaterów, więc zachowanie chronologii nie jest obowiązkowe. Jeśli jednak są tutaj romantyczki poszukujące dobrze napisanych, przejmujących historii - polecam podążać kierunkiem wyznaczonym przez autorkę i poznać wszystkie postacie cyklu. Naprawdę warto. Anne Marie pisze bardzo plastycznie, już od pierwszych stron angażuje wyobraźnię czytelnika, zbliża nas do głównych bohaterów i otula silnymi uczuciami, które nie zawsze są jasne, ale właśnie to w tym wszystkim jest najlepsze. Przez ponad trzysta stron podążamy krętą drogą niepewności, trudnych decyzji oraz poszukiwania własnego miejsca a to wszystko ubrane w barwne słowa idealnie oddające realność wydarzeń.

Mia zawsze czuła się odsunięta na drugi plan, ponieważ jej brat wykazywał znacznie lepsze zdolności do budowania wokół siebie kompletnego życia. Na domiar złego zauroczona jego współpracownikiem nie wiedziała jak może wykazać swoją wartość. Skrywany przed światem sekret nie ułatwiał jej sprawy. Elias wydawał się mężczyzną idealnym, oddanym oraz kochającym, ale nawet on musiał przyznać, że to co czekało na ich wyboistej drodze, mogło zaważyć na wspólnym szczęściu.

To powieść o wyzwaniach dnia codziennego, o problemach do pokonania, barierach do przebicia. Wydaje się historią pisaną przez emocje, ale mocno bazujemy na prozie życia, na wydarzeniach, które bez problemu mogłyby wydarzyć się tuż koło nas. Na równi obserwujemy motyw romantyczny oraz kryminalne wyzwania, ekscytujemy się zagadkami oraz tajemnicami do odkrycia, doceniamy łączenie przez autorkę faktów, przeplatających się motywów oraz dynamiczny rozwój postaci pod wpływem nowych doświadczeń. Na przestrzeni całej fabuły dzieje się zaskakująco dużo, akcja opiera się na brutalności ludzkiej natury, bezwzględności oraz próbie zaprzestania rozszerzającemu się złu, ale nie tylko to będzie kluczowym tematem, ponieważ pojawią się współczesne wartości pięknie dopełniające dzieła.

"Corpus Delicti" to kolejna niesamowita przygoda od której nie sposób się oderwać. Mnóstwo emocji, wyzwań, zaskoczeń oraz silna kreacja postaci, których obdarzamy sympatią już na wstępie. Proza Anne Marie trafi do serca wszytskim romantyczek, zatrzyma przy sobie na dłużej oraz idealnie sprawdzi się jako czasoumilacz po ciężkim dniu. Odrywa myśli, angażuje, przyspiesza bicie serca. Czy można chcieć czegoś więcej?

Cześć. 

U mnie za oknem mgła, która otula cały widok, powodując, że coraz bardziej brakuje mi słońca. A jak u Was?

I taką szarą oraz ponurą pogodę umilała mi książka, która jest drugą częścią dylogii „Ex Delicto” pod tytułem „Corpus Delicti” Anne Marie, wydawnictwo AmAre.

W tej części poznajemy bliżej Mie oraz Eliasie, a także poznajemy mimochodem dalsze losy Martina i Leny. Razem wszyscy tworzą paczkę przyjaciół, którzy o siebie dbają i troszczą. Mamy tu wątek miłosny pomiędzy Mią, a Eliasie, który jest namiętny i zarazem burzliwy. Parze przyjdzie zmierzyć się z przeszłością, a także zawalczyć o swoje uczucia, niejednokrotnie zadając sobie ból. Dodatkowo mamy tu zawiłe śledztwo, które jest bardzo szczegółowe oraz drobiazgowe, a z czasem łączy się z dwóch wątków w jeden. Co powoduje, że od książki jest bardzo ciężko się oderwać, a także przewidzieć co się wydarzy.

Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, którzy są tacy jak my mają swoje rozterki, dylematy, momentami trudno podejmować im decyzje, a do tego wszystkiego nieubłaganie zmierzająca za nimi przeszłość.

Autorka wskazuje, że czasem chcemy chronić naszych bliskich, przed popełnieniem błędów, a jednocześnie odbieramy drugiej osobie decyzyjność.

Jeśli lubisz połączenie kryminału z romansem, a także oczekujesz od książki sporej dawki emocji to polecam Wam sięgnąć po dylogię. Gwarantuje, że nie będziesz się nudzić. 

Pół roku temu dzieliłam się z Wami moimi odczuciami po lekturze pierwszego tomu serii Ex Delicto. Nie ukrywam, że zasiadając do tomu drugiego, miałam mieszane uczucia. W końcu pół roku to bardzo długi okres, a ja bałam się, że nie będę pamiętała wszystkiego z poprzedniej części. Na szczęście moje obawy okazały się bezzasadne, bo autorka o wszystko zadbała. Ale od początku.

„Corpus Delicti” należy do Mii i Eliasa. Mia jest świeżo upieczoną profilerką, która już na studiach udowodniła swoją wartość. Pierwsze dni w pracy dla policji i już pojawia się szansa na dość interesujące sprawy, które bez wahania przyjmuje. Elias jest najlepszym przyjacielem brata Mii i policjantem, dla którego sprawy o morderstwo to chleb powszedni. Mię i Eliasa połączyło wielkie uczucie, pasja do swojej pracy i ogromna namiętność. Tylko czy te wszystkie uczucia są na tyle silne, żeby ich życie było jak z bajki z happy endem „i żyli długo i szczęśliwie”.

Zanim dałam się porwać w świat głównych bohaterów, autorka zapewniła mi mały powrót do przeszłości, w którym opisała w skrócie, co działo się w poprzednim tomie. Dzięki temu mogłam sobie przypomnieć, ale również utwierdzić się w tym, że historia zapadła mi w pamięć i zapamiętałam z niej więcej, niż sądziłam. Im dalej w las, tym trudniej było mi się oderwać od książki, a to wszystko dzięki kolejnym, świetnie opisanym śledztwom kryminalnym, w których to bierze udział nie tylko Mia, ale również Lena. Obie Panie pełne zapału, umiejętności i ze świetnym instynktem, szturmem ruszają do pracy. Elias i Martin również nie odpoczywają, tylko że w ich przypadku sprawy się komplikują, bo przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć. Więcej zdradzić nie mogę, jednak zapewniam Was, że autorka stanęła na wysokości zadania i kolejny raz prezentowana historia została stworzona z największą szczegółowością. Dzięki temu oczami wyobraźni widziałam i czułam wszystko to co główni bohaterowie.

Choć głównym tematem są kolejne zagadki kryminalne, to jednak na uwagę zasługuje fakt, że poruszony został również ważny temat, jakim jest mierzenie się ze świadomością bycia obciążonym genetycznie chorobą nowotworową. Przedstawiona zostaje wewnętrzna walka, między tym, co słuszne a tym, co dobre. Osobiście bardzo mnie to ujęło i dało do myślenia. Oprócz chwil grozy znalazł się też czas na refleksję.

Jak sami widzicie, autorka potrafi zafundować czytelnikowi naprawdę niezapomniane wrażenia. Znalazłam tutaj mnóstwo emocji, radości, miłość, smutek, strach, złość i poczucie niesprawiedliwości losu, a wszystko to dopracowane i przemyślanie. Tutaj nie ma przesady. To trzeba przeczytać.

Papierowy bluszcz

Współpraca reklamowa wydawnictwo_amare

Witam wszystkich bardzo serdecznie w 2025 roku! Od jakiej książki zaczęliście czytelniczy nowy rok? Ja rozpoczęłam od pierwszej tegorocznej współpracy recenzenckiej, czyli od książki Anne Marie „Corpus Delicti”, która jest jednocześnie drugim tomem serii „Ex Delicto”.

Zacznę od tego, że jestem osobą, która uwielbia wszelkiego rodzaju mieszanki gatunkowe, dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok historii, łączącej w sobie elementy romansów z nutką tajemnic, nierozwiązanych śledztw, czy innych wątków związanych z szeroko pojętym prawem.

Głównymi bohaterami „Corpus Delicti” są znani z pierwszej części bohaterowie drugoplanowi, czyli Mia Webber — najlepsza przyjaciółka Leny i siostra Martina oraz jego zawodowy partner Elias Richter. Czy losy ich związku również przypadły mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Muszę przyznać, że po raz kolejny autorka zaskoczyła mnie tym, jak przygotowała się do napisania tej książki, ponieważ jej research dotyczący kwestii, które zostały w książce poruszone, jak chociażby skomplikowana terminologia związana z kryminalistyką, czy procedury policyjne w Szwajcarii i Francji robią naprawdę ogromne wrażenie. Dzięki temu stworzeni przez nią bohaterowie oraz sprawa seryjnego mordercy, nad którą wspólnie pracują, wydają się bardzo realistyczne, dlatego tym bardziej nie ma się tutaj do czego przyczepić.

Mam za to kilka zastrzeżeń, jeżeli chodzi o część romantyczną tej publikacji. Chociaż bez wątpienia uczucie, które rozkwitło pomiędzy Mią i Eliasem jest silne i piękne, jednka trochę trudno zrozumieć mi postępowanie dziewczyny dotyczące tajemnicy, którą skrywa nie tylko przed ukochanym, ale również przed bratem i bratową. Trudno mi sobie wyobrazić, aby para z takim stażem, jak Mia i Elias, nie umiała ze sobą rozmawiać, szczególnie o tak ważnych kwestiach. W mojej ocenie w tym konkretnym przypadku Mia zachowała się jak niedojrzała małolata, która zamiast przyznać się do swoich obaw i otrzymać wsparcie od najważniejszej osoby w swoim życiu, postanowiła zachować się jak tchórz i zwyczajnie uciec, fundując emocjonalną traumę nie tylko sobie, ale również Eliasowi.

Druga sprawa, która nie do końca przypadła mi do gustu to postawa pani doktor. Rozumiem, że martwiła się o swoją pacjentkę, która odtrącała w zasadzie każdą pomoc, zarówno psychologa, jak i swoich bliskich. Jednak mimo najszczerszych chęci obowiązywała ją tajemnica lekarska i wątpię, aby do informowania o stanie zdrowia jej pacjentki było upoważnione aż tyle osób.

Niemniej jednak pomimo tych drobnych uchybień uważam, że dylogia „Ex Delicto” jest godna uwagi i z pewnością spodoba się gronu odbiorców, którzy tak jak ja, lubią połączenia romansów i kryminałów.

💚Drugi tom dylogii „Ex Delicto” mnie oczarowała.Zaznaczę,że warto poznać I tom,by w pełni zrozumieć niektóre wątki dziejące się w książce.Lena i Martin są nieodłącznymi i ważnymi postaciami w historii Mii i Eliasa.Cała czwórka tworzy spójną historię.Łączy ich nie tylko więzy krwi,praca,ale również przyjaźń.Każdy z bohaterów swoim oddaniem pokazuje czym jest przyjaźń i troska.Ich kocha się całym sercem.

💚Wrócę do naszych głównych bohaterów-Mii i Eliasa.Duet,który ukazuje piękno miłości oraz walkę o uczucia.Nawet raniąc się-chcą ochronić drugą osobę.To czyni wydarzenia dynamiczne i obezwładniające.Każdy szczegół z ich życia jest istotny.Przeszłość i niosące z nią przeżycia powodują,że zachowują się tak,a nie inaczej.Mogłabym przyczepić się do niektórych zachowań bohaterów,jednak po trochę ich rozumiem.Dzięki temu wszystko im wybaczam.

💚Pomiędzy poznawaniem losów bohaterów otrzymujemy szczegółowe śledztwo,które ciągle się zapętla.Wgłębiając się w jego szczegóły nie można oderwać się od tej historii.To lubię w książkach,więc to duży plus tej powieści.

💚Nowe oblicze autorki bardzo mi się podoba i chcę więcej tak ekscytujących historii.Ogromne uznanie za wnikliwość poprowadzonego śledztwa i połączenia prywatnego życia postaci.

➡Historia dostarcza masę emocji poprzez połączenie nuty kryminału i romansu.Nie przechodźcie obojętnie obok tej książki.

POLECAM📖

Co jesteś w stanie zrobić, gdy twój koszmar stanie się rzeczywistością? Uciekasz, czy stawiasz mu czoła.

"Corpus delicti" to druga część historii, która porywa i wciąga od pierwszych stron. Bardzo przyjemnie jest powrócić do czwórki bohaterów, których poznałam w pierwszym tomie. Tu bardziej skupiamy się na przyjaciółce Leny, którą jest Mia i przyjacielu Martina, Elisie. W tej części nie zabraknie ich wszystkich i tego z czym muszą się zmierzyć.

Mia obawiała się, że będzie musiała żyć w cieniu sławnego brata Martina, który jest najlepszym detektywem. Na domiar złego zakochała się z wzajemnością w Eliasie, jego przyjacielu. Mężczyzna jest w stanie oddać życie za ukochaną. Zrobi wszystko by kobieta przy nim została. Czy to będzie możliwe gdy duch przeszłości zapuka do drzwi?

Autorka stworzyła bardzo udaną kontynuację. Czyta się lekko i z ogromną przyjemnością, zastanawiałam się co może się wydarzy na kolejnej stronie, czym autorka postanowiła mnie zaskoczyć. A powiem szczerz, że dzieje się dużo. Mia i Lena dostają pierwsze zlecenie jako profilerki. Nie wiedzą tylko tego z jakim niebezpieczeństwem to się wiąże. Ich mężczyźni również mają zagadkę do rozwiązania, która wywraca świat Eliasa do góry nogami, gdyż przeszłość daje o sobie znać. Na domiar złego Mia ukrywa sekret, który odbija się na ich związku. Nie podobało mi się to, że ukryła prawdę przed Eliasem, powinna powiedzieć, byłoby jej lżej i uniknęłaby nieporozumień. Jednak autorka bardzo sprawnie z tego wybrnęła i pozostało walczyć o to, co jest im pisane. Ta część to prawdziwa mieszanka uczuć, bólu, lęku, miłości oraz nadziei. Książka na każdej stronie dostarcza jakiś smaczek, coś się dzieje, jest akcja, jest zbrodnia, jest szukanie winnych oraz jest nawet piekielnie gorąco. Co tam się działo! Bohaterowie nakreśleni idealnie, tak jak powinni. Nic im nie brakuje. Zakończenie nie mogło być lepsze. Ja ze swojej strony gorąco polecam, przeczytajcie przekonajcie się sami, jakie potrafi być życie, przez co trzeba przejść aby zaznać spokoju i odnaleźć ten kawałek swojego świata, który ukoi każdy ból i da wytchnienie u boku ukochanego.