Córka niczyich światów. Wojna straconych serc. Tom 1

„Córka niczyich światów” Carissy Broadbent uzmysłowiła mi, ja długo żyłam w błędzie! Naprawdę byłam przekonana, że w moim przypadku nie ma czegoś takiego jak ulubiony motyw literacki, a tymczasem odkryłam, że jest wprost przeciwnie.

„Zaczęło się od dwóch istot, które nagle zostały zupełnie same”.

Tisaanah stała się cudzą własnością w wieku zaledwie trzynastu lat. Niezłomna, uparta i bystra, swoją wolność przypłaciła niemal śmiercią. Nadzieją na ocalenie jej oraz jej podobnych są Zakony, zrzeszające potężnych ludzi władających magią. Jednak, aby do nich trafić, musi odbyć szkolenie pod okiem mistrza.

Wojna odebrała Maxantariusowi wszystko – rodzinę, wiarę w ideały, zaufanie do Zakonów oraz samego siebie. Odcięty od świata ma za nic sprawy wykraczające poza jego ogród. Nie ma też najmniejszego zamiaru pomóc swojej nowej podopiecznej. Do czasu…

Nić porozumienia między tą dwójką zostaje wystawiona na próbę. Zakony w obliczu kolejnego konfliktu mają względem Tisaanah bardzo konkretne plany, które nie tylko odgrzebują tragiczną przeszłość Maxa, ale mogą sprawić, że kobieta ponownie utraci odzyskaną niedawno wolność.

Czy ta cena nie okaże się zbyt wygórowana?

Ta historia na pozór nie różni się niczym od tak wielu jej podobnych. Oto kolejny fantastyczny świat pełen panów i niewolników, przepychu i bezradności, tych, którzy krzywdzą i są krzywdzeni… Świat, w którym jedni dzierżą moc w złotych pałacach, a inni jedynie o niej marzą, ukryci w mroku, bólu i cierpieniu. To wreszcie uczennica, w której rodzą się uczucia do nauczyciela. Co więc wyróżnia tę opowieść na tle innych? Jej konstrukcja, rozmach, bohaterowie oraz pewne bliżej nieokreślone coś… Czy to magia, samodzielny byt, a może po prostu potwór w pierwotnej postaci?

Choć CNŚ to zaledwie I tom już widać, jak ta historia jest przez autorkę przemyślana i zaplanowana. Tu nie ma przypadków, wszystko ma swoją przyczynę i skutek, a postaci działają z wyrachowaniem i pełną świadomością. A co najważniejsze, bohaterowie są inteligentni, spostrzegawczy gdy trzeba, taktowni, bardzo szybko dodają dwa do dwóch, nawet gdy sądzą, że NIE SĄ DO TEGO STWORZENI (od dziś to mój ulubiony zwrot :D). Nie znalazłam tu dłużyzn czy dziur fabularnych – za to dostałam intrygującą i wciągającą fabułę, zwroty akcji, cudowny wątek romantyczny z uroczym gburem w roli głównej, który za grosz nie ma instynktu samozachowawczego, masę cynicznych i zabawnych uwag oraz ten jeden motyw, który jest przeze mnie ukochanym. Jednak nie mogę Wam wyjawić, czego konkretnie dotyczy, bo zepsułabym Wam całą przyjemność czytania. Zdradzę jedynie, że znajdziecie go pod hasłem „Reshaye” i jest napisany genialnie! A ci, którzy są już po lekturze, mam nadzieję, że się ze mną zgodzą.

To naprawdę kawałek dobrej fantastyki z romansem w tle. Jestem bardzo, ale to bardzo ciekawa jak potoczy się ta historia, bo ten tom to zaledwie preludium. Mocno na to liczę i już tęsknię za Tisaanah, Maxem i ich przyjaciółmi.

A Wy czytajcie, bo widzimy się koniecznie w drugim tomie!

Powrót do fantastyki jest dla mnie niczym bryza w upalny dzień, a poniższa pozycja zasługuje na mnóstwo uwagi 🙂

Tisannah morduje swego pana i ucieka w niewoli z obietnicą, że wróci po pozostałych. Wstępuje do magicznych Zakonów i pod okiem gburowatego Maxantariusa trenuje władanie magią i bronią. Gdy jest gotowa na wielki powrót okazuje się, że Zakony mają już wobec niej wielkie plany.

Wpadła w moje ręce kolejna wspaniała historia dziewczyny, która z szarej myszki, staje się potężną kobietą.

Walczącą o siebie, nie zważając na konsekwencje, ryzykujac własnym życiem w imię wolności innych.

Znajdziecie tutaj cudowny wątek miłosny, motyw slowburn, który magicznie podgrzewa atmosferę. Bardzo podobała mi się relacja głównych bohaterów, którzy pomimo początkowej niechęci, mimowolnie szukają drógi ku sobie.

Świetne sceny walki, motyw mocy przejmującej myśli głównej bohaterki, odrobina namiętności, przystojny Max i życie na krawędzi.

Cudowna. Czekam z niecierpliwością na kontynuację.

Tytuł : Córka Niczyich Światów. Wojna Straconych Serc. Tom I.

Autor : Carissa Broadbent

Wydawnictwo Filia

Data premiery : 31.07.2024r.

#współpracareklamowa

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

Opis książki :

Życie w niewoli nauczyło Tisaanah, jak przetrwać, władając jedynie bystrym umysłem, spostrzegawczością i niewielką ilością magii. Kiedy jednak próbowała wykupić się od pana, ten niemal doprowadził do jej śmierci. Nie poddała się i zabiła jednego z najpotężniejszych lordów w Threll.

Została zmuszona do ucieczki, ale dostrzegła szansę ocalenia tych, których porzuciła. Mogła tego dokonać, zostając członkinią Zakonów – organizacji zrzeszającej władających magią, która dzierży wystarczającą władzę, aby zniszczyć następców jej byłego pana.

Aby zdobyć należne miejsce w ich szeregach, musi jednak odbyć praktykę u Maxantariusa Farlione – przystojnego samotnika, który włada ogniem i gardzi Zakonami. Mężczyzna nie zamierza jej jednak pomagać. Z biegiem czasu Zakony zaciskają wokół nich swoje macki, a bolesna przeszłość Maxa może stać się kluczem do przyszłości Tisaanah… lub klęski ich obojga.

W obliczu zbliżającej się wojny dziewczyna musi opanować tajniki władania magią i sprostać wymogom Zakonów. Kiedy rodzi się w niej uczucie do nauczyciela, musi zdecydować, ile jest w stanie poświęcić, aby dokonać swojej zemsty.

Zakony mają jednak wobec niej poważniejsze, bardziej mroczne plany. Nie wiedzą natomiast, że Tisaanah nie cofnie się przed niczym, aby ocalić swoich bliskich.

Nawet jeśli oznacza to ponowną niewolę i złożenie w ofierze swojego serca.

Nawet jeśli oznacza to władanie własną śmiercią.

"Mężczyźni pragną władzy, bo dzięki niej czują się dobrze. Kobiety jej pragną, ponieważ umożliwia im dążenie do różnych celów."

Książka wciąga nas w świat magii, silnego kobiecego charakteru i wątku slow burn. Mamy dużo akcji, walk, wpleciony wątek romantyczny a całość jest tak skonstruowana, że książkę czyta się z przyjemnością.

Fabuła jest wciągająca a bohaterowie dobrze wykreowani.

Za to zakończenie jest nagana dla

autorki. 🙃

Jak można zostawiać czytelnika w takim momencie? 😅

Z niecierpliwością czekam na kontynuację.

A historię gorąco polecam.

Dziękuję wydawnictwu za zaufanie i egzemplarz recenzencki.

#książkoweimpresje #ewelabook #polskiebookstagramy #bookstagrampl

Carissa Broadbent nakreśliła cudowną, przenikającą na wskroś i hipnotyzującą opowieść, która porywa już od pierwszej strony, fascynuje magicznym, a zarazem brutalnym oraz niebezpiecznym klimatem i absorbuje tak silnie, że odurzony czytelnik płynie po jej stronach zaznając czystej euforii. Magiczny świat, po którym przecież można spodziewać się absolutnie wszystkiego, wieloletnia niewola i wykorzystywanie, jakie w efekcie ukształtowało naprawdę silną, niezłomną główną bohaterkę oraz rzeczywistość potężnego Zakonu, zdającego się być jedyną szansą na wybawienie dla niewinnych! Dołóżmy do tego morderstwo, nietuzinkowe magiczne szkolenie i kiełkujące, pełne pasji uczucie, a otrzymamy błogą opowieść, jaka błyskawicznie wessie Was do wspaniałej fantastycznej, nieobliczalnej rzeczywistości i zafunduje niezapomnianą przygodę, której chciałoby się nigdy nie kończyć!

Styl Autorki jest nadzwyczaj błyskotliwy. Zaintrygowana do granic płynęłam po kolejnych stronach, a emocjonujące szkolenie, rozmaite magiczne zdolności, a także stopniowo odsłaniane szokujące sekrety Zakonu i jego członków, odurzyły mnie i nie pozwalały nawet na najmniejszą przerwę w lekturze. Od tej książki nie sposób się oderwać, pochłania się ją z nieopisanym zapałem, dosłownie przyciąga jak magnes, podstępnie stając się niemal bolesnym uzależnieniem… Mistrzowsko wykreowanych głównych bohaterów i owianą tajemnicą, magiczną rzeczywistość pokochałam niemal od pierwszych stron. Nie zabrakło także postaci, które przyprawiały mnie o mdłości, lecz przecież walka dobra ze złem w przypadku takiej pozycji jest obowiązkowa.

„Córka niczyich światów” to klucz do przygody - niezapomniane, porażające doświadczenie, którego chciałoby się nigdy nie kończyć! Magia, wojna, walka o wolność, a wszystko osadzone w misternie skonstruowanej, fantastycznej rzeczywistości i owiane nutką tajemniczości oraz niebezpieczeństwa. Nie zabrakło również wartkiej akcji, znakomitych intryg i stopniowo rosnącego napięcia. Przepadłam bez pamięci, pochłonęłam ją z wypiekami na twarzy i już zdążyłam się stęsknić za bohaterami. Polecam całym sercem!❤️

Jeśli pragniesz przetrwać, to walcz.

Niewola zmusiła Tisaanah do uległości i sprytu. Dziewczyna za sprawą urody, wdzięku i magicznych zdolności zdołała zebrać pieniądze, aby wykupić się i spełnić swoje najskrytsze marzenia. Gdy jednak potężny lord sprzeciwia się jej pragnieniom i postanawia ukarać niewolnicę, ta nieoczekiwanie zabija go w przypływie gniewu. Ostatkami sił Tisaanah ucieka do Zakonów w poszukiwaniu schronienia. Dziewczyna pragnie stać się członkinią tej magicznej organizacji, która pozwoliłaby jej odmienić swój los. Zgodnie z zasadami musi odbyć praktykę i zdać egzaminy. Tisanaah trafia do Maxantariusa Farlione, którego bolesna przeszłość wciąż nawiedza jego sny. Mężczyzna nie zamierza ułatwić dziewczynie nauki, choć z czasem nawiązują nić porozumienia...

Carissa Broadbent nadchodzi z kolejną magiczną i mroczną opowieścią! Córka niczyich światów to historia zniewolonej Tisaanah, która postanowiła zawalczyć o swój los i uratować swoich przyjaciół. Niestety, bolesne doświadczenia i nieoczekiwane problemy wrzucają ją do świata pełnego intryg i kłamstw. Wciągająca Żmija i Skrzydła Nocy zaprezentowała kunszt autorki z najlepszej strony, dlatego z niemałymi oczekiwaniami wyruszyłam do Threll. Czy ta lektura okazała się kolejnym pozytywnym zaskoczeniem?

Córka niczyich światów to wciągająca opowieść o zniewolonej kobiecie mierzącej się z licznymi przeciwnościami losu. Carissa Broadbent nie zdołała zachwycić mnie pomysłowymi zwrotami akcji czy bohaterami, jednak pozostawiła nadzieję na lepiej nakreślone losy w kolejnym tomie serii. Fani twórczości autorki i czytelnicy poszukujący lekkiej przygody na upalne wieczory mogą śmiało spróbować szczęścia z losami Tisaanah. Czy jesteście gotowi towarzyszyć bohaterce w jej niełatwej walce o lepsze życie?

Jest to kolejna książka autorki, którą mam przyjemność czytać i muszę przyznać szczerze, że pomysł na tą historię jest niezmiernie ciekawy.

Najcenniejszym co miała, było jednak to, co dała jej matka – pozwolenie, aby zrobiła wszystko, co konieczne, żeby przetrwać. Bez skruchy, bez wyrzutów sumienia. I zamierzała zrobić dosłownie wszystko, z wyjątkiem płaczu.

Tisaanah jako dziecko została niewolnicą więc aby przetrwać musiała stać się bystra i spostrzegawcza. Wykorzystywała swój urok i niewielką ilość magii jaką w sobie posiadała, aby osiągnąć swój cel. Kiedy była o krok od wykupienia się z niewoli prawie zginęła z ręki swojego pana jednak nie poddała się i udało jej się uciec. Momentami bohaterka dała się poznać jako naiwna bohaterka, która wierzy pierwszemu lepszemu mężczyźnie, który potraktował ją lepiej niż jej własny pan nie zdając sobie sprawy z tego, że może zostać wykorzystana.

Fabuła wciągnęła mnie już od pierwszych stron, gdzie jednocześnie rozgrywała się wojna a w kolejnej chwili poznawaliśmy główną bohaterkę, która trafiła do niewoli. Lekki i przyjemny styl jakim posługuje się autorka sprawił, że przez tą historię się po prostu płynie. Nawet nie wiedziałam, kiedy się obejrzałam a już miałam ją za sobą a tak bardzo chciałabym o niej zapomnieć i przeczytać ją jeszcze raz.

Historia w książce to nic innego jak szkolenie głównej bohaterki. Bardzo podobało mi się to jak ukazana została przemiana Tisaanah z niewolnicy w wojowniczkę. Jedyne co się w niej nie zmieniło to jej pragnienie, aby uwolnić swoich rodaków zniewoli. Miałam wrażenie przez większość książki, że największa niespodzianka dopiero czeka nasz w kolejnych częściach. Tak jakbyśmy dostali dopiero przedsmak tego co nadejdzie więc muszę przyznać, że jeszcze bardziej zachęca mnie ona, aby sięgnąć po kolejną część.

"Córka niczyich światów" to książka, która przekonała mnie główną bohaterką która krok po kroku realizowała swój cel. Jest to lekka fantastyka, przy której można odpocząć. Intrygująca, pełna tajemnic, zaskakująca, ale co najważniejsze wciągająca.

(współpraca reklamowa z wydawnictwem)

Carissę Broadbent poznałam jeszcze podczas czytania „Żmii i skrzydeł nocy”. Już wtedy zakochałam się w jej piórze, w jej pełnych emocji historii, nawet kiedy było tyle problemów z naszym tłumaczeniem. Kiedy więc zobaczyłam, że pojawi się u nas pierwszy tom jeszcze innej serii, tej pierwszej, od której wszystko się zaczęło, wiedziałam, że muszę ją przeczytać i że muszę ją pokochać. Nie było innego wyjścia skoro moje dwie przyjaciółki oddały jej swojej serce.

Tak więc zaczęła się moja przygoda z „Córką niczyich światów”. Po pierwszym rozdziale przepadłam.

„Córka niczyich światów” to historia o młodej niewolnicy - Tisanaah, która postanawia się wykupić u swojego „pana” i dostać się do Zakonów, w których uczy się władających posługiwać magią i których członkowie są w stanie zmienić losy świata, biorąc udział w wojnie. Tisanaah chce zmienić świat, chce uratować przyjaciół z rąk handlarzy niewolników i wyzwolić ojczyznę spod tyranii wrogiego kraju. Ale nie może zrobić tego sama, nie dopóki nie jest jeszcze członkinią, a nie będzie nią dopóki nie przejdzie szkolenia pod okiem niezadowolonego z jej obecności, tajemniczego Maxa. I tutaj zaczyna się przygoda.

Mogę przyczepić się do tego, że czuć, iż ta historia to debiut i od początku jest tu kilka niedociągnięć. Droga Tisanaah do Zakonów była trochę po łebkach. Nie została dokładnie opisana, oprócz tego, że bohaterka spędziła w podróży tyle i tyle czasu, robiąc to i to. Jej szkolenie w domku na końcu świata, mam wrażenie, przeciekło mi między palcami, mimo że trwało pięć miesięcy - było za mało ćwiczeń, za mało wszystkiego (ale narzekam również przez miłość, bo chciałabym, żeby ta książka się nie kończyła), a uczucia między nią i Maxem możliwe, że pojawiły się za szybko.

ALE…

Ale zamykam oczy i udaję, że tego nie widzę, bo ta książka jest tak FANTASTYCZNA pod każdym innym możliwym kątem, że nie przeszkadza mi jej początkowy brak dopracowania. Uwielbiam to, jak Carissa kreuje postacie - z trudną przeszłością, pełne żalu i złości, okrutnie skrzywdzone przez życie, które poznając się wzajemnie uczą się, co to znaczy miłość, akceptacja, zaufanie, wolność i przede wszystkim bezpieczeństwo. Nie sądziłam, że tak bardzo pokocham Tisanaah, jej pewność siebie, ambicję, upór, dobroć i momentami naiwną wręcz chęć uratowania całego świata i każdego spotkanego człowieka. Że pokocham Maxa, który do tej pory żył w poczuciu zdrady jako samotnik na końcu świata, który nie był do niczego stworzony, a jednocześnie był jednym z najpotężniejszych ludzi na świecie. Który ze strony na stronę coraz bardziej się otwierał, zdradzał więcej o sobie i o okrutnym miejscu, w którym przyszło im żyć. O wojnie, którą oboje mają stoczyć w imię kogoś innego, oddając swoje życie, swoje siły i swoją duszę.

Jednak ta historia nie stoi tylko bohaterami. Stoi absolutnie wszystkim. A w szczególności wątkiem Reshaye, czyli jednym z moich ulubionych motywów w książkach - motywem Venoma. Reshaye, to istota tak szalona, tak nieokiełznana. Której moc objawia się w gniewie i zjadliwej zazdrości oraz poczuciu osamotnienia. Ten wątek, jak i wątek specyficznej magii i ciągłej wojny. Wszystkie polityczne intrygi, które jak po sznurku wiodły naszą dwójkę z jednego miejsca do drugiego, nawet wtedy, kiedy wydawało im się, że to oni decydują o wszystkim, co się z nimi dzieje. Postacie poboczne pełne tajemnic i ukrytych motywacji. I w końcu epilog, który znowu zmienił wszystko…

Każda z rzeczy, które tu wypisałam dołożyła cegiełkę do mojego uwielbienia. Każda z tych rzeczy umacniała mnie w poczuciu, że ta historia jest „moja”, że to jest właśnie takie romantasy, jakie szukam dla siebie. Każda z tych rzeczy zachwycała mnie i nie wiem kiedy, strony same się przewracały, aż w końcu nie została mi ani jedna, a ja mogłam tylko myśleć o „jesteś cudownie funkcjonalna” i „mężczyźni pragną władzy, bo dzięki niej jest im dobrze. Kobiety jej pragną, ponieważ umożliwia im dążenie do różnych celów”. Uwielbiam te cytaty, uwielbiam to przesłanie, po prostu uwielbiam tę książkę całym swoim sercem. Wyczekuję z niecierpliwością drugiego tomu, a Was proszę - nadrabiajcie książki Carissy, bo to przygoda jedyna w swoim rodzaju.

[ współpraca reklamowa z @wydawnictwohype ]

Tisaanah przez większość swojego życia żyła w niewoli, służąc swojemu panu. Kiedyś podał jej on warunek, że będzie mogła się od niego wykupić, gdy zarobi i podaruje mu niebotycznie wysoką kwotę tysiąca złotych monet. Kiedy po latach ciężkiej pracy udaje się jej uzyskać pieniądze, wybiera się do swojego pana, a ten poczuł się znieważony, gdyż nie sądził, że kobiecie uda się zarobić taką kwotę. W ramach kary wymierza Tisaanah 27 batów, które niemal ją wykańczają, jednak dziewczyna nie daje za wygraną i zabija swojego pana za pomocą drzemiącej w niej magii. Następnie ucieka i wyjeżdża, aby się szkolić i wrócić, żeby pomóc podobnym sobie. Zostaje przydzielony jej mistrz, który ma ją wyszkolić. Z początku Max niechętnie patrzy na perspektywę treningu byłej niewolnicy, lecz z czasem spędzony czas zaczyna być bardziej przyjemny, a relacja uczennicy i mistrza magii zmienia się w coś, czego nie spodziewało się żadne z nich.

Mamy tutaj do czynienia z bardzo ciekawą fantastyką, której świat przedstawiony zaintrygował mnie już od pierwszych stron. Książka nieco przypominała mi klimat „Szklanego Tronu” a sama Tisaanah kojarzyła mi się z Aelin. Czy to dobrze? Oczywiście, że tak! Z tego, co wiem, jest to pierwsza książka autorki, którą możecie znać z powieści „Żmija i skrzydła nocy”. Zdecydowanie czuć, że była to jej pierwsza książka. Momentami brakowało mi paru zdań więcej, aby dogłębniej zrozumieć daną sytuację.

W książce znajduje się wątek romantyczny, nie jest on przytłaczający, powiedziałabym że jest to raczej wątek poboczny. Ciekawi mnie dalszy przebieg relacji Tisaanah i Maxa, bo jak dla mnie potrzebuję trochę więcej chemii!

Książkę czytałam z przyjemnością, na plus wpływa to, że rozdziały, jak na fantastykę, są wyjątkowo krótkie, przez co tę historię czyta się bardzo szybko. Powieść liczy sobie 472 strony, na co składa się 80 rozdziałów plus epilog. Jeden motyw w książce bardzo mnie zaskoczył, był to prawdziwy plot twist. Mianowicie, mniej więcej w połowie książki historia nabrała zupełnie innego kierunku, niż podejrzewałam. A przeszłość Maxa zmiotła mnie zupełnie.

Jeżeli szukacie przyjemnej fantastyki z silną główną bohaterką, to przeczytajcie „Córkę niczyich światów” od Carissy Broadbent. Jest to pierwszy tom serii. Całość oceniłam jako 3,75/ 5 gwiazdek. Świetnie bawiłam się podczas lektury, jednak zabrakło mi tego czegoś.

„Córka niczyich światów” autorstwa Carissy Broadbent to książka, której strony zdawały się płonąc pod moimi palcami, przerzucałam je z taką intensywnością, że nie zwróciłam nawet uwagi, że zaczynało świtać. Byłam oczarowana niezwykłym światem, do którego zaprosiła nas autorka i skomplikowanymi postaciami, które wykreowała. Historia podąża za niezwykłą bohaterką, poruszającą się po świecie, w którym miłość jest niebezpieczną siłą, a złamane serce bronią. Przedstawiam wam Tisaanah, kobietę która została sprzedana w niewolę w bardzo młodym wieku, gdy jej wioska została zaatakowana. Jestem przekonanie, że zapamiętacie spotkanie z nią na dłużej.

Główną bohaterką książki autorstwa Carissy Broabent pod tytułem „Córka niczyich światów” jest Tisaanah, kobieta jest niewolnicą, która całe dotychczasowe życie miała niewyobrażalnie ciężkie. Tisa jest niezwykle bystrą dziewczyną nie dającą się złamać pod żadnym naporem, przemocą. Magia, którą włada nie jest zbyt duża, jednak przy odpowiednim szkoleniu mogłaby osiągnąć lepsze rezultaty. Udało jej się zdobyć złoto, za które chciała się wykupić u swojego pana, ten człowiek niemal doprowadził do jej śmierci. Nie poddała się i zabiła jednego z najpotężniejszych lordów w Threll, dlatego też musi uciekać i to za wszelką cenę. Pragnie dostać się do Zakonu, który jest organizacją czarodziejów, jej celem jest Ara. Tisaanah chce trenować, aby rozwinąć magiczną moc, a także ż poprosić Zakon o pomoc i zasoby, aby mogła wrócić do Threll i uwolnić pozostałych niewolników. Chce zrealizować ten cel, aby to zrobić musi jednak praktykę u Maxantariusa Farlione, a to nie będzie łatwym zadaniem. To mężczyzna z mroczną przeszłością, który nie chce już mieć nic wspólnego z Zakonem. Jest zrzędliwy, antyspołeczny i sarkastyczny, przywyknął do swojej samotności. Jednego jestem pewna, nie będzie łatwo tego dokonać. Czy Tisaanah uda się ocalić tych, na których jej zależy?

„Córka niczyich światów” to książka, która dała mi główną bohaterkę, którą należy podziwiać. Jest niezwykła, zdeterminowana, o wielkim i dobrym sercu. Tisaanah potrafić sprowadzić wszystkich na ziemię miłym uśmiechem i sarkastycznym komentarzem. Nie raz zastanawiałam się, jak udało jej się zachować taki spokój i opanowanie, tak długo trzymać gniew na wodzy. Nie pozwala, aby gniew ją oślepił i sprawił, że straci z oczu swój cel. Jest tak zdeterminowana, silna i wie, jak grać w grę i wygrać partię, do której ją zmuszono. Jest gotowa poświęcić część siebie, ale nie iść na kompromis. Max był jej kotwicą i pozostała silna dla niego. Cudownie było patrzeć, jak walczą o siebie. Jednym z wyróżniających się elementów „Córki niczyich światów” jest bogaty, dobrze wykreowany świat wypełniony magicznymi istotami i intrygami politycznymi. Opisowa proza autorki tchnęła życie w każde otoczenie, zanurzając mnie w świecie, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje, a sojusze są kruche. Moje emocje były niezwykle rozchwiane, a serce niejednokrotnie wystawione na ciężką próbę. Carissa Broabent wykreowała jedną z lepszych i zarazem jedną z moich ulubionych kobiecych postaci, za co dziękuję i proszę o więcej.

ᴄóʀᴋᴀ ɴɪᴄᴢʏɪᴄʜ śᴡɪᴀᴛóᴡ to pierwszy tom Wojny Straconych Serc. To historia Tisaanah - fragmentarycznej pragnącej wolności i zemsty. To opowieść pełna manipulacji, brutalności i nadziei {naiwnej?}.

Zemsta

{Brutalna i krwawa}

Zakony

{Synonim władzy i kłamstw.}

Magia

{Czysta zagłada}

Uwielbiam książki, w której główna bohaterka jest tą twardą i nie poddajacą się postacią, której nie trzeba ratować. Tisaanah właśnie nią była. Pod płaszczykiem słabej i kruchej dziewczyny skrywała swoją przebiegłość, spostrzegawczość i inteligencję. Nawet jako niewolnica miała władzę, może niewidoczną dla postronnych, ale bardzo potężną. A potem? Potem było już tylko bardziej. Bardziej brutalnie, krwawo i wspaniale. A w tym wszystkim najbardziej podobało mi się to, że nic nie przyszło jej z łatwością. Była to ciężka praca, krew, pot i łzy. Jest zdeterminowana i kiedy jej jedyną nadzieją zdają się być Zakony - zrobi wszystko, aby zostać przyjęta w ich szeregi.

Czułam jej ból, cierpienie i determinacje.

Czułam jej moc, siłę i żądze zemsty.

No i Max.

Maxantarius Farlione, samotnik, władający ogniem i nowy nauczyciel Tisaanah, wybrany przez Zakony. {Otwarcie gardzi nimi i wszystkim, co się z nimi wiąże}. Rozdziały z jego perspektywy były tym, na co najbardziej czekałam. Jest prawdziwy w swoim bólu, determinacji i pogardzie. To bohater, którego każdy pragnie, ale niewielu tak naprawdę na niego zasługuje. Skrywa pewien sekret. Jaki? Tego nie powiem, ale gwarantuję, że jak już się dowiecie, to spadną wam kapcie.

{Wątek, o którym nie mogę mówić - genialny}

Pokochałam pióro autorki i jej umiejętność budowania świata. To jedna z tych książek, w której "jeszcze tylko jeden rozdział" kończy się przeczytaniem kolejnych dziesięciu i zarwanej nocy. Ta historia nie tylko wciąga, ona wręcz pochłania. Ta masa emocji, których dostarcza nam Carissa jest niesamowita. Wszystkie intrygi, niedopowiedzenia i ten niesamowity klimat sprawiały, że nie potrafiłam oderwać się od tej książki.

Jeśli szukacie czegoś lekkiego, a jednocześnie emocjonującego i brutalnego, to ᴄóʀᴋᴀ ɴɪᴄᴢʏɪᴄʜ śᴡɪᴀᴛóᴡ może okazać się dla was idealna!

Carisse poznałam dzięki „Żmijce”, w której jestem absolutnie zakochana, dlatego gdy usłyszałam, że wychodzi u nas kolejna jej książka, to byłam w siódmym niebie. Choć „Córka niczyich światów” nie wzbudziła we mnie aż takiej sympatii, to nadal uważam, że jest to świetny tytuł, który zdecydowanie warto poznać.

Historia Tisaanah i Maxa naprawdę łamie serce 💔 To jeden wielki ból i trauma. Naprawdę dziwię się, że po tym wszystkim co przeszli, nadal potrafią się uśmiechać. Mimo że los głównej bohaterki jest równie druzgocący, to jednak przeszłość Maxa wywołała u mnie kulminację emocji do tego stopnia, że uroniłam kilka łez, a naprawdę rzadko to robię.

Pomimo ogromu ciężkich doświadczeń Tisaanah nie poddaję się i prze naprzód z wysoko podniesioną głową. Postawiła sobie cel i zamierza go osiągnąć, nieważne ile będzie musiała poświęcić. Jest ona bardzo silną postacią z ciekawym usposobieniem, dlatego bardzo przypadła mi ona do gustu. Można by pomyśleć, że każdy cios jeszcze bardziej ją złamie, ale zamiast tego determinuje ją do działa.

Max nie jest stworzony do wielu rzeczy, a mimo to udało mu się skraść moje serce. Praktycznie od samego początku poczułam z nim pewnego rodzaju więź. Istnieje szansa, że to przez jego introwertyzm, marudzenie i skryte dobre serce. Z wierzchu może wydawać się zimnym gburem, ale w środku ma serce ze złota 💛 

Przyznam, że pierwsza połowa trochę mi się dłużyła, bo jest to naprawdę solidne wprowadzenie do historii. Poznajemy zasady funkcjonowania świata i magii, zarys przeszłych wydarzeń historycznych oraz przygotowanie Tisaanah do roli, którą ma odegrać w nadchodzącej wojnie. Druga połowa to czysta akcja i emocjonalny rollercoaster. Przeczytałam ją w mgnieniu oka i nabrałam apetytu na więcej. Nie mogę doczekać się już kolejnego tomu!

„Córka niczyich światów” to kawał dobrze wykreowanego fantasy z ciekawymi postaciami, krwawą fabułą i chwytającym za serce wątkiem romantycznym. Gdy już dotrzecie do połowy, to nie będziecie chcieli, aby ta książka się kończyła. I gwarantuje wam, że historia Maxa i Tisaanah poruszy nawet najtwardsze serca ❤🔥

TW: śmierć, wykorzystanie seksualne

Tisaanah – dziewczyna, która wyrwała się z niewoli, aby zyskać szansę na ocalenie siebie i tych, których porzuciła. Maxantarius – samotnik władający ogniem i gardzący Zakonami. Życie tej dwójki zostaje splecione i oboje uczą się żyć w brutalnym świecie, w którym powstali – a ich losy zdają się kroczyć w identycznym kierunku…

„Córka niczyich światów” jest z pozoru typową powieścią fantasy, gdzie główna bohaterka posiada magiczne zdolności, trudną przeszłość i trenuje, aby uratować świat. Jednakże nawet z tak schematycznymi motywami… Historia potrafi zaskoczyć i wciągnąć czytelnika w rwącą rzekę dobrze rozbudowanych bohaterów, intrygującą fabułę, a także przedstawienie świata fantastycznego.

To co działa w książce, to właśnie bohaterowie. Zarówno Tisaanah i Max to ludzie po przejściach, których dusza i ciało zostały oznaczone przez brutalny świat. Choć krzywdy, które ich spotkały, budzą nienawiść, wściekłość i chęć zemsty, to obydwoje potrafią czerpać z tego lekcje i kształtują tym dokonywane przez siebie wybory. Tisaanah jest naprawdę dająca się lubić bohaterką – jest silna, pewna swych uczuć, a także szczera w tym co robi. Nie ukrywa swej przeszłości i choć momentami odczuwa strach, aby się z nią zmierzyć, to nie pozwala, aby czyniła ona z niej kogoś złego. Podobnie jest z Maxem. Choć mężczyzna wstydzi się tego, co spotkało go w życiu, to jednocześnie potrafi zagryźć zęby i pomóc drugiej osobie – a także nie ocenia innych. Ta dwójka świetnie ze sobą współgrała, a ich stopniowo rodząca się relacja była cudowna. Cieszę się, że autorka postawiła na rozbudowanie psychicznej więzi i przyjaźni, a dopiero później przeszłą w bardziej poważną relację – dzięki temu cała historia nie traci na zbędnych cielesnych przerywnikach.

Dodatkowo Carissa Broadbent potrafi urzec odbiorcę swoim zarysem na fabułę – choć zabiera nas do brutalnego świata, gdzie wojna i śmierć czyha za rogiem, to jednocześnie potrafi idealnie wpleść w to motyw magii i ludzkiej moralności. I choć element fantastyczny nie jest motywem przewodnim, to idealnie wkomponowuje się w idę „do czego zdolny jest człowiek, aby wygrać lub przetrwać”. Liczę, że kolejne tomy tak samo lub nawet lepiej rozwiną ten wątek i pokażą nieco więcej magii, w którą obfity jest ten świat.

Jednocześnie pochwalę tłumaczenie, gdyż naprawdę dobrze czytało mi się tę książkę – płynnie, szybko i bez zbędnych wtrąceń. Same rozdziały są krótkie, więc to również wzmacnia poczucie „mknięcia” przez historię – co dla mnie jest na plus. Choć jedyny problem miałabym pewnie tylko z tempem akcji, bo czasami można odczuć zbyt dużą liczbę opisów, które spowalniają czytanie.

„Córka niczyich światów” to naprawdę miłe zaskoczenie i z pewnością dobra pozycja fantasy z wątkiem romantycznym. Fani silnych kobiecych postaci, magii, relacji mistrz/uczennica i lekkiego motywu od znajomych/przyjaciół do kochanków… Będą z pewnością zadowoleni. Polecam!

[współpraca reklamowa wydawnictwohype]

Córka niczyich światów to pierwszy tom z trylogii Wojna straconych serc a zarazem debiut autorki. To książka przede wszystkim o poświęceniu w imię wolności, dla siebie, a także przestrogi przed tym czego pragniemy i jakie konsekwencje z tego płyną. Okładka nawiązuje do fabuły i warto zwrócić na nią uwagę.

Co znajdziecie w środku:

❥wprowadzenie do systemu magicznego podzielonego na dwie grupy działające w jednym wspólnym Zakonie;

♨ wbrew pozorom wiele plot twistów, które zaskoczą nas w ostatnich rozdziałach;

❥ narrację pierwszoosobową oraz po połowie książki dual pov od strony Tisaanah głównej bohaterki oraz Maxa, a także trzeci pov w epilogu;

♨ odnalezienie chęci do życia ale i ludzi dla których coś znaczymy;

❥ slow burn nie tylko w relacjach ale i w wykreowanym świecie oraz przyjaźń;

♨ walkę o władzę, ambicję innych, ślepotę na krzywdy wyrządzone innym oraz zemstę;

❥ sceny zapadające w pamięć, wręcz brutalne ale i wzruszające;

♨ magia w czystej postaci ale i jej warstwy.

"Wiele osób robi straszne rzeczy, ale albo możemy wchłonąć gniew i pozwolić, by nas napędzał, albo dać mu pożreć się żywcem".

Córka niczyich światów z pozoru wydaje się fantastyką jaką znamy, ale ta książka jest dla mnie jak cebula bo posiada wiele warstw, a czasem musimy czytać między wierszami. Choć wprowadzenie wydaje się powolne, to wierzcie mi później dzieje się wiele rzeczy, nie tylko tych dobrych ale i tragicznych przez decyzję jakie zostały podjęte oraz konsekwencje wynikające z podjętych działań.

Z drugiej strony przez wydarzenia ciężko się jest oderwać od lektury, kibicujemy bohaterom tak bardzo, że wiele sytuacji w ogóle nie idzie po naszej myśli i martwimy się tym co przyniesie przyszłość, ile cierpienia jeszcze na nich czeka, poświeceń i bólu. Tisaanah na początku swojej drogi jest niewolnikiem, ale tylko jej determinacja i kilka przyjaznych dusz sprawia, że wierzy w lepszy świat i dzięki temu obserwowanie jej staje się trudne do zignorowania. Max jest jej przeciwieństwem przynajmniej na początku. Jego tajemniczość ale i melancholia z jednej strony sprawiają, że ciężko nie doszukiwać się czegoś więcej. W drugiej części zaskakują swoją przeszłością.

Pierwszy tom na pewno podbije Wasze serca przede wszystkim przez skupienie się na świecie, na bohaterach a później na magii. Niektóre wydarzenia będziecie rozbierać na czynniki pierwsze szukając odpowiedzi albo chociaż wskazówek. Bardzo mi się podobało i czekam na kolejne tomy oraz to jak dalej potoczą się losy głównych bohaterów i tego, że nieznane dopiero otwiera swoje drzwi.

Polecam ❤

My dziewczyny, najczęściej rozmawiamy o książkowych mężach. A jakim bohaterem chciałybyście zostać? Albo może, który z bohaterów ma dużo wspólnego z wami? Maxantarius, albo po prostu Max, to moje książkowe odzwierciedlenie. Mam z nim więcej wspólnego, niż chciałabym mieć😅🫣. Może nie jest to typowy książkowy bohater - shadowdaddy, ale jest prawdziwym, człowiekiem z krwi i kości, z traumami i własnym bagażem. Cierpiał, ale znalazł swoją oazę, swój "święty spokój" na zakątku lasu.

Tisaanah jego całkowite przeciwieństwie, ale z drugiej strony ma z nim dużo wspólnego. Tylko inaczej reaguje na życiowe przeszkody. Tisaanah przypomina mi sztorm, 9 wał - uparcie dąży do celu i zrobi wszystko, co sytuacja będzie od niej wymagała. A z drugiej strony, dziewczyna hardo pracuje, by osiągnąć swoje cele, ćwiczy bez przerwy, aż zacznie jej wychodzić.

Ta książka daje nadzieję, że nie żyjemy w świecie ignorantów, przypomina że to właśnie my możemy odmienić czujesz zdanie, uratować kogoś, a komuś otworzyć oczy.

Jest to zdecydowanie high fantasy, świat jest wielowymiarowy. Mamy tu różne państwa, kontynenty, rodziny lordów, rodzinę królewską, rebeliantów i niewolników. Różne stworzenia, różnorodną magię, która w dodatku ma poziomy.

Bardzo mi się spodobało, że mamy małe skoki w przeszłość, dzięki czemu bohaterowie stają się bardziej trójwymiarowi. Od drugiej części książka ma podwójną perspektywę, co zawsze nadaje inną narrację. Uwielbiam, kiedy w męskich rozdziałach widzimy inny język, inne słownictwo.

Ta książka to powiew morskiego powietrza, jest świeża, ma zapach soli, jodu i może trochę sosnowych igieł. I jak to bywa nad Bałtykiem, 5 minut słońca i 15 minut burzy. Dzięki przygodom i ciężkim wezwaniom, te 5 minut mają zupełnie inną wartość. Na niecały 500 stornach znajdziemy mnóstwo emocji: gniew, wstyd, radość, arogancję, lęk, miłość, podziw, dezorientacje, smutek, dume, zazdrość, sympatię, bezsilność. Na koniec pozostaje tylko jedno pytanie - kiedy zobaczymy drugą część? (Seria jest zakończona, składa się z 3 książek + prequel).