Córka wiatrów. Wilczy dwór. Tom 1

Mam szczęście do odkrywania wspaniałych książek, a dzisiejsza recenzja dotyczy serii „Wilczy dwór”, a konkretnie pierwszego tomu pt. „Córka wiatrów”, tom 1. Na szczęście mam przy sobie kolejne części, bo nie wytrzymałabym w niewiedzy, co wydarzy się dalej. Jak zawsze, odsyłam Was do opisu książki, ale mogę powiedzieć, że pierwszy tom sprawił, że pragnęłam więcej i więcej.

Mała ciekawostka. Nie muszę chyba podkreślać, że kobiety są siłą tej planety. Dowodem na to jest Konstancja, która w tak młodym wieku przeszła wiele, ale to dopiero początek drogi, jaką wykreowała dla niej nasza autorka. Zacznijmy od Wilczego Dworu i historii, która rozgrywa się po klęsce Powstania Listopadowego, z pewną akcją z wilczycą w roli głównej. Fascynująca przygoda naszych bohaterów pokaże, że przyszłość jest możliwa pod warunkiem pogodzenia się z przeszłością. Każda postać, którą poznasz, ma swoją nić, która łączy się z Konstancją. Jedną z takich nici jest ochmistrzyni Pelasia, przy której uśmiałam się do łez i muszę podpowiedzieć, że jedna tylko osoba dorównuje jej sposobem bycia, a jest nią Antonina. Ta szczera i ciepła dziewczyna sprawiła, że uśmiech nie schodził mi z twarzy.

Uprzedzam, że gdy zaczniesz czytać, nie będziesz mogła się od niej oderwać. Nie wiem, jak autorka to zrobiła, ale wszystko, co przeżywa Konstancja – jej radości, rozterki, ból sprawia, że pragniesz tam być i pomóc jej w tych zmaganiach. Czujesz jej emocje, a to wszystko jest na wyciągnięcie ręki, gotowe do odkrycia od pierwszego rozdziału.

Książkę podarujcie w komplecie tom 1-3 wszystkim tym, którzy lubią niezapomniane historie, przepowiednie, wilki, silne kobiety, ale też takie z „jajem” etc. Każdy książkoholik doceni ten wybór.

Polecam całym sercem

Z okazji premiery drugiego tomu sagi historycznej „Wilczy dwór”, wydawnictwo wznowiło tom pierwszy zatytułowany „Córka wiatrów” z pasującą do reszty okładką.

Powieść przenosi nas do XIX-wiecznej Polski, gdzie śledzimy losy Konstancji, która po śmierci męża, zmaga się z trudami codzienności zarządzając sporym majątkiem. Zawsze może liczyć na pomoc i wsparcie swej ochmistrzyni Pelasi, której postać nadaje powieści walorów humorystycznych.

Tę rutynę burzy wizyta starego przyjaciela, który przybywa z tragicznymi wieściami, zmuszając ją do konfrontacji z przeszłością, lecz zanim to nastąpi musi dopilnować kilku spraw w swoim dworze.

Autorka umiejętnie łączy elementy historyczne z wątkiem obyczajowym. To opowieść o miłości i stracie, ale też o sile, determinacji i odkrywaniu siebie na nowo. Pisarka zadbała o autentyczność języka i realiów epoki, co dodaje książce głębi i wiarygodności.

Największą wartością jest tutaj dobra kreacja postaci, zwłaszcza głównej bohaterki która jako silna i niezależna kobieta świetnie daje sobie radę w tamtym iście patriarchalnym świecie.

Urzekła mnie również płynąca z powieści głębia emocjonalna oraz umiejętność przeniesienia w czasie i przestrzeni do świata, który istniał i już nie powróci, co wywołuje w sercu pewną nostalgię i rozrzewnienie.

„Córka wiatrów” to osadzona w przeszłości, pełna emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji historia, której ciąg dalszy poznamy w kolejnych tomach.

Życie Konstancji było naprawdę dobre i tak naprawdę spełnieniem wielu kobiet. Pomimo że w tych czasach wychodziło się za mąż dla korzyści, małżeństwa były aranżowane, to jej udało się kochać i być kochaną. Niestety dobre czasy w pewnym momencie się skończyły, jej ukochany mąż umiera, co dla niej jest ogromnym ciosem. Nie ma jednak czasu na użalanie się nad sobą, nie chce ponownie wychodzić za mąż, a więc musi zacząć sama zarządzać Wilczym Dworem, sprawić, aby jej podwładni ją nie tylko słuchali, ale również szanowanie. Konstancji się to udaje, żyje sobie spokojnie, jednak pewnego dnia się to kończy.

W jej posiadłości pojawia się jej przyjaciel z dawnych lat. Wieści, które jej przywozi, nie są ani trochę dobre. Na dodatek zagrożenie jest bliżej, niż można się spodziewać, a jej serce zacznie być dla kogoś szybciej. Czy kobieta się nie załamie? Czy pokona przeciwności? Dla kogo jej serce się otworzy? Kto jej zagraża? Jakie wieści przywiezie przyjaciel?

Autorka zabrała mnie w podróż, która mnie się zdecydowanie podobała. Historia okazała się naprawdę ciekawa, wciągająca i to bardzo. Dla mnie była to pozycja na jeden wieczór i bardzo się cieszę, że mam od razu kolejny tom, nie wyobrażam sobie czekania na niego.

Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani.

Kornelia jest kobietą silną, samodzielną, co w czasach, w których żyje, nie jest normą. Zazwyczaj kobiety opierają się na barkach mężczyzn, a ona po śmierci ukochanego męża przejęła jego obowiązki i radzi sobie z tym świetnie. Osobiście bardzo ją polubiłam i z przyjemnością śledziłam jej losy.

„Córka wiatrów” to książka, która mnie bardzo się podobała i z wielką przyjemnością polecam jej przeczytanie.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Pełna ciepła opowieść o losach rodziny i przyjaciół Konstancji, właścicielki Wilczego Dworu i przylegających włości. Pogrążona w rozpaczy po przedwczesnej śmierci męża musi pokonać smutek i przejąć stery w majątku. Pomoc zarządcy i ochmistrzyni jest nieoceniona tym bardziej, że niektórzy sąsiedzi nie są pokojowo nastawieni, a pojedynki i najazdy nie są niczym niezwykłym. Jak odróżnić wrogów od przyjaciół, jak pomóc potrzebującym, czy [Adres usunięty]ta znajdzie posłuch u mężczyzn pracujących w majątku?

Przeczytałam z przyjemnością, polecam 👍🙂